ข้ามไปเนื้อหา

บาท (มณฑลซัมเมอร์เซต)

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
บาท
Bath
ใจกลางเมืองบาท
ใจกลางเมืองบาท
แผนที่
แผนที่โต้ตอบของบาท
พิกัด: 51°23′N 2°22′W / 51.38°N 2.36°W / 51.38; -2.36
รัฐเอกราช สหราชอาณาจักร
ประเทศ อังกฤษ
ภาคเซาท์เวสต์อิงแลนด์
เทศมณฑลทางพิธีการซัมเมอร์เซต
ประชากร88,859 คน
เดมะนิมBathonian
เขตเวลาUTC±0 (GMT)
 • ฤดูร้อน
(เวลาออมแสง)
UTC+1 (BST)
รหัสไปรษณีย์
BA
รหัสพื้นที่01225
บาท *
  แหล่งมรดกโลกโดยยูเนสโก
ประเทศ สหราชอาณาจักร
ประเภทมรดกทางวัฒนธรรม
เกณฑ์พิจารณา(i), (ii), (iv)
อ้างอิง428
ประวัติการขึ้นทะเบียน
ขึ้นทะเบียน2530 (คณะกรรมการสมัยที่ 11)
พื้นที่2,900 เฮกตาร์
* ชื่อตามที่ได้ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก
** ภูมิภาคที่จัดแบ่งโดยยูเนสโก

บาท[2][3] (อังกฤษ: Bath) หรือ บาธ เป็นเมืองที่มีฐานะนครในมณฑลซัมเมอร์เซตในภาคตะวันตกเฉียงใต้ของอังกฤษ บาทตั้งอยู่ห่างจากลอนดอนไปทางตะวันตก 156 กิโลเมตร และจากบริสตอลไปทางตะวันออกเฉียงใต้ 21 กิโลเมตร

บาทมีประชากรทั้งหมดประมาณ 80,000 คน[4] บาทได้รับพระราชทานฐานะเป็น “นคร” โดยสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 1 ในปี ค.ศ. 1590[5] และได้เป็นเทศบาลมณฑล ในปี ค.ศ. 1889 ที่ทำให้บาทเป็นอิสระจาการบริหารของมณฑลซัมเมอร์เซต บาทเป็นส่วนหนึ่งของมณฑลเอวอนเมื่อเอวอนได้รับฐานะเป็นมณฑลในปี ค.ศ. 1974 ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1996 เมื่อมณฑลเอวอนถูกยุบบาทก็กลายเป็นศูนย์กลางของรัฐบาลท้องถิ่นระดับเดียวของบาทและตะวันออกเฉียงเหนือของซัมเมอร์เซต (B&NES) ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของมณฑลภูมิศาสตร์แห่งซัมเมอร์เซต

ตัวเมืองบาทตั้งอยู่เนินหลายลูกในหุบเขาของแม่น้ำเอวอนในบริเวณที่มีน้ำพุร้อนธรรมชาติที่เป็นที่ตั้งถิ่นฐานของโรมัน ผู้สร้างโรงอาบน้ำโรมัน (Roman Bath) และแอบบีย์[6] และตั้งชื่อเมืองว่า “Aquae Sulis” เมืองบาทเป็นสถานที่ที่พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดผู้อาวุโสทำพิธีราชาภิเษกเป็นพระมหากษัตริย์อังกฤษที่แอบบีย์บาท ในปี ค.ศ. 973[7] ต่อมาในยุคจอร์เจีย บาทกลายเป็นเมืองน้ำแร่ที่เป็นที่นิยมกันมากซึ่งทำให้เมืองขยายตัวขึ้นมากและมีสถาปัตยกรรมจอร์เจียนที่โดดเด่ จากสมัยนั้นที่สร้างจากหินบาทที่เป็นหินสีเหลืองนวล

เมืองบาทได้รับฐานะเป็นเมืองมรดกโลกในปี ค.ศ. 1987 และมีโรงละคร, พิพิธภัณฑ์ และสิ่งสำคัญทางวัฒนธรรมและทางการกีฬา ที่ทำให้กลายเป็นเมืองที่ดึงดูดนักท่องเที่ยวโดยมีนักท่องเที่ยวพักค้างคืนหนึ่งล้านคน และนักท่องเที่ยวไปเช้าเย็นกลับ 3.8 ล้านคนต่อปี เมืองบาทมีมหาวิทยาลัยสองมหาวิทยาลัยและวิทยาลัยและสถานศึกษาอื่น ๆ แรงงานส่วนใหญ่เป็นอุตสาหกรรมการบริการและมีความเจริญเติบโตทางด้านข้อมูลและเทคโนโลยีที่สร้างงานให้แก่ผู้อยู่อาศัยในเมืองบาทเองและบริเวณปริมณฑล

อ้างอิง

[แก้]
  1. ↑ Bath is a constituency and unparished area; at the time of the 2011 census the city was exactly co-extensive with 16 wards https://www.nomisweb.co.uk/query/asv2htm.aspx เก็บถาวร 30 กันยายน 2018 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
  2. ↑ ราชบัณฑิตยสถาน, พจนานุกรมชื่อภูมิศาสตร์สากล เล่ม 1 (อักษร A-L), พิมพ์ครั้งที่ 1, ราชบัณฑิตยสถาน, 2549, หน้า 113.
  3. ↑ "ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง หลักเกณฑ์การทับศัพท์ภาษาอังกฤษ" (PDF). ราชกิจจานุเบกษา. 106 (153 ก): 439–464. 14 ก.ย. 1989. สืบค้นเมื่อ 25 ก.ย. 2018.{{cite journal}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  4. ↑ "Bath Local Plan". Bath & North East Somerset Council. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2008-01-30. สืบค้นเมื่อ 2007-12-07.
  5. ↑ "Civic Insignia". City of Bath. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2011-06-15. สืบค้นเมื่อ 2007-12-10.
  6. ↑ "City of Bath World Heritage Site Management Plan". Bath and North East Somerset. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2007-06-14. สืบค้นเมื่อ 2007-11-01.
  7. ↑ "Edgar the Peaceful". English Monarchs - Kings and Queens of England. สืบค้นเมื่อ 2007-12-08.

ดูเพิ่ม

[แก้]

แหล่งข้อมูลอื่น

[แก้]

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ บาท วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ มหาวิหารบาท

ระเบียงภาพ

[แก้]