ข้ามไปเนื้อหา

ถนนฉางอาน

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ถนนฉางอานและวังวัฒนธรรมชาติพันธุ์
ถนนฉางอาน
การจราจรในตอนเช้าบริเวณถนนฉางอาน
ถนนฉางอานเป็นสถานที่จัดการสวนสนามทางทหาร ภาพนี้เป็นยานรบหุ้มเกราะที่กำลังออกจากจัตุรัสเทียนอันเหมินระหว่างการสวนสนามวันชาติ ค.ศ. 1999

ถนนฉางอาน (จีนตัวย่อ: 长安街; จีนตัวเต็ม: 長安街; พินอิน: Cháng'ān Jiē), แปลตรงตัวว่า "ถนนสันติภาพนิรันดร์ " เป็นถนนหลักสายหนึ่งในปักกิ่ง ประเทศจีน

ฉางอาน (จีนตัวย่อ: 长安; จีนตัวเต็ม: 長安; พินอิน: Cháng'ān) ยังเป็นชื่อเก่าของซีอานซึ่งเคยเป็นเมืองหลวงของจีนในสมัยราชวงศ์ฮั่นตะวันตก ราชวงศ์ถัง และยุคสมัยอื่น ๆ ถนนสายนี้ยังเคยถูกเรียกขานว่า ฉือหลี่ฉางเจีย (จีนตัวย่อ: 十里长街; จีนตัวเต็ม: 十里長街; พินอิน: Shílǐ Chǎngjiē) หมายถึงถนนสิบลี้, ถนนหมายเลข 1 ของจีน และ ถนนหมายเลข 1 แห่งแดนศักดิ์สิทธิ์[1][2] "ถนนฉางอาน" มักถูกใช้เป็นสัมพจนัยแทนรัฐบาลในปักกิ่ง คล้ายกับการใช้ "เดอะเบลต์เวย์" (the Beltway) เพื่ออ้างถึงรัฐบาลกลางสหรัฐ[3]

ถนนฉางอานเริ่มต้นจากย่านตงตานทางทิศตะวันออกและสิ้นสุดที่ย่านซีตานทางทิศตะวันตก ประตูเทียนอันและจัตุรัสเทียนอันเหมินตั้งอยู่ทางทิศเหนือและใต้ของศูนย์กลางถนนตามลำดับ ถนนสายนี้ประกอบด้วยสองส่วนคือ ถนนฉางอานตะวันตกและถนนฉางอานตะวันออก ส่วนขยายของถนนทอดยาวจากตะวันออกไปตะวันตกโดยมีจัตุรัสเทียนอันเหมินเป็นศูนย์กลาง ทอดยาวไปทางทิศตะวันตกถึงพื้นที่โฉ่วกัง แม่น้ำหย่งติ้ง และภูเขาตะวันตก และทอดยาวไปทางทิศตะวันออกถึงศูนย์กลางย่อยเมืองปักกิ่ง คลองใหญ่ และแม่น้ำเฉาไป่[4] ส่วนพื้นที่ใจกลางของถนนฉางอานและส่วนขยายอยู่ระหว่างสะพานกั๋วเม่าของถนนวงแหวนรอบที่สามฝั่งตะวันออกและสะพานซินซิงของถนนวงแหวนรอบที่สามฝั่งตะวันตก (รวมถึงพื้นที่เทียนอันเหมิน)[4]

ประวัติศาสตร์

[แก้]

ถนนฉางอานตะวันออกและตะวันตกถูกสร้างขึ้นเป็นส่วนหนึ่งของนครจักรพรรดิปักกิ่ง เดิมทีถนนฉางอานตะวันออกทอดยาวจากประตูฉางอานซ้าย (ฝั่งตะวันออกของจัตุรัสหน้าประตูเทียนอันเหมิน) ไปยังประตูตงตาน และถนนฉางอานตะวันตกเดิมทอดยาวจากประตูฉางอานขวา (ฝั่งตะวันตกของจัตุรัสเดียวกัน) ไปยังประตูซีตาน ถนนทางฝั่งเหนือของจัตุรัสซึ่งอยู่ระหว่างประตูฉางอานทั้งสองกลายเป็นถนนหลัง ค.ศ. 1912 และถูกตั้งชื่อว่า "ถนนจงชาน" เพื่อเป็นเกียรติแกซุน ยัตเซ็น ใน ค.ศ. 1940 กำแพงเมืองชั้นในถูกเจาะทะลุที่เจี้ยนกั๋วเหมินและฟู่ซิงเหมินตามลำดับ ซึ่งอยู่ทางทิศตะวันออกและตะวันตกสุดของถนนฉางอานตะวันออกและตะวันตก ถนนที่ทอดยาวจากปลายถนนฉางอานทั้งสองสายนี้ถูกขยายให้กลายเป็นถนนเจี้ยนกั๋วเหมินในและนอก และถนนฟู่ซิงเหมินในและนอก ดังนั้นถนนฉางอานทั้งสองสายจึงกลายเป็นส่วนหนึ่งของถนนสายหลักที่เข้าออกเมืองชั้นใน ปัจจุบันถือเป็นถนนฉางอานที่ "ขยายออกไป" ประตูฉางอานทั้งสองถูกรื้อถอนใน ค.ศ. 1952 เพื่อขยายจัตุรัสเทียนอันเหมิน หลังจากนั้นถนนฉางอานทั้งสองสายและถนนจงชานก็ถูกรวมเข้าด้วยกัน กลายเป็น "ถนนฉางอาน" สายเดียว

ใน ค.ศ. 2009 ถนนสายนี้ถูกขยายเป็น 10 ช่อง ในฐานะส่วนหนึ่งของการฉลองครบรอบ 60 ปีการก่อตั้งสาธารณรัฐประชาชนจีน[5]

ความสำคัญ

[แก้]

ถนนฉางอานเป็นถนนที่อยู่ตรงหน้าประตูเทียนอันเหมินและอยู่ทางทิศเหนือของจัตุรัสเทียนอันเหมิน ด้วยทำเลที่ตั้ง ถนนฉางอานจึงเกี่ยวข้องกับเหตุการณ์สำคัญหลายอย่างในประวัติศาสตร์จีน เช่น การประท้วงและการสังหารหมู่ที่จัตุรัสเทียนอันเหมิน ค.ศ. 1989 (รวมถึงการเผชิญหน้าอันโด่งดังของแทงค์แมน) ขบวนการ 4 พฤษภาคม และขบวนแห่ศพของโจว เอินไหล ในระหว่างการเฉลิมฉลองที่สำคัญในสาธารณรัฐประชาชนจีน จะมีการเดินสวนสนามของกองทัพบนถนนฉางอาน โดยขบวนจะเคลื่อนจากทิศตะวันออกไปทิศตะวันตกตามถนน ผ่านหน้าประตูเทียนอันเหมิน ด้วยเหตุนี้ พื้นผิวถนนจึงถูกสร้างด้วยคอนกรีตเสริมเหล็ก เพื่อป้องกันไม่ให้รถถังและยานพาหนะหนักอื่น ๆ สร้างความเสียหายต่อพื้นผิวถนน

สถานที่ที่ตั้งอยู่ตามแนวถนนฉางอานและใกล้กับจัตุรัสเทียนอันเหมิน ได้แก่ มหาศาลาประชาชน จงหนานไห่ และอาคารของรัฐบาลกลาง พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติจีน โรงละครแห่งชาติ หวังฝูจิ่ง โถงคอนเสิร์ตปักกิ่ง สำนักงานใหญ่ธนาคารกลางจีน (ธนาคารประชาชนจีน) และวังวัฒนธรรมชาติพันธุ์ก็ตั้งอยู่บนถนนฉางอาน ทั้งสถานีรถไฟปักกิ่งและสถานีรถไฟปักกิ่งตะวันตกต่างก็ตั้งอยู่ใกล้ถนนฉางอาน รถไฟใต้ดินปักกิ่ง สาย 1 วิ่งอยู่ใต้ถนนฉางอาน[6]

ด้วยเป็นสถานที่ที่มีความอ่อนไหว ถนนฉางอานจึงมีกฎระเบียบพิเศษบังคับใช้ ตัวอย่างเช่น รถบรรทุกและรถขนส่งสินค้าถูกห้ามวิ่งทั้งกลางวันและกลางคืน[7] และไม่อนุญาตให้มีการโฆษณาเชิงพาณิชย์บนถนนสายนี้[8]

ส่วนต่าง ๆ

[แก้]

หมายเหตุ: บทความนี้ถือว่าถนนฉางอานเป็นถนนสายหลักที่ตัดผ่านจากถนนวงแหวนรอบที่ 5 ฝั่งตะวันตกไปจนถึงถนนวงแหวนรอบที่ 5 ฝั่งตะวันออก ซึ่งเป็นขอบเขตเมืองปักกิ่งในวงกว้าง

ดูเพิ่ม

[แก้]

อ้างอิง

[แก้]
  1. 王天淇 (7 พฤศจิกายน 2020). "长安街沿线环境景观新规施行 建筑应保持原有色调风格". 北京日报. สืบค้นเมื่อ 1 ธันวาคม 2020.
  2. 张芽芽 (4 สิงหาคม 2008). ""神州第一街":长安街" (ภาษาจีนตัวย่อ). 新华网. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 25 สิงหาคม 2008. สืบค้นเมื่อ 27 เมษายน 2009.
  3. 胡佳恒、郑东阳 (2009–1), 中国第一政治地标"大修" (ภาษาจีนตัวย่อ), 凤凰周刊
  4. 1 2 北京市人民政府办公厅 (5 กันยายน 2020). 北京市长安街及其延长线市容环境景观管理规定  (ภาษาจีน). 北京市 โดยทาง Wikisource.
  5. Beijing completes face-lift of main avenue for National Day. Xinhua. 25 August 2009.
  6. Welch, Patricia Bjaaland (2008). Chinese art: a guide to motifs and visual imagery. Tuttle Publishing. p. 270.
  7. The Current Major Traffic Management Measures of Urban Roads เก็บถาวร 23 กรกฎาคม 2011 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน. Beijing Traffic Management Bureau. 15 May 2009.
  8. Beijing Bans Commercial Ads on Tian'anmen Square, Chang'an Avenue. Xinhua. March 27, 2006

แหล่งข้อมูลอื่น

[แก้]

39°54′27″N 116°23′49″E / 39.90757°N 116.3970°E / 39.90757; 116.3970