ทองคำสำรอง

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี

ทองคำสำรอง (อังกฤษ: gold reserve) เป็นสินทรัพย์ชนิดหนึ่ง ที่ธนาคารกลางของประเทศ หรือองค์กรทางการเงินระหว่างประเทศ ได้ซื้อเก็บสะสมไว้เป็นส่วนหนึ่งของทุนสำรองระหว่างประเทศ เพื่อเป็นการลงทุนและเป็นหลักประกันทางการเงินของประเทศและองค์กรนั้นๆ

อันดับ[แก้]

ปริมาณทองคำสำรองต่อประชากร

ปริมาณทองคำสำรอง ที่ถือครองโดยธนาคารกลางของแต่ละประเทศ หรือกลุ่มองค์กรทางการเงินระหว่างประเทศ

สูงสุด 40 อันดับในปี 2015 จัดอันดับโดย สภาทองคำโลก[1][2][3][4]
อันดับ ประเทศ/องค์กร ปริมาณทองคำ
(ตัน)
สัดส่วนของ
ทุนสำรองเงินตราระหว่างประเทศ
1  United States 8,133.5 72%
2  Germany 3,381.0 66%
3 กองทุนการเงินระหว่างประเทศ 2,814.0 N.A.
4  Italy 2,451.8 64%
5  France 2,435.6 60%
6  China 1,762.3 2%
7  Russia 1,392.9 13%
8  Switzerland 1,040.0 6%
9  Japan 765.2 2%
10  Netherlands 612.5 55%
11  India 557.7 5%
12  Turkey[5] 515.5 16%
13 Logo European Central Bank.svg ธนาคารกลางยุโรป 504.8 24%
14  สาธารณรัฐจีน (ไต้หวัน) 423.6 3%
15  Portugal 382.5 67%
16  Venezuela 361.0 66%
17  Saudi Arabia 322.9 2%
18  United Kingdom 310.3 8%
19  Lebanon 286.8 20%
20  Spain 281.6 18%
21  Austria 280.0 43%
22  Belgium 227.4 32%
23  Kazakhstan 221.8 27%
24  Philippines 195.8 8%
25  Algeria 173.6 4%
26  Thailand 152.4 3%
27  Singapore 127.4 2%
28  Sweden 125.7 7%
29  South Africa 125.2 9%
30  Mexico 121.4 2%
31  Libya 116.6 5%
32  Greece 112.6 64%
33 ธนาคารเพื่อการชำระหนี้ระหว่างประเทศ 108.0 N.A.
34  South Korea 104.4 1%
35  Romania 103.7 9%
36  Poland 102.9 4%
37  Iraq 89.8 5%
38  Australia 79.9 6%
39  Kuwait 79.0 9%
40  Indonesia 78.1 3%
- รวม 31,461.2

ประเภทการถือครอง[แก้]

ประเภทการถือครองทองคำในโลก ปี 2011
(ที่มา: United States Geological Survey)[6]
ประเภท ถือครองทองคำ
(ตัน)
สัดส่วนการถือครองทองคำโลก
ทั้งหมด 171,300 100%
เครื่องประดับ 84,300 49.2%
การลงทุน
(ทองคำแท่ง, เหรียญทอง)
33,000 19.26%
ธนาคารกลาง 29,500 17.2%
อุตสาหกรรม 20,800 12.14%
ไม่สามารถระบุ 3,700 2.2%

อ้างอิง[แก้]