น้ำต้อย

น้ำต้อย (อังกฤษ: nectar) คือของเหลวที่มีความหนืดและอุดมไปด้วยน้ำตาล ซึ่งผลิตโดยพืชในต่อมที่เรียกว่า ต่อมน้ำต้อย (nectary) โดยอาจจะอยู่ในดอกไม้เพื่อดึงดูดสัตว์ที่ช่วยถ่ายเรณู หรือเป็น ต่อมน้ำต้อยนอกดอก (extrafloral nectary) ซึ่งให้สารอาหารแก่สัตว์ที่อยู่ร่วมกันแบบพึ่งพากัน ซึ่งจะช่วยป้องกันพืชจากสัตว์กินพืชอีกทอดหนึ่ง สัตว์ที่เป็นพาหะถ่ายเรณูที่บริโภคน้ำต้อยโดยทั่วไป ได้แก่ ยุง แมลงวันดอกไม้ ต่อ ผึ้ง ผีเสื้อ และผีเสื้อกลางคืน ฮัมมิงเบิร์ด ฮันนีอีตเตอร์ และค้างคาว น้ำต้อยเป็นสารที่มีความสำคัญทางเศรษฐกิจเนื่องจากเป็นแหล่งน้ำตาลสำหรับน้ำผึ้ง
น้ำต้อยยังมีประโยชน์ในด้านเกษตรกรรมและพืชกรรมสวนด้วย เนื่องจากแมลงนักล่าบางชนิดในระยะตัวเต็มวัยจะกินน้ำต้อยเป็นอาหาร ตัวอย่างเช่น ต่อปรสิต (เช่น ต่อสังคมสายพันธุ์ Apoica flavissima) อาศัยน้ำต้อยเป็นแหล่งอาหารหลัก ในทางกลับกัน ต่อเหล่านี้ก็จะออกล่าแมลงศัตรูพืชทางเกษตรกรรม เพื่อนำไปเป็นอาหารให้กับตัวอ่อนของต่อเหล่านี้ต่อไป[1]
น้ำต้อยมักจะเกี่ยวข้องกับพืชดอกเป็นส่วนใหญ่ แต่ก็มีการผลิตจากพืชกลุ่มอื่น ๆ ด้วยเช่นกัน รวมถึงเฟิร์น[2]
อ้างอิง
[แก้]- ↑ "Killer Bees". www.columbia.edu. สืบค้นเมื่อ 2022-01-17.
- ↑ Koptur, S.; Palacios-Rios, M.; Díaz-Castelazo, C.; MacKay, W. P.; Rico-Gray, V. (2013). "Nectar secretion on fern fronds associated with lower levels of herbivore damage: Field experiments with a widespread epiphyte of Mexican cloud forest remnants". Annals of Botany. 111 (6): 1277–1283. doi:10.1093/aob/mct063. PMC 3662509. PMID 23609022.