ข้ามไปเนื้อหา

บรีฌิต บาร์โด

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
บรีฌิต บาร์โด
Brigitte Bardot
บาร์โดใน ค.ศ. 1958
เกิดบรีฌิต อาน-มารี บาร์โด
(1934-09-28)28 กันยายน ค.ศ. 1934
ปารีส สาธารณรัฐฝรั่งเศสที่ 3
เสียชีวิต28 ธันวาคม ค.ศ. 2025(2025-12-28) (91 ปี)
แซ็ง-ทรอเป ประเทศฝรั่งเศส
อาชีพ
  • นักแสดง
  • นักร้อง
  • นางแบบ
  • นักเคลื่อนไหวเพื่อสิทธิสัตว์
ปีปฏิบัติงาน
  • 1952–1973 (ผู้ให้ความบันเทิง)
  • 1973–2025 (นักเคลื่อนไหว)
ผลงานรายชื่อผลงาน
คู่สมรส
บุตร1
ญาติมีฌานู บาร์โด (น้องสาว)
ลายมือชื่อ

บรีฌิต อาน-มารี บาร์โด (ฝรั่งเศส: Brigitte Anne-Marie Bardot, ฝรั่งเศส: [bʁiʒit anmaʁi baʁdo]; 28 กันยายน ค.ศ. 1934 – 28 ธันวาคม ค.ศ. 2025) มักเรียกด้วยอักษรต้นของเธอว่า เบ.เบ.[1][2] เป็นนักแสดงหญิง นักร้อง นางแบบ และนักเคลื่อนไหวเพื่อสิทธิสัตว์ชาวฝรั่งเศส เธอเป็นหนึ่งในสัญลักษณ์การปฏิวัติทางเพศที่เป็นที่รู้จักกันมากที่สุด และได้รับชื่อเสียงระดับนานาชาติจากการรับบทตัวละครที่เกี่ยวข้องกับวิถีชีวิตแบบเฮโดนิซึม แม้ว่าเธอจะถอนตัวจากวงการบันเทิงใน ค.ศ. 1973 แต่เธอยังคงเป็นไอคอนสำคัญในวัฒนธรรมป๊อป[3][4] เธอปรากฏในภาพยนตร์ 47 เรื่อง แสดงในมิวสิคัลหลายเรือง และบันทึกเพลงมากกว่า 60 เพลง เธอได้รับเครื่องอิสริยาภรณ์เลฌียงดอเนอร์ใน ค.ศ. 1985

หลังเกษียณจากการแสดงใน ค.ศ. 1973 บาร์โดกลายเป็นนักเคลื่อนไหวเพื่อสิทธิสัตว์และก่อตั้งมูลนิธิบรีฌิต บาร์โด เธอเป็นที่รู้จักจากบุคลิกที่แข็งแกร่ง ความตรงไปตรงมา สุนทรพจน์เกี่ยวกับสวัสดิภาพสัตว์ และการสนับสนุนมุมมองฝ่ายขวาจัดมาอย่างยาวนาน เธอถูกปรับสองครั้งในข้อหาดูหมิ่นสาธารณะ และห้าครั้งในข้อหายุยงให้เกิดความเกลียดชังทางเชื้อชาติ[5][6] จากการวิพากษ์วิจารณ์ชาวมุสลิมในประเทศฝรั่งเศสและเรียกชาวเกาะเรอูว์นียงว่า "คนป่าเถื่อน" เธอตอบว่า: "ฉันไม่เคยตั้งใจที่จะทำร้ายใคร มันไม่ใช่ลักษณะนิสัยของฉัน [...] ในหมู่ชาวมุสลิม ฉันคิดว่ามีบางคนที่ดีมากและบางคนก็เป็นพวกอันธพาล เหมือนกับทุกที่"[7][8] บาร์โดอยู่ในทำเนียบผู้ได้รับรางวัลโกลบอลไฟฟ์ฮันเดรดโรลออฟออเนอร์ของโครงการสิ่งแวดล้อมแห่งสหประชาชาติ นอกจากนี้เธอยังได้รับรางวัลและเกียรติยศอื่นอีกมากมายจากทั้งองค์การยูเนสโกและมวลชนเพื่อการปฏิบัติต่อสัตว์อย่างมีจริยธรรม (เพตา)

อ้างอิง

[แก้]
  1. "And Bardot Became BB". Institut français du Royaume-Uni. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 8 August 2018. สืบค้นเมื่อ 13 January 2017.
  2. Probst 2012, p. 7.
  3. Cherry 2016, p. 134; Vincendeau 1992, p. 73–76.
  4. Wypijewski, Joann (30 March 2011). "Elizabeth Taylor: What Becomes a Legend Most". The Nation (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). สืบค้นเมื่อ 14 May 2014.
  5. "Brigitte Bardot's 30 years of sympathy for the far right". Le Monde (ภาษาอังกฤษ). 2025-12-28. สืบค้นเมื่อ 2025-12-30.
  6. Ganley, -Elaine; Ganley, Associated Press Elaine; Press, Associated (2025-12-28). "Brigitte Bardot, 1960s French sex symbol turned militant animal rights activist, dies at 91". PBS News (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). สืบค้นเมื่อ 2025-12-30.
  7. Vanderhoof, Erin (5 November 2021). "Brigitte Bardot is Handed Her Sixth Fine for 'Inciting Racial Hatred'". Vanity Fair.
  8. Poirier, Agnès (20 September 2014). "Brigitte Bardot at 80: still outrageous, outspoken and controversial". The Guardian.

ข้อมูลอื่น

[แก้]

อ่านเพิ่ม

[แก้]
  • Tast, Brigitte; Tast (Hrsg.), Hans-Jürgen (1982). Brigitte Bardot. Filme 1953–1961. Anfänge des Mythos B.B. Hildesheim. ISBN 3-88842-109-8.
  • Servat, Henry-Jean (2016). Brigitte Bardot – My Life in Fashion (Hardback). Paris: Flammation S.A. ISBN 978-2--08-0202697.

แหล่งข้อมูลอื่น

[แก้]