บริการวิทยุสมัครเล่นฉุกเฉิน
Amateur Radio Emergency Service | |
| ชื่อย่อ | ARES |
|---|---|
| ประเภท | องค์การไม่แสวงหาผลกำไร |
| วัตถุประสงค์ | การตอบสนองต่อเหตุฉุกเฉิน |
ภูมิภาคที่รับผิดชอบ | แคนาดา, สหรัฐ |
| สังกัด | สมาคมวิทยุสมัครเล่นแคนาดา, สมาคมวิทยุสมัครเล่นแห่งอเมริกา |
| เว็บไซต์ | (via ARRL) |
ในสหรัฐอเมริกาและแคนาดา บริการวิทยุสมัครเล่นฉุกเฉิน (ARES) คือกลุ่มอาสาสมัครนักวิทยุสมัครเล่นที่ผ่านการฝึกอบรม ซึ่งจัดตั้งขึ้นเพื่อช่วยเหลืองานบริการสาธารณะและการสื่อสารฉุกเฉิน จัดตั้งและสนับสนุนโดยสมาคมวิทยุสมัครเล่นแห่งอเมริกา (American Radio Relay League) และสมาคมวิทยุสมัครเล่นแคนาดา
ความล้มเหลวในการสื่อสารเป็นส่วนสำคัญของภัยพิบัติทางธรรมชาติและแม้แต่เหตุการณ์บางอย่างที่เกิดจากฝีมือมนุษย์ วิทยุสมัครเล่นเป็นช่องทางการสื่อสาร "เมื่อทุกอย่างล้มเหลว"
ประวัติการปฏิบัติงาน
[แก้]นักวิทยุสมัครเล่นที่สังกัดบริการวิทยุสมัครเล่นฉุกเฉิน (ARES) (และหน่วยงานก่อนหน้าคือ Amateur Radio Emergency Corps) ได้ตอบสนองต่อภัยพิบัติทั้งในระดับท้องถิ่นและระดับภูมิภาคมาตั้งแต่ช่วงคริสต์ทศวรรษที่ 1930 รวมถึงการโจมตีเมื่อวันที่ 11 กันยายน พ.ศ. 2544 และพายุเฮอริเคนแคทรีนาระดับ 5[1] และพายุเฮอริเคนไมเคิล[2] ในระหว่างเหตุการณ์แคทรีนา อาสาสมัครบริการวิทยุสมัครเล่นฉุกเฉินกว่าหนึ่งพันคนได้ให้ความช่วยเหลือหลังเกิดเหตุการณ์และให้การติดต่อสื่อสารกับสภากาชาดอเมริกัน, เซาล์เวชั่นอาร์มี และบุคคลอื่น ๆ ที่เกี่ยวข้องกับความพยายามบรรเทาทุกข์[1] หลังจากที่พายุแคทรีนาแฮนค็อกเคาน์ตี้ รัฐมิสซิสซิปปี สูญเสียการติดต่อกับโลกภายนอกทั้งหมด ยกเว้นผ่านอาสาสมัครบริการวิทยุสมัครเล่นฉุกเฉินที่ทำหน้าที่เป็นผู้รับสาย 911 และผู้ส่งต่อข้อความ[3]
บริการวิทยุสมัครเล่นฉุกเฉินได้ถูกส่งไปเพื่อรับมือกับเหตุฉุกเฉินและภัยพิบัติอื่น ๆ อีกมากมาย รวมถึงเหตุการณ์ไฟฟ้าดับในอเมริกาเหนือในปี พ.ศ. 2546[4] เหตุไฟฟ้าดับครั้งนี้ครอบคลุมพื้นที่ทางภูมิศาสตร์ที่กว้างขวางของอเมริกาเหนือ ในสหรัฐอเมริกา ขอบเขตของเหตุการณ์นี้ครอบคลุมเมืองคลีฟแลนด์ ดีทรอยต์ และนิวยอร์กซิตี้ โทรศัพท์พื้นฐานและระบบโทรศัพท์มือถือมีการใช้งานเกินกำลัง และความสามารถของนักวิทยุสมัครเล่นในการทำงานนอกระบบถูกทดสอบ บนลองไอส์แลนด์ในนิวยอร์ก การสื่อสารด้านสุขภาพและสวัสดิการหลายรายการถูกส่งผ่านเครือข่ายวีเอชเอฟ และ เอชเอฟ เนื่องจากสถานีโทรทัศน์และวิทยุบางสถานีหยุดให้บริการ นักวิทยุสมัครเล่นจึงช่วยเติมเต็มส่วนที่ขาดหายไปของข้อมูล[4] นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่นักวิทยุสมัครเล่นเข้ามาช่วยเหลือในช่วงที่ไฟฟ้าดับในนิวยอร์กซิตี้ ในค่ำคืนอันอบอุ่นของวันที่ 13 กรกฎาคม พ.ศ. 2520 ฟ้าผ่าทำให้ไฟฟ้าดับทั่วเมืองและเขตชานเมืองส่วนใหญ่ นักวิทยุสมัครเล่นได้เริ่มเครือข่ายการสื่อสารบนซิมเพล็กซ์และบนรีพีทเตอร์ที่ตั้งอยู่ในตึกไครส์เลอร์[5]
โครงสร้างการจัดการ
[แก้]กลุ่มบริการวิทยุสมัครเล่นฉุกเฉิน (ARES) คือนักวิทยุสมัครเล่นอาสาสมัครที่มารวมตัวกันเพื่อวัตถุประสงค์ร่วมกันในการให้บริการฉุกเฉินและ/หรือบริการสื่อสารเสริมแก่หน่วยงานด้านความปลอดภัยสาธารณะและบริการสาธารณะ หน่วยบริการวิทยุสมัครเล่นฉุกเฉินส่วนใหญ่เป็นอิสระและดำเนินงานในท้องถิ่น แม้ว่าบริการวิทยุสมัครเล่นฉุกเฉินจะเป็นโครงการ (และเครื่องหมายการค้า) ของสมาคมวิทยุสมัครเล่นแห่งอเมริกา (ARRL) ในสหรัฐอเมริกา แต่โครงสร้างนี้ให้การสนับสนุนมากกว่าการสั่งการ โดยส่วนใหญ่ให้ความช่วยเหลือซึ่งกันและกันในกรณีฉุกเฉินขนาดใหญ่ ตราบใดที่หน่วยงานท้องถิ่นดำเนินงานเพื่อผลประโยชน์สูงสุดของวิทยุสมัครเล่นโดยทั่วไปและโดยเฉพาะอย่างยิ่งสมาคมวิทยุสมัครเล่นแห่งอเมริกา การแทรกแซงจากองค์กรระดับชาติก็มีน้อยมาก รัฐบาลแทบจะไม่มีการควบคุมบริการวิทยุสมัครเล่นฉุกเฉิน (นอกเหนือจากกฎระเบียบของ FCC - 47 CFR ตอนที่ 97 - ซึ่งควบคุมวิทยุสมัครเล่นทั้งหมด) และหน่วยงานท้องถิ่นก็ควบคุมกลุ่มบริการวิทยุสมัครเล่นฉุกเฉินอย่างหลวม ๆ ผ่านความเข้าใจอย่างเป็นทางการเท่านั้น[6]
กลุ่มบริการวิทยุสมัครเล่นฉุกเฉินโดยทั่วไปจะจัดโดยเมืองหรือเทศมณฑล และประกอบด้วยอาสาสมัครจากพื้นที่ ข้อกำหนดเพียงข้อเดียวในการเข้าร่วมบริการวิทยุสมัครเล่นฉุกเฉิน คือความเต็มใจที่จะให้บริการและใบอนุญาตวิทยุสมัครเล่นที่ถูกต้อง[6]
กลุ่มต่าง ๆ จะถูกจัดโดยผู้ดำรงตำแหน่ง ผู้ประสานงานฉุกเฉิน (Emergency Coordinator, EC) ในระดับท้องถิ่น EC มีหน้าที่รับผิดชอบอย่างเต็มที่ในการจัดตั้งกลุ่มต่าง ๆ ในท้องถิ่นและทำหน้าที่เป็นผู้นำในการปฏิบัติการ EC เป็นสมาชิกของสมาคมวิทยุสมัครเล่นแห่งอเมริกา หรือ สมาคมวิทยุสมัครเล่นแคนาดา (RAC) และโดยทั่วไปจะเป็นผู้ประสานงานสำหรับผู้ที่ต้องการปฏิบัติงานด้านการสื่อสารฉุกเฉินในพื้นที่ของตน EC อาจแต่งตั้ง ผู้ช่วยผู้ประสานงานฉุกเฉิน (Assistant Emergency Coordinator, AEC) หนึ่งหรือหลายตำแหน่งเพื่อดูแลพื้นที่ทางภูมิศาสตร์บางแห่ง หรืออาจแต่งตั้งตามหน้าที่ เช่น เครือข่ายเฝ้าระวังสภาพอากาศรุนแรง สกายวอร์น, การจัดการเครือข่าย, การกำกับการฝึกอบรม หรือข้อมูลสาธารณะ หรืออาจผสมผสานหน้าที่ต่าง ๆ ข้างต้น (เช่น อะไรก็ได้ที่ทำงานในพื้นที่) สมาชิกบางคนอาจได้รับการแต่งตั้งเป็นสถานีฉุกเฉินอย่างเป็นทางการ และได้รับการฝึกอบรมให้ปฏิบัติหน้าที่เฉพาะด้าน เช่น เป็นผู้ควบคุมเครือข่ายในภาวะฉุกเฉิน
ระดับการประสานงานที่สูงขึ้นไปคือ ผู้ประสานงานฉุกเฉินประจำแขวง (District Emergency Coordinator, DEC) ซึ่งเป็นทางเลือก บุคคลนี้จะประสานงานการปฏิบัติงานของกลุ่มบริการวิทยุสมัครเล่นฉุกเฉินระดับท้องถิ่นของเทศมณฑลหรือเมืองหลายกลุ่ม และรายงานต่อผู้ประสานงานฉุกเฉินประจำเขต (Section Emergency Coordinator) ในส่วนงานที่มีขอบเขตการควบคุมที่กว้างเกินไป DEC อาจมีผู้ช่วยผู้ประสานงานฉุกเฉินประจำเขตหนึ่งคนหรือมากกว่านั้นคอยให้บริการ
ผู้ประสานงานฉุกเฉินประจำเขต (Section Emergency Coordinator หรือ SEC) เป็นผู้นำโครงสร้าง บุคคลนี้ได้รับการแต่งตั้งจากผู้จัดการเขตที่ได้รับการเลือกตั้ง และรับผิดชอบการสื่อสารฉุกเฉินภายในเขตของตน SEC อาจมีผู้ช่วย SEC หนึ่งคนหรือมากกว่าทำหน้าที่ช่วยเหลือ ในสหรัฐอเมริกา หนึ่งเขตคือหนึ่งใน 71 เขตการปกครองทางภูมิศาสตร์ของสมาคมวิทยุสมัครเล่นแห่งอเมริกา อาจเป็นรัฐ หรือเป็นส่วนหนึ่งของรัฐในพื้นที่ที่มีประชากรหนาแน่นกว่าของสหรัฐอเมริกา
ในแคนาดา บริการวิทยุสมัครเล่นฉุกเฉินได้รับการประสานงานโดยรวมโดยองค์การบริการภาคสนามของสมาคมนักวิทยุสมัครเล่นแคนาดา (RAC) ซึ่งประกอบด้วยแปด (8) เขต ได้แก่ แอลเบอร์ตา บริติชโคลัมเบีย/ยูคอน แมนิโทบา มารีไทม์ส (ประกอบด้วยเกาะปรินซ์เอ็ดเวิร์ด โนวาสโกเชีย และนิวบรันสวิก) นิวฟันด์แลนด์/แลบราดอร์ ออนแทรีโอ ควิเบก และซัสแคตเชวัน เช่นเดียวกับในสหรัฐอเมริกา แต่ละเขตได้รับการบริหารจัดการโดยผู้จัดการเขตที่ได้รับการเลือกตั้ง
ในแคนาดา เครื่องหมายบริการวิทยุสมัครเล่นฉุกเฉิน (ARES) เป็นเครื่องหมายการค้าจดทะเบียนของ สมาคมนักวิทยุสมัครเล่นแคนาดา (RAC)
การช่วยเหลือซึ่งกันและกัน
[แก้]บริการวิทยุสมัครเล่นฉุกเฉิน (ARES) ในสหรัฐอเมริกามีบันทึกความเข้าใจกับองค์การต่าง ๆ รวมถึงสภากาชาดอเมริกัน, บริการสภาพอากาศแห่งชาติ, กระทรวงความมั่นคงภายในสหรัฐ, คณะพลเมืองอาสา, สมาคมเจ้าหน้าที่สื่อสารด้านความปลอดภัยสาธารณะระหว่างประเทศ, ระบบการสื่อสารแห่งชาติ, สมาคมวิศวกรวิทยุและโทรคมนาคมแห่งชาติ, เซาล์เวชั่นอาร์มี, สมาคมวิศวกรกระจายเสียง, สมาคมไร้สายควอเตอร์เซนจูรี่ และ REACT International Inc.
บันทึกความเข้าใจเหล่านี้มักแสดงให้เห็นถึงจุดมุ่งหมายร่วมกันระหว่างบริการวิทยุสมัครเล่นฉุกเฉิน และองค์การอื่น อย่างไรก็ตาม บันทึกความเข้าใจกับสภากาชาดอเมริกัน, บริการสภาพอากาศแห่งชาติ เซาล์เวชั่นอาร์มี และองค์การอื่น ๆ ได้กำหนดแนวทางทั่วไปสำหรับการจัดระเบียบและการประสานงานระหว่างหน่วยงานต่าง ๆ ในยามฉุกเฉิน
บริการวิทยุสมัครเล่นฉุกเฉินของสมาคมวิทยุสมัครเล่นแคนาดา มีบันทึกความเข้าใจกับสภากาชาดแคนาดาและ PERCS ซึ่งเป็นบริการสื่อสารวิทยุฉุกเฉินจังหวัดบริติชโคลัมเบีย
กลุ่มทางเลือก
[แก้]บ่อยครั้งที่สมาชิกกลุ่มบริการวิทยุสมัครเล่นฉุกเฉินท้องถิ่นในสหรัฐอเมริกาจะลงทะเบียนกับหน่วยงานจัดการเหตุฉุกเฉินของรัฐบาลท้องถิ่นเพื่ออนุญาตให้ดำเนินการภายใต้กฎบริการวิทยุสมัครเล่นป้องกันภัยพลเรือน (RACES) หากจำเป็น วิธีนี้ช่วยให้สามารถออกอากาศต่อไปในช่วงที่มีการประกาศภาวะฉุกเฉิน ซึ่งอาจเป็นช่วงที่การออกอากาศวิทยุสมัครเล่นตามปกติอาจถูกห้าม ปัจจุบันบริการวิทยุสมัครเล่นฉุกเฉินมีผู้ปฏิบัติการและเจ้าหน้าที่ในระดับท้องถิ่น ระดับเขต และระดับรัฐ และโดยทั่วไปแล้ว ปฏิบัติการบริการวิทยุสมัครเล่นป้องกันภัยพลเรือนที่มีศักยภาพส่วนใหญ่มักจะถูกบูรณาการเข้ากับองค์การบริการวิทยุสมัครเล่นฉุกเฉิน[7]
กลุ่มสื่อสารฉุกเฉินวิทยุสมัครเล่นของสหรัฐบางกลุ่มได้ตัดสินใจไม่เข้าร่วมกับสมาคมวิทยุสมัครเล่นแห่งอเมริกา (ARRL) ด้วยเหตุผลบางประการ กลุ่มเหล่านี้บางกลุ่มในแคนาดาได้เลือกที่จะไม่ให้บริการภายใต้ชื่อสมาคมวิทยุสมัครเล่นแคนาดา (RAC) อย่างไรก็ตาม วัตถุประสงค์หลักของพวกเขายังคงเหมือนเดิม และในยามจำเป็น พวกเขามักจะทำงานเคียงข้างกับกลุ่มบริการวิทยุสมัครเล่นฉุกเฉิน (ARES) ชมรมวิทยุที่เป็นอิสระจากสมาคมวิทยุสมัครเล่นแห่งอเมริกา หรือ สมาคมวิทยุสมัครเล่นแคนาดา และบริการวิทยุสมัครเล่นฉุกเฉินก็มีส่วนร่วมในกิจกรรมสื่อสารฉุกเฉินในบางพื้นที่เช่นกัน
ผู้ปฏิบัติการบริการวิทยุสมัครเล่นฉุกเฉินหลายรายยังเป็นส่วนหนึ่งของเครือข่ายผู้สังเกตการณ์พายุ เช่น สกายวอร์น (โปรแกรมที่จัดโดยบริการสภาพอากาศแห่งชาติของสหรัฐอเมริกา) และ แคนวอร์น (ประสานงานโดยหน่วยงานสิ่งแวดล้อมของแคนาดา)
ในหลายกรณี ผู้ประสานงานฉุกเฉินบริการวิทยุสมัครเล่นฉุกเฉิน (ARES) ของเทศมณฑลจะประสานงานกิจกรรมการสื่อสารฉุกเฉินและภัยพิบัติทางวิทยุสมัครเล่นในพื้นที่ทั้งหมด
ดูเพิ่ม
[แก้]อ้างอิง
[แก้]- 1 2 "ARRL president submits congressional testimony on hams' Katrina response", The ARRL Letter, ARRL, September 2005, สืบค้นเมื่อ 2010-06-05
- ↑ "ARRL activities with Hurricane Michael", The ARRL ARES E-Letter, ARRL, November 2018, สืบค้นเมื่อ 2019-05-14
- ↑ Rick Palm. "ARES E-Letter for September 22, 2005." The American Radio Relay League. September 22, 2005. Retrieved on 2010-04-14.
- 1 2 Rick Lindquist, N1RL (October 2003), Hams a Bright Spot during Power Blackout, QST, pp. 79–80
- ↑ John Edwards, WB2IBE (October 1977), Amateurs Respond To NYC Blackout, QST, p. 95
- 1 2 Wilkosz 2004, p. 156
- ↑ Wilkosz 2004, p. 157
บรรณานุกรม
[แก้]- Townsend, Anthony M.; Moss, Mitchell L. (April 2005), Telecommunications Infrastructure In Disasters: Preparing Cities for Crisis Communications (PDF), Center for Catastrophe Preparedness and Response and Robert F. Wagner Graduate School of Public Service
- Wilkosz, Warren R. (2004), Amateur Radio Emergency Service, University of Illinois College of Law
- ARRL, ARRL (2015), Amateur Radio Emergency Service: Are Communication Lines The Missing Link To Homeland Security? (PDF), Amateur Radio Relay League, คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2010-06-13, สืบค้นเมื่อ 2010-06-06