บิกโฟร์ (ไวต์สตาร์ไลน์)
| ภาพรวมชั้น | |
|---|---|
| ผู้สร้าง: |
 ฮาร์แลนด์แอนด์โวล์ฟ, เบลฟาสต์ |
| ผู้ใช้งาน: |
 ไวต์สตาร์ไลน์ |
| ก่อนหน้าโดย: | อาร์เอ็มเอส โอเชียนิก |
| ตามหลังโดย: | ชั้นอะทีนิก |
| สร้างเมื่อ: | 1901–1906 |
| ในราชการ: | 1901–1934 |
| วางแผน: | 4 |
| เสร็จแล้ว: | 4 |
| สูญเสีย: | 1 |
| ปลดประจำการ: | 3 |
| ลักษณะเฉพาะ | |
| ประเภท: | เรือเดินสมุทร |
| ขนาด (ตัน): | 20,904–24541 ตันกรอส, 13,449–15,638 ตันเนต |
| ความยาว: | 700 ถึง 730 ฟุต (210 ถึง 220 เมตร) |
| ความกว้าง: | 75.3 ฟุต (23.0 เมตร) |
| ความลึก: | 44 ฟุต (13 เมตร) |
| ระบบขับเคลื่อน: | เครื่องจักรไอน้ำสี่เท่าขยายส่งกำลังให้ใบจักรคู่ กำลังรวม 16,000 hp (12,000 kW) |
| ความเร็ว: | 17 นอต (31 กิโลเมตรต่อชั่วโมง; 20 ไมล์ต่อชั่วโมง) |
| ความจุ: | ป. 2,850 คน |
_postcard.jpg)
"บิกโฟร์" (อังกฤษ: Big four) เป็นกลุ่มเรือเดินสมุทรสี่ลำในต้นศตวรรษที่ 20 ที่มีระวางขับน้ำ 20,000 ตัน สร้างโดยอู่ต่อเรือฮาร์แลนด์แอนด์โวล์ฟให้กับสายการเดินเรือไวต์สตาร์ โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อเป็นเรือขนาดใหญ่ที่สุดและหรูหราที่สุดในเวลานั้น กลุ่มเรือนี้ประกอบด้วยเคลติก, เซดริก, บอลติกและเอเดรียติก
จุดกำเนิด
[แก้]ในปี 1899 ไวต์สตาร์ไลน์ขึ้นระวางอาร์เอ็มเอส โอเชียนิก ซึ่งมีความยาวเกินกว่าเอสเอส เกรตอีสเทิร์นแต่ระวางบรรทุกไม่ถึง หลังทอมัส อิสเมย์เสียชีวิต คำสั่งต่อเรือโอลิมปิก น้องสาวของโอเชียนิกก็ถูกยกเลิกไป แต่ทรัพยากรกลับถูกโยกย้ายไปใช้กับโครงการใหม่ของบริษัท นั่นคือการสร้างกองเรือที่ยิ่งใหญ่ที่สุดเท่าที่เคยแล่นในทะเล "บิกโฟร์"[1]
ประวัติศาสตร์
[แก้]ในปี 1901 ไวต์สตาร์ไลน์สั่งต่อเรือชุดหนึ่งจำนวนสี่ลำที่ตั้งใจให้มีขนาดใหญ่กว่าเกรตอีสเทิร์น โดยเรียกเรือชุดนี้ว่า "บิกโฟร์" เรือทั้งสี่ลำถูกออกแบบให้มีระวางบรรทุกเกิน 20,000 ตันและแทนที่จะสร้างมาเพื่อความเร็วและแข่งขันเพื่อชิงบลูริบบันด์ พวกมันกลับถูกออกแบบมาให้หรูหรากว่าคู่แข่ง[2]
เรือลำแรกในบรรดาเรือสี่ลำนี้มีชื่อว่าเคลติก และถูกสั่งต่อโดยทอมัส อิสเมย์ก่อนที่เขาจะเสียชีวิต[1] เคลติกถูกปล่อยลงน้ำในวันที่ 4 เมษายน 1901 และออกเดินทางเที่ยวแรกในวันที่ 26 กรกฎาคม เธอสั้นกว่าโอเชียนิกแต่ก็ยังคงยาวกว่าเกรตอีสเทิร์น[1] เมื่อเคลติกสร้างเสร็จ เธอเป็นเรือขนาดใหญ่ที่สุดเท่าที่เคยสร้างมาด้วยระวางบรรทุกรวม (GRT) 20,904 ตัน ทำให้เธอกลายเป็นเรือลำแรกที่ทะลุ 20,000 ตันกรอส
โครงการนี้ตามมาด้วยเซดริก ซึ่งปล่อยลงน้ำในวันที่ 21 สิงหาคม 1902 และออกเดินทางเที่ยวแรกในวันที่ 11 กุมภาพันธ์ 1903 ณ เวลาที่เธอถูกปล่อยลงน้ำ เธอเป็นวัตถุเคลื่อนที่ขนาดใหญ่ที่สุดเท่าที่เคยสร้างมาด้วยระวางบรรทุกรวม 21,073 ตัน
โครงการนี้ตามมาด้วยบอลติก ซึ่งปล่อยลงน้ำในวันที่ 21 พฤศจิกายน 1903 และออกเดินทางเที่ยวแรกในวันที่ 29 มิถุนายน 1904 เธอเป็นเรือขนาดใหญ่ที่สุดในโลกด้วยระวางบรรทุกรวม 23,876 ตันกระทั่งถึงปี 1905 เมื่อไคเซอรินเอากุสเตอวิกทอรีอาของฮาปัคที่มีระวางบรรทุกรวม 24,581 ตันแซงหน้าเธอในด้านระวางบรรทุก[3]
ความนิยมของ "บิกโฟร์" ของไวต์สตาร์ไลน์ท้ายที่สุดก็ถูกแซงหน้าไปโดยลูซิเทเนียและมอริเทเนียของคูนาร์ดไลน์ ซึ่งทั้งสองมีขนาดใหญ่กว่าเอเดรียติก เอเดรียติกมีระวางบรรทุกรวม 24,541 ตัน ซึ่งเป็นลำที่ใหญ่ที่สุดและเร็วที่สุดในบรรดา "บิกโฟร์" แต่ก็ถูกลูซิเทเนียแซงหน้าในด้านขนาดไปก่อนที่เอเดรียติกจะถูกปล่อยลงน้ำ สุดท้ายคือเอสเอส แลปแลนด์ของเรดสตาร์ไลน์ ที่มีขนาดประหยัดกว่าที่ 17,000 ตัน เป็นเหมือนพี่น้องเสมือนกับ "บิกโฟร์" ในด้านการจัดวางและมิติ โดยแลปแลนด์ก็ถูกสร้างโดยฮาร์แลนด์แอนด์โวล์ฟเช่นกัน
คุณสมบัติ
[แก้]
"บิกโฟร์" มีระวางบรรทุกรวมอยู่ระหว่าง 20,904 ถึง 24,541 ตัน และมีระวางบรรทุกสุทธิอยู่ระหว่าง 13,449 ถึง 15,638 ตัน โดยบอลติกและเอเดรียตกมีขนาดใหญ่กว่าเคลติกและเซดริกอย่างเห็นได้ชัด อย่างไรก็ตาม เอเดรียติก ซึ่งเป็นเรือขนาดใหญ่ที่สุดในสี่ลำนี้ เป็นลำเดียวที่ไม่ได้ครองตำแหน่งเรือโดยสารที่ใหญ่ที่สุดในโลก[4] ทั้งสี่ลำขับเคลื่อนด้วยใบจักรสองเพลาที่ขับเคลื่อนโดยเครื่องจักรไอน้ำแบบสี่เท่าขยายและมีความเร็วเฉลี่ย 16 นอต (30 กิโลเมตรต่อชั่วโมง; 18 ไมล์ต่อชั่วโมง) แม้ความเร็วสูงสุดของแต่ละลำจะแตกต่างกันไป
รูปร่างภายนอกของทั้งสี่ลำมีความคล้ายคลึงกัน คือตัวเรือสีดำ ท้องเรือสีแดง และโครงสร้างส่วนบนสีขาว โดยมี "เกาะ" สะพานเดินเรือแยกออกมาจากโครงสร้างส่วนบนหลัก เรือเหล่านี้มีเสากระโดงสี่ต้น (สองต้นหน้าและสองต้นหลัง) ซึ่งรองรับสายเคเบิลของโทรเลขไร้สาย ปล่องไฟทั้งสองเป็นสีเหลืองอ่อนและมีปลอกสีดำอยู่ด้านบน
เรือเหล่านี้มีความหรูหราในระดับที่ไม่เคยมีมาก่อน โดยมีห้องอาหารที่โดดเด่นด้วยหลังคากระจกซึ่งเป็นจุดเด่น ห้องนั่งเล่นที่มีห้องอ่านและเขียนหนังสือพร้อมหนังสือและวารสารมากมาย และยังประดับตกแต่งด้วย หน้าต่างบานใหญ่ อีกทั้งยังมีทางเดินเล่นที่มีหลังคา ห้องสูบบุหรี่ที่ตกแต่งด้วยกระจกสี[5] และในกรณีของเอเรดียติกมีสระว่ายน้ำในร่มและห้องอาบน้ำแบบตุรกีสมัยวิกตอเรีย[6]
อาชีพของเรือ
[แก้]เคลติก
[แก้]เคลติกเป็นลำแรกใน "บิกโฟร์" เริ่มให้บริการในปี 1901 เธอเป็นเรือลำแรกที่มีระวางบรรทุกมากกว่าเกรตอีสเทิร์น ตลอดอาชีพของเธอมีอุบัติเหตุหลายครั้ง เมื่อถูกดัดแปลงเป็นเรือลาดตระเวนช่วยรบในช่วงสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง เธอชนกับทุ่นระเบิดในปี 1917 ทำให้มีผู้เสียชีวิต 17 คน ในปี 1918 เธอถูกตอร์ปิโดของเรือดำน้ำเยอรมัน แต่ก็ถูกกู้มาอีกครั้ง ในปี 1925 เธอชนกับเรืออีกลำ แต่ทั้งสองลำไม่ได้รับความเสียหายร้ายแรง เธอเข้าไปเกี่ยวข้องกับการชนกันอีกครั้งในปี 1927 ในที่สุดในปี 1928 เธอชนกับโขดหินนอกชายฝั่งโคฟและถูกพิจารณาว่าไม่สามารถกู้คืนได้ ต้องใช้เวลาถึงห้าปีกว่าเรือจะถูกรื้อถอนจนหมด[7][8]
เซดริก
[แก้]เซดริกเริ่มให้บริการในปี 1903 อาชีพเชิงพาณิชย์ของเธอแบ่งออกเป็นการข้ามมหาสมุทรแอตแลนติกและการล่องเรือสำราย เมื่อไททานิกอับปาง เซดริกเทียบท่าอยู่ในนิวยอร์ก หลังการอับปางของไททานิก มีรายงานว่าเจ. บรูซ อิสเมย์ กรรมการผู้จัดการของไวต์สตาร์ ได้พยายามจัดการทางวิทยุกับสำนักงานไวต์สตาร์ในนิวยอร์ก เพื่อขอให้ชะลอการออกเดินทางของเซดริกจนกว่าคาร์เพเทียจะมาถึงท่าเรือ เพื่อที่เขาและลูกเรือผู้รอดชีวิตจากไททานิกจะสามารถเดินทางกลับอังกฤษได้โดยไม่ต้องเหยียบแผ่นดินสหรัฐ อย่างไรก็ตาม เซดริกออกเดินทางตามกำหนด[9] ในช่วงสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง เซดริกถูกดัดแปลงเป็นเรือลาดตระเวนช่วยรบ วันที่ 29 มกราคม 1918 เธอชนกับเรือ มอนทรีออลของคะเนเดียนแปซิฟิกบริเวณอ่าวมอร์คัมบ์ มอนทรีออลถูกลากจูงแต่จมลงในวันรุ่งขึ้น ห่างจากเรือประภาคารเมอร์ซีย์บาร์ 14 ไมล์ (23 กิโลเมตร) วันที่ 30 กันยายน 1923 เซดริกชนกับอาร์เอ็มเอส ไซเทียของคูนาร์ดไลน์ในท่าเรือควีนส์ทาวน์ระหว่างมีหมอกหนาจัด ทั้งสองลำไม่ได้รับความเสียหายร้ายแรง เธอถูกปลดระวางในปี 1931 และถูกแยกชิ้นส่วนในปีถัดมา[10]
บอลติก
[แก้]
ขึ้นระวางในปี 1904 บอลติกเข้าไปมีส่วนร่วมในการช่วยเหลือผู้ประสบภัยในทะเลหลายครั้ง ในปี 1909 เธอได้รับสัญญาณขอความช่วยเหลือจากอาร์เอ็มเอส รีพับลิก (1903) ซึ่งชนกับเอสเอส ฟลอริดาของลอยด์อิตาเลียโน ต่อมาในวันที่ 15 เมษายน 1912 บอลติกได้รับสัญญาณขอความช่วยเหลือจากไททานิก แต่ไม่สามารถให้ความช่วยเหลือ เธอยังเข้าไปมีส่วนร่วมในการช่วยเหลืออีกครั้งในวันที่ 6 ธันวาคม 1929 โดยให้ความช่วยเหลือเรือใบนอร์เทิร์นไลต์ที่กำลังจม สุดท้ายในวันที่ 17 กุมภาพันธ์ 1933 เธอเดินทางไปยังโอซากะเพื่อทำการแยกชิ้นส่วน[11] บอลติกมักถูกประกบด้วยเรือพี่เลี้ยง เอสเอส แม็กเนติก ของไวต์สตาร์ ซึ่งให้บริการเธอตลอดช่วงอาชีพส่วนใหญ่ของเรือ ทั้งสองลำปรากฏอยู่ด้วยกันบนโปสการ์ดหลายใบของไวต์สตาร์ไลน์
เอเดรียติก
[แก้]เอเดรียติกเข้าประจำการในปี 1907 เธอเป็นเรือขนาดใหญ่ที่สุด เร็วที่สุด และหรูหราที่สุดในบิกโฟร์ โดยเป็นเรือเดินสมุทรลำแรกที่มีสระว่ายน้ำในร่มและห้องอาบน้ำแบบตุรกีสมัยวิกตอเรีย[12] เอเดรียติกประสบความสำเร็จในเชิงพาณิชย์ รวมถึงการให้บริการในช่วงสงครามโลกครั้งที่หนึ่งเมื่อเรือได้เดินทางหลายครั้งในฐานะเรือลำเลียงพล[13] เอเดรียติกถูกเปลี่ยนไปให้บริการการล่องเรือสำราญตั้งแต่ปี 1933 และถูกปลดระวางในปีถัดมา จากนั้นจึงถูกขายโดยไวต์สตาร์ไลน์เพื่อนำไปแยกชิ้นส่วนที่ญี่ปุ่นในปี 1935
เชิงอรรถ
[แก้]- 1 2 3 "The Great Ocean Liners: Celtic (II)". ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 9 พฤศจิกายน 2009. สืบค้นเมื่อ 23 เมษายน 2009.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ White Star Line Oceanic II 1899–1914[usurped], White Star Ships. Retrieved 27 July 2009
- ↑ "The Great Ocean Liners:Baltic". ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 3 มีนาคม 2016. สืบค้นเมื่อ 23 เมษายน 2009.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Adriatic 2 เก็บถาวร 2 กันยายน 2011 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, The White Star Line. Retrieved 27 July 2009
- ↑ The Famous Big 4 of the New York – Liverpool Service – White Star Line – 1909 Brochure, GG Archives. Retrieved 27 July 2009
- ↑ Shifrin, Malcolm (2015) Victorian Turkish Baths (Swindon: Historic England) pp.253-255
- ↑ "White Star Line History Website: RMS Celtic". ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 9 พฤศจิกายน 2014. สืบค้นเมื่อ 25 เมษายน 2013.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ R.M.S. Celtic (II) เก็บถาวร 24 กันยายน 2010 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, Great Ships. Retrieved 28 July 2009
- ↑ "Ismay, saved by 'miracle' to sneak back to London". The Denver Post. เมษายน 18, 1912. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 5 มีนาคม 2016 – โดยทาง blogs.denverpost.com.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "The Great Ocean Liners: Cedric". ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 10 ตุลาคม 2009. สืบค้นเมื่อ 23 เมษายน 2009.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "The Great Ocean Liners: Baltic". ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 3 มีนาคม 2016. สืบค้นเมื่อ 23 เมษายน 2009.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Shifrin, Malcolm (2015). "Chapter 23: The Turkish bath at sea". Victorian Turkish Baths. Historic England. ISBN 978-1-84802-230-0.
- ↑ RMS Adriatic II เก็บถาวร 1 ตุลาคม 2009 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, Ayrshire Scotland. Retrieved 27 July 2010
บรรณานุกรม
[แก้]
- Chirnside, M. (2016). The Big Four of the White Star Fleet: Celtic, Cedric, Baltic & Adriatic. Stroud: The History Press. ISBN 9780750965972.