ข้ามไปเนื้อหา

ตฺวานเค่อหฺวางกุ้ยเฟย์

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ตฺวานเค่อหฺวางกุ้ยเฟย์
หวงจู่หวงกุ้ยไท่เฟย
皇祖皇貴太妃
ประสูติ(1844-12-03)3 ธันวาคม ค.ศ. 1844
หนานจิง
สิ้นพระชนม์7 พฤษภาคม ค.ศ. 1910(1910-05-07) (65 ปี)
พระราชวังต้องห้าม, ปักกิ่ง
ฝังพระศพสุสานติ้งหลิง, สุสานหลวงตะวันออกแห่งราชวงศ์ชิง
คู่อภิเษกจักรพรรดิเสียนเฟิง
พระนามเต็ม
ฉีหวงกุ้ยไท่เฟย
棋皇貴太妃
พระสมัญญานาม
ตฺวานเค่อหฺวางกุ้ยเฟย์
端恪皇貴妃
ราชวงศ์ชิง
พระราชบิดาอวี้เสียง
ศาสนาพุทธศาสนา

ตฺวานเค่อหฺวางกุ้ยเฟย์ (จีน: 端恪皇貴妃; 3 ธันวาคม ค.ศ. 1844 – 7 พฤษภาคม ค.ศ. 1910) เป็นพระมเหสีในจักรพรรดิเสียนเฟิง มาจากสกุลทังกิยา หรือถงเจียซื่อ (佟佳) และเป็นพระภรรยาเจ้าองค์สุดท้ายในจักรพรรดิเสียนเฟิง

พระราชประวัติ

[แก้]

รัชศกเต้ากวง

[แก้]

ตฺวานเค่อหฺวางกุ้ยเฟย์ ประสูติเมื่อวันที่ 3 ธันวาคม ค.ศ. 1844 ที่หนานจิง บิดาชื่ออวี้เสียง เป็นองครักษ์ในพระราชวังต้องห้าม โดยประสูติในรัชสมัยจักรพรรดิเต้ากวง โดยพระนางเป็นพระภาติกาแท้ ๆ ของจักรพรรดินีเซี่ยวเซิ่นเฉิง และด้วยมาจากสกุลถงเจีย จึงทำให้พระนางมีเส้นสายในพระราชวัง ในฐานะพระญาติของจักรพรรดินีเซี่ยวคังจาง พระราชมารดาในจักรพรรดิคังซี

รัชศกเสียนเฟิง

[แก้]

เมื่อมีพระชันษาได้ 14 ปีถูก คัดเลือกเป็นสนมเข้าสู่พระราชวังต้องห้าม ในฐานะที่จะได้เป็นพระสนมในจักรพรรดิเสียนเฟิง มีพระอิสริยยศแรกเริ่มเลยว่า "ฉีผิน" (棋嫔)[1] ซึ่งเป็นพระภรรยาเจ้าโดยทันที

รัชศกถงจื้อ

[แก้]

พระนางทรงพระประชวรอยู่บ่อยครั้ง ในรัชสมัยของจักรพรรดิถงจื้อ จึงได้รับการสถาปนาพระอิสริยยศอีกครั้งเป็น "ฉีเฟย" (棋妃)[2] ทรงพระอิสริยยศเป็น "หวงข่าว" (皇考) หมอหลวงถวายการรักษา ตรวจพบว่าทรงพระประชวรด้วยพระอาการซึมเศร้า ต่อมาจึงได้รับการสถาปนาเป็น "ฉีกุ้ยเฟย" (棋貴妃)[3] เมื่อครั้งยังทรงพระชนม์อยู่นี้ จึงทรงทำหน้าที่ในฐานะพระภรรยาเจ้าในรัชกาลก่อน เคียงคู่กับจวงจิ้งหฺวางกุ้ยเฟย์ จึงทำให้ทั้งสองพระองค์มีพระราชอำนาจเป็นรองแต่เพียงซูสีไทเฮาและซูอันไทเฮาเท่านั้น

รัชศกกวังซวี่

[แก้]

ในรัชสมัยจักรพรรดิกวังซฺวี่ พระนางได้รับการสถาปนาพระอิสริยยศอย่างเป็นทางการว่า "ฉีหวงกุ้ยไท่เฟย" (棋皇贵太妃) และยังถือว่ามีพระราชอำนาจในพระราชวังต้องห้ามตลอดมา[4]

รัชศกเซวียนถ่ง

[แก้]

ในรัชสมัยของจักรพรรดิเซวียนถ่ง (ผู่อี๋) พระนางอยู่ในพระยศ "หวงจู่หวงกุ้ยไท่เฟย" โดยทรงพระประชวรหนักก่อนพระราชพิธีบรมราชาภิเษกของจักรพรรดิองค์ใหม่ จึงสิ้นพระชนม์ลงในปีค.ศ. 1910 สิริพระชันษา 65 ปี นับเป็นพระภรรยาเจ้าองค์สุดท้ายของจักรพรรดิเสียนเฟิง ทรงดำรงพระชนม์ชีพมา 5 แผ่นดินด้วยกัน จึงได้มีการถวายพระสมัญญานามว่า "ตฺวานเค่อหฺวางกุ้ยเฟย์" (端恪皇貴妃)[5] มีพระราชพิธีอัญเชิญเครื่องบูชาต่าง ๆ โดยกระทรวงพิธีการในราชสำนัก[6] พิธีพระศพถูกจัดขึ้นอย่างซินกุ้ยเฟย์ในจักรพรรดิเฉียนหลง ได้รับการฝังพระศพ ณ สุสานติ้งหลิง ในสุสานหลวงตะวันออกแห่งราชวงศ์ชิง

พระเกียรติยศ

[แก้]
  • ในรัชสมัยของจักรพรรดิเต้ากวง (ครองราชย์ ค.ศ. 1820 – ค.ศ. 1850):
    • นางถงเจีย (ตั้งแต่ 3 ธันวาคม ค.ศ. 1844)
  • ในรัชสมัยของจักรพรรดิเสียนเฟิง (ครองราชย์ ค.ศ 1850 – ค.ศ. 1861):
    • ฉีผิน (棋嫔; ตั้งแต่ ค.ศ. 1858)
  • ในรัชสมัยของจักรพรรดิถงจื้อ (ครองราชย์ ค.ศ. 1861 – ค.ศ. 1875):
    • ฉีเฟย (棋妃; ตั้งแต่พฤศจิกายน ค.ศ. 1861)
    • ฉีกุ้ยเฟย (棋贵妃; ตั้งแต่ ธันวาคม ค.ศ. 1874)
  • ในรัชสมัยของจักรพรรดิกวังซฺวี่ (ครองราชย์ ค.ศ. 1875 – ค.ศ. 1908):
    • ฉีหวงกุ้ยไท่เฟย (棋皇贵太妃; ตั้งแต่ ค.ศ. 1908)
  • ในรัชสมัยของจักรพรรดิเซวียนถ่ง (ครองราชย์ ค.ศ. 1908 – ค.ศ. 1912)
    • ตฺวานเค่อหฺวางกุ้ยเฟย์ (端恪皇貴妃; ตั้งแต่ ค.ศ. 1910)

อ้างอิง

[แก้]
  1. 向/ Xiang, 斯/Si (10 June 2018). "垂帘听政:慈禧真相"/"Hearing Politics: The Truth About Cixi". Beijing Book Co. Inc. ISBN 9787020129164.
  2. 郭/郭, 松義/松义 (1993). 清朝典制: 淸帝列傳附册. Jilin: 吉林文史出版社. p. 532.
  3. 郭, 松义 (1993). 清朝典制: 淸帝列傳附册, book 3. 吉林文史出版社. p. 531.
  4. "Promotional book of Imperial Noble Consort". 1908.
  5. 周, 莎 (2008). 明清墓葬. 百花文艺出版社. p. 87.
  6. 內閣官報. 文海出版社. 1911. p. 59.