นามิเอะ อามูโระ

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
นามิเอะ อามูโระ
「namie amuro 25th ANNIVERSARY LIVE in OKINAWA」.jpg
อามูโระในงานคอนเสิร์ตครบรอบ 25 ปีที่จังหวัดโอกินาวะในเดือนกันยายน ค.ศ. 2017
ชื่อจริง安室奈美恵
เกิดNamie Amuro
20 กันยายน ค.ศ. 1977 (43 ปี)
นาฮะ, จังหวัดโอกินาวะ, ประเทศญี่ปุ่น
ชื่ออื่นนามิเอะ มารูยามะ (ถูกกฎหมาย, ค.ศ. 1997–2002)
อาชีพ
คู่สมรสมาซาฮารุ "แซม" มารูยามะ (แต่งปี 19972002)
บุตร1
เว็บไซต์namieamuro.jp
อาชีพทางดนตรี
แนวเพลง
เครื่องดนตรีเสียงร้อง
ช่วงปี1992–2018
ค่ายเพลง
ส่วนเกี่ยวข้อง
ชื่อภาษาญี่ปุ่น
คันจิ安室 奈美恵
ฮิรางานะあむろ なみえ

นามิเอะ อามูโระ (ญี่ปุ่น: 安室奈美恵 โรมาจิ: Amuro Namie; เกิดวันที่ 20 กันยายน ค.ศ. 1977) เป็นอดีตนักร้อง, โปรดิเซอร์. นักเขียนเพลง. นักเต้น และนักแแสดงชาวญี่ปุ่นที่ทำงานใน ค.ศ. 1992 ถึง 2018 อามูโระเป็นที่รู้จักจากการแหกภาพลักษณ์ไอดอลของเจป็อป ทำให้เธอเป็นป็อปคัลเจอร์ในญี่ปุ่นและเอเชีย[1][2][3][4] เธอถูกกล่าวเป็น "ดีวาแห่งยุคเฮเซ" และ "ราชินีแห่งเจป็อป" และถือว่ามีอิทธิพลและอาชีพเทียบเท่ากับศิลปิน อาทิ เจเน็ต แจ็กสัน กับมาดอนนาในโลกตะวันตก[5][6][7][8]

ถือกำเนิดที่นาฮะ, จังหวัดโอกินาวะ, ประเทศญี่ปุ่น อามูโระเป็นนักร้องนำในกลุ่มซูเปอร์มังกีส์ตอนอายุ 14 ปี แม้ว่าการขายจะล้มเหลว เธอทำให้ผู้คนสนใจโดยการปล่อยซิงเกิลที่ขายดีที่สุดของกลุ่ม "ทรายมี (วาตาชิ โอะ ชินจิเตะ)"[9][10][11] เธอเซ้นเข้าร่วมกับเอเว็กซ์กรุปใน ค.ศ. 1995 และเผยแพร่เพลงเดียวในซิงเกิล "บอดีฟีลส์เอ็กซิต"[12][13]

ในช่วงต้นของคริสต์ทศวรรษ 2000 ดนตรีของอามูโระเปลี่ยนแปลงจากดนตรีป็อปไปเป็นอาร์แอนด์บี แล้วค่อยเปลี่ยนไปเป็นแนวดนตรีอิเล็กทรอนิกส์แดนซ์

อามูระเป็นศิลปินที่มีอัลบั้มขายดีที่สุดในประเทศญี่ปุ่นโดยออริคอน ซึ่งขายไปมากกว่า 40 ฉบับ[14] และเป็นศิลปินคนเดียวในญี่ปุ่นที่ขายอัลบั้มถึงล้านฉบับในช่วงวัยรุ่น, 20, 30 และ 40 ปี[15] ท้ายที่สุด ในวันที่ 16 กันยายน ค.ศ. 2018 อามูโระเกษียณจากธุรกิจดนตรีและมหรสพอย่างเป็นทางการ

อ้างอิง[แก้]

  1. "Okinawan-Born New York City Artist Yuken Teruya Depicts Famous Okinawans Including Namie Amuro In His Bingata-Dyed Portrait Series "Heroes"". Ryukyu Shimpo. July 4, 2018.
  2. "Okinawa Pref. Honors Pop Diva Amuro". May 23, 2018.
  3. "11 times we looked up to Namie Amuro as #beautygoals (90's kids would appreciate!)". Daily Vanity Singapore's #1 Beauty Media (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 2018-11-30.
  4. "Namie Amuro: Celebrating J-pop's first queen". The Japan Times (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ September 12, 2018.
  5. Herskovitz, Jon (January 17, 1998). "Japan's Stardom School; Pop Phenoms Get Their Start in an Okinawa Mall". The Washington Post: B.08. สืบค้นเมื่อ September 5, 2008.
  6. Tim Ryan (May 11, 2000). "Shy Amuro turned into Japan's 'Madonna'". Honolulu Star-Bulletin. Oahu Publications Inc. สืบค้นเมื่อ February 24, 2013. EVER hear of Namie Amuro? Most people outside Asia haven't, but she's been called Japan's Madonna (the singer, not the religious figure).
  7. "Okinawan-born New York City artist Yuken Teruya depicts famous Okinawans including Namie Amuro in his Bingata-dyed portrait series "Heroes"". Ryukyu Shimpo - Okinawa, Japanese newspaper, local news (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 2018-11-30.
  8. "Namie Amuro, "The Madonna of Japan," Is Retiring, But Her Style Influence Lives On". Vogue Fashion Magazine (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ September 12, 2018.
  9. Try Me ~私を信じて~ (Mini CD Single). Super Monkey’s. Toshiba EMI. 1995. TODT-3421.CS1 maint: others (link)
  10. 第37回日本レコード大賞 (ภาษาญี่ปุ่น). Japan Record Awards. คลังข้อมูลเก่า เก็บจาก แหล่งเดิม เมื่อ June 15, 2008. สืบค้นเมื่อ October 31, 2008.
  11. "Dave Rodgers" (ภาษาญี่ปุ่น). Avex Trax. สืบค้นเมื่อ October 31, 2008.
  12. Body Feels Exit (CD Single). Namie Amuro. Avex Trax. 1995. AVDD-20107.CS1 maint: others (link)
  13. "Namie Amuro – Body Feels Exit" (ภาษาญี่ปุ่น). Mu-Mo. October 25, 1995. คลังข้อมูลเก่า เก็บจาก แหล่งเดิม เมื่อ December 2, 2008. สืบค้นเมื่อ October 28, 2008.
  14. 引退目前の安室奈美恵、歴代1位記録を振り返る [Looking back on Namie Amuro's records before she retires]. Oricon News (ภาษาญี่ปุ่น). Oricon. September 13, 2018. สืบค้นเมื่อ September 25, 2018.
  15. "引退目前の安室奈美恵、歴代1位記録を振り返". Orion News (ภาษาญี่ปุ่น). สืบค้นเมื่อ September 13, 2018.

อ่านเพิ่ม[แก้]

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]