ข้ามไปเนื้อหา

บาสเกตบอล 3x3

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
บาสเกตบอล 3x3
องค์กรบริหารสูงสุดสหพันธ์บาสเกตบอลนานาชาติ
ลักษณะเฉพาะ
การปะทะใช่
จำนวนผู้เล่นต่อทีม4 (3 ในลาน)
ประเภททีมผสมเดี่ยวหรือผสม
ประเภทในร่ม หรือ กลางแจ้ง
อุปกรณ์ลูกบาสเกตบอล
ประวัติการแข่งขัน
โอลิมปิกกีฬาโอลิมปิกเยาวชน ตั้งแต่ 2010
ยูโรเปียนเกมส์
ตั้งแต่ 2015
กีฬาโอลิมปิก
ตั้งแต่ 2020
กีฬาเครือจักรภพ ตั้งแต่ 2022

บาสเกตบอล 3x3 (อังกฤษ: 3x3 basketball; เขียนเป็น ƐX3 อ่านว่า three-ex-three)[1] เป็นรูปแบบหนึ่งของบาสเกตบอลที่มีผู้เล่นทีมละ 3 คน มีกระดานหลังห่วง 1 แผ่น และเล่นในสนามครึ่งสนาม บาสเกตบอลรูปแบบนี้กำลังได้รับการส่งเสริมและจัดโครงสร้างโดยสหพันธ์บาสเกตบอลระหว่างประเทศ (ฟีบา) ซึ่งเป็นหน่วยงานกำกับดูแลกีฬาบาสเกตบอลในภาพรวม[2] การแข่งขันหลักคือ บาสเกตบอล 3x3 เวิลด์ทัวร์ ประจำปี[3] ซึ่งประกอบด้วยรายการมาสเตอส์ และรายการไฟนอลหนึ่งรายการ และมอบเงินรางวัลเป็นตัวเลขหกหลักในสกุลเงินดอลลาร์สหรัฐ บาสเกตบอล 3x3 ชิงแชมป์โลก สำหรับชายและหญิงเป็นการแข่งขันระดับสูงสุดสำหรับทีม 3x3 ระดับชาติ รูปแบบ 3x3 ถูกนำมาใช้ในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 และกีฬาเครือจักรภพ 2022

ประวัติ

[แก้]
ภาพสัญลักษณ์สำหรับการแข่งขันบาสเกตบอล 3x3 ในโอลิมปิก

บาสเกตบอล 3x3 เป็นรูปแบบกีฬาบาสเกตบอลที่เล่นกันตามท้องถนนและในยิมต่าง ๆ ทั่วโลกมาอย่างยาวนาน แม้ว่าจะมีรูปแบบการเล่นที่ยังไม่เป็นทางการก็ตาม ช่วงปลายปี 2000 เริ่มมีการกำหนดกฎของบาสเกตบอล 3x3 ทั่วสหรัฐอเมริกา โดยเฉพาะอย่างยิ่งผ่านการแข่งขันในรายการของกัส แมคเกอร์[4] และฮูพ อิท อัพ[5] ซึ่งจัดงานใหญ่ ๆ ทั่วประเทศ โดยมีทีมและผู้เล่นจากทุกระดับทักษะเข้าร่วม ในปี 1992 อาดิดาสเปิดตัวการแข่งขันสตรีทบอล ซึ่งปัจจุบันยุติลงแล้ว[6] ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา จำนวนกิจกรรมและการแข่งขันของบาสเกตบอล 3x3 ก็เพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่องทั่วโลก

ฟีบาตัดสินใจทดสอบการจัดการแข่งขันบาสเกตบอล 3x3 ครั้งแรกในเอเชียนอินดอร์เกมส์ 2007 ที่มาเก๊า กิจกรรมทดสอบจัดขึ้นอีกครั้งในเดือนเมษายน 2008 ที่สาธารณรัฐโดมินิกัน และเดือนตุลาคม 2008 ที่ประเทศอินโดนีเซีย การเปิดตัวในระดับนานาชาติเกิดขึ้นครั้งแรกในเอเชียนเกมส์เยาวชน 2009 โดยมีทีมเข้าแข่งขันแบ่งเป็นประเภทชาย 19 ทีม และประเภทหญิง 16 ทีม การแข่งขันทั้งหมดจัดขึ้นที่โรงเรียนมัธยมแองกลิคัน ในประเทศสิงคโปร์ และบาสเกตบอล 3x3 เปิดตัวอย่างเป็นทางการทั่วโลกในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2010 ที่ประเทศเดียวกัน โดยมีทีมที่เข้าร่วมการแข่งขันทั้งหมด 20 ทีม ทั้งประเภทชายและหญิง การแข่งขัน จัดขึ้นที่ Youth Space ตั้งแต่นั้นมา การแข่งขันชิงแชมป์โลกทั้งประเภทโอเพ่นและรุ่นอายุไม่เกิน 18 ปี ก็ได้จัดขึ้นเป็นประจำ

ฟีบาเปิดตัวโปรแกรมเต็มรูปแบบเพื่อสร้างเกม 3x3 ให้เป็นเกมแบบสแตนด์อโลน โดยมีรูปแบบของตัวเอง และมีการแข่งขันเป็นประจำ ก่อนที่ 3x3 จะถูกบรรจุในกีฬาโอลิมปิกของผู้ใหญ่ครั้งแรกในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020[7]

บาสเกตบอล 3x3 ยังถูกใช้ในทัวร์นาเมนต์ต่าง ๆ มากมาย เช่น สโปแคน ฮูพเฟสต์ และ ไนกี้ 3 ออน 3 ทัวร์นาเมนต์[8][9]

กฎและกติกา

[แก้]
เกมบาสเกตบอล 3x3
การแข่งขันฟุตบอลชายระดับนานาชาติระหว่างโรมาเนียกับสโลวีเนีย ในบูคาเรสต์ (กันยายน 2014)

ฟีบาออกภาคผนวกเพิ่มเติมอย่างเป็นทั้งการเป็นระยะ ๆ สำหรับกฎบาสเกตบอล 3x3 โดยเฉพาะ กฎระบุว่ากฎฟีบาทั่วไปจะบังคับใช้กับสถานการณ์ทั้งหมดที่ไม่ได้ระบุไว้โดยเฉพาะในกฎฟีบา 3x3 ชุดปัจจุบันทั้งในรูปแบบย่อ[10] และรูปแบบเต็ม[11] เผยแพร่ครั้งแรกในเดือนสิงหาคม 2019 [12]

กฎในปัจจุบันแตกต่างจากบาสเกตบอลเต็มลานปกติ ดังนี้

ทีม

[แก้]

แต่ละทีมประกอบด้วยผู้เล่น 3 คน และตัวสำรอง 1 คน แต่ละทีมจะต้องมีผู้เล่นอยู่ในสนาม 3 คนเมื่อเกมเริ่มต้น

สนามและลูกบาสเกตบอล

[แก้]

เกมนี้เล่นในสนามครึ่งลานและมีห่วงหนึ่งใบ สนามอย่างเป็นทางการมีความกว้าง 15 เมตร (49 ฟุต) เท่ากับความกว้างของสนามบาสเกตบอลเต็มลานมาตรฐานของฟีบา ความยาว 11 เมตร (36 ฟุต 1.07 นิ้ว) ซึ่งน้อยกว่าครึ่งหนึ่งของสนามบาสเกตบอลมาตรฐานที่ 14 เมตร (45 ฟุต 11.18 นิ้ว) อย่างไรก็ตาม กฎระเบียบระบุไว้โดยเฉพาะว่าครึ่งหนึ่งของสนามมาตรฐานของฟีบาถือเป็นพื้นที่เล่นที่ยอมรับได้สำหรับการแข่งขันอย่างเป็นทางการ ส่วนระยะครึ่งลานตามมาตรฐานเอ็นบีเอ และดับเบิลยูเอ็นบีเอของสหรัฐอเมริกา มีความกว้าง 15.24 เมตร (50 ฟุต) และความยาว 14.33 เมตร (47 ฟุต)

ลูกบาสเกตบอลที่ใช้มีขนาดเท่ากับลูกบาสเกตบอลเบอร์ 6 (720 มิลลิเมตร 28.5 นิ้ว) ตามที่ใช้ในเกมบาสเกตบอลเต็มลานของผู้หญิง และมีมวลเท่ากับขนาดมาตรฐานเบอร์ 7 (620 กรัม, 22 ออนซ์) ที่ใช้ในเกมบาสเกตบอลเต็มลานของผู้ชาย[13]

การเล่น

[แก้]

ก่อนเริ่มเกมจะมีการโยนเหรียญ และทีมที่ทายถูกในการโยนเหรียญสามารถเลือกได้ว่าจะครอบครองลูกบอลก่อนในช่วงใด ระหว่างช่วงเริ่มเกม หรือในช่วงต่อเวลาพิเศษที่อาจเกิดขึ้น ในทางกลับกัน นั่นหมายความว่าหากเกมต้องต่อเวลาพิเศษ ทีมที่เป็นฝ่ายตั้งรับในช่วงเริ่มเกมจะได้ครอบครองลูกบอลก่อนในช่วงต่อเวลาพิเศษ

เกมจะเริ่มด้วยการให้ทีมฝ่ายรับส่งบอลให้ทีมฝ่ายรุก ผู้เล่นฝ่ายรุกทุกคนต้องเริ่มเล่นด้านนอกเส้นโค้ง (ด้านตรงข้ามของส่วนโค้งของตาข่าย) และทีมฝ่ายรับต้องเริ่มเล่นด้านในเส้นโค้ง เมื่อทีมรุกได้รับบอล นาฬิกาจะเริ่มจับเวลา การเปลี่ยนฝั่งเล่นบอลนี้ยังใช้ในการเริ่มเกมใหม่เนื่องจากสถานการณ์ลูกตายอีกด้วย เกมจะแข่งขันกันเพียง 1 รอบ โดยมีเวลา 10 นาที หรืออาจสิ้นสุดลงทันทีที่มีทีมใดทำคะแนนได้ถึง 21 แต้ม โดยทีมที่มีแต้มมากกว่าเมื่อครบ 10 นาที หรือทำคะแนนครบ 21 แต้มก่อนจะเป็นผู้ชนะ

การโยนภายในกรอบโค้งที่ลงห่วง รวมถึงการโยนโทษทุกครั้ง จะได้รับ 1 แต้ม ในขณะที่การโยนนอกกรอบโค้งที่ลงห่วงทุกครั้งจะได้รับ 2 แต้ม หลังจากโยนลงห่วงหรือโยนโทษสำเร็จ (ยกเว้นการฟาวล์เทคนิคหรือการฟาวล์ที่ไม่เหมาะสมและฟาวล์ทีมจำนวน 10 ครั้งขึ้นไป ดูด้านล่าง) การเล่นจะเริ่มต้นใหม่โดยผู้เล่นจากทีมที่ไม่ได้ทำคะแนนจะรับบอลไว้ใต้ตะกร้าโดยตรง จากนั้นเลี้ยงบอลหรือส่งบอลไปยังจุดหลังกรอบโค้ง ฝ่ายรับจะเล่นบอลไม่ได้ภายในบล็อก/พื้นที่ครึ่งวงกลมใต้ตะกร้า ในสถานการณ์ที่ต้องครองบอล ทีมฝ่ายรับจะได้ครอบครองบอล

ทีมรุกจะต้องพยายามโยนลงห่วงภายใน 12 วินาที ผู้เล่นฝ่ายรุกไม่ควรเลี้ยงบอลเข้าไปในส่วนโค้งด้วยหลังหรือข้างตัวจนชนตะกร้านานกว่า 3 วินาทีติดต่อกัน สำหรับการละเมิดทั้งสองอย่าง จะทำให้บอลเปลี่ยนฝั่งไปยังทีมรับ

มีกฎเทรนต์ทักเกอร์ซึ่งระบุว่าเมื่อเหลือเวลาตามกฎหรือในนาฬิกายิงประตู 0.2 วินาที จะต้องล็อบสูงหรือทิปอิน

การต่อเวลาพิเศษ

[แก้]

การเสมอกันในเวลาปกติจะทำให้เกิดช่วงต่อเวลาพิเศษหลังจากพัก 1 นาที ทีมที่เริ่มเกมในฐานะทีมรับ จะเริ่มเกมต่อเวลาในฐานะทีมรุก ทีมแรกที่ทำคะแนนได้ 2 แต้มจะเป็นผู้ชนะในเกมนั้น หมายเหตุ: หากเกมเสมอกันที่ 20-20 เมื่อสิ้นสุดเวลาปกติ ทีมที่ได้แต้มที่ 21 ในช่วงต่อเวลาพิเศษจะไม่ถือว่าเกมสิ้นสุดลง

การเปลี่ยนตัวและการหมดเวลา

[แก้]

การเปลี่ยนตัวสามารถเกิดขึ้นได้เฉพาะในสถานการณ์ลูกตาย ผู้เล่นสำรองสามารถเข้ามาเล่นได้จากด้านหลังเส้นสุดท้ายตรงข้ามกับห่วงบาสเกตบอลเท่านั้น และการเปลี่ยนตัวจะถือว่าเป็นทางการเมื่อผู้เล่นที่ออกจากเกมได้ "สัมผัสร่างกาย" กับผู้เล่นสำรอง แต่ละทีมจะมีสิทธิ์ขอเวลานอกได้เพียงเกมละ 1 ครั้ง 30 วินาที

ฟาวล์

[แก้]

การฟาวล์ส่วนบุคคลหรือฟาวล์ทางเทคนิคแต่ละครั้งจะนับเป็นการฟาวล์ของทีม 1 ครั้ง ในขณะที่การฟาวล์ผิดวิสัยนักกีฬาหรือฟาวล์ที่ทำให้ถูกตัดสิทธิ์แต่ละครั้งจะนับเป็นการฟาวล์ของทีม 2 ครั้ง ทีมที่ถูกฟาวล์ส่วนบุคคลระหว่างการโยนในเส้นโค้งจะได้โยนโทษ 1 ครั้ง ในขณะที่หากถูกฟาวล์ระหว่างการโยนหลังแนวเส้นโค้งและโยนไม่ไม่ลง จะได้โยนโทษ 2 ครั้ง ทีมที่ถูกฟาวล์ครั้งที่ 7, 8 และ 9 จะได้โยนโทษ 2 ครั้ง และทีมที่ถูกฟาวล์ทั้งหมดหลังจากนั้นจะได้โยนโทษ 2 ครั้ง และครอบครองบอล กฎ "โบนัส" นั้นจะเข้ามาแทนที่กฎปกติสำหรับการฟาวล์ขณะกำลังโยนโดยเฉพาะ ช่วงต่อเวลาพิเศษที่ไม่ได้กำหนดเวลาไว้ ถือเป็นการขยายเวลาตามกติกาเพื่อวัตถุประสงค์ของการฟาวล์แบบทีม

ทีมที่ถูกฟาวล์ผิดวิสัยนักกีฬาครั้งแรกจะได้โยนโทษ 2 ครั้ง ทีมที่ถูกฟาวล์ผิดวิสัยนักกีฬาเป็นครั้งที่สอง หรือฟาวล์ตัดสิทธิ์ จะได้โยนโทษ 2 ครั้งและได้ครอบครองบอลต่อ ผู้เล่นที่ทำฟาวล์ผิดวิสัยนักกีฬา 2 ครั้งจะถูกตัดสิทธิ์ ทีมจะแพ้เกมโดยอัตโนมัติถ้าผู้เล่นทั้งหมดถูกตัดสิทธิ์

การฟาวล์ทางเทคนิคทั้งหมดส่งผลให้เกิดการโยนโทษหนึ่งครั้ง โดยการครอบครองบอลจะไปอยู่ที่ทีมที่มีสิทธิ์ครอบครองบอลในขณะนั้น

หากเกิดการฟาวล์ที่ส่งผลให้ทีมที่ไม่ได้ทำฟาวล์ยังคงครองบอลได้ หรือฟาวล์เทคนิคหรือ "ไม่มีน้ำใจนักกีฬา" ทีมที่ไม่ได้ทำฟาวล์จะสามารถเปลี่ยนตัวนอกเส้นโค้งได้

การฟาวล์ที่ร้ายแรง ไม่ว่าจะเป็นแบบเทคนิค ไร้ความเป็นนักกีฬา หรือฟาวล์ตัดสิทธิ์ จะไม่นับเป็นการโยนโทษ ไม่ว่าจะมีการฟาวล์ของทีมกี่ครั้งก็ตาม ในกรณีที่เกิดการฟาวล์สองครั้ง จะไม่มีการโยนโทษของทีมใด ๆ ทั้งสิ้น โดยไม่คำนึงถึงว่าทีมนั้น ๆ จะนับฟาวล์กี่ครั้ง หรือการฟาวล์สองครั้งนั้นเป็นการฟาวล์ผิดวิสัยนักกีฬาหรือไม่

ทีมฟาวล์ ส่วนบุคคล ผิดวิสัยนักกีฬา เทคนิค
ทีมรุก ทีมรับ อันดับแรก ที่สอง /
การตัดสิทธิ์
ทีมรุก ทีมรับ
ส่วนโค้งภายนอก
(สำเร็จ)
ส่วนโค้งภายนอก
(ไม่สำเร็จ)
ส่วนโค้งด้านใน
1–6 +1 ทีมฟาวล์ +1 ทีมฟาวล์ +1 ทีมฟาวล์
โยนโทษ 2 ครั้ง
+1 ทีมฟาวล์
โยนโทษ 1 ครั้ง
+2 ทีมฟาวล์
โยนโทษ 2 ครั้ง
+2 ทีมฟาวล์
โยนโทษ 2 ครั้ง
การครอบครองแบบไม่ฟาวล์
+1 ทีมฟาวล์
โยนโทษ 1 ครั้ง
+1 ทีมฟาวล์
โยนโทษ 1 ครั้ง
รีเซ็ตนาฬิกาจับเวลา
7–9 +1 ทีมฟาวล์
โยนโทษ 2 ครั้ง
10 ขึ้นไป +1 ทีมฟาวล์
การครอบครองแบบไม่ฟาวล์
+1 ทีมฟาวล์
โยนโทษ 2 ครั้ง
ครองบอลต่อโดยไม่ฟาวล์
+2 ทีมฟาวล์
โยนโทษ 2 ครั้ง
ครองบอลต่อโดยไม่ฟาวล์

พัฒนาการ

[แก้]

ฟีบามองว่าบาสเกตบอล 3x3 คือช่องทางหลักในการส่งเสริมกีฬาบาสเกตบอลทั่วโลก แพทริก บาวมันน์ เลขาธิการฟีบาและกรรมการโอลิมปิกสากล (IOC) อธิบายว่า “แนวคิด 3x3 มีองค์ประกอบและทักษะทั้งหมดที่จำเป็นสำหรับบาสเกตบอล แนวคิดนี้ได้สร้างแรงบันดาลใจและจะยังคงสร้างแรงบันดาลใจให้กับผู้เล่นที่ยอดเยี่ยมมากมายในอนาคต ในขณะเดียวกัน แนวคิดนี้ยังเป็นวิธีที่ง่ายที่สุดและมีประสิทธิผลที่สุดวิธีหนึ่งในการดึงดูดเยาวชนให้มาเล่นบาสเกตบอล รักษาพวกเขาไว้ และส่งเสริมเกมของเรา ในที่สุด ฟีบา 3x3 ก็จะสามารถและส่งเสริมคุณค่าทางการศึกษาและสังคมที่สำคัญให้กับคนรุ่นต่อไปได้”[14]

ฟีบากำลังดำเนินตามกลยุทธ์ "คลิก แอนด์ บริค" (click-and-brick) ที่เป็นเอกลักษณ์ เพื่อนำบาสเกตบอล 3x3 มาใช้จริง โดยฟีบาได้พัฒนาชุมชนดิจิทัล[15][16] ซึ่งทำหน้าที่เป็นที่จัดเก็บข้อมูลสำหรับการแข่งขัน 3x3 ที่ได้รับการรับรองจากฟีบาทั่วโลก และเสนออันดับโลกรายบุคคล[17] ให้กับผู้เล่นทุกคน โดยอิงจากคะแนนที่ผู้เล่นได้รับจากการแข่งขัน 3x3 ที่ได้รับการรับรองจากฟีบา

เหตุการณ์ใดๆ ทั่วโลกสามารถได้รับการรับรองจากฟีบาได้ด้วยการใช้ฟรีแวร์ของฟีบาในชื่อ "EventMaker"[18] ในการจัดงานนั้น รายการ 3x3 ที่ได้รับการรับรองจากฟีบาทั้งหมดจะถูกจัดประเภทตามลำดับชั้นการแข่งขันที่กำหนดไว้ จึงทำให้เกิดเครือข่ายการแข่งขันอย่างเป็นทางการ รายการระดับสูงสุดของการแข่งขันกีฬานี้คือ บาสเกตบอล 3x3 เวิลด์ทัวร์[19] ซึ่งประกอบด้วยรายการเวิลด์ทัวร์มาสเตอร์ส และรอบสุดท้าย ทีมสามารถผ่านการคัดเลือกเข้าร่วมการแข่งขันเวิลด์ทัวร์มาสเตอร์สได้โดยการเล่นในรายการคัดเลือกเวิลด์ทัวร์รายการใดก็ได้ที่กำหนดไว้

สมาคมบาสเกตบอลแห่งชาติ หรือเอ็นบีเอ (NBA) ได้นำบาสเกตบอล 3x3 มาใช้ในทวีปอเมริกาเหนือเช่นกัน ตั้งแต่ปี 2016 เอ็นบีเอได้จัดการแข่งขันซีรีส์ฤดูร้อนที่เรียกว่า "ดีว เอ็นบีเอ 3 เอ็กซ์" โดยผู้เล่นสมัครเล่นในพื้นที่จากทั่วสหรัฐอเมริกาจะแข่งขันกันในงานระดับภูมิภาคเพื่อชิงรางวัลเงินสดและสิทธิ์เข้ารอบชิงชนะเลิศ จากนั้นแชมป์เอ็นบีเอ 3 เอ็กซ์ ทั้งประเภทชายและหญิงจะได้เข้าสู่การแข่งขันบาสเกตบอลสหรัฐ 3x3 ชิงแชมป์แห่งชาติ เพื่อเป็นตัวแทนของประเทศนั้น ๆ ไปแข่งขันในระดับนานาชาติ[20] นอกจากนี้ ทัวร์นาเมนต์เหล่านี้ยังรวมถึงการแสดงดนตรีสด การแข่งขันโยน 3 แต้มสำหรับแฟนคลับ การแข่งขันอีสปอร์ต เอ็นบีเอ ทูเค และการปรากฏตัวของผู้เล่นเอ็นบีเอในปัจจุบันอีกด้วย ในปี 2017 นักแสดง ไอซ์คิวบ์ และผู้บริหารบริษัทความบันเทิง เจฟฟ์ ควาติเนทซ์ ก่อตั้ง "บิ๊ก 3" ซึ่งเป็นสถานที่ซึ่งอดีตดาวบาสเกตบอลเอ็นบีเอและระดับวิทยาลัยของสหรัฐอเมริกา เข้าแข่งขันในลีกเคลื่อนที่ โดยใช้กฎเกณฑ์ที่แตกต่างจากกฎของฟีบาเล็กน้อย และยังใช้ลูกบอลที่ตรงตามข้อกำหนดสำหรับเกมเต็มสนามของผู้ชายแทนลูกบอล 3x3 ของฟีบา

ระบบการคัดเลือกสำหรับการแข่งขันบาสเกตบอล 3x3 ชิงแชมป์โลก ในประเภทชายและหญิงแตกต่างโดยสิ้นเชิงจากระบบที่ใช้สำหรับการแข่งขันบาสเกตบอลเต็มสนาม ตามที่ นิวยอร์กไทมส์ รายงาน 3x3 มี "ระบบการคัดเลือกที่ไม่ธรรมดาซึ่งออกแบบมา เพื่อให้กีฬานี้เติบโตตลอดทั้งปี เพื่อค้นหาทีมที่ดีที่สุดสำหรับการแข่งขันชิงแชมป์โลก"[21] การคัดเลือกทีมชาติจะพิจารณาจากอันดับ 3x3 อย่างเป็นทางการของประเทศนั้น ๆ อย่างเคร่งครัด ระบบการจัดอันดับทีมชาติยังพิจารณาถึงการจัดอันดับผู้เล่นรายบุคคลด้วย แม้แต่การจัดอันดับระดับประเทศที่ชี้ชัดว่าทีมใดทีมหนึ่งมีสิทธิ์เข้าร่วมการแข่งขันชิงแชมป์โลกก็ยังไม่เพียงพอที่จะผ่านการคัดเลือก เนื่องจากในปัจจุบันฟีบากำหนดให้ทีมชายและหญิง 20 ทีมที่เข้าร่วมการแข่งขันชิงแชมป์โลกในปีใดปีหนึ่งต้องมาจาก 30 ประเทศ ทำให้มีโอกาสยากขึ้นที่ประเทศต่าง ๆ จะส่งนักกีฬาทั้งชายและหญิงเข้าร่วมการแข่งขันชิงแชมป์โลก ตัวอย่างเช่น ทีมหญิงของสหรัฐอเมริกา ผ่านเข้ารอบสุดท้ายของชิงแชมป์โลกในปี 2018 ในขณะที่ทีมชายไม่ผ่าน แม้ว่าทีมชายจะมีอันดับสูงกว่าทีมหญิงในวันตัดรอบก็ตาม การเข้าร่วมการแข่งขัน 3x3 ที่ได้รับการรับรองจากฟีบาสามารถช่วยเพิ่มคะแนนในการจัดอันดับได้ โดยผู้บริหารของฟีบากล่าวว่า "อันดอร์รา เข้าร่วมการแข่งขันเป็นจำนวนมากทุกสุดสัปดาห์" [21] ความเข้มข้นของการแข่งขันจัดอันดับในทวีปยุโรปในปัจจุบัน ทำให้ประเทศนอกทวีปยุโรป โดยเฉพาะสหรัฐอเมริกา มีโอกาสผ่านเข้ารอบได้ยากขึ้น เมื่อถูกถามถึงโอกาสที่การแข่งขัน 3x3 ครั้งแรกในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 ที่จะขาดผู้เข้าร่วมจากสหรัฐ ผู้บริหารของฟีบา ยอมรับว่า "มีหลายทีมที่ต้องการเอาชนะสหรัฐ การเอาชนะทีมสหรัฐ ถือเป็นความสำเร็จ"[21]

บาสเกตบอลชิงแชมป์โลก

[แก้]

หลังจากโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2010 สหพันธ์บาสเกตบอลระหว่างประเทศ (ฟีบา) ได้จัดการแข่งขันบาสเกตบอล 3x3 ชิงแชมป์โลก ขึ้นเป็นประจำ โดยประกอบด้วยนักกีฬาชายและหญิงเข้าแข่งขันพร้อมกันแบบเปิด อายุไม่เกิน 23 ปี และอายุไม่เกิน 18 ปี การแข่งขันชิงแชมป์โลกจะจัดขึ้นทุกปี ยกเว้นปีที่มีกีฬาโอลิมปิกเยาวชน หรือกีฬาโอลิมปิก นอกจากนี้ การระบาดทั่วของโควิด-19 ยังทำให้ต้องยกเลิกการแข่งขันในปี 2020

การแบ่งประเภทการแข่งขันรายการชิงแชมป์โลกจะอิงตามการจัดอันดับ 3x3 ของแต่ละสหพันธ์[22] ซึ่งจัดอันดับสหพันธ์ระดับชาติทั้งหมดตามคะแนนการจัดอันดับโลก 3x3 รายบุคคลของทีมชาติ 100 อันดับแรกในประเภทนั้น ๆ (เช่น ชาย, หญิง, ชาย U23, หญิง U23, ชาย U18 และหญิง U18)

รายการระดับนานาชาติ

[แก้]

บาสเกตบอล 3x3 ถูกบรรจุในการแข่งขันมหกรรมกีฬาระดับนานาชาติต่าง ๆ ดังนี้

หลังจากการรุกรานยูเครนโดยรัสเซียตั้งแต่ปี 2022 ฟีบาได้สั่งระงับสิทธิ์ทีมบาสเกตบอล 3x3 และเจ้าหน้าที่ทั้งหมดของรัสเซียห้ามเข้าร่วมการแข่งขันรายการ 3x3 ที่ฟีบารับรองทุกรายการ[25]

ผู้ชนะเหรียญรางวัลในรายการใหญ่

[แก้]
ชาย
ผู้หญิง

ดูเพิ่ม

[แก้]

อ้างอิง

[แก้]
  1. ↑ "Vision". FIBA 3x3. สืบค้นเมื่อ 19 ธันวาคม 2021.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  2. ↑ "FIBA.basketball". FIBA.basketball.
  3. ↑ "The official website of FIBA 3x3 World Tour 2018". FIBA.basketball.
  4. ↑ "Gus Macker – 3 on 3 Basketball". ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2019-07-22. สืบค้นเมื่อ 2019-09-12.
  5. ↑ "Hoop It Up". HOOP IT UP 3x3.
  6. ↑ Fuchs, Christian (23 กรกฎาคม 2012). "Streetball in Deutschland: Aus dem Ghetto auf den Rathausplatz". Der Spiegel – โดยทาง Spiegel Online.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  7. ↑ "3x3 Basketball Is Ready To Make Its Debut At The Olympic Games Tokyo 2020". Team USA (ภาษาอังกฤษ). ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ เมษายน 25, 2019. สืบค้นเมื่อ 2019-06-29.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  8. ↑ "Spokane Hoopfest Association". Hoopfest (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). สืบค้นเมื่อ 2022-12-22.
  9. ↑ "About". NIKE 3ON3 (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 2022-12-22.[ลิงก์เสียถาวร]
  10. ↑ "Official 3x3 Basketball Rules – Short Version" (PDF). FIBA. 29 สิงหาคม 2019. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ (PDF) เมื่อ 15 กันยายน 2020. สืบค้นเมื่อ 12 พฤษภาคม 2020.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  11. ↑ "Official 3x3 Basketball Rules" (PDF). FIBA. 29 สิงหาคม 2019. ข้อมูลเก่า (PDF)จากแหล่งเดิมเมื่อ 15 กันยายน 2020. สืบค้นเมื่อ 12 พฤษภาคม 2020.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  12. ↑ "The Official Rules of the Game". 9 ธันวาคม 2016 – โดยทาง YouTube.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  13. ↑ "Wilson to provide the Official Game Ball for FIBA" (ข่าวประชาสัมพันธ์). Amer Sports. 9 มิถุนายน 2015. สืบค้นเมื่อ 17 สิงหาคม 2015.{{cite press release}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  14. ↑ "3-on-3 hoops set to debut at Youth Olympics". ESPN.com. 13 สิงหาคม 2010.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  15. ↑ "Home". 3x3planet.com.
  16. ↑ "1000+ (INSANELY) Fantasy Basketball Team Names 2021". 11 กรกฎาคม 2020. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2024-02-23. สืบค้นเมื่อ 2025-04-19.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  17. ↑ "FIBA 3x3 Individual World Ranking Quick Guide" (PDF). ข้อมูลเก่า (PDF)จากแหล่งเดิมเมื่อ 2 สิงหาคม 2012.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  18. ↑ "3x3 Event Maker | 3x3planet.com". www.3x3planet.com. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2012-06-10.
  19. ↑ "The official website of FIBA 3x3 World Tour 2018". FIBA.basketball.
  20. ↑ "Home". dewnba3x.com.
  21. 1 2 3 Mather, Victor (2018-06-07). "U.S. Team Could Dominate 3-on-3 Basketball. If Only It Could Qualify". สืบค้นเมื่อ 2018-08-25.
  22. ↑ "Qualification to national-team based 3x3 Official Competitions" (PDF). ข้อมูลเก่า (PDF)จากแหล่งเดิมเมื่อ 7 เมษายน 2014.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  23. ↑ "Tokyo 2020 event programme to see major boost for female participation, youth and urban appeal". International Olympic Committee. 13 มิถุนายน 2017.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  24. ↑ "Birmingham include 3x3 basketball and Urban Street Festival as part of 2022 Commonwealth Games plans". www.insidethegames.biz. 10 สิงหาคม 2017.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  25. ↑ [🖉"FIBA statement on Russian teams and officials". FIBA.basketball.

แหล่งข้อมูลอื่น

[แก้]