ข้ามไปเนื้อหา

ท่าอากาศยานแห่งชาติโรนัลด์ เรแกน วอชิงตัน

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ท่าอากาศยานแห่งชาติโรนัลด์ เรแกน
วอชิงตัน
ท่าอากาศยานแห่งชาติเรแกนในเดือนกันยายน ค.ศ. 2013
ข้อมูลสำคัญ
การใช้งานสาธารณะ
เจ้าของรัฐบาลกลางสหรัฐ
ผู้ดำเนินงานการท่าอากาศยานมหานครวอชิงตัน
พื้นที่บริการเขตมหานครวอชิงตัน
ที่ตั้งเทศมณฑลอาร์ลิงตัน รัฐเวอร์จิเนีย สหรัฐ
เปิดใช้งาน16 มิถุนายน 1941; 84 ปีก่อน (1941-06-16)[1]
ฐานการบินอเมริกันแอร์ไลน์
กองทัพที่ใช้งานสถานีอากาศยามฝั่งสหรัฐวอชิงตัน
เขตเวลาEST (UTC−05:00)
  ออมแสง (DST)EDT (UTC−04:00)
เหนือระดับน้ำทะเล5 เมตร / 15 ฟุต
พิกัด38°51′8″N 77°2′16″W / 38.85222°N 77.03778°W / 38.85222; -77.03778
เว็บไซต์flyreagan.com
A map showing the terminals runways and other structures of Ronald Reagan Washington National Airport.
แผนผังท่าอากาศยานของ FAA
แผนที่
ทางวิ่ง
ทิศทาง ความยาว พื้นผิว
ฟุต เมตร
01/19 7,169 2,185 แอสฟัลต์
15/33 5,204 1,586 แอสฟัลต์
4/22 5,000 1,524 แอสฟัลต์
สถิติ (2024)
เที่ยวบิน296,249
รวม passengers26,290,722
อ้างอิง: องค์การบริหารการบินแห่งชาติ,[2] ปริมาณผู้โดยสาร[3]
อาคารผู้โดยสารและโรงเก็บเครื่องบินสายใต้
ท่าอากาศยานแห่งชาติวอชิงตัน
พื้นที่861 เอเคอร์ (348 เฮกตาร์)[4][5]
สร้างเมื่อค.ศ. 1941 (1941), 85 ปีที่แล้ว
รูปแบบสถาปัตยกรรมสมัยใหม่
เลขอ้างอิง NRHP97001111[6]
VLR No.000-0045
วันสำคัญ
ขึ้นทะเบียน NRHP12 กันยายน ค.ศ. 1997
ขึ้นทะเบียน VLR27 มิถุนายน ค.ศ. 1995[7]

ท่าอากาศยานแห่งชาติโรนัลด์ เรแกน วอชิงตัน (อังกฤษ: Ronald Reagan Washington National Airport) (IATA: DCA, ICAO: KDCA, FAA LID: DCA) เป็นท่าอากาศยานสาธารณะในเทศมณฑลอาร์ลิงตัน รัฐเวอร์จิเนีย สหรัฐอเมริกา อยู่ห่างจากวอชิงตัน ดี.ซี. 5 ไมล์ (8 กิโลเมตร; 4 ไมล์ทะเล) เป็นท่าอากาศยานที่อยู่ใกล้เมืองหลวงของประเทศที่สุด และเป็นหนึ่งในสองท่าอากาศยานที่รัฐบาลกลางเป็นเจ้าของและดำเนินการโดยการท่าอากาศยานมหานครวอชิงตัน (MWAA) เพื่อให้บริการเขตมหานครวอชิงตัน อีกแห่งคือท่าอากาศยานนานาชาติดัลเลส (IAD) ตั้งอยู่ทางตะวันตกประมาณ 25 ไมล์ (40 กิโลเมตร; 22 ไมล์ทะเล) ในเทศมณฑลแฟร์แฟกซ์และเลาดอน[2][8]

ท่าอากาศยานแห่งนี้เปิดใช้งานใน ค.ศ. 1941 และเดิมชื่อ ท่าอากาศยานแห่งชาติวอชิงตัน (Washington National Airport) อาคารผู้โดยสารเดิมส่วนหนึ่งยังคงใช้งานอยู่เป็นอาคารผู้โดยสาร 1 อาคารผู้โดยสาร 2 ที่มีขนาดใหญ่กว่ามากเปิดใช้งานใน ค.ศ. 1997 ใน ค.ศ. 1998 รัฐสภาได้ผ่านและประธานาธิบดีบิล คลินตันได้ลงนามในร่างกฎหมายเปลี่ยนชื่อท่าอากาศยานเพื่อเป็นเกียรติแก่ประธานาธิบดีสหรัฐคนที่ 40 โรนัลด์ เรแกน ผู้ดำรงตำแหน่งตั้งแต่ ค.ศ. 1981 ถึง 1989[9]

ท่าอากาศยานแห่งชาติเรแกนให้บริการเที่ยวบินตรง 111 จุดหมายปลายทาง ณ เดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2025[10] และเป็นท่าหลัก (hub) ของอเมริกันแอร์ไลน์ ท่าอากาศยานแห่งนี้มีเที่ยวบินระหว่างประเทศ แต่ไม่มีสิ่งอำนวยความสะดวกด้านตรวจคนเข้าเมืองและศุลกากร จึงจำกัดเส้นทางบินเฉพาะที่มีสิ่งอำนวยความสะดวกในการตรวจล่วงหน้าของสำนักงานศุลกากรและการป้องกันชายแดนสหรัฐ ส่วนใหญ่มักเป็นท่าอากาศยานหลักในแคนาดาและแคริบเบียน ท่าอากาศยานแห่งชาติเรแกนยังเป็นที่ตั้งของสถานีอากาศยามฝั่งวอชิงตัน[11]

เป็นหนึ่งใน 25 ท่าอากาศยานที่พลุกพล่านที่สุด ในสหรัฐ เป็นท่าอากาศยานที่พลุกพล่านที่สุดในเขตมหานครวอชิงตัน และเป็นท่าอากาศยานที่พลุกพล่านเป็นอันดับสองในพื้นที่ทางสถิติผสมวอชิงตัน–บอลทิมอร์ ท่าอากาศยานแห่งนี้ให้บริการผู้โดยสาร 26.29 ล้านคนใน ค.ศ. 2024 เพิ่มขึ้น 3.3% จากสถิติที่ทำไว้ใน ค.ศ. 2023[12][13] ทางวิ่งหลักของท่าอากาศยานเป็นทางวิ่งที่มีการใช้งานมากที่สุดในประเทศ[14]

ใน ค.ศ. 2025 ท่าอากาศยานเผชิญกับข้อโต้แย้งเกี่ยวกับความกังวลด้านความปลอดภัยภายหลังอุบัติการณ์ที่เกิดขึ้นบ่อยครั้ง[15][16][17]

อาคารผู้โดยสาร และสายการบิน

[แก้]

อาคารผู้โดยสาร เอ

[แก้]

อาคารผู้โดยสาร บี

[แก้]

อาคารเทียบเครื่องบิน 1

[แก้]

อาคารเทียบเครื่องบิน 2

[แก้]

อาคารผู้โดยสาร ซี

[แก้]

อ้างอิง

[แก้]
  1. อ้างอิงผิดพลาด: ป้ายระบุ <ref> ไม่ถูกต้อง ไม่มีการกำหนดข้อความสำหรับอ้างอิงชื่อ mwaa.com
  2. 1 2 FAA Airport Master Record for DCA (Form 5010 PDF)
  3. "Reagan Air Traffic Statistics". Mwaa.com. Metropolitan Washington Airports Authority. January 2024. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ March 27, 2019. สืบค้นเมื่อ February 27, 2025.
  4. FAA Airport Master Record for DCA (Form 5010 PDF), effective November 28, 2024.
  5. "DCA airport data at skyvector.com". skyvector.com. สืบค้นเมื่อ September 3, 2022.
  6. "National Register Information System". National Register of Historic Places. National Park Service. 2010-07-09.
  7. "Virginia Landmarks Register". Virginia Department of Historic Resources. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ September 21, 2013. สืบค้นเมื่อ May 12, 2013.
  8. "Airport Data and Information Portal". adip.faa.gov. สืบค้นเมื่อ January 2, 2020.
  9. Kellman, Laurie (February 5, 1998). "Clinton to sign bill renaming National Airport for Reagan". The Day. New London, Connecticut. Associated Press. p. A3. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ May 21, 2016. สืบค้นเมื่อ June 24, 2015.
  10. "NONSTOP DESTINATIONS". flyreagan.com (ภาษาอังกฤษ). คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2025-07-07. สืบค้นเมื่อ 2025-08-24.
  11. "Air Station Washington, D.C." United States Coast Guard (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). สืบค้นเมื่อ 2025-01-30.
  12. "Reagan National Airport Sets New Passenger Record In 2023, Dulles Airport Rebounds From 2022". gazetteleader.com. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ April 20, 2024. สืบค้นเมื่อ February 21, 2024.
  13. "DCA Airport Sets All-Time Record For Passengers Served". flyreagan.com. สืบค้นเมื่อ February 27, 2025.
  14. "mwaa.com - Reagan National's Runway is Busiest in America". www.mwaa.com (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ July 20, 2023.
  15. Breen, Kerry (March 11, 2025). "Ban extended on helicopter route involved in deadly D.C. midair collision after NTSB warns of "serious safety risk"". CBS News. สืบค้นเมื่อ April 1, 2025.
  16. Van Cleave, Kris; Sprouse, Ryan; Rinaldi, Olivia (April 1, 2025). "Reported fight in control tower at Reagan National Airport under investigation by FAA, man arrested". CBS News. สืบค้นเมื่อ April 1, 2025.
  17. Muntean, Pete; Skores, Alexandra (March 31, 2025). "Air traffic controller arrested after 'incident' at Washington DC area control tower". CNN. สืบค้นเมื่อ April 1, 2025.

แหล่งข้อมูลอื่น

[แก้]