บาโรกป็อป

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
บาโรกป็อป
แหล่งกำเนิดทางรูปแบบป็อปร็อก, ออร์เคสตราป็อป, บาโรก, คลาสสิก
แหล่งกำเนิดทางวัฒนธรรม กลางยุคปี 1960 สหรัฐอเมริกา กลางยุคปี 1960 สหราชอาณาจักร
เครื่องบรรเลงสามัญเครื่องสาย, ฮอร์น, กีตาร์, กีตาร์เบส, กลอง, ฮาร์ปซิคอร์ด, ออร์แกน
รูปแบบอนุพันธุ์อาร์ตร็อก, ไซเคเดลิกป็อป, โพรเกรสซีฟร็อก, ซิมโฟนิกร็อก, ซันไชน์ป็อป, แชมเบอร์ป็อป
อื่น ๆ
รายชื่อศิลปินบาโรกป็อป

บาโรกป็อป (อังกฤษ: Baroque pop), บาโรกร็อก,[1] หรือ บาโรกอังกฤษ,[2] มักจะใช้สลับกับ แชมเบอร์ป็อปหรือแชมเบอร์ร็อก[3] เป็นแนวเพลงย่อยของดนตรีป็อปร็อก ซึ่งเกิดขึ้นในสหรัฐอเมริกา และสหราชอาณาจักร ปรากฏให้เห็นในช่วงกลางยุคปี 1960 โดยในช่วงนั้นเป็นการผสมของป็อปร็อกและดนตรีคลาสสิก โดยเฉพาะดนตรียุคบาโรก

บาโรกป็อปมีความสำเร็จเป็นอย่างมากในปลายยุคปี 1960 ด้วยศิลปินในแนวเพลงนี้ ได้แก่ เดอะบีชบอยส์, เดอะมูดีบลูส์, เดอะบีเทิลส์, เดอะโรลลิงสโตนส์, เลิฟ และ โพรคัล ฮารัม แล้วหลักนิยมของบาโรกป็อปก็เริ่มจางหายไปในยุคปี 1970 ส่วนหนึ่งเป็นเพราะแนวดนตรีพังก์ร็อก, ดิสโก้ และฮาร์ดร็อกที่ได้รับความนิยมแทน แต่อย่างไรก็ตาม ดนตรียังคงมีการผลิตในแนวเพลงนี้อยู่เป็นธรรมเนียม[2]

อ้างอิง[แก้]

  1. B. Gendron, Between Montmartre and the Mudd Club: Popular Music and the Avant-Garde (University of Chicago Press, 2002), p. 174.
  2. 2.0 2.1 R. Stanley, 'Baroque and a soft place', Guardian 21/09/07, retrieved 13/04/09.
  3. "Chamber pop", Allmusic, retrieved 7 September 2011.