ข้ามไปเนื้อหา

ทะเลฟิลิปปินส์ตะวันตก

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี

ทะเลฟิลิปปินส์ตะวันตก (อังกฤษ: West Philippine Sea; ฟิลิปปินส์: Kanlurang Dagat ng Pilipinas[1][2] หรือ Karagatang Kanlurang Pilipinas;[3] ย่อว่า WPS) เป็นชื่อเรียกที่รัฐบาลฟิลิปปินส์ใช้สำหรับบางส่วนของทะเลจีนใต้ที่อยู่ภายในเขตเศรษฐกิจจำเพาะของประเทศ คำนี้บางครั้งถูกใช้ผิดเพื่ออ้างถึงทะเลจีนใต้ทั้งหมด

ทะเลฟิลิปปินส์ตะวันตก
แผนที่ที่ล้าสมัยซึ่งแสดงพื้นที่โดยประมาณที่สอดคล้องกับขอบเขตทางการของทะเลฟิลิปปินส์ตะวันตก รวมถึงเส้นขอบเขตตามสนธิสัญญาระหว่างประเทศ (เส้นสีแดงตาม สนธิสัญญาปารีส ค.ศ. 1898) และหมู่เกาะสแปรตลี ซึ่งมักถูกกำหนดให้เป็น กลุ่มเกาะคาลาเยียน ในแผนที่ของฟิลิปปินส์ (เส้นสีเขียวตาม พระราชกฤษฎีกาประธานาธิบดีหมายเลข 1596 ค.ศ. 1978)[4] ขอบเขตตามสนธิสัญญาระหว่างประเทศภายใต้ สนธิสัญญาวอชิงตัน ค.ศ. 1900 ซึ่งรวมถึงดินแดนรอบนอกนอกเหนือจากสนธิสัญญาปารีส ค.ศ. 1898 ย้อนหลัง และถือเป็นหนึ่งในหลายพื้นฐานสำหรับข้อเรียกร้องของฟิลิปปินส์ต่อ สการ์โบโรห์โชล และ หมู่เกาะสแปรตลี ไม่ได้ถูกแสดงไว้ในแผนที่ที่ล้าสมัย[5][6][7]
ทะเลฟิลิปปินส์ตะวันตกตั้งอยู่ในเกาะลูซอน
ทะเลฟิลิปปินส์ตะวันตก
ทะเลฟิลิปปินส์ตะวันตก
ทะเลฟิลิปปินส์ตะวันตกตั้งอยู่ในทะเลจีนใต้
ทะเลฟิลิปปินส์ตะวันตก
ทะเลฟิลิปปินส์ตะวันตก
ทะเลฟิลิปปินส์ตะวันตกตั้งอยู่ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
ทะเลฟิลิปปินส์ตะวันตก
ทะเลฟิลิปปินส์ตะวันตก
ทะเลฟิลิปปินส์ตะวันตกตั้งอยู่ในทวีปเอเชีย
ทะเลฟิลิปปินส์ตะวันตก
ทะเลฟิลิปปินส์ตะวันตก
พิกัด13°N 118°E / 13°N 118°E / 13; 118
ชื่อในภาษาแม่Kanlurang Dagat ng Pilipinas (ฟิลิปปินส์)
นิรุกติศาสตร์หลังจากที่ประเทศฟิลิปปินส์ (ซึ่งชื่อ “ทะเลฟิลิปปินส์ตะวันตก” ได้รับการรับรองอย่างเป็นทางการโดยรัฐบาลฟิลิปปินส์เมื่อวันที่ 5 กันยายน ค.ศ. 2012 ตามคำสั่งฝ่ายบริหารที่ 29)
ส่วนหนึ่งของทะเลจีนใต้ (เฉพาะเขตเศรษฐกิจจำเพาะที่ฟิลิปปินส์อ้างสิทธิ์)
เกาะสการ์โบโรห์โชล และหมู่เกาะสแปรตลี (ดินแดนพิพาท)

ภูมิหลัง

[แก้]

คำว่า "ทะเลฟิลิปปินส์ตะวันตก" ได้รับการใช้งานโดยประชาคมระหว่างประเทศอย่างน้อยตั้งแต่ปี ค.ศ. 1961 โดยมีการกล่าวถึงในเอกสารทางธรณีวิทยาและสมุทรศาสตร์ อย่างไรก็ตาม ในขณะนั้นคำดังกล่าวถูกใช้เพื่อหมายถึงส่วนตะวันตกของทะเลฟิลิปปินส์ ซึ่งตั้งอยู่ทางตะวันออกของหมู่เกาะฟิลิปปินส์[8][9][10]

ตั้งแต่ช่วงต้นปี ค.ศ. 2011 ในสมัยรัฐบาลของประธานาธิบดีเบนิกโน อากีโนที่ 3 รัฐบาลแห่งชาติของฟิลิปปินส์ได้เริ่มเรียกน่านน้ำทางทิศตะวันตกของหมู่เกาะฟิลิปปินส์ด้วยชื่อเดียวกันว่า[11] "ทะเลฟิลิปปินส์ตะวันตก" การกำหนดชื่อใหม่นี้มีจุดประสงค์เพื่อใช้ในระบบแผนที่แห่งชาติ[12] และตามที่วัลเดิน เบลโลระบุ ก็เพื่อแสดงออกถึงการไม่เห็นด้วยต่อข้ออ้างอธิปไตยของจีนที่อ้างครอบคลุม "ทะเลจีนใต้" ทั้งหมด[13]

ในสภาผู้แทนราษฎร วัลเดิน เบลโล ผู้แทนจากพรรคอัคบายัน ได้เสนอญัตติเมื่อเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2011 เรียกร้องให้รัฐบาลศึกษากระบวนการเปลี่ยนชื่อทะเลจีนใต้เป็น "ทะเลฟิลิปปินส์ตะวันตก"[14] โดยตามที่เบลโลกล่าว คำว่า "ทะเลฟิลิปปินส์ตะวันตก" ไม่ได้มีขอบเขตทางภูมิศาสตร์ที่เฉพาะเจาะจง แต่มีจุดมุ่งหมายเพื่อสะท้อนว่า ทะเลจีนใต้ไม่ได้เป็นของจีน[13] ข้อเสนอนี้ได้รับการสนับสนุนจากกองทัพฟิลิปปินส์ ซึ่งได้ใช้คำว่า "ทะเลฟิลิปปินส์ตะวันตก" มาตั้งแต่ช่วงกลางทศวรรษ 2000[15]

เรื่องนี้ได้รับการรับรองอย่างเป็นทางการผ่านคำสั่งฝ่ายบริหารในเดือนกันยายน ค.ศ. 2012 ซึ่งกำหนดให้กระทรวง หน่วยงาน องค์กร และเครื่องมือของรัฐบาลฟิลิปปินส์ใช้คำดังกล่าวในเอกสารราชการ[12] ในเดือนกันยายน ค.ศ. 2012 รัฐบาลฟิลิปปินส์ประกาศว่าจะเริ่มใช้ชื่อ "ทะเลฟิลิปปินส์ตะวันตก" เพื่อเรียกน่านน้ำทางทิศตะวันตกของประเทศในแผนที่ราชการ เอกสาร และการสื่อสารต่าง ๆ[11] โดยมีการระบุว่าการใช้คำนี้จะจำกัดเฉพาะในน่านน้ำที่อยู่ภายในเขตเศรษฐกิจจำเพาะของฟิลิปปินส์เท่านั้น[16]

คำตัดสินของศาลอนุญาโตตุลาการถาวรเมื่อปี ค.ศ. 2016

[แก้]

เมื่อวันที่ 12 กรกฎาคม ค.ศ. 2016 ศาลอนุญาโตตุลาการถาวรได้มีคำตัดสินเป็นคุณต่อฟิลิปปินส์ในคดีที่ไม่ได้เกี่ยวข้องกับการตั้งชื่อ โดยศาลได้ชี้แจงว่า “คณะอนุญาโตตุลาการไม่ได้รับคำร้องให้กำหนดเขตแดนทางทะเลระหว่างคู่กรณี หรือกับรัฐอื่นใดที่มีพรมแดนติดกับทะเลจีนใต้ และไม่แสดงเจตนาที่จะกระทำเช่นนั้น”[17][18][19] ศาลยังตัดสินด้วยว่าจีน “ไม่มีสิทธิทางประวัติศาสตร์” ตามที่อ้างจากแผนที่ “เส้นเก้าขีด”[18][19]

ขอบเขตทางกฎหมาย

[แก้]

ไม่มีการกำหนดขอบเขตที่ชัดเจนของพื้นที่ในทะเลจีนใต้ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของทะเลฟิลิปปินส์ตะวันตก[13] คำสั่งฝ่ายบริหารซึ่งกำหนดชื่ออย่างเป็นทางการสำหรับพื้นที่นี้ ได้ระบุไว้ดังนี้:

“พื้นที่ทางทะเลทางด้านตะวันตกของหมู่เกาะฟิลิปปินส์ ให้เรียกชื่อว่า ทะเลฟิลิปปินส์ตะวันตก พื้นที่ดังกล่าวรวมถึงทะเลลูซอน รวมทั้งน่านน้ำรอบ ๆ และบริเวณใกล้เคียงกับหมู่เกาะกาลายัน และบาโจ เดอ มาซินล็อก ซึ่งเป็นที่รู้จักในชื่อสการ์โบโรห์โชลด้วย”

— มาตรา 1 คำสั่งฝ่ายบริหารเลขที่ 29 (ค.ศ. 2012)[12]

ในกฎหมายของฟิลิปปินส์ ทะเลฟิลิปปินส์ตะวันตก หมายถึงเฉพาะพื้นที่ส่วนหนึ่งของ ทะเลจีนใต้ ซึ่งรัฐบาลฟิลิปปินส์อ้างสิทธิ์ว่าเป็นส่วนหนึ่งของ เขตเศรษฐกิจจำเพาะ (EEZ) ของประเทศเท่านั้น การตั้งชื่อพื้นที่ดังกล่าวได้รับการประกาศอย่างเป็นทางการผ่านคำสั่งฝ่ายบริหารหมายเลข 29 ซึ่งออกโดยประธานาธิบดีเบนิกโน อากีโนที่ 3 เมื่อวันที่ 5 กันยายน ค.ศ. 2012 คำสั่งดังกล่าวยังอ้างถึงกฤษฎีกาประธานาธิบดีหมายเลข 1599 ซึ่งประกาศใช้ในปี ค.ศ. 1978 ในสมัยดำรงตำแหน่งของประธานาธิบดีเฟอร์ดินานด์ มาร์กอส โดยเป็นการสถาปนาเขตเศรษฐกิจจำเพาะของฟิลิปปินส์ รวมถึงพระราชบัญญัติสาธารณรัฐหมายเลข 9522 หรือกฎหมายเขตฐานเส้น ซึ่งมีผลบังคับใช้ในปี ค.ศ. 2009 ในช่วงการดำรงตำแหน่งของประธานาธิบดีกลอเรีย มาคาปากัล-อาร์โรโย โดยกฎหมายดังกล่าวกำหนดเส้นฐานของหมู่เกาะฟิลิปปินส์อย่างชัดเจน[20]

คำสั่งฝ่ายบริหารดังกล่าวเป็นการยืนยันข้อเรียกร้องของฟิลิปปินส์เหนือเขตเศรษฐกิจจำเพาะในทะเลจีนใต้ ซึ่งสะท้อนจุดยืนของรัฐบาลฟิลิปปินส์ว่ามีสิทธิอธิปไตยตามอนุสัญญาสหประชาชาติว่าด้วยกฎหมายทะเล ค.ศ. 1982 เหนือพื้นที่ทะเลฟิลิปปินส์ตะวันตก และมี “อำนาจโดยชอบธรรมและสิทธิในการกำหนดชื่อเรียกพื้นที่ทางทะเลของตนให้เหมาะสม เพื่อวัตถุประสงค์ของระบบแผนที่แห่งชาติ”[20]

การใช้งาน

[แก้]
แผนที่ของสำนักงานสารสนเทศภูมิศาสตร์แห่งชาติ (NAMRIA) ที่ไม่เป็นทางการ แสดงลักษณะภูมิประเทศในทะเลฟิลิปปินส์ตะวันตก โดยชื่อของภูมิประเทศต่าง ๆ เป็นชื่อที่รัฐบาลฟิลิปปินส์รับรอง

ภายใต้คำสั่งฝ่ายบริหารหมายเลข 29 สำนักงานสารสนเทศภูมิศาสตร์แห่งชาติ (NAMRIA) มีหน้าที่ใช้คำว่า ทะเลฟิลิปปินส์ตะวันตก ในแผนที่ที่ผลิตและเผยแพร่โดยหน่วยงานของรัฐ นอกจากนี้ หน่วยงานราชการอื่น ๆ ยังมีหน้าที่ต้องใช้คำดังกล่าวด้วย เพื่อส่งเสริมให้ชื่อดังกล่าวเป็นที่รู้จักอย่างแพร่หลายทั้งในประเทศและในระดับนานาชาติ[20]

ก่อนที่คำสั่งดังกล่าวจะมีผลใช้ สำนักอุตุนิยมวิทยาแห่งชาติของฟิลิปปินส์ (PAGASA) ได้เริ่มใช้ชื่อ ทะเลฟิลิปปินส์ตะวันตก ตั้งแต่ปี ค.ศ. 2011 เพื่อเรียกน่านน้ำทางด้านตะวันตกของประเทศ ขณะที่ยังคงใช้ชื่อ “ทะเลฟิลิปปินส์” สำหรับน่านน้ำทางด้านตะวันออกของหมู่เกาะ[21]

คำว่า ทะเลฟิลิปปินส์ตะวันตก เคยถูกนำมาใช้เพื่อหมายถึงทะเลจีนใต้ทั้งหมดในบางครั้ง อย่างไรก็ตาม การใช้เช่นนี้ได้ถูกประณามว่าเป็นการใช้ที่ไม่ถูกต้อง[22]

คำว่า “ทะเลฟิลิปปินส์ตะวันตก” สามารถค้นหาได้ในกูเกิล แผนที่ โดยในเดือนเมษายน ค.ศ. 2025 ทางกูเกิลได้อัปเดตแผนที่เพื่อเพิ่มป้ายชื่อ “ทะเลฟิลิปปินส์ตะวันตก” ให้ชัดเจนยิ่งขึ้น ทั้งนี้ คำว่า “ทะเลจีนใต้” ยังคงปรากฏอยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของป้ายชื่อใหม่ดังกล่าว[23][24] รัฐบาลฟิลิปปินส์และกองทัพฟิลิปปินส์ได้แสดงความชื่นชมต่อการดำเนินการดังกล่าว ขณะที่กระทรวงการต่างประเทศสาธารณรัฐประชาชนจีนได้แสดงการคัดค้าน[25] อย่างไรก็ตาม ป้ายชื่อที่แสดงอย่างชัดเจนดังกล่าวถูกนำออกไปชั่วคราว ก่อนที่จะปรากฏให้เห็นอีกครั้งในภายหลัง[26][27][28]

อ้างอิง

[แก้]
  1. ↑ "Senate Bill No. 405, 19th Congress" (PDF) (ภาษาอังกฤษ). 19th Congress of the Philippines. 2022-07-01. สืบค้นเมื่อ 2024-08-27.
  2. ↑ "Pnoy, naalala sa tensyon sa China" (ภาษาฟิลิปปินส์). Philstar.com. 2024-06-25. สืบค้นเมื่อ 2024-08-27. ดังนั้นชาวฟิลิปปินส์จึงระลึกถึงวิธีที่อดีตประธานาธิบดียืนยันสิทธิของประเทศในทะเลฟิลิปปินส์ตะวันตก เนื่องในวันครบรอบการเสียชีวิตของเขา ท่ามกลางความตึงเครียดในพื้นที่ที่ยังคงดำเนินอยู่จากการแทรกแซงของจีน
  3. ↑ "Ang West Philippine Sea: Isang Sipat" [The West Philippine Sea: A Briefer] (PDF) (ภาษาฟิลิปปินส์). Department of Foreign Affairs (Philippines). 2014-12-01. p. 2. สืบค้นเมื่อ 2022-02-18. อยู่ทางด้านตะวันตกของประเทศฟิลิปปินส์คือทะเลฟิลิปปินส์ตะวันตก
  4. ↑ "Presidential Decree No. 1596, s. 1978". Official Gazette of the Republic of the Philippines (ภาษาอังกฤษ). 1978-06-11. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2017-07-14. สืบค้นเมื่อ 2024-04-20.
  5. ↑ Bondoc, Jarius (2023-10-18). "Carpio debunks China lie about owning Spratlys". Philstar.com. สืบค้นเมื่อ 2024-08-02.
  6. ↑ Vega, Chito de la (2023-11-11). "Analysis: The most complicated dispute in the world". Rappler (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). สืบค้นเมื่อ 2024-08-02.
  7. ↑ "'Amplifying the true narrative of the West Philippine Sea'". Manila Bulletin (ภาษาอังกฤษ). 2024-02-09. สืบค้นเมื่อ 2024-08-02.
  8. ↑ Sato, T. (1961). "A guyot at the north margin of the West Philippine Sea Basin". Japanese Journal of Geology and Geography (ภาษาอังกฤษ). 32 (2).
  9. ↑ Ludwig, W.J. (1973-05-10). "Structure of East China Sea-West Philippine Sea Margin off southern Kyushu, Japan". Journal of Geophysical Research (ภาษาอังกฤษ). 78 (14): 2526–2536. doi:10.1029/JB078i014p02526.
  10. ↑ Correspondent, A (1973-12-21). "Origin of Marginal Seas". Nature (ภาษาอังกฤษ). 246 (5434): 447–448. doi:10.1038/246447a0.
  11. 1 2 Agence France-Presse (2012-09-12). "Philippines renames coast 'West Philippine Sea'". South China Morning Post (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 2019-06-18.
  12. 1 2 3 "Administrative Order No. 29 : Naming the West Philippine Sea of the Republic of the Philippines, and for Other Purposes". Official Gazette (ภาษาอังกฤษ). Government of the Philippines. 2012-09-05.
  13. 1 2 3 Heydarian, Javad (2011-12-15). "The West Philippine Sea?". The Diplomat. สืบค้นเมื่อ 2019-06-18.
  14. ↑ FRJ (2011-06-03). "Gawing Western Philippine Sea: Tawag sa South China Sea, pinapapalitan ng kongresista" [เปลี่ยนชื่อเป็น “ทะเลฟิลิปปินส์ตะวันตก”: ส.ส. เรียกร้องให้เปลี่ยนชื่อ “ทะเลจีนใต้”]. GMA News (ภาษาตากาล็อก). สืบค้นเมื่อ 2021-06-09.
  15. ↑ Evangelista, Katherine (2011-06-08). "PH military favors calling South China Sea as Western Philippine Sea". Philippine Daily Inquirer (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 2021-06-09.
  16. ↑ "IBP Statement on the West Philippine Sea". Integrated Bar of the Philippines. n.d. สืบค้นเมื่อ 2025-03-15.
  17. ↑ "The Republic of the Philippines v. The People's Republic of China" (PDF). Permanent Court of Arbitration. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2019-01-29. สืบค้นเมื่อ 2016-02-14.
  18. 1 2 "PCA Press Release: The South China Sea Arbitration (The Republic of the Philippines v the People's Republic of China) | PCA-CPA". pca-cpa.org. สืบค้นเมื่อ 2016-07-12.
  19. 1 2 Perlez, Jane (2016-07-12). "Tribunal Rejects Beijing's Claims in South China Sea". The New York Times. ISSN 0362-4331. สืบค้นเมื่อ 2016-07-12.
  20. 1 2 3 Ubac, Michael Lim (2012-09-13). "It's official: Aquino signs order on West Philippine Sea". Philippine Daily Inquirer. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 22 February 2013. สืบค้นเมื่อ June 18, 2019.
  21. ↑ "South China Sea renamed in the Philippines". AsiaOne (ภาษาอังกฤษ). คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2014-08-30.
  22. ↑ Agcaoili, John Gabriel (2021-05-25). "Panelo confuses West Philippine Sea with whole South China Sea". ABS-CBN News (ภาษาอังกฤษ). เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2025-04-21. สืบค้นเมื่อ 2025-01-08. หากจะกล่าวถึงทะเลฟิลิปปินส์ตะวันตก ก็ต้องอ้างอิงตามคำสั่งฝ่ายบริหารหมายเลข 29 ซึ่งระบุอย่างชัดเจนว่าเป็นเพียงบางส่วนของทะเลจีนใต้ที่อยู่ภายใต้เขตอำนาจของฟิลิปปินส์เท่านั้น และไม่เคยมีความหมายเหมือนกับทะเลจีนใต้ทั้งหมด" บาตงบากัลกล่าว
  23. ↑ Dava, Bianca (2025-04-14). "West Philippine Sea is now on Google Maps". ABS-CBN News (ภาษาอังกฤษ). เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2025-04-21. สืบค้นเมื่อ 2025-04-14.
  24. ↑ "'West Philippine Sea' now visible on Google Maps without specific search". France 24 (ภาษาอังกฤษ). 2025-04-14. สืบค้นเมื่อ 2025-04-21.
  25. ↑ Kang, Taejun (2025-04-16). "Beijing, Manila at odds over Google Maps update on South China Sea". Radio Free Asia (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 2025-04-27.
  26. ↑ Argosino, Faith (2025-04-30). "West Philippine Sea no longer visible on Google Maps". Philippine Daily Inquirer (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 2025-04-30.
  27. ↑ Dava, Bianca (2025-04-30). "'West Philippine Sea' no longer visible on Google Maps". ABS-CBN News (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 2025-04-30.
  28. ↑ Diana, Blanca (2025-05-01). "'West Philippine Sea' label back on Google Maps after tech issue". ABS-CBN News (ภาษาอังกฤษ).{{cite news}}: CS1 maint: url-status (ลิงก์)
เข้าถึงจาก "https://th.wikipedia.org/w/index.php?title=ทะเลฟิลิปปินส์ตะวันตก&oldid=12674356"