บราวนิง ไฮ-พาวเวอร์

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
บราวนิง ไฮ-พาวเวอร์
FN Hi Power.jpg
ชนิด ปืนสั้นกึ่งอัตโนมัติ
สัญชาติ เบลเยียม
สหรัฐ
บทบาท
ประจำการ 2483–ปัจจุบัน[1][2]
ผู้ใช้งาน ดูประเทศที่ใช้
สงคราม สงครามโลกครั้งที่สอง[2]
สงครามเกาหลี
สงครามเวียดนาม
สงครามโรดีเชีย
สงครามฟอล์กแลนด์
ความยุ่งยากไอร์แลนด์
สงครามต่อต้านการก่อการร้าย
ประวัติการผลิต
ผู้ออกแบบ จอห์น บราวนิง
ช่วงการออกแบบ 2456–2478
บริษัทผู้ผลิต เอฟเอ็น
ช่วงการผลิต 2478–2560
จำนวนที่ผลิต 1,500,000+
ข้อมูลจำเพาะ
น้ำหนัก 1 กิโลกรัม
ความยาว 199 มิลลิเมตร

กระสุน
ความยาวลำกล้อง 119 มม.
อัตราการยิง กึ่งอัตโนมัติ
ความเร็วปากกระบอก 335 เมตร/วินาที[3]
ระยะหวังผล 50 เมตร
ระบบป้อนกระสุน
  • 13 นัด (9 มม.)
  • 10 นัด (.40)

บราวนิง ไฮ-พาวเวอร์ (อังกฤษ: Browning Hi-Power) เป็นปืนพกกึ่งอัตโนมัติที่มีประสิทธิภาพและทรงพลังชนิดหนึ่งของโลก[1][2] ออกแบบเมื่อปี พ.ศ. 2456 โดยจอห์น บราวนิง ผู้ผลิตและออกแบบอาวุธปืนชาวอเมริกัน ผลิตครั้งแรกในปี พ.ศ. 2475 โดยบริษัทผลิตอาวุธปืนเบลเยียมเอฟเอ็น (FN) และผลิตครั้งสุดท้ายในปี พ.ศ. 2560[4]

ไฮพาวเวอร์ บรรจุกระสุนได้ 13 นัด มีขนาดกะทัดรัด ลักษณะของปืนได้นำปืนพกรุ่นลูเกอร์ และเอ็ม 1911 มารวมในกระบอกเดียวกัน ไฮพาวเวอร์ใช้กระสุนขนาด 9×19 มิลลิเมตร และ .40 สมิตร์แอนด์เวสสัน ผลิตออกมาหลายรุ่น

คุณสมบัติ[แก้]

  • ตัวปืนมีขนาดกะทัดรัด
  • ซองกระสุนบรรจุได้ 13 นัด
  • ป้องกันการปืนลั่นและมีความปลอดภัย
  • มีความแข็งแรงและทนทาน ง่ายต่อการพกพา
  • ระยะยิงหวังผล 50 เมตร[5]

การนำมาใช้[แก้]

ปืนพก Browning Hi-Power ในรุ่น Pindad G1 ของประเทศอินโดนีเซีย

ไฮพาวเวอร์ นำมาใช้ครั้งแรกในสงครามโลกครั้งที่สอง เมื่อปี พ.ศ. 2483 และเป็นปืนพกที่นิยมใช้ในการทหารมาก่อนปี พ.ศ. 2533 จึงมีการผลิตออกมาเรื่อย ๆ โดนรุ่นปัจจุบันผลิตครั้งล่าสุดใน พ.ศ. 2560 และยังเป็นปืนพกมาตรฐานในกองทัพแคนาดา โดยใช้รุ่น MK1[6] นอกจากนี้ยังมีหลายประเทศผลิตปืนพกที่มีลักษณะคล้ายปืนพกรุ่นนี้ เช่น ประเทศอินโดนีเซีย[7]

รุ่นปืน[แก้]

บราวนิง ไฮ-พาวเวอร์ มีรุ่นที่ผลิตหลายรุ่น แต่รุ่นที่เป็นที่รู้จักกันดี เช่น

  • พี 35 (P-35) เป็นรุ่นที่ผลิตออกมารุ่นแรก ถูกใช้ครั้งแรกในสงครามโลกครั้งที่ 2 และเป็นรุ่นที่นิยมใช้มากที่สุดในปัจจุบัน
  • L9A1 ออกแบบโดยสหราชอาณาจักร เพื่อนำมาใช้ในกองทัพอากาศสหราชอาณาจักรในสงครามเย็น ทั้งยังเป็นต้นแบบของปืนพกกึ่งอัตโนมัติด้วยกัน กล็อก 17 (Glock 17)[8]
  • บีดีเอ (BDA) เป็นรุ่นย่อยของไฮพาวเวอร์ โดยนำแบบ FN Model 1900 มาผสมผสานกับไฮเพาว์เวอร์

ประเทศที่ใช้[แก้]

ทหารแคนาดาใช้ปืนบราวนิง ไฮ-พาวเวอร์ขณะทำการฝึกทหารเมื่อเดือนเมษายน พ.ศ. 2552

ยุติการผลิต[แก้]

ไฮเพาว์เวอร์ ถูกผลิตเป็นครั้งสุดท้ายในปี พ.ศ. 2560[38] จากนั้นก็ได้ขายลิขสิทธิ์และกรรมสิทธิ์ทั้งหมดให้แก่โรงงานยุทโธปกรณ์อิสโพธิ์, ประเทศอินเดีย[39]

อ้างอิง[แก้]

  1. 1.00 1.01 1.02 1.03 1.04 1.05 1.06 1.07 1.08 1.09 1.10 1.11 1.12 1.13 Arnold, David W. (2010-09-24). "Classic Handguns of the 20th Century: The Browning HI-Power". Handguns Magazine. สืบค้นเมื่อ 2010-01-19.
  2. 2.0 2.1 2.2 2.3 Miller, David (2001). The Illustrated Directory of 20th Century Guns. Salamander Books Ltd. ISBN 1-84065-245-4.
  3. Miller, David (2001). The Illustrated Directory of 20th Century Guns. Salamander Books Ltd. ISBN 1-84065-245-4.
  4. http://www.browning.com/products/firearms/pistols/hi-power-pistols.html
  5. Miller, David (2001). The Illustrated Directory of 20th Century Guns. Salamander Books Ltd. ISBN 1-84065-245-4.
  6. "British armed forces get first new pistol since World War II". The Register. 2013-01-11. สืบค้นเมื่อ 2013-01-19.
  7. "Un repaso a las armas ligeras de Pindad" (in Spanish). ARMAS. Archived from the original on 2013-04-02. สืบค้นเมื่อ 2010-07-05. Unknown parameter |deadurl= ignored (help)CS1 maint: unrecognized language (link)
  8. "British armed forces get first new pistol since World War II". The Register. 2013-01-11. สืบค้นเมื่อ 2013-01-19.
  9. 9.0 9.1 9.2 9.3 9.4 9.5 9.6 9.7 Valpolini, Paolo (June 2009). "There are Two Types of Men in this World..." (PDF). Armada International (Online). Archived from the original (PDF) on February 14, 2010. สืบค้นเมื่อ 2010-02-13. Unknown parameter |deadurl= ignored (help)
  10. 10.00 10.01 10.02 10.03 10.04 10.05 10.06 10.07 10.08 10.09 10.10 10.11 10.12 10.13 10.14 10.15 10.16 10.17 10.18 10.19 10.20 10.21 10.22 10.23 10.24 10.25 10.26 10.27 10.28 10.29 10.30 10.31 10.32 10.33 10.34 10.35 10.36 10.37 10.38 10.39 10.40 10.41 10.42 10.43 10.44 10.45 10.46 10.47 10.48 10.49 10.50 10.51 10.52 10.53 10.54 10.55 10.56 10.57 10.58 10.59 10.60 10.61 Jones, Richard D. Jane's Infantry Weapons 2009/2010. Jane's Information Group; 35 edition (January 27, 2009). ISBN 978-0-7106-2869-5.
  11. Army. "Self-Loading Pistol 9 millimetre Mark 3 - Australian Army". Defence.gov.au. Archived from the original on 2012-02-27. สืบค้นเมื่อ 2012-11-15. Unknown parameter |dead-url= ignored (help)
  12. "Landcomponent Onderwerp Bewapening GP 9 mm". Mil.be. สืบค้นเมื่อ 2012-11-03.
  13. "Browning 9mm Pistol". Canadian Forces. 2009-05-13. Archived from the original on 2009-08-02. สืบค้นเมื่อ 2009-06-27. Unknown parameter |deadurl= ignored (help)
  14. 14.0 14.1 Gander, Terry J.; Hogg, Ian V. Jane's Infantry Weapons 1995/1996. Jane's Information Group; 21 edition (May 1995). ISBN 978-0-7106-1241-0.
  15. 15.0 15.1 15.2 [1] Archived June 14, 2011, at the Wayback Machine.
  16. 16.0 16.1 Ministry of Defence, Royal Netherlands Army (1991). Handboek voor de Soldaat 1991 (Soldier's Handbook) (VS 2-1350 ed.). Ministry of Defence. pp. 22–1.
  17. Bishop, Chris (1998). Guns in Combat. Chartwell Books, Inc. ISBN 0-7858-0844-2.
  18. "Kopassus & Kopaska – Specijalne Postrojbe Republike Indonezije" (in Croatian). Hrvatski Vojnik Magazine. Archived from the original on 2010-08-22. สืบค้นเมื่อ 2010-06-12. Unknown parameter |deadurl= ignored (help)CS1 maint: unrecognized language (link)
  19. "Un repaso a las armas ligeras de Pindad" (in Spanish). ARMAS. Archived from the original on 2013-04-02. สืบค้นเมื่อ 2010-07-05. Unknown parameter |deadurl= ignored (help)CS1 maint: unrecognized language (link)
  20. Lavery, Don (2006-09-02). "Defence Forces to turn 'tomb raiders'". Irish Independent.
  21. 21.0 21.1 Meyr, Eitan (January 6, 1999). "Special Weapons for Counter-terrorist Units". Jane's — Law Enforcement. Archived from the original on March 1, 2008. สืบค้นเมื่อ 2009-09-26. Unknown parameter |dead-url= ignored (help)
  22. ncoicinnet. "Web Site of the Jamaica Defence Force". Jdfmil.org. สืบค้นเมื่อ 2012-11-03.
  23. https://sites.google.com/site/worldinventory/wiw_africa/wiw_af_libya
  24. "Armement". Armee.lu. Archived from the original on 2011-07-20. สืบค้นเมื่อ 2012-11-03. Unknown parameter |deadurl= ignored (help)
  25. Thompson, Leroy (December 2008). "Malaysian Special Forces". Special Weapons. สืบค้นเมื่อ 2009-11-30.
  26. Struggle Kids' break colleague out of Police Station Archived 2015-09-04 at the Wayback Machine.
  27. http://bemil.chosun.com/nbrd/gallery/view.html?b_bbs_id=10044&pn=1&num=177361
  28. Okoroafor, Cynthia (2015-08-27). "You probably didn't know that Nigeria already manufactures these weapons". Ventures. สืบค้นเมื่อ 2017-01-24.
  29. "Special Forces (Maritime) (Pakistan), Amphibious and special forces".
  30. [2] Archived December 15, 2010, at the Wayback Machine.
  31. Sebastian Miernik. "//- Strona poświęcona Wojskowej Formacji Specjalnej GROM -//". Grom.mil.pl. สืบค้นเมื่อ 2012-11-03.
  32. "Historia" (PDF). Gnr.pt. สืบค้นเมื่อ 2012-11-03.
  33. Neil Grant (2015). Rhodesian Light Infantryman: 1961-1980. Osprey Publishing. p. 21. ISBN 1472809629.
  34. Stevens, R. Blake The Browning High Power Automatic Pistol. Collector Grade Publications (1990). ISBN 978-0-88935-089-2.
  35. "The state of the Union - Brendan O’Neill". Archived from the original on 2012-07-10. สืบค้นเมื่อ 2012-03-16. Unknown parameter |deadurl= ignored (help)
  36. British Military Adopts Glock 17 Archived 2014-01-13 at the Wayback Machine. - Modernserviceweapons.com, January 12, 2013
  37. Uruguay to produce Glock pistols - Janes.com, 28 April 2013
  38. http://www.browning.com/products/firearms/pistols/hi-power-pistols.html
  39. "Multiplying the Sources: Licensed and Unlicensed Military Production" (PDF). Geneva: Small Arms Survey. 2007. Archived from the original (PDF) on 23 December 2016. สืบค้นเมื่อ 21 September 2016.