ประธานาธิบดีเวเนซุเอลา
| ประธานาธิบดี แห่งสาธารณรัฐโบลีวาร์เวเนซุเอลา | |
|---|---|
 ตราประจำตำแหน่ง | |
 ธงประจำตำแหน่ง | |
| การเรียกขาน | ท่านประธานาธิบดี (Señor/a Presidente/a) ฯพณฯ (Su Excelencia) |
| สมาชิกของ | คณะรัฐมนตรี |
| จวน | ลากาโซนา |
| ที่ว่าการ | ทำเนียบมิราโฟลเรส การากัส |
| ผู้แต่งตั้ง | คะแนนนิยมโดยการเลือกตั้ง |
| วาระ | 6 ปี ไม่จำกัดวาระ |
| ตราสารจัดตั้ง | รัฐธรรมนูญเวเนซุเอลา (พ.ศ. 2542) |
| ผู้ประเดิมตำแหน่ง | กริสโตบาล เมนโดซา (สาธารณรัฐที่หนึ่ง) โฆเซ อันโตนิโอ ปาเอซ (รัฐเวเนซุเอลา) |
| สถาปนา | 13 มกราคม พ.ศ. 2373 |
| รอง | รองประธานาธิบดี |
| เงินตอบแทน | 4,068 ดอลลาร์สหรัฐต่อเดือน[1] |
| เว็บไซต์ | presidencia.gob.ve |
ประธานาธิบดีเวเนซุเอลา (สเปน: Presidente de Venezuela) หรือชื่ออย่างเป็นทางการคือ ประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐโบลีวาร์เวเนซุเอลา (สเปน: Presidente de la República Bolivariana de Venezuela) เป็นประมุขแห่งรัฐและหัวหน้ารัฐบาลของเวเนซุเอลา ประธานาธิบดีเป็นผู้นำฝ่ายบริหารแห่งชาติของรัฐบาลเวเนซุเอลา และเป็นผู้บัญชาการสูงสุดของกองทัพโบลิวาร์เวเนซุเอลา วาระการดำรงตำแหน่งของประธานาธิบดีถูกกำหนดไว้ที่หกปีตามการประกาศใช้รัฐธรรมนูญใน พ.ศ. 2542 และข้อจำกัดดังกล่าวถูกยกเลิกใน พ.ศ. 2552[2]
ตำแหน่งประธานาธิบดีเวเนซุเอลามีมาตั้งแต่การประกาศเอกราชจากสเปนใน พ.ศ. 2354 โดยประธานาธิบดีคนแรกคือ กริสโตบาล เมนโดซา (ดำรงตำแหน่งระหว่าง พ.ศ. 2364–2373) เวเนซุเอลาเป็นรัฐสมาชิกของกรันโกลอมเบีย และฝ่ายบริหารของเวเนซุเอลาถูกรวมเข้ากับรัฐบาลโคลอมเบียในโบโกตา เมื่อรัฐเวเนซุเอลา ได้รับเอกราชจากกรันโกลอมเบีย ตำแหน่งประธานาธิบดีก็ได้รับการฟื้นฟูขึ้นอีกครั้งภายใต้การนำโดย โฆเซ อันโตนิโอ ปาเอซ ประมุขแห่งรัฐเวเนซุเอลาทุกคนตั้งแต่นั้นมาล้วนดำรงตำแหน่งประธานาธิบดี
ในช่วงศตวรรษที่ 19 เวเนซุเอลาประสบกับความวุ่นวายทางการเมืองและการปกครองแบบอัตตาธิปไตย โดยอยู่ภายใต้การปกครองของผู้นำเผด็จการทหารในระดับภูมิภาคจนถึงช่วงกลางศตวรรษที่ 20 และนับตั้งแต่ พ.ศ. 2501 เวเนซุเอลามีรัฐบาลพลเรือนที่เป็นประชาธิปไตยมาโดยตลอดจนถึงทศวรรษ 2010 ยกเว้นในกรณีที่พื้นที่ส่วนใหญ่ยังคงอยู่ภายใต้การปกครองของเผด็จการทหาร และช่วงเวลาดังกล่าวเป็นช่วงเวลาที่เศรษฐกิจมีความเจริญรุ่งเรือง
วิกฤตการณ์ประธานาธิบดีเวเนซุเอลาเป็นวิกฤตการณ์การเมืองที่เกี่ยวข้องกับผู้นำและผู้ดำรงตำแหน่งซึ่งเป็นที่โต้แย้งจนถึงวันที่ 5 มกราคม พ.ศ. 2566 ซึ่งเริ่มต้นขึ้นเมื่อสภานิติบัญญัติแห่งชาติซึ่งฝ่ายค้านครองเสียงข้างมากประกาศว่าการเลือกตั้งใหม่ใน พ.ศ. 2561 ของนิโกลัส มาดูโร ประธานาธิบดีคนปัจจุบันนั้นเป็นโมฆะ และรัฐสภาประกาศให้ฮวน กวยโด ประธานสภาฯ เป็นประธานาธิบดีรักษาการของประเทศ[3] อย่างไรก็ตาม การสนับสนุนกวยโดลดลงหลังความพยายามลุกฮือที่ล้มเหลวในเดือนเมษายน พ.ศ. 2562[4][5] ความพยายามที่นำโดยกวยโดในการจัดตั้งรัฐบาลเฉพาะกาลไม่ประสบความสำเร็จ โดยมาดูโรยังคงควบคุมสถาบันของรัฐเวเนซุเอลา[6][7][8] สหภาพยุโรปยังคงไม่ยอมรับมาดูโรในฐานะประธานาธิบดีที่ถูกต้องตามกฎหมาย และขู่รัฐบาลของเขาว่าจะคว่ำบาตรเพิ่มเติม[9] รัฐบาลเฉพาะกาลถูกยุบในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2565 เมื่อพรรคการเมืองหลัก 3 ใน 4 พรรคอนุมัติการยุบรัฐบาลเพื่อจัดตั้งคณะกรรมการ 5 คนเพื่อจัดการทรัพย์สินต่างประเทศ เนื่องจากสมาชิกสภาฯ แสวงหากลยุทธ์ที่เป็นเอกภาพก่อนการเลือกตั้งประธานาธิบดีในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2567[6]
เมื่อวันที่ 3 มกราคม พ.ศ. 2569 สหรัฐอเมริกาได้จับกุมประธานาธิบดีนิโกลัส มาดูโร และภรรยาของเขา ซิเลีย โฟลเรส และนำตัวทั้งสองออกนอกประเทศ ส่งผลให้เดลซี โรดริเกซเริ่มใช้อำนาจประธานาธิบดี ปัจจุบันโรดริเกซดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีรักษาการของเวเนซุเอลา
อ้างอิง
[แก้]- ↑ "Shocking Gap Between Latin America's Presidential Salaries And Workers Minimum Wage". Latin Post. 22 มิถุนายน 2017.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "Chavez wins chance of fresh term". BBC News Online (ภาษาสเปน). Caracas. 16 กุมภาพันธ์ 2009. สืบค้นเมื่อ 2 มกราคม 2016.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "El Tribunal Supremo de Justicia de Venezuela declara "inconstitucional" a la Asamblea Nacional y anula el nombramiento de Juan Guaidó como su presidente". สืบค้นเมื่อ 29 มกราคม 2019.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑
- Rodríguez, Jesús A (8 พฤษภาคม 2019). "We are going to take over the premises". Politico. สืบค้นเมื่อ 10 พฤษภาคม 2019.
In Venezuela, though the number of people who say they recognize Guaidó as the legitimate president has dwindled to about 50 percent since January, his approval remains much stronger than Maduro's abysmal 4 percent.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - Wyss, Jim (6 พฤษภาคม 2019). "As Guaido's popularity in Venezuela begins to dwindle, what's next for the opposition?". Miami Herald. Chicago Tribune. สืบค้นเมื่อ 10 พฤษภาคม 2019.
... last week's failed military uprising and a spate of violent but fruitless demonstrations have some wondering if Guaido, and the opposition at large, have what it takes to oust Maduro ... A poll released Monday by Caracas-based Meganalisis found that Guaido's approval ratings dropped to 50 percent, down from 84 percent in January. He's still far more popular than Maduro whose approval rating is at 4 percent but the precipitous drop can't be ignored ...
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - Casoni, Giampiero (7 พฤษภาคม 2019). "Venezuela, il gradimento di Guaidò cala a picco: meno 34% in soli tre mesi". Ci Siamo (ภาษาอิตาลี). สืบค้นเมื่อ 10 พฤษภาคม 2019.
The popularity of Juan Guaidò is in sharp decline and the 'liberator' of Venezuela seems to have exhausted the original propulsive thrust ... At the center of this drop in consensus, especially the failure (because of its failure) of the coup in recent weeks ...
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
- Rodríguez, Jesús A (8 พฤษภาคม 2019). "We are going to take over the premises". Politico. สืบค้นเมื่อ 10 พฤษภาคม 2019.
- ↑ "Trump Weighs More-Muscular Venezuela Moves on Doubts Over Guaido". Bloomberg News. 6 ธันวาคม 2019. สืบค้นเมื่อ 9 ธันวาคม 2019.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - 1 2 Armas, Mayela (31 ธันวาคม 2022). "Venezuela opposition removes interim President Guaido". Reuters (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 31 ธันวาคม 2022.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Rodriguez Montilla, Camille; Rueda, Manuel (30 ธันวาคม 2022). "Venezuelan opposition strips Guaidó of 'presidential' role". Associated Press. สืบค้นเมื่อ 4 พฤศจิกายน 2023.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Herrera, Isayen; Turkewitz, Julie (22 ธันวาคม 2022). "Guaidó, the Face of Opposition in Venezuela, May Be on His Way Out". The New York Times. สืบค้นเมื่อ 4 พฤศจิกายน 2023.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Emmott, Robin (6 มกราคม 2021). "EU no longer acknowledges Venezuela's Guaido as interim president". Reuters (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 7 มกราคม 2021.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
แหล่งข้อมูลอื่น
[แก้]- เว็บไซต์ทางการของรัฐบาลเวเนซุเอลา (ในภาษาสเปน)