นิวยอร์ก เจ็ตส์
| นิวยอร์ก เจ็ตส์ | |
|---|---|
Wordmark | |
เครื่องแบบปัจจุบัน | |
| ข้อมูลทั่วไป | |
| ก่อตั้ง | 14 สิงหาคม 1959 |
| สีประจำทีม | Legacy green, legacy white, legacy black |
| สนามเหย้า | เมตไลฟ์ สเตเดียม อีสรัสเธอร์ฟอร์ด, รัฐนิวเจอร์ซีย์ |
| สำนักงานใหญ่ | Jets Training Center ฟลอแฮม พาร์ค, รัฐนิวเจอร์ซีย์ |
| ประวัติทีม[1] | |
ไททันส์ ออฟ นิวยอร์ก (1960–1962)
| |
| ลีก/คอนเฟอเรนซ์ | |
อเมริกันฟุตบอลลีก (1960–1969)
| |
เนชันแนลฟุตบอลลีก (1970–ปัจจุบัน)
| |
| บุคลากร[2] | |
| เจ้าของ | วู้ดดี้ จอห์นสัน คริสโตเฟอร์ จอห์นสัน |
| ceo | วู้ดดี้ จอห์นสัน |
| ผู้จัดการทั่วไป (GM) | ดาร์เรน มูกี้ |
| หัวหน้าผู้ฝึกสอน | อาร์รอน เกล็นน์ |
นิวยอร์ก เจ็ตส์ เป็นทีมอเมริกันฟุตบอลที่ตั้งอยู่ที่อีสรัสเธอร์ฟอร์ด รัฐนิวเจอร์ซีย์ สหรัฐอเมริกา โดยเป็นสมาชิกของเนชันแนลฟุตบอลลีก[3] ในส่วนของอเมริกันฟุตบอลคอนเฟอเรนซ์ ดิวิชั่นตะวันออก (AFC East) และมีเมตไลฟ์ สเตเดียม เป็นสนามเหย้าของทีม[4] ร่วมกับทีมนิวยอร์ก ไจแอนส์
ประวัติ
[แก้]แฮร์รี่ วิสเมอร์ อดีตผู้บรรยายกีฬาและอดีตผู้ถือหุ้นในทีมวอชิงตัน เรดสกินส์ และดีทรอยต์ ไลออนส์ ได้ตอบรับข้อเสนอของลามาร์ ฮันท์และบัด อดัมส์ ผู้กำลังริเริ่มการก่อตั้งอเมริกันฟุตบอลลีก ในการเป็นเจ้าของทีมอเมริกันฟุตบอลในเมืองนิวยอร์ก
เมื่อวันที่ 14 สิงหาคม ค.ศ. 1959 ทางลีกได้จัดการประชุมเพื่อวางโครงสร้างองค์กรและประกาศแผนการดำเนินงาน และอีก 8 วันต่อมาได้มีการประกาศชื่อลีกอย่างเป็นทางการว่า "อเมริกันฟุตบอลลีก" (American Football League หรือ AFL) โดยหนึ่งในทีมสมาชิกก่อตั้งคือทีมจากนิวยอร์กที่มีวิสเมอร์เป็นเจ้าของ โดยใช้ชื่อทีมว่า "ไททันส์ ออฟ นิวยอร์ก"

ต่อมาในวันที่ 24 พฤศจิกายน ค.ศ. 1959 AFL ได้จัดการคัดเลือกผู้เล่น (draft) เป็นครั้งแรก ซึ่งทีมไททันส์ได้เลือก จอร์จ อิโซ ควอเตอร์แบ็กจากมหาวิทยาลัยนอเตอร์เดมเป็นผู้เล่นคนแรกของทีม
ในวันที่ 7 ธันวาคม ทีมได้ว่าจ้างสตีฟ เซโบ เข้ามารับตำแหน่งผู้จัดการทั่วไป (general manager) และต่อมาทีมได้จ้าง แซมมี่ บาห์ อดีตควอเตอร์แบ็กและพั้นเตอร์ ดาวเด่นของทีมเรดสกินส์มารับหน้าที่โค้ชได้สำเร็จ หลังจากเลิกเล่นอาชีพ บาห์เคยเป็นโค้ชให้กับมหาวิทยาลัยฮาร์ดิน-ซิมม่อน โดยบาห์ได้ยื่นเงื่อนไขขอรับค่าจ้างจำนวน 20,000 ดอลลาร์เป็นเงินสด
โดยทีมจะลงแข่งในที่สนามโปโล สเตเดียม ที่ตั้งอยู่บนเกาะแมนแฮตตัน อดีตสนามเหย้าของทีมเบสบอลซานฟรานซิสโก ไจแอนส์

หลังจากทีมมีผลงานที่ย่ำแย่และปัญหาทางด้านการเงิน ทำให้วิสเมอร์ถูกศาลบังคับให้ขายทีมให้กับเดวิด เวอร์บลินในราคา 1 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ในวันที่ 28 มีนาคม 1963
ต่อมาทีมได้ประกาศชื่อใหม่ของทีมคือ "เจ็ตส์" (Jets) โดยชื่อนี้ได้แรงบันดาลใจมาจากที่ตั้งของสนามแห่งใหม่ซึ่งอยู่ระหว่างสนามบินสองแห่งของนิวยอร์ก เปรียบเสมือนสัญลักษณ์ในยุคที่รวดเร็วและทันสมัย
ทีมยังได้เปลี่ยนสีประจำทีมเป็นสีเขียวและสีขาว โดยมีความเชื่อที่ว่าสีเขียวสื่อถึงความหวัง ความสดชื่น และพลังใจที่เปี่ยมล้น
เมื่อวันที่ 15 เมษายน ค.ศ. 1963 ทีมได้แต่งตั้ง วิลเบอร์ เอลแบงค์ อดีตโค้ชของบัลติมอร์ โคลทส์ ให้ดำรงตำแหน่งหัวหน้าผู้ฝึกสอนและผู้จัดการทั่วไป


ในการแข่งขันซูเปอร์โบวล์ครั้งที่ 3 ที่สนามไมแอมีออเรนจ์โบวล์ เมื่อวันที่ 12 มกราคม 1969 ทีมเจ็ตส์ได้เผชิญหน้ากับทีมบัลติมอร์ โคลท์ส ซึ่งครองความยิ่งใหญ่ในเอ็นเอฟแอลด้วยสถิติ 13–1 ในการแข่งขันฤดูกาลปกติ 14 เกม โคลทส์เสียคะแนนเพียง 144 คะแนนเท่านั้น ความพ่ายแพ้เพียงครั้งเดียวของทีมโคลทส์คือการแพ้ให้กับทีมคลีฟแลนด์ บราวส์ ซึ่งต่อมาพวกเขาก็เอาชนะได้ 34–0 ในเกมชิงแชมป์สายเนชันแนลฟุตบอลลีก
เจ้ามือรับแทงพนัน จิมมี่ "เดอะกรีก" สไนเดอร์ ประกาศว่าโคลทส์เป็นต่อเจ็ตส์ 17 แต้ม เท็กซ์ มอล นักเขียนฟุตบอลชั้นนำของสปอร์ตอิลลัสเต็ด ทำนายว่าโคลทส์จะชนะ 43–0 และนักข่าวส่วนใหญ่คาดว่าโคลทส์จะเอาชนะเจ็ตส์ได้อย่างง่ายดาย
การแข่งขันเป็นการต่อสู้ทางด้านเกมรับ ในครึ่งแรก เจ็ตส์นำ 7-0 จากการวิ่งทำทัชดาวน์ของแมตต์ สเนลล์, ฟิลด์โกลเพิ่มอีก 2 ครั้งจากจิม เทอร์เนอร์ ทำให้คะแนนนำ 13–0 ทำให้ดอน ชูลา โค้ชของโคลทส์ได้ส่งจอห์นนี่ ยูนิตัส ควอเตอร์แบ็กระดับฮอลล์ออฟเฟมลงเล่นแทนมอร์รัล ในตอนแรกยูนิตัสไม่สามารถพาทีมโคลทส์บุกได้ และจิม เทอร์เนอร์ก็ทำฟิลด์โกลลูกที่สามให้เจ็ตส์ขึ้นนำ 16-0 อย่างไรก็ตาม ยูนิตัสก็สามารถนำทีมโคลทส์ทำทัชดาวน์ได้สำเร็จในช่วงเวลาเหลือน้อยกว่าสี่นาที ในการบุกครั้งที่สอง (หลังจากทำออนไซด์คิกได้สำเร็จ) ลูกไปไม่ถึงระยะที่ต้องการ ทำให้ทีมเจ็ตส์สามารถครองบอลจนหมดเวลาและคว้าชัยชนะไปด้วยสกอร์ 16–7 ซึ่งถือเป็นหนึ่งในการพลิกล็อกครั้งยิ่งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์อเมริกันฟุตบอล
สนาม
[แก้]
ปัจจุบัน ทีมเจ็ตส์ใช้เมตไลฟ์ สเตเดียมเป็นสนามเหย้าร่วมกับทีมนิวยอร์ก ไจแอนส์ นับเป็น 1 ใน 2 สนามในเอ็นเอฟแอลที่มีทีมอเมริกันฟุตบอลสองทีมใช้เป็นสนามเหย้าร่วมกัน (อีกสนามคือโซไฟ สเตเดียม สนามเหย้าของลอสแองเจลิส แรมส์ และลอสแองเจลิส ชาร์จเจอส์)
เมตไลฟ์ สเตเดียม ตั้งอยู่ที่เขตอีสรัสเธอร์ฟอร์ด รัฐนิวเจอร์ซีย์ ทางตะวันตกของเมืองนิวยอร์ก โดยใช้งบประมาณในการสร้าง 1.6 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ และเปิดใช้งานในปี 2010 สนามมีความจุ 82,000 ที่นั่ง ซึ่งนับว่าเป็นสนามเหย้าที่ใหญ่ที่สุดในเนชันแนลฟุตบอลลีก[13][14]
อ้างอิง
[แก้]- ↑ https://www.profootballhof.com/teams/new-york-jets/team-history
- ↑ https://www.newyorkjets.com/team/front-office-roster/
- ↑ "NFL Football Teams - Official Sites of all 32 NFL Teams". NFL.com (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). สืบค้นเมื่อ 2026-08-07.
- ↑ https://sportsteamhistory.com/new-york-jets/
- ↑ "The New York Titans: How It All Began". www.newyorkjets.com (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). สืบค้นเมื่อ 2026-08-07.
- ↑ Shuck, Barry (2018-09-20). "The Titans of New York". Dawgs By Nature (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). สืบค้นเมื่อ 2026-08-07.
- ↑ "NY Titans and Jets". www.remembertheafl.com. สืบค้นเมื่อ 2026-08-07.
- ↑ Fame, Pro Football Hall of. "Pro Football Hall of Fame". Pro Football Hall of Fame (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 2026-08-07.
- ↑ "Super Bowl III - New York Jets vs. Baltimore Colts - January 12th, 1969". Pro-Football-Reference.com (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 2026-08-07.
- ↑ "Official Site of the New York Jets". www.newyorkjets.com (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). สืบค้นเมื่อ 2026-08-07.
- ↑ "Super Bowl III". NFL.com (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). สืบค้นเมื่อ 2026-08-07.
- ↑ "The Eleven - Super Bowl III (1968)". sites.google.com. สืบค้นเมื่อ 2026-08-07.
- ↑ "MetLife Stadium NFL Venue for Giants and Jets". EwingCole (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). สืบค้นเมื่อ 2026-08-07.
- ↑ "INTRO TO METLIFE STADIUM". NY Jets International Fan Hub (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). สืบค้นเมื่อ 2026-08-07.