ทางรถไฟสายรีมีนี–ซานมารีโน

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
ทางรถไฟสายรีมีนี–ซานมารีโน
Ferrovia Rimini–San Marino
SVEFT AB 03.jpg
ขบวนรถที่อุโมงค์มอนตาเลใกล้สถานีขนส่งซานมารีโน ที่ได้รับการบูรณะจนกลับมาใช้งานได้
ข้อมูลทั่วไป
สถานะยกเลิก
ที่ตั้งประเทศซานมารีโนและอิตาลี
ปลายทางรีมีนี
44°02′06″N 12°20′34″E / 44.0350°N 12.34264°E / 44.0350; 12.34264 (Rimini railway station)
นครซานมารีโน
43°55′54″N 12°26′56″E / 43.931692°N 12.448792°E / 43.931692; 12.448792 (Stazione di San Marino)
การดำเนินงาน
เปิดเมื่อ12 มิถุนายน ค.ศ. 1932
ปิดเมื่อค.ศ. 1944
ข้อมูลทางเทคนิค
ระยะทาง0.65 กิโลเมตร (0.40 ไมล์)
รางกว้าง950 มม. (3 ฟุต 1 38 นิ้ว)
ระบบจ่ายไฟ3000 V ไฟฟ้ากระแสตรง
แผนที่เส้นทาง
Carte Saint-Marin FR.png

ทางรถไฟสายรีมีนี–ซานมารีโน (อิตาลี: Ferrovia Rimini–San Marino) คือเส้นทางรถไฟระหว่างประเทศสายหนึ่งที่ใช้ระบบจ่ายไฟฟ้า เดินรถระหว่างเมืองรีมีนี ประเทศอิตาลี กับกรุงซานมารีโน ประเทศซานมารีโน มีความยาว 32.5 กิโลเมตร เปิดการเดินรถใน ค.ศ. 1932 และยุติการเดินรถช่วงสงครามโลกครั้งที่สองในปี ค.ศ. 1944

ประวัติ[แก้]

ทางรถไฟสายรีมีนี–ซานมารีโนก่อสร้างโดยบริษัท ทางรถไฟและทางรถรางหุบเขาโป จำกัด (มหาชน) (Società Anonima delle Ferrovie e Tramvie Padane) ก่อนเปิดการเดินรถใน ค.ศ. 1932 เส้นทางประกอบด้วยอุโมงค์ 12 แห่ง และสะพานหลักอีก 6 แห่ง แต่ต่อมาเมื่อเกิดสงครามโลกครั้งที่สองจึงยุติการเดินรถในปี ค.ศ. 1944 และมิได้เปิดให้บริการอีกหลังสิ้นสุดสงคราม หลังจากนั้นจึงมีประชาชนสร้างบ้านเรือนทับเส้นทางรถไฟที่มีอยู่เดิม บางส่วนถูกใช้เป็นถนนหรือเส้นทางจักรยาน

ในช่วงสงคราม รถไฟฟ้าที่เคยให้บริการในเส้นทางสายนี้ถูกเก็บไว้ในอุโมงค์มาตลอด 67 ปีหลังสิ้นสงคราม ประชาชนชาวซานมารีโนมีแนวคิดที่จะบูรณะรถไฟคันนี้กลับประเทศ หลังการซ่อมแซมรถไฟฟ้าจนกลับมาใช้งานได้ จึงมีการก่อสร้างรางรถไฟความยาว 6.5 เมตร เดินรถครั้งแรกเมื่อวันที่ 12 กรกฎาคม ค.ศ. 2012[1][2]

ระเบียงภาพ[แก้]

อ้างอิง[แก้]

  1. "The train". San Marino per Tutti. สืบค้นเมื่อ 15 กรกฎาคม 2561.
  2. "Quel treno per San Marino". Duegi Editrice. สืบค้นเมื่อ 15 กรกฎาคม 2561.

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]