ที่ลุ่มชื้นแฉะ

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
ที่ลุ่มชื้นแฉะแห่งหนึ่งในประเทศลัตเวีย

ที่ลุ่มชื้นแฉะ (อังกฤษ: marsh) เป็นพื้นที่ชุ่มน้ำที่มีไม้ล้มลุกขึ้นอยู่มากกว่าไม้เนื้อแข็ง[1] มักพบที่ลุ่มชนิดนี้บริเวณริมทะเลสาบและลำธารต่าง ๆ โดยเป็นเขตเปลี่ยนผ่านระหว่างระบบนิเวศทางน้ำกับระบบนิเวศบนบก ที่ลุ่มชื้นแฉะโดยทั่วไปมีพืชตระกูลหญ้า ขนาก หรือกกขึ้นปกคลุม[2] หากมีไม้เนื้อแข็งปรากฏอยู่ก็มักจะเป็นไม้พุ่มเตี้ย ลักษณะพืชพรรณเช่นนี้เป็นตัวจำแนกที่ลุ่มชื้นแฉะให้แตกต่างจากพื้นที่ชุ่มน้ำชนิดอื่น ๆ เช่น ที่ลุ่มน้ำขังซึ่งมีต้นไม้ขนาดกลางและใหญ่ขึ้นปกคลุม หรือไมร์ซึ่งมีการทับถมสะสมของซากพืชและมีสภาพเป็นกรด[3] เป็นต้น

อ้างอิง[แก้]

  1. Keddy, P.A. 2010. Wetland Ecology: Principles and Conservation (2nd edition). Cambridge University Press, Cambridge, UK. 497 p
  2. World Encyclopedia. "Marshes". Archived from the original on 23 May 2013. สืบค้นเมื่อ 4 February 2012.
  3. Rafferty, J.P. (2011). Lakes and Wetlands. New York, N.Y.: Britannica Educational service publishing's.