ข้ามไปเนื้อหา

นกอินทรีทอง

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี

นกอินทรีทอง
ช่วงเวลาที่มีชีวิตอยู่: Pliocene–recent[1]
นกอินทรีทองป่ากำลังบินที่ Pfyn-Finges ประเทศสวิตเซอร์แลนด์
เสียงร้องของนกอินทรีทองในสกอตแลนด์
CITES Appendix II (CITES)[3]
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ แก้ไขการจำแนกนี้
อาณาจักร: สัตว์
Animalia
ไฟลัม: สัตว์มีแกนสันหลัง
Chordata
ชั้น: สัตว์ปีก
Aves
อันดับ: เหยี่ยว
Accipitriformes
วงศ์: เหยี่ยวและนกอินทรี
Accipitridae
สกุล: Aquila
(Linnaeus, 1758)
สปีชีส์: A.  chrysaetos
ชื่อทวินาม
Aquila chrysaetos
(Linnaeus, 1758)
ชนิดย่อย

6, ดูข้อความ

ขอบเขตของ A. chrysaetos
  ทำรัง ปรากฏในฤดูร้อน
  ทำรัง ปรากฏทั้งปี
  ไม่ทำรัง
ชื่อพ้อง
  • Falco chrysaëtos Linnaeus, 1758
  • Falco fulvus Linnaeus, 1758

นกอินทรีทอง (อังกฤษ: golden eagle, ชื่อวิทยาศาสตร์: Aquila chrysaetos) คือหนึ่งในนกล่าเหยื่อที่เป็นที่รู้จักในซีกโลกเหนือ นกชนิดนี้เป็นสายพันธุ์อินทรีที่กระจายตัวกว้างขว้างที่สุดในโลก เหมือนกับนกอินทรีทั่วไปที่อยู่ในวงศ์เหยี่ยวและอินทรี นกอินทรีทองมีขนสีน้ำตาลเข้มและมีขนสีน้ำตาลทองที่อ่อนกว่าบริเวณต้นคอ นกอินทรีที่ยังไม่โตเต็มตัวโดยปกติจะมีสีขาวที่หาง และบ่อยครั้งมีขนสีขาวที่ปีก โดยปกติแล้วนกอินทรีทองใช้ความสามารถของมันและความเร็วในการรวมเท้าที่ทรงพลังและกรงเล็บที่แหลมคมในการจับเหยื่อที่หลากหลาย เหยื่อหลักๆ ของมันคือ กระต่ายแจ็ก กระต่าย มาร์มอท และกระรอกดินอื่นๆ[4]

นกอินทรีทองรักษาขอบเขตที่อยู่หรือดินแดนของมันซึ่งกว้างขวางประมาณ 200 ตารางกิโลเมตร (77 ตารางไมล์) พวกมันสร้างรังนกขนาดใหญ่ในพื้นที่สูง (หน้าผาเป็นหลัก) ซึ่งมันอาจจะกลับมาในปีที่มีการผสมพันธุ์ กิจกรรมผสมพันธุ์ส่วนใหญ่เกิดขึ้นในฤดูใบไม้ผลิ พวกมันมีคู่ครองเพียงตัวเดียวและอาจจะยังคงอยู่ด้วยเป็นเวลาหลายปีหรือตลอดชีวิต ตัวเมียวางไข่ 4 ฟอง และใช้เวลาฝักไข่ 6 อาทิตย์ โดยปกติแล้วลูกนกหนึ่งหรือสองตัวเท่านั้นที่จะรอดชีวิตและถูกเลี้ยงจนกระทั่งบินได้ในเวลา 3 เดือน นกอินทรีทองวัยรุ่นเข้าสู่อิสรภาพอย่างเต็มตัวในฤดูใบไม้ร่วง หลังจากนั้นพวกมันจะบินเร่ร่อนอย่างกว้างขวางจนกระทั่งมีการสร้างเขตแดนสำหรับตัวมันเองใน 4 ถึง 5 ปี

ครั้งหนึ่งนกอินทรีทองเคยอยู่อย่างแพร่หลายทั่วซีกโลกเหนือ แต่พวกมันได้หายไปจากหลายๆ พื้นที่ซึ่งมนุษย์ได้เข้ามาอาศัยอยู่ แม้ว่ามีการทำลายล้างในบางขอบเขตที่อยู่ของมัน หลายๆ สายพันธุ์ยังคงพบได้ทั่วไปพอสมควร ในปัจจุบันมีการขยายออกที่กว้างขวางในทวีปยูเรเชีย อเมริกาเหนือ และในส่วนของแอฟริกาเหนือ พวกมันคือนกอินทรีที่มีประชากรหนาแน่นน้อยที่สุดและใหญ่ที่สุดใน 5 สายพันธุ์ของวงศ์เหยี่ยวและอินทรี ที่ปรากฏทั้งในเขตชีวภาพพาลีอาร์กติก และเขตชีวภาพนีอาร์กติก (อเมริกาเหนือ)

นกอินทรีทองยังเป็นนกประจำชาติของประเทศเม็กซิโกอย่างเป็นทางการ และประเทศอียิปต์อย่างไม่เป็นทางการ นอกจากนี้ยังเป็นสัตว์ประจำชาติอีก 2 ประเทศคือ แอลเบเนีย และเยอรมนี

อ้างอิง

[แก้]
  1. ↑ "Aquila chrysaetos Linnaeus 1758 (golden eagle)" (PBDB). Paleobiology Database.
  2. ↑ BirdLife International (2021). "Aquila chrysaetos". IUCN Red List of Threatened Species (ภาษาอังกฤษ). 2021 e.T22696060A202078899. doi:10.2305/IUCN.UK.2021-3.RLTS.T22696060A202078899.en. สืบค้นเมื่อ 14 มกราคม 2023.{{cite journal}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  3. ↑ "Appendices | CITES". cites.org. สืบค้นเมื่อ 2022-01-14.
  4. ↑ The Golden Eagle books.google.com/

สมุดภาพ

[แก้]

อ่านเพิ่ม

[แก้]
  • Cramp, Stanley, บ.ก. (1979). Handbook of the Birds of Europe the Middle East and North Africa, the Birds of the Western Palearctic. เล่มที่ 2: Hawks to Bustards. Oxford: Oxford University Press. ISBN 978-0-19-857505-4.
  • López Luján, Leonardo. The Offerings of the Templo Mayor of Tenochtitlan. Translated by Bernard R. Ortiz de Montellano and Thelma Ortiz de Montellano. Niwot, Colo., 1994. In addition to descriptions of eagles as offerings, there is discussion of the founding of the city of Tenochtitlan and its major temple

แหล่งข้อมูลอื่น

[แก้]