นักบุญซาวา

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ซาวา
Saint Sava, Patriarchate of Peć (2).jpg
ภาพเฟรสโกแสดงนักบุญเซวาที่อารามสังฆบิดรเปช ประเทศเซอร์เบีย
เจ้าชาย, อาร์คบิชอป, ผู้สารภาพ,
ผู้เทียบเท่าอัครสาวก
เกิดรัสตโก เนมันยิช (Rastko Nemanjić)
1169 หรือ 1174[a]
เซตา
เสียชีวิต27 มกราคม ค.ศ. 1236 (61–62 or 66–67)
ตาร์โนโว จักรวรรดิบัลกาเรีย
สักการะ ในออร์ทอดอกซ์ตะวันออก
คาทอลิก[1][2][3]
สักการสถานหลักโบสถ์นักบุญซาวา เบลเกรด
วันฉลองJanuary 27 [ตามปฎิทินเก่า: January 14]
สัญลักษณ์เกลเตอร์, อาจารย์, นักเทววิยา, ผู้บัญญัติ, ทูต, ผู้พิทักษ์คนยากไร้, นักเขียน
องค์อุปถัมภ์เซอร์เบีย, ชาวเซอร์บ

นักบุญซาวา (เซอร์เบีย: Свети Сава, อักษรโรมัน: Sveti Sava, ออกเสียง: [sʋɛ̂ːtiː sǎːʋa]; Old Church Slavonic: Свѧтъ Сава / ⰔⰂⰤⰕⰟ ⰔⰀⰂⰀ; กรีก: Άγιος Σάββας; 1169 หรือ 1174 – 14 มกราคม 1236) หรือ ผู้สร้างความสว่าง (อังกฤษ: the Enlightener) เป็นเจ้าชายชาวเซอร์เบียและนักบวชอีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์ อาร์คบิชอปองค์แรกแห่งคริสต์จักรเซอร์เบียที่เป็นออโตเซฟาลัส, ผู้บัญญัติกฎหมายเซอร์เบีย และทูตแห่งเซอร์เบีย นามเมื่อเกิดขอบท่านคือ รัสตโก เนมันยิช (ซีริลลิกเซอร์เบีย: Растко Немањић; Rastko Nemanjić) เป็นบุตรคนสุดท้องของเจ้าชายเซอร์เบีย สเตฟัน เนมันยา ปฐมกษัตริย์แห่งจักรวรรดิเนมันยิช ต่อมาเนมันยิชได้หลบหนีไปยังเขาอาตอส และบวชในนามว่า ซาวา (ซับบัส) ต่อมาท่านได้สร้างอารามฮีลันดาร์ขึ้นที่เขาอาตอส ที่ซึ่งต่อมาเป็นศูนย์กลางศาสนาและวัฒนธรรมที่สำคัญของเซอร์เบีย ในปี 1219 สังฆบิดรผู้ลี้ภัยในนีเซยาระบุให้ซาวาเป็นอาร์คบิชอปเซอร์เบียคนแรก ในปีเดียวกัน ซาวาได้เขียน โนโมแคนนอน ซาโคโนปราวีโล ขึ้น เป็นรัฐธรรมนูญที่เก่าแก่ที่สุดของเซอร์เบีย ซึ่งช่วยยืนยันความเป็นเอกราชทั้งทางศาสนาและทางฆราวาส ซาวายังได้รับการยกย่องเป็นผู้ริเริ่มวรรณกรรมยุคกลางเซอร์เบีย[4][5][6][7][8]

ท่านได้รับการยกย่องเป็นหนึ่งในบุคคลสำคัญที่สุดของประวัติศาสตร์เซอร์เบีย วันฉลองนักบุญซาวาในอีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์ตรงกับวันที่ 27 มกราคม [ตามปฎิทินเก่า: 14 มกราคม] ท่านเป็นนักบุญองค์อุปถัมภ์แห่งชาวเซอร์บ, ประเทศเซอร์เบีย และการศึกษาในเซอร์เบีย โบสถ์นักบุญซาวาที่เบลเกรดสร้างขึ้นตรงจุดที่ร่างของท่านถูกเผาโดยพวกออตโตมันในปี 1594[9] ซึ่งในยุคนั้นชาวเซอร์บลุกฮือต่อต้านการปกครองของออตโตมันโดยใช้รูปของนักบุญซาวาเป็นธงสงคราม ปัจจุบันโบสถ์หลังนี้ยังเป็นหนึ่งในโบสถ์คริสต์ที่ใหญ่ที่สุดในโลก

อ้างอิง[แก้]

  1. "St Sava of Serbia". Independent Catholic News. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2018-01-14. สืบค้นเมื่อ 2021-08-19.
  2. "Saint Sava Archbishop of Serbia". Catholic News Agency. สืบค้นเมื่อ 2021-08-19.{{cite web}}: CS1 maint: url-status (ลิงก์)
  3. "Saint Sava - Saints and Angels". Catholic Online. สืบค้นเมื่อ 2021-08-19.{{cite web}}: CS1 maint: url-status (ลิงก์)
  4. Dvornik 1962, pp. 94-100.
  5. Matejić 1976.
  6. Obolensky 1988, pp. 115-172.
  7. Speake 2018, pp. 77-92.
  8. Curta 2018, pp. 91-99.
  9. Radić 2007, p. 234.

บรรณานุกรม[แก้]