ข้ามไปเนื้อหา

น้ำค้าง

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ตามเข็มนาฬิกาจากซ้ายบน: หยดน้ำค้างตรงกลางใบโคลเวอร์; น้ำค้างที่ก่อตัวบนพื้นผิวใบสตรอว์เบอร์รี; หยดน้ำค้างบนดอกไม้; ภายใต้อุณหภูมิต่ำ น้ำค้างอาจแข็งตัวและกลายเป็นชั้นน้ำแข็งปกคลุมพืชและวัตถุต่าง ๆ; น้ำค้างหนาแน่นบนสนามหญ้า; หยดน้ำค้างบนใบบอนเอเชีย (Colocasia) ที่สวนพฤกษศาสตร์เมืองโกเทนเบิร์ก (Garden Society of Gothenburg)

น้ำค้าง คือน้ำในรูปแบบของหยดน้ำที่ปรากฏบนวัตถุบาง ๆ ที่อยู่กลางแจ้งในตอนเช้าหรือตอนเย็นเนื่องจากการควบแน่น[1] เมื่อพื้นผิวที่อยู่กลางแจ้งเย็นลงจากการแผ่รังสีความร้อนออกไป ความชื้นในบรรยากาศจะเกิดการควบแน่นในอัตราที่สูงกว่าอัตราที่มันจะสามารถระเหยได้ ส่งผลให้เกิดเป็นหยดน้ำขึ้นมา[2]

เมื่ออุณหภูมิต่ำพอ น้ำค้างจะเปลี่ยนสภาพกลายเป็นน้ำแข็ง ซึ่งเรียกว่า น้ำค้างแข็ง

เนื่องจากน้ำค้างเกี่ยวข้องกับอุณหภูมิของพื้นผิว ในช่วงปลายฤดูร้อน น้ำค้างจึงก่อตัวได้ง่ายที่สุดบนพื้นผิวที่ไม่ได้รับความร้อนจากการนำความร้อนจากใต้ดินขึ้นมา เช่น หญ้า ใบไม้ ราวสะพาน หลังคารถ และสะพาน

การก่อตัว

[แก้]

ไอน้ำจะควบแน่นกลายเป็นหยดน้ำขึ้นอยู่กับอุณหภูมิ โดยอุณหภูมิที่หยดน้ำเริ่มก่อตัวขึ้นเรียกว่า จุดน้ำค้าง เมื่ออุณหภูมิพื้นือลดต่ำลงจนถึงจุดน้ำค้าง ในที่สุดไอน้ำในบรรยากาศก็จะควบแน่นกลายเป็นหยดน้ำเกาะอยู่บนพื้นผิว[3] กระบวนการนี้แตกต่างจากน้ำในอากาศชนิดอื่น ๆ ที่ก่อตัวขึ้นโดยตรงในอากาศที่เย็นลงจนถึงจุดน้ำค้าง (โดยทั่วไปมักเกิดขึ้นรอบ ๆ นิวเคลียสควบแน่น (condensation nuclei)) เช่น หมอกและเมฆ อย่างไรก็ตาม หลักการทางอุณหพลศาสตร์ในการก่อตัวนั้นเหมือนกัน โดยทั่วไปน้ำค้างมักก่อตัวขึ้นในเวลากลางคืน ตอนเย็น และตอนเช้า[4]

รายการอ้างอิง

[แก้]
  1. "dew". Merriam-Webster Dictionary.
  2. "dew". The Columbia Encyclopedia (พิมพ์ครั้งที่ 6th). สืบค้นเมื่อ 18 พฤษภาคม 2013.
  3. Haby, Jeff. "Dew and Frost Development". ZHU Training Page. National Weather Service, NOAA. สืบค้นเมื่อ 21 ตุลาคม 2021.
  4. Leopold, L. B. (1952). "Dew as a source of plant moisture" (PDF). Pacific Science. 6 (3): 259–261. hdl:10125/8818/. สืบค้นเมื่อ 2025-11-23.

แหล่งข้อมูลอื่น

[แก้]