นีลูฟัร ราฮ์มานี

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
นีลูฟัร ราฮ์มานี
نیلوفر رحمانی
Nilofar Rahmani in May 2013.jpg
ราฮ์มานีในปี ค.ศ. 2013
เกิดค.ศ. 1992 (อายุ 26–27 ปี)
ประเทศอัฟกานิสถาน
อาชีพนักบิน
ปีปฏิบัติงาน2012–ปัจจุบัน

นีลูฟัร ราฮ์มานี (เปอร์เซีย: نیلوفر رحمانی‎; เกิด: 1992) เป็นนักบินหญิงที่บังคับอากาศยานปีกตรึงแห่งกองทัพอากาศอัฟกานิสถานคนแรกในประวัติศาสตร์ และเป็นนักบินหญิงคนแรกของกองทัพอัฟกานิสถานหลังการล่มสลายของฏอลิบานเมื่อปี ค.ศ. 2001 จากการที่ครอบครัวของเธอถูกขู่ฆ่าระหว่างที่เธอฝึกอบรมเป็นนักบินนั้น เธอจึงได้รับรางวัลสตรีผู้กล้าหาญนานาชาติ (International Women of Courage Award) จากกระทรวงการต่างประเทศ สหรัฐอเมริกาเมื่อปี ค.ศ. 2015[1]

ประวัติ[แก้]

นีลูฟัรเกิดเมื่อปี ค.ศ. 1992 ในอัฟกานิสถาน เธอใฝ่ฝันที่จะเป็นนักบินมาตั้งแต่ยังเยาว์ ด้วยเหตุนี้เธอจึงมุ่งมั่นในการเรียนภาษาอังกฤษค่อนปีเพื่อศึกษาต่อในโรงเรียนการบิน[2] เธอเข้าอบรมเป็นทหารอากาศอัฟกานิสถานตั้งแต่ปี ค.ศ. 2010 และสำเร็จการศึกษาในสองปีต่อมามียศเป็นร้อยตรีหญิง[1]

นักบินเฮลิคอปเตอร์หญิงสองคนที่เคยทำงานกับบิดาช่วงยุคโซเวียตเรืองอำนาจเป็นแรงบันดาลใจในการเป็นนักบินของเธอ[3][4] นีลูฟัรบินเดี่ยวครั้งแรกด้วยเครื่องเซสนา 182 และเมื่อไม่นานมานี้เธอขึ้นบินเครื่องซี-208 ซึ่งเป็นเครื่องบินขนส่งของทหาร[5] ตามธรรมเนียมแล้วจะห้ามมิให้สตรีเพศขนส่งศพหรือทหารผู้บาดเจ็บแต่เธอขืนคำสั่ง เนื่องจากเธอพบเพื่อนทหารจำนวนหนึ่งที่บาดเจ็บจากภารกิจภาคพื้นดิน จึงตัดสินใจขึ้นบินและส่งทหารกลุ่มนั้นเข้าโรงพยาบาล เธอรายงานการกระทำของตนต่อผู้บังคับบัญชา แต่เมื่อผู้บังคับบัญชาฟังดังนั้นก็มิได้ลงโทษเธอแต่ประการใด[6]

ความสำเร็จและความจำเริญในหน้าที่การงานของเธอเป็นที่แพร่หลายแต่ไม่ต้องใจของกลุ่มฏอลิบาน ทำให้ครอบครัวและเครือญาติถูกคุกคามจากฏอลิบานจนต้องย้ายที่อยู่บ่อยครั้ง[1] กระนั้นเธอยังมุ่งมั่นที่จะเป็นนักบินเครื่องซี-130 ซึ่งเป็นเครื่องบินที่ใหญ่กว่าเดิม และยังหวังใจว่าจะเป็นครูนักบินผู้สร้างแรงบันดาลใจแก่สตรีคนอื่น ๆ[4]

อ้างอิง[แก้]

  1. 1.0 1.1 1.2 "Biographies of 2015 Award Winners". U.S. State Department. March 2015. สืบค้นเมื่อ 10 March 2015.
  2. Jawad, Sayed (16 May 2013). "First Female Afghan Air Force pilot graduated in 30 years". Khaama Press. สืบค้นเมื่อ 15 March 2015.
  3. "MilitaryFirst Afghan female pilot aims to soar". newscentral. 10 March 2015. สืบค้นเมื่อ 15 March 2015.
  4. 4.0 4.1 Kovach, Gretel C. (March 10, 2015). "Pilot Breaks Gender Barrier". U-T SanDiego. สืบค้นเมื่อ 15 March 2015.
  5. Lebron, Jennifer (13 March 2015). "First Afghan Woman Pilot Flies with Blue Angels". US Navy. สืบค้นเมื่อ 15 March 2015.
  6. Naso, Bridget (Mar 9, 2015). "Groundbreaking Female Afghan Pilot Inspires in San Diego". NBC San Diego. สืบค้นเมื่อ 15 March 2015.

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]