ทางหลวงหมายเลข 67 (ประเทศกัมพูชา)
 | |
|---|---|
 | |
| ข้อมูลของเส้นทาง | |
| ความยาว | 134.68 กิโลเมตร (83.69 ไมล์) |
| ทางแยกที่สำคัญ | |
| ปลายทางทิศใต้ | อ.ปราสาทบากอง จ.เสียมราฐ 13°20′33″N 104°00′01″E / 13.342633°N 104.000319°E |
| ปลายทางทิศเหนือ | จวม อ.อ็อนลวงแวง จ.อุดรมีชัย 14°20′42″N 104°03′29″E / 14.345091°N 104.058074°E |
| ตำแหน่งที่ตั้ง | |
| ประเทศ | กัมพูชา |
| ระบบทางหลวง | |
| การขนส่งในประเทศกัมพูชา | |
ทางหลวงหมายเลข 67 เป็นถนนแห่งชาติของกัมพูชา เชื่อมต่อระหว่างอำเภอปราสาทบากอง จังหวัดเสียมราฐ กับจวม อำเภออ็อนลวงแวง จังหวัดอุดรมีชัย ตรงข้ามกับชายแดนไทยบริเวณอำเภอภูสิงห์ จังหวัดศรีสะเกษ ระยะทาง 134.68 กิโลเมตร (83.69 ไมล์)[1]
ประวัติ
[แก้]ทางหลวงหมายเลข 67 เป็นถนนหลักที่เชื่อมโยงระหว่างทางหลวงหมายเลข 6 ของกัมพูชาในจังหวัดเสียมราฐเพื่อเชื่อมต่อกับชายแดนประเทศไทยบริเวณจังหวัดศรีสะเกษ
เมื่อวันที่ 8 สิงหาคม พ.ศ. 2549 คณะรัฐมนตรีของไทยในเวลานั้นได้เห็นชอบในการให้ความช่วยเหลือประเทศกัมพูชาในรูปแบบของเงินกู้เงื่อนไขผ่อนปรนตามการร้องขอของกัมพูชาในการปรับปรุงทางหลวงหมายเลข 67 โดยมอบหมายให้สำนักงานความร่วมมือพัฒนาเศรษฐกิจกับประเทศเพื่อนบ้าน (องค์การมหาชน) จัดหาเงินกู้มาจากธนาคารเพื่อการส่งออกและนำเข้าแห่งประเทศไทย วงเงิน 1,300 ล้านบาท และลงนามในสัญญาเงินกู้เมื่อวันที่ 10 สิงหาคม พ.ศ. 2549 และลงนามในบันทึกความเข้าใจความร่วมมือตามโครงการพัฒนาถนนเส้นดังกล่าวในวันที่ 29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2549 ขอบข่ายงานประกอบไปด้วยการก่อสร้างถนนตามมาตรฐานของทางหลวงอาเซียนแบบ 2 ช่องจราจร กว้างช่องละ 3.5 เมตร ไหลทางกว้างข้างละ 1.5 เมตร พื้นผิวลาดยาง 2 ชั้นบนพื้นทางดินซีเมนต์ และสะพานคอนกรีตความกว้าง 10 เมตรจำนวน 42 แห่ง[2]
ในการก่อสร้างนั้นบริษัทรับเหมาก่อสร้างคือ บริษัท ช.การช่าง จำกัด (มหาชน) ในเวลาก่อสร้างเริ่มต้นเมื่อวันที่ 15 มีนาคม พ.ศ. 2550 โดยบริษัทได้นำเครื่องจักรและวัสดุอุปกรณ์จากฝั่งไทยไปดำเนินการก่อสร้างในฝั่งกัมพูชาจนแล้วเสร็จในวันที่ 14 มีนาคม พ.ศ. 2552 และเริ่มใช้งานในปี พ.ศ. 2552 และมีบริษัทที่ปรึกษา คือ บริษัท ทีม คอนซัลติ้ง เอนจิเนียริ่ง แมเนจเมนท์ จำกัด โดยตลอดการก่อสร้างประสบปัญหาหลัก 2 เรื่อง คือการเก็บกู้ทุ่นระเบิดที่มีการตรวจพบระหว่างการก่อสร้าง ทำให้ต้องหยุดก่อสร้างเพื่อให้ตรวจสอบแนวโครงการอีกครั้งกินระยะเวลากว่า 45 วัน และปัญหาข้อพิพาทตามแนวชายแดนไทยและกัมพูชนจนต้องถอนแรงงานพร้อมกับเครื่องจักรบางส่วนออกจากพื้นที่เกือบ 2 เดือน[2]
หลังจากเปิดใช้งานแล้วพบว่าช่วยเพิ่มปริมาณจราจรและการค้าบริเวณจุดผ่านแดนถาวรช่องสะงำได้อย่างมีนัยสำคัญ รวมถึงส่งเสริมการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมทั้งในฝั่งกัมพูชาและโซนอีสานใต้ของประเทศไทย ทั้งรูปแบบของการท่องเที่ยวเชิงประวัติศาสตร์ ช่วยยกระดับคุณภาพชีวิตประชาชนตามแนวเส้นทางประมาณ 47,833 คน 10,229 ครัวเรือนจาก 38 หมู่บ้าน 12 ตำบล และ 4 อำเภอในจังหวัดอุดรมีชัยและจังหวัดเสียมราฐเข้าถึงการบริการขั้นพื้นฐานทั้งด้านสาธารณสุขและการศึกษา[3]
ในวันที่ 23 สิงหาคม พ.ศ. 2565 คณะรัฐมนตรีไทยได้มีมติให้สำนักงานความร่วมมือพัฒนาเศรษฐกิจกับประเทศเพื่อนบ้าน (องค์การมหาชน) ร่วมผลักดันโครงการพัฒนาทางหลวงหมายเลข 67 ของกัมพูชา เพื่อเชื่อมโยงเส้นทางสัญจรตามแนวระเบียงเศรษฐกิจตอนใต้ ตามกรอบความร่วมมือทางเศรษฐกิจในอนุภูมิภาคลุ่มแม่น้ำโขง ภายใต้เงินกู้เงื่อนไขผ่อนปรนวงเงิน 983 ล้านบาท โดยมีเงินไข่ให้ใช้วัสดุอุปกรณ์ต่าง ๆ ในการก่อสร้างไม่น้อยไปกว่าร้อยละ 50 จากมูลค่าสัญญา และใช้ผู้รับเหมาก่อสร้างและวิศวกรที่ปรึกษาจากไทยเป็นทีมหลัก ใช้ระยะเวลาก่อสร้าง 2 ปี[3] มีขอบเขตงานประกอบไปด้วยการปรับปรุงผิวจราจรเป็นทั้งแบบแอสฟัลต์คอนกรีตและคอนกรีตเสริมเหล็ก การปรับปรุงทางแยกจำนวน 7 แห่ง การปรับปรุงสะพานพร้อมด้วยระบบการระบายน้ำของเส้นทาง 25 แห่ง ท่อลอด 8 แห่ง และอุปกรณ์อำนวยความปลอดภัยตลอดเส้นทาง ปัจจุบันอยู่ระหว่างการคัดเลือกที่ปรึกษาของรัฐบาลกัมพูชา[4]
รายละเอียดของเส้นทาง
[แก้]ทางหลวงหมายเลข 67 แยกออกมาจากทางหลวงหมายเลข 6 กม. ที่ 296+560 ในอำเภอปราสาทบากอง จังหวัดเสียมราฐ จากนั้นผ่านเข้าสู่อำเภอบันทายสรี ซึ่งเป็นที่ตั้งของปราสาทบันทายศรี กปาลสพาน และพนมกุเลน เข้าสู่อำเภอวาริน และเข้าสู่เขตของจังหวัดอุดรมีชัยในอำเภออ็อนลวงแวง ผ่านเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่ากุเลนพรหมเทพ และมุ่งหน้าขึ้นไปยังตัวอำเภอ เมื่อถึงตัวเมืองเส้นทางจะเลี่ยงเมืองไปทางทิศตะวันตกเพื่อหลบตัวเมืองอ็อนลวงแวงขึ้นไปทางเหนือสิ้นสุดที่จวม ตรงข้ามกับจุดผ่านแดนถาวรช่องสะงำระยะทาง 134.68 กิโลเมตร (83.69 ไมล์)[1][3]
สถานที่สำคัญ
[แก้]อ้างอิง
[แก้]- 1 2 "โครงการปรับปรุงถนนหมายเลข 67 เสียมราฐ-อันลองเวง-จวม/สะงำ กัมพูชา - การติดตามความก้าวหน้า และการบริหารการเบิกจ่ายโครงการพัฒนาถนนหมายเลข 67 (ช่องสะงำ - อันลองเวง - เสียมราฐ) ราชอาณาจักรกัมพูชา - Catalog NEDA". catalog.neda.or.th (ภาษาดัตช์).[ลิงก์เสียถาวร]
- 1 2 รายงานปิดโครงการพัฒนาถนนสาย 67 "สำนักงานความร่วมมือพัฒนาเศรษฐกิจกับประเทศเพื่อนบ้าน (องค์การมหาชน) (สพพ.)". NEDA.
- 1 2 3 Online, P. U. M. (2022-08-23). "รู้จัก ถนนหมายเลข 67 เชื่อมไทย-กัมพูชา โยงถึง EEC อย่างไร?". ประชาชาติธุรกิจ.
- ↑ "สำนักงานความร่วมมือพัฒนาเศรษฐกิจกับประเทศเพื่อนบ้าน (องค์การมหาชน) (สพพ.)". NEDA.
| ทางด่วน |  | |
|---|---|---|
| ทางหลวงสายหลัก | ||
| ถนนวงแหวนพนมเปญ |
| |
| ถนนสายรอง |
| |
| สะพาน | ||
