ข้ามไปเนื้อหา

บรรณาธิการบริหาร

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี

บรรณาธิการบริหาร (อังกฤษ: executive editor) หรือ บรรณาธิการใหญ่ (อังกฤษ: editor in chief) เป็นบรรณาธิการหลักของสิ่งตีพิมพ์หนึ่ง ๆ โดยเป็นผู้รับผิดชอบสูงสุดในด้านการดำเนินการและนโยบาย[1][2][3] นอกเหนือจากนั้น บรรณาธิการบริหารยังต้องมอบหมายหน้าที่ให้แก่เจ้าหน้าที่เช่นเดียวกับรักษาเวลาที่จะทำให้งานออกมาเสร็จทันเวลา บรรณาธิการบริหารมักใช้กับหนังสือพิมพ์ นิตยสาร หนังสือรุ่น และรายการข่าวทางโทรทัศน์ และยังสามารถหมายความถึงวารสารวิชาการ โดยบรรณาธิการจะเป็นผู้ตัดสินใจว่าต้นฉบับที่ส่งเข้ามานั้นต้นฉบับใดจะได้รับการตีพิมพ์เป็นบทความในวารสาร การตัดสินใจดังกล่าวเกิดขึ้นหลังจากได้รับข้อมูลจากผู้ทบทวน ซึ่งได้รับเลือกตามทักษะความชำนาญในแต่ละด้าน

หน้าที่ความรับผิดชอบ

[แก้]

หน้าที่ความรับผิดชอบโดยทั่วไปของบรรณาธิการบริหาร ได้แก่:[1]

  • การตรวจสอบเนื้อหาให้เป็นกลางตามหลักวารสารศาสตร์[4]
  • การตรวจสอบข้อเท็จจริง การสะกด ไวยากรณ์ สไตล์การเขียน การออกแบบหน้า และภาพถ่าย
  • การปฏิเสธงานเขียนที่ดูเหมือนลอกเลียน เขียนโดยคนอื่น เผยแพร่ที่อื่น หรือผู้อ่านไม่ค่อยสนใจ
  • การประเมินและแก้ไขเนื้อหาt[5][6]
  • การมีส่วนสนับสนุนบทความบรรณาธิการ
  • การสร้างแรงบันดาลใจและพัฒนาทีมงานบรรณาธิการ[5]
  • การตรวจสอบให้แน่ใจว่าฉบับร่างสุดท้ายสมบูรณ์
  • การจัดการกับข้อร้องเรียนของผู้อ่านและรับผิดชอบต่อปัญหาต่างๆ หลังจากการตีพิมพ์ สำหรับหนังสือและวารสาร
  • การตรวจสอบการอ้างอิงและตรวจสอบเอกสารอ้างอิง
  • การทำงานเพื่อส่งเสริมความสำเร็จทางการค้าของสิ่งพิมพ์[7]
  • ตำแหน่งนี้อาจเกี่ยวข้องกับการรับสมัคร จ้างงาน และไล่พนักงานออก[7]

บรรณาธิการบริหารในวารสารวิชาการ

[แก้]

คำนี้ยังใช้กับวารสารวิชาการด้วย โดยบรรณาธิการบริหารจะเป็นผู้ตัดสินใจขั้นสุดท้ายว่าจะตีพิมพ์ต้นฉบับที่ส่งมาหรือไม่ การตัดสินใจนี้จะทำโดยบรรณาธิการบริหาร หลังจากขอข้อมูลจากผู้ตรวจสอบที่ได้รับการคัดเลือกโดยพิจารณาจากความเชี่ยวชาญที่เกี่ยวข้อง สำหรับวารสารขนาดใหญ่ การตัดสินใจมักจะขึ้นอยู่กับคำแนะนำของบรรณาธิการผู้ช่วยคนใดคนหนึ่งจากหลาย ๆ คน ซึ่งแต่ละคนมีหน้าที่รับผิดชอบแต่ละส่วนของต้นฉบับที่ส่งมาเพื่อการคัดเลือกนี้[8][9]

อ้างอิง

[แก้]
  1. 1 2 "Job Responsibilities of an Editor-in-chief You Were Totally Unaware Of". CareerStint. ก.พ. 14, 2018. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2019-01-06. สืบค้นเมื่อ 2019-01-06.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  2. ↑ "Editor in chief". The Free Dictionary by Farlex. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 17 เมษายน 2019. สืบค้นเมื่อ 23 พฤษภาคม 2012.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  3. ↑ Bangla. "Editor in chief definition". Dictionary – MSN Encarta. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2009-06-05.
  4. ↑ Nesvisky, M. (2008). Covering Your Campus: A Guide for Student Newspapers. Rowman & Littlefield Publishers. น. 35. ISBN 978-0-7425-5389-7. สืบค้นเมื่อ กรกฎาคม 17, 2017.{{cite book}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  5. 1 2 Young, M. (2007). Death, Sex & Money: Life Inside a Newspaper. Melbourne University Press. น. 46–51. ISBN 978-0-522-85344-5. สืบค้นเมื่อ กรกฎาคม 17, 2017.{{cite book}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  6. ↑ Smith, H. F. (1996). Springboard to Journalism. Columbia Scholastic Press Advisers Association of Columbia University. น. 6. ISBN 9780916082031. สืบค้นเมื่อ กรกฎาคม 17, 2017.{{cite book}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  7. 1 2 Niblock, S. (2003). Inside Journalism. Taylor & Francis. น. 62–63. ISBN 978-1-135-37256-9. สืบค้นเมื่อ กรกฎาคม 17, 2017.{{cite book}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  8. ↑ Nestel, Debra; Kunkler, Kevin; Scerbo, Mark W. (2019), Nestel, Debra; Hui, Joshua; Kunkler, Kevin; Scerbo, Mark W. (บ.ก.), "Peer Review for Publications: A Guide for Reviewers", Healthcare Simulation Research: A Practical Guide (ภาษาอังกฤษ), Cham: Springer International Publishing, น. 325–329, doi:10.1007/978-3-030-26837-4_43, ISBN 978-3-030-26837-4, สืบค้นเมื่อ 2024-10-07{{citation}}: CS1 maint: work parameter with ISBN (ลิงก์)
  9. ↑ "The Peer Review Process | Wiley". authorservices.wiley.com. สืบค้นเมื่อ 2024-10-07.

อ่านเพิ่มเติม

[แก้]

แหล่งข้อมูลอื่น

[แก้]
  • วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Editor-in-chief