ข้ามไปเนื้อหา

นิโก วิเลียมส์

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
นิโก วิเลียมส์
วิเลียมส์ขณะเล่นให้กับอัตเลติกบิลบาโอใน ค.ศ. 2023
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม นิโกลัส วิเลียมส์ อาร์ตูเอร์[1]
วันเกิด (2002-07-12) 12 กรกฎาคม ค.ศ. 2002 (23 ปี)
สถานที่เกิด ปัมโปลนา ประเทศสเปน
ส่วนสูง 1.81 เมตร (5 ฟุต 11 นิ้ว)[1]
ตำแหน่ง ปีก
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน
 อัตเลติกบิลบาโอ
หมายเลข 11
สโมสรเยาวชน
2010–2012 เซเด ปัมโปลนา
2012–2013 โอซาซูนา
2013–2019 อัตเลติกบิลบาโอ
สโมสรอาชีพ*
ปี ทีม ลงเล่น (ประตู)
2019–2020 บัสโกเนีย 3 (0)
2020–2021 บิลบาโออัตเลติก 24 (9)
2021– อัตเลติกบิลบาโอ 103 (11)
ทีมชาติ‡
2020 สเปน อายุไม่เกิน 18 ปี 4 (2)
2021–2022 สเปน อายุไม่เกิน 21 ปี 5 (1)
2022– สเปน 20 (4)
เกียรติประวัติ
ฟุตบอลชาย
ตัวแทนของ  สเปน
ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป
ชนะเลิศเยอรมนี 2024
*นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น
ข้อมูลล่าสุด ณ วันที่ 23:20, 25 พฤษภาคม ค.ศ. 2024 (UTC)
‡ ข้อมูลการลงเล่นและประตูให้แก่ทีมชาติล่าสุด
ณ วันที่ 14 กรกฎาคม ค.ศ. 2024

นิโกลัส "นิโก" วิเลียมส์ อาร์ตูเอร์ (สเปน: Nicholas "Nico" Williams Arthuer; เกิด 12 กรกฎาคม ค.ศ. 2002) เป็นนักฟุตบอลชาวสเปน ปัจจุบันลงเล่นในตำแหน่งปีก ให้แก่อัตเลติกบิลบาโอ สโมสรในลาลิกา และทีมชาติสเปน

สโมสรอาชีพ

[แก้]

วีเลียมส์ เข้าร่วมทีมเยาวชนของอัตเลติกบิลบาโอ ในปี ค.ศ. 2013 โดยย้ายมาจากเซอา โอซาซูนา สโมสรในบ้านเกิด[2] เขาได้ลงเล่นระดับอาชีพครั้งแรกกับเซเด บัสโกเนีย ซึ่งเป็นทีมสำรองของอัตเลติกในระดับที่สอง ในเตร์เซราดิบิซิออน ฤดูกาล 2019–20 โดยได้ลงเล่นเพียงนัดเดียวซึ่งแพ้ต่อปอร์ตูกาเลเต 1–0 ในรอบเพลย์-ออฟเลื่อนชั้น[3]

ในวันที่ 11 พฤษภาคม ค.ศ. 2020 วีเลียมส์ ได้ถูกเลื่อนขั้นสู่ทีมอัตเลติกบิลบาโอเบ ทีมสำรองระดับแรกในเซกุนดาดิบิซิออนเบ โดยได้ลงเล่นนัดแรกในนัดเปิดฤดูกาล 2020–21 ในวันที่ 18 ตุลาคม ซึ่งเสมอกับอาเรนัส 1–1[4] เขาทำประตูแรกได้ในวันที่ 1 พฤศจิกายน ในนัดที่เอาชนะปอร์ตูกาเลเต 2–3 นับเป็นประตูแรกในระดับอาชีพของเขา

วีเลียมส์ ได้ลงเล่นนัดแรกให้กับอัตเลติกบิลบาโอชุดใหญ่ครั้งแรกในวันที่ 28 เมษายน ปีถัดมา ในลาลิกานัดที่เสมอกับเรอัลบายาโดลิด 2—2 ที่ซานมาเมส หลังถูกเปลี่ยนตัวลงมาแทนฆอน มอร์กิโย ในช่วงก่อนเริ่มครึ่งเวลาหลัง[5] ในอีก 10 นาทีถัดมา อิญญากิ พี่ชายของเขายังถูกเปลี่ยนตัวลงมาลงมาเล่นพร้อมกัน ทำให้กลายเป็นคู่พี่น้องที่ลงเล่นให้กับอัตเลติกพร้อมกันคู่แรกนับตั้งแต่ที่ฆูลิโอ และปัตชิ ซาลินัสลงเล่นในปี ค.ศ. 1986[6][7]

ในวันที่ 6 มกราคม ค.ศ. 2022 วีเลียมส์ ทำประตูแรกให้กับทีมได้ และยังทำได้สองประตูในนัดที่เอาชนะอัตเลติโกมันชาเรอัล 2–0 ในโกปาเดลเรย์[8] ในอีกเจ็ดวันถัดมา ในซูเปร์โกปาเดเอสปัญญา 2022 เขาทำประตูขึ้นนำอัตเลติโกมาดริด 2–1 ในนาทีที่ 81 ซึ่งผลจบลงด้วยคะแนนนี้ทำให้สโมสรของเขาผ่านเข้าสู่นัดชิงชนะเลิศ ที่รียาด โดยอัตเลติกพ่ายแพ้เรอัลมาดริด 0–2 ซึ่งเขาถูกเปลี่ยนตัวลงสนามในนาทีที่ 46[9] ในวันที่ 20 มกราคม ค.ศ. 2022 วีเลียมส์ ได้รับสัญญากับทีมชุดใหญ่อย่างเป็นทางการหลังจากบรรลุข้อตกลงที่กำหนดไว้กับสัญญาก่อนหน้านี้[10]

วิเลียมส์ ได้ลงเล่นในห้านัดแรกของฤดูกาล 2022–23 และได้รับรางวัลผู้เล่นยอดเยี่ยมประจำนัดที่เอาชนะเอลเช 4–1 ที่เอสตาดิโอมานูเอลมาร์ติเนซบาเลโร ในวันที่ 11 กันยายน ค.ศ. 2022 ในช่วงครึ่งชั่วโมงแรกของนัด เขาช่วยให้ทีมทำประตูแรกด้วยการกดดันนิโก เฟร์นันเดซให้สกัดบอลเข้าประตูตัวเอง ถัดมาเขาทำให้ทีมได้จุดโทษหลังถูกทำฟาล์วโดยเอ็นโซ โรโก โดยโอยัน ซันเซตเป็นผู้ทำประตูนี้ซึ่งเป็นประตูที่สอง จากนั้นเขาทำประตูได้ด้วยตัวเองด้วยการเลี้ยงลูกจากด้านขวา และทำประตูอันทรงพลังซึ่งเป็นประตูแรกของเขาในลาลิกา[11] เป็นความบังเอิญที่เกิดขึ้นในสนาม และคู่แข่งเดียวกันที่พี่ชายของเขาทำประตูแรกในลีกเมื่อเจ็ดปีก่อน[12]

ระดับทีมชาติ

[แก้]

วีเลียมส์ เป็นตัวแทนให้กับสเปนครั้งแรก ในรุ่นอายุไม่เกิน 18 ปี ในปี ค.ศ. 2020 โดยเขาทำสองประตูในสองนัด[13] เขาถูกเรียกติดรุ่นอายุไม่เกิน 19 ปี ในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2021[14] และได้ลงเล่นกับทีมรุ่นอายุไม่เกิน 21 ปี ในเดือนกันยายน ปีเดียวกัน[15]

ในเดือนกันยายน ค.ศ. 2022 เขาได้รับเรียกสู่ทีมชาติชุดใหญ่เป็นครั้งแรก ภายใต้การคุมทีมของลุยส์ เอนริเก เพื่อแข่งขันยูฟ่าเนชันส์ลีก[16] โดยเขาได้ลงเล่นนัดแรกในวันที่ 24 กันยายน ในนัดที่แพ้ต่อสวิตเซอร์แลนด์ 1–2 ที่ลาโรซาเลดา หลังถูกเปลี่ยนตัวลงมาแทนปาโบล ซาราเบีย ในนาทีที่ 63[17] ในวันที่ 11 พฤศจิกายน เขาได้รับการเรียกตัวติดทีมชาติจากลุยส์ เอนริเก เพื่อแข่งขันฟุตบอลโลก 2022 ที่ประเทศกาตาร์[18] ในวันที่ 17 พฤศจิกายน เขาทำประตูแรกให้กับทีมชาติชุดใหญ่ได้ในเกมกระชับมิตรก่อนแข่งขันฟุตบอลโลก นัดที่เอาชนะจอร์แดน 1–3 ที่อัมมาน[19]

ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2024 วีเลียมส์ ได้รับเลือกให้เป็นหนึ่งใน 26 ผู้เล่นสำหรับการแข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2024 ที่ประเทศเยอรมนี[20] ในวันที่ 20 มิถุนายน เขาได้รับเลือกให้ได้รับรางวัลผู้เล่นยอดเยี่ยมประจำนัด หลังช่วยให้สเปนเอาชนะอิตาลี 1–0 ในรอบแบ่งกลุ่ม นัดที่สอง[21] 10 วันถัดมา เขาทำประตูแรกในการแข่งขันระดับทวีปได้สำเร็จ ในนัดที่เอาชนะจอร์เจีย 4–1 ในรอบ 16 ทีมสุดท้าย ที่ไรน์เอแนร์กีชตาดีอ็อน และยังสามารถทำแอสซิตส์ รวมถึงสร้างสถิติให้บอลแก่ผู้เล่นร่วมทีมได้สำเร็จทุกครั้ง กลายเป็นผู้เล่นคนแรกในรายการนี้ที่สร้างสถิตินี้ได้สำเร็จ[7] ในวันที่ 14 กรกฎาคม ในนัดชิงชนะเลิศ กับอังกฤษ เขาสามารถทำประตูแรกของนัด ด้วยเท้าซ้ายเข้าสุ่มุมขวาของประตู จากการแอสซิตส์โดยลามิน ยามัล เขาได้รับรางวัลผู้เล่นยอดเยี่ยมประจำนัด ช่วยให้สเปนเอาชนะไปด้วยคะแนน 2–1 สามารถคว้าแชมป์เป็นสมัยที่สี่ได้สำเร็จ[22][23]

ชีวิตส่วนตัว

[แก้]

วิเลียมส์ เกิดในปัมโปลนา แคว้นนาวาร์ เขามีพ่อแม่เป็นชาวกานา โดยเดินทางไปยังสเปนอย่างผิดกฎหมาย ในปี ค.ศ. 1993 ในฐานะผู้ลี้ภัยจากสงครามกลางเมืองไลบีเรีย ด้วยการเดินเท้าข้ามทะเลทรายซาฮารา และกระโดดข้ามรั้วชายแดนเมลิยา ก่อนถูกจับกุมมายังแคว้นประเทศบาสก์ และได้รับที่อยู่อาศัยของรัฐในปัมโปลนา ซึ่งพ่อแม่ได้ให้กำเนิดนิโก วีเลียมส์ที่นี่[24][25] พี่ชายของเขาคือ อิญญากิ วิลเลียมส์ ยังเป็นนักฟุตบอลในตำแหน่งกองหน้า ซึ่งได้รับการพัฒนาขึ้นจากอัตเลติกบิลบาโอ และยังคงลงเล่นให้กับสโมสรนี้ร่วมกันกับเขา[26][27]

สถิติอาชีพ

[แก้]

สโมสร

[แก้]
ณ วันที่ 25 พฤษภาคม ค.ศ. 2024[28]
การลงเล่น และทำประตูในแต่ละสโมสร ฤดูกาล และการแข่งขัน
สโมสร ฤดูกาล ลีก โกปาเดลเรย์ อื่น ๆ รวม
ลีก ลงเล่น ประตู ลงเล่น ประตู ลงเล่น ประตู ลงเล่น ประตู
บัสโกเนีย 2019–20 เตร์เซราดิบิซิออน 30—1[a]040
อัตเลติกบิลบาโอเบ 2020–21 เซกุนดาดิบิซิออน เบ 249—2[b]0269
อัตเลติกบิลบาโอ 2020–21 ลาลิกา 20000020
2021–22 340422[c]1403
2022–23 36673—439
2023–24 31563—378
รวม 103111782112220
รวมทั้งหมด 130201785115229
  1. ↑ ลงเล่นในเตร์เซราดิบิซิออน รอบเพลย์-ออฟ
  2. ↑ ลงเล่นในเซกุนดาดิบิซิออน เบ รอบเพลย์-ออฟ
  3. ↑ ลงเล่นในซูเปร์โกปาเดเอสปัญญา

ทีมชาติ

[แก้]
ณ วันที่ 14 กรกฎาคม ค.ศ. 2024[29]
การลงเล่น และทำประตูในแต่ละสโมสร และปี
ทีมชาติปีลงเล่นประตู
สเปน 202271
202341
202492
รวม204

อ้างอิง

[แก้]
  1. 1 2 "FIFA World Cup Qatar 2022 – Squad list: Spain (ESP)" (PDF). FIFA. 15 November 2022. p. 27. เก็บ (PDF)จากแหล่งเดิมเมื่อ 22 November 2022. สืบค้นเมื่อ 15 November 2022.
  2. ↑ Rabuñal, Iago Castro (8 May 2020). "Nico Williams, la nueva gran promesa del Athletic" [Nico Williams, the new great promise of Athletic] (ภาษาสเปน).
  3. ↑ "Nico Williams sube al filial e Iñaki le espera pronto a su lado" [Nico Williams goes up to the subsidiary and Iñaki will be waiting for him soon by his side]. AS.com (ภาษาสเปน). 11 May 2020.
  4. ↑ "Nico Williams y Nico Serrano, al Bilbao Athletic" [Nico Williams and Nico Serrano, to Bilbao Athletic]. Athletic Club website (ภาษาสเปน). 11 May 2020.
  5. ↑ "Athletic Club vs. Real Valladolid". Soccerway. 28 April 2021.
  6. ↑ "Draw against Real Valladolid at San Mamés". Athletic Club website. 28 April 2021.
  7. 1 2 Balagué, Guillem (30 June 2024). "'A story of human trafficking, hope and love'". BBC Sport. สืบค้นเมื่อ 30 June 2024.
  8. ↑ "Nico Williams' double ends the illusion of Atlético Mancha Real". Spain's News. 6 January 2022. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2022-10-19. สืบค้นเมื่อ 10 January 2022.
  9. ↑ "Nico Williams scores dramatic late winner as Athletic Club stun Atletico Madrid with comeback". Eurosport. 13 January 2022. สืบค้นเมื่อ 14 January 2022.
  10. ↑ "Nico Williams earns first-team contract". Athletic Bilbao. 20 January 2022. สืบค้นเมื่อ 21 January 2022.
  11. ↑ Nico Williams opens La Liga account as Athletic Bilbao thrash Elche, Shina Oludare, Goal.com, 11 September 2022
  12. ↑ Nico Williams follows in brother Inaki footsteps after scoring for Athletic Bilbao at Elche, GhanaSoccernet, 14 September 2022
  13. ↑ "La Selección Sub 18 llama a Nico Williams, hermano de Iñaki" [The Under 18 National Team calls Nico Williams, Iñaki's brother]. www.besoccer.com (ภาษาสเปน). 19 January 2020. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2021-04-30. สืบค้นเมื่อ 2022-12-05.
  14. ↑ "Nico Serrano y Nico Williams, convocados por la selección española sub-19" [Nico Serrano and Nico Williams, called up by the Spanish U19 team]. Athletic Club website (ภาษาสเปน). 16 February 2021.
  15. ↑ Vencedor and Nico Williams make their Spain Under-21 debuts Athletic Club official website, 3 September 2021
  16. ↑ Big blow for Ghana as Spain names Nico Williams in squad for September friendly matches เก็บถาวร 2022-09-22 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, GhanaWeb, 16 September 2022
  17. ↑ Nico Williams makes his debut with the Spanish national side athletic-club.eus 25 กันยายน ค.ศ. 2022 สืบค้นเมื่อ 19 มีนาคม ค.ศ. 2023
  18. ↑ Luis Enrique names Spain's 2022 World Cup squad: Ansu Fati is not missing out marca.com 11 พฤศจิกายน ค.ศ. 2022 สืบค้นเมื่อ 19 มีนาคม ค.ศ. 2022
  19. ↑ Young stars fire Spain past Jordan in WC warm-up beinsports.com 18 พฤศจิกายน ค.ศ. 2022 สืบค้นเมื่อ 19 มีนาคม ค.ศ. 2023
  20. ↑ "OFFICIAL | Final Spain squad for the Euro 2024 finals". Royal Spanish Football Federation. 7 June 2024. สืบค้นเมื่อ 7 June 2024.
  21. ↑ "Spain 1–0 Italy: Calafiori own goal settles heavyweight contest as Roja win Group B". Uefa. 20 June 2024. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 21 June 2024. สืบค้นเมื่อ 21 June 2024.
  22. ↑ 'A good thing for football' – Spain's victory caps off perfect campaign, Emlyn Begley, BBC Sport, 15 July 2024
  23. ↑ "Official UEFA EURO 2024 final Vivo Player of the Match: Spain's Nico Williams". UEFA. Union of European Football Associations. 14 July 2024. สืบค้นเมื่อ 15 July 2024.
  24. ↑ "Iñaki Williams explains how he got his name and why Bilbao means so much to him". Diario AS. 4 March 2020. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2023-10-11. สืบค้นเมื่อ 21 January 2021.
  25. ↑ "Nico Williams: Spain U-17 coach tips Bilbao youngster for greatness". Footy Ghana. 1 June 2020. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2021-04-28. สืบค้นเมื่อ 2023-04-25.
  26. ↑ Río, Endika (10 February 2019). "El hermano de Iñaki Williams debuta con gol en el juvenil del Athletic" [Iñaki Williams's brother debuts with goal for Athletic youths]. Mundo Deportivo (ภาษาสเปน). สืบค้นเมื่อ 14 February 2019.
  27. ↑ Abizanda, Jorge (31 January 2021). "El imparable ascenso de Nico Williams en el Athletic" [The unstoppable rise of Nico Williams at Athletic]. ABC (ภาษาสเปน). สืบค้นเมื่อ 25 February 2021.
  28. ↑ "N. Williams". Soccerway. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 25 July 2021. สืบค้นเมื่อ 29 July 2021.
  29. ↑ "Nico Williams". EU-Football.info. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 7 October 2021. สืบค้นเมื่อ 24 September 2022.

แหล่งข้อมูลอื่น

[แก้]
เข้าถึงจาก "https://th.wikipedia.org/w/index.php?title=นิโก_วิเลียมส์&oldid=12575367"