ข้ามไปเนื้อหา

นิกกี เฮลีย์

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
นิกกี เฮลีย์
Nikki Haley
ผู้แทนถาวรของสหรัฐประจำสหประชาชาติ คนที่ 29
ดำรงตำแหน่ง
27 มกราคม 2017 – 31 ธันวาคม 2018
ประธานาธิบดีดอนัลด์ ทรัมป์
รองMichele J. Sison
ก่อนหน้าซาแมนธา พาวเวอร์
ถัดไปเฮทเทอร์ นิวเอิร์ท
ผู้ว่าการรัฐเซาท์แคโรไลนา คนที่ 116
ดำรงตำแหน่ง
12 มกราคม 2011 – 24 มกราคม 2017
รักษาการแทนเค็น อาร์ด
เกล็นน์ เอฟ. มักคอนเนลล์
แยนซีย์ มักกิล
เฮนรี มักแมสเตอร์
ก่อนหน้ามาร์ก แซนเฟิร์ด
ถัดไปเฮนรี มักแมสเตอร์
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด
นิมรตา รันธาวา

(1972-01-20) 20 มกราคม ค.ศ. 1972 (54 ปี)
แบมเบิร์ก, รัฐเซาท์แคโรไลนา, สหรัฐ
พรรคการเมืองพรรคริพับลิกัน
คู่สมรสไมเคิล เฮลีย์ (สมรส 2539)
บุตร2 3คน
การศึกษามหาวิทยาลัยเคลมสัน (วิทยาศาสตรบัณฑิต)

นิมรตา นิกกี เฮลีย์ (สกุลเดิม: รันธาวา, 20 มกราคม 2515)[1][2][3] เป็นอดีตเอกอัครราชทูตสหรัฐอเมริกาประจำสหประชาชาติคนที่ 29 [4] เธอเคยดำรงตำแหน่งประธานคณะมนตรีความมั่นคงแห่งสหประชาชาติ ใน พ.ศ. 2560 และ พ.ศ. 2561 [5][6] เธอเคยดำรงตำแหน่งผู้ว่าการรัฐเซาท์แคโรไลนาคนที่ 116 และสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรรัฐเซาท์แคโรไลนา[3] เฮลีย์เป็นผู้ว่าการหญิงคนแรกของรัฐเซาท์แคโรไลนา และเป็นชาวอเมริกันเชื้อสายอินเดียคนที่ 2 ที่ดำรงตำแหน่งผู้ว่าการรัฐในสหรัฐ ถัดจากบ็อบบี จินดาล ซึ่งเป็นสมาชิกพรรคริพับลิกันเช่นกัน

ระหว่างการรณรงค์หาเสียงเลือกตั้งประธานาธิบดีสหรัฐ พ.ศ. 2555 มิตต์ รอมนีย์ ผู้สมัครรับเลือกตั้งเป็นประธานาธิบดีจากพรรคริพับลิกันมองว่า เฮลีย์มีคุณสมบัติเหมาะสมที่จะเป็นผู้สมัครรับเลือกตั้งในตำแหน่งรองประธานาธิบดีคู่กับเขา แต่เฮลีย์กล่าวว่าเธอจะปฏิเสธข้อเสนอใด ๆ ก็ตาม เนื่องจากดำรงตำแหน่งผู้ว่าการรัฐอยู่[7][8] เธอเป็นตัวแทนพรรคริพับลิกันในการแถลงตอบโต้คำแถลงนโยบายประจำปีของประธานาธิบดีบารัก โอบามา เมื่อวันที่ 12 มกราคม พ.ศ. 2559[9] ต่อมาเมื่อวันที่ 23 พฤศจิกายน พ.ศ. 2559 ว่าที่ประธานาธิบดีดอนัลด์ ทรัมป์ ได้เสนอชื่อเฮลีย์เป็นเอกอัครราชทูตสหรัฐประจำสหประชาชาติ ซึ่งเธอตกลงรับตำแหน่ง[10] เฮลีย์ได้รับความเห็นชอบจากวุฒิสภาด้วยมติเสียงข้างมาก 96 ต่อ 4 และได้สาบานตนเมื่อวันที่ 25 มกราคม พ.ศ. 2560[11] ในปี พ.ศ. 2559 นิตยสาร ไทม์ ได้จัดเฮลีย์เป็นหนึ่งใน "บุคคลผู้ทรงอิทธิพลมากที่สุด 100 คนแรก"[12][13]

ในฐานะเอกอัครราชทูตสหรัฐประจำสหประชาชาติ เฮลีย์ได้ยืนยันความตั้งใจของสหรัฐที่จะใช้กำลังทหารเพื่อตอบโต้การทดลองขีปนาวุธของเกาหลีเหนือต่อไปในช่วงวิกฤตการณ์เกาหลีเหนือ พ.ศ. 2560 การปฏิบัติหน้าที่เอกอัครราชทูตของเฮลีย์เป็นที่จับตามองในระดับสูง[14] ซึ่งถือเป็นเรื่องไม่ธรรมดาสำหรับผู้ดำรงตำแหน่งเอกอัครราชทูตประจำสหประชาชาติ โดยมีสื่อบางสื่อคาดการณ์ว่าเธออาจได้เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศสหรัฐในอนาคต[15][16][17]

ต่อมา เธอได้ประกาศลาออกจากตำแหน่งมีผลทันทีในวันที่ 31 ธันวาคม 2561

อ้างอิง

[แก้]
  1. ↑ Dewan, Shaila; Brown, Robbie (มิถุนายน 13, 2010). "All Her Life, Nikki Haley Was the Different One". The New York Times.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  2. ↑ Rucker, Philip (มิถุนายน 8, 2010). "Nikki Haley: 10 things you didn't know about the S.C. Republican". Washington Post Voices. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2012-07-22. สืบค้นเมื่อ 2017-12-30.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  3. 1 2 Page, Susan (เมษายน 2, 2012). "Don't say 'no' to South Carolina Gov. Nikki Haley". USA Today. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2016-03-05. สืบค้นเมื่อ 2017-12-30.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  4. ↑ "Nikki Haley confirmed as new U.S. envoy to the United Nations". The Washington Post. สืบค้นเมื่อ มกราคม 25, 2017.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  5. ↑ https://www.un.org/en/sc/presidency/
  6. ↑ "สำเนาที่เก็บถาวร". ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2018-07-24. สืบค้นเมื่อ 2018-09-27.
  7. ↑ Ariel Edwards-Levy (เมษายน 12, 2012). "Nikki Haley On Republican Vice Presidential Prospects: 'I'd Say Thank You But No'". The Huffington Post.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  8. ↑ Fausset, Richard; Sengupta, Somini (พฤศจิกายน 23, 2016). "Nikki Haley's Path: From Daughter of Immigrants to Trump's Pick for U.N." The New York Times. สืบค้นเมื่อ พฤศจิกายน 26, 2016.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  9. ↑ "Republican response to State of the Union: Transcript - CNNPolitics.com". CNN. มกราคม 13, 2016. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ มกราคม 13, 2016.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  10. ↑ Markon, Jerry; Costa, Robert; Brown, Emma (พฤศจิกายน 23, 2016). "Trump nominates two prominent GOP women: DeVos as education secretary, Haley as U.N. ambassador". The Washington Post.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  11. ↑ Associated Press (มกราคม 25, 2017). "Haley Sworn In as US Ambassador to UN". VOA News.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  12. ↑ Campbell, Shanay (เมษายน 21, 2016). "Governor Nikki Haley among Time Magazine's '100 Most Influential'". WSAV. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2017-04-07.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  13. ↑ "The 100 Most Influential People". Time. สืบค้นเมื่อ เมษายน 23, 2016.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  14. ↑ Tracy, Abigail. "Does Rex Tillerson Even Care That Nikki Haley Is Stealing His Thunder?". VanityFair.com. สืบค้นเมื่อ พฤศจิกายน 8, 2017.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  15. ↑ Gearan, Anne (ตุลาคม 27, 2017). "Would Haley replace Tillerson at State? She says, 'no.'". สืบค้นเมื่อ พฤศจิกายน 8, 2017 – โดยทาง www.WashingtonPost.com.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  16. ↑ Bowden, John (กันยายน 22, 2017). "Tillerson on Haley rumors: We have a secretary of State and 'I think he's planning to hang around'". TheHill.com. สืบค้นเมื่อ พฤศจิกายน 8, 2017.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  17. ↑ "UN Reveals Images of a Haley-Tillerson Rivalry Both Deny Waging". กันยายน 23, 2017. สืบค้นเมื่อ พฤศจิกายน 8, 2017 – โดยทาง www.Bloomberg.com.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
เข้าถึงจาก "https://th.wikipedia.org/w/index.php?title=นิกกี_เฮลีย์&oldid=11924702"