บุญเรือน ชุณหะวัณ

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
ท่านผู้หญิง
บุญเรือน ชุณหะวัณ
ม.ป.ช., ม.ว.ม., ท.จ.ว., อ.ป.ร.5
เกิดบุญเรือน โสพจน์
25 เมษายน พ.ศ. 2463
เสียชีวิต14 สิงหาคม พ.ศ. 2564 (101 ปี)
กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย
อาชีพครู
คู่สมรสชาติชาย ชุณหะวัณ (2487–2541)
บุตรวาณี ชุณหะวัณ
ไกรศักดิ์ ชุณหะวัณ
บิดามารดาแช่ม โสพจน์ (บิดา)
บ๋วย โสพจน์ (มารดา)

ท่านผู้หญิงบุญเรือน ชุณหะวัณ (สกุลเดิม โสพจน์; 25 เมษายน พ.ศ. 2463 – 14 สิงหาคม พ.ศ. 2564) เป็นภริยาของพลเอกชาติชาย ชุณหะวัณ อดีตนายกรัฐมนตรี และเป็นพระญาติฝ่ายพระชนนีในสมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนี[1][2]

ประวัติ[แก้]

ท่านผู้หญิงบุญเรือน ชุณหะวัณ เป็นบุตรคนที่สามจากทั้งหมดสี่คนของแช่ม กับ บ๋วย โสพจน์ มีพี่น้องชื่อ ชื่น, สนิท และอำไพ (เดิมชื่อ: ทุเรียน) ตามลำดับ บิดาเป็นลูกพี่ลูกน้องทางพระชนนีของสมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนี[1][2]

ท่านผู้หญิงบุญเรือนและพี่น้องทั้งหมดได้รับการอุปการะจากสมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนี และเป็นผู้ติดตามเมื่อครั้งเดินทางไปโลซาน สวิตเซอร์แลนด์ โดยโดยสารทางเรือจากปีนังเมื่อเดือนเมษายน พ.ศ. 2476 พร้อมด้วยสมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากัลยาณิวัฒนา กรมหลวงนราธิวาสราชนครินทร์, พระบาทสมเด็จพระปรเมนทรมหาอานันทมหิดล พระอัฐมรามาธิบดินทร พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร และพระพี่เลี้ยงเนื่อง จินตดุล[3] ต่อมาสมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนีทรงจัดให้ท่านไปอยู่กับครอบครัวชาวสวิตเซอร์แลนด์ และไปศึกษาต่อที่โรงเรียนประจำสำหรับเด็กผู้หญิง[3]

ท่านผู้หญิงบุญเรือนสำเร็จการศึกษาด้านการเลี้ยงเด็ก และตามเสด็จฯ สมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนีเดินทางกลับประเทศไทยเมื่อเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2481[4] เป็นครูสอนหนังสืออยู่ที่โรงเรียนอนุบาลละอออุทิศ[5](โรงเรียนสาธิตละอออุทิศ มหาวิทยาลัยสวนดุสิต)

ท่านผู้หญิงบุญเรือน ชุณหะวัณ ถึงแก่อนิจกรรมจากโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 เมื่อวันที่ 14 สิงหาคม พ.ศ. 2564 เวลา 01.38 น. สิริอายุ 101 ปี

ชีวิตส่วนตัว[แก้]

ท่านผู้หญิงบุญเรือนสมรสกับพลเอกชาติชาย ชุณหะวัณ อดีตนายกรัฐมนตรี ซึ่งขณะนั้นผู้บังคับหมวดกองพันทหารม้าที่ 1 รักษาพระองค์ เมื่อวันที่ 23 พฤศจิกายน พ.ศ. 2487[6] มีบุตรธิดาด้วยกันสองคน คือ

  1. วาณี ชุณหะวัณ (เกิด 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2488) สมรสและหย่ากับร้อยโทระวี หงสประภาส มีธิดาหนึ่งคนคือ ปวีณา พหิทธานุกร (สกุลเดิม หงสประภาส)[7]
  2. ไกรศักดิ์ ชุณหะวัณ (8 ตุลาคม พ.ศ. 2490 – 11 มิถุนายน พ.ศ. 2563) สมรสกับอโณทัย ชุณหะวัณ (สกุลเดิม จิตราวัฒน์) มีธิดาสองคน คือ ธิษะณา และสิริจรรยา ชุณหะวัณ

เครื่องราชอิสริยาภรณ์[แก้]

อ้างอิง[แก้]

  1. 1.0 1.1 กัลยาณิวัฒนา กรมหลวงนราธิวาสราชนครินทร์, สมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้าแม่เล่าให้ฟัง. กรุงเทพ : มูลนิธิแม่ฟ้าหลวง ในพระบรมราชูปถัมภ์, 2559. 286 หน้า. หน้า 9. ISBN 978-616-7681-19-1.
  2. 2.0 2.1 กัลยาณิวัฒนา กรมหลวงนราธิวาสราชนครินทร์, สมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้า. "แม่เล่าให้ฟัง (1)". Mother of Mine. สืบค้นเมื่อ 23 พฤษภาคม 2558.
  3. 3.0 3.1 กัลยาณิวัฒนา กรมหลวงนราธิวาสราชนครินทร์, สมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้าเจ้านายเล็ก ๆ - ยุวกษัตริย์. กรุงเทพฯ : มูลนิธิแม่ฟ้าหลวง ในพระบรมราชูปถัมภ์, 2559. 450 หน้า. หน้า 164. ISBN 974-7047-55-1.
  4. กัลยาณิวัฒนา กรมหลวงนราธิวาสราชนครินทร์, สมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้าแม่เล่าให้ฟัง. กรุงเทพฯ : มูลนิธิแม่ฟ้าหลวง ในพระบรมราชูปถัมภ์, 2559. 286 หน้า. หน้า 180. ISBN 978-616-7681-19-1.
  5. เรื่องย่อภาพยนตร์ "ชาติอาชาไนย" (2547) สร้างจากชีวประวัติพลเอกชาติชาย ชุณหะวัณ
  6. ธนากิต. ประวัตินายกรัฐมนตรีไทย. กรุงเทพฯ : ปิรามิด, 2545, หน้า 331
  7. "ความรัก" สามมุม ของ สามหนุ่มคนดัง นิตยสารหญิงไทย ฉบับที่ 681 ปีที่ 29 ปักษ์หลัง เดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2547
  8. "ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือกและเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสายสะพาย ประจำปี 2532" (PDF). ราชกิจจานุเบกษา. 106 (214ง ฉบับพิเศษ): 4. 4 ธันวาคม 2532. สืบค้นเมื่อ 3 ตุลาคม 2556.
  9. "ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือกและเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสายสะพาย ประจำปี 2531" (PDF). ราชกิจจานุเบกษา. 105 (201ง ฉบับพิเศษ): 8. 3 ธันวาคม 2531.
  10. "ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ฝ่ายหน้าและฝ่ายใน ประจำปี 2533" (PDF). ราชกิจจานุเบกษา. 107 (74ข ฉบับพิเศษ): 3. 4 พฤษภาคม 2531.
  11. รายนามผู้ได้รับพระราชทานเหรียญลูกเสือสดุดี ประจำปี ๒๕๒๖ จากเว็บไซต์ thaiscouts
  12. "แจ้งความสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่องพระราชทานเหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลที่ 8" (PDF). ราชกิจจานุเบกษา. 55: 2962. 28 พฤศจิกายน 2481. สืบค้นเมื่อ 13 เมษายน 2556.
ก่อนหน้า บุญเรือน ชุณหะวัณ ถัดไป
วิรัตน์ ชมะนันทน์ 2leftarrow.png คู่สมรสนายกรัฐมนตรีไทย
(4 สิงหาคม พ.ศ. 2531 – 23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2534)
2rightarrow.png หม่อมราชวงศ์สดศรี ปันยารชุน