ตาข่าย

ตาข่าย ประกอบด้วยด้ายหรือเส้นด้ายที่ผูกและบิดเป็นโครงสร้างคล้ายตาราง ซึ่งจะปิดกั้นการผ่านของสิ่งของที่ใหญ่ ในขณะที่ยอมให้สิ่งของที่เล็กและของเหลวผ่านได้ ตาข่ายใช้ปริมาณวัสดุน้อยกว่าวัสดุที่เป็นแผ่น และมีความโปร่งใสในระดับหนึ่ง รวมถึงมีความยืดหยุ่นและน้ำหนักเบาด้วย
มนุษย์รู้จักการประดิษฐ์ตาข่ายมาตั้งแต่ยุคหินกลางเป็นอย่างน้อย เพื่อใช้ในการดักจับหรือกักรักษาวัตถุต่าง ๆ ด้วยโครงสร้างแบบโปร่งช่วยให้ตาข่ายมีน้ำหนักเบาและมีความยืดหยุ่น ทำให้สามารถพกพาและใช้งานได้ง่าย จึงเป็นเครื่องมือที่มีคุณค่าต่อกิจกรรมที่เป็นระบบต่าง ๆ เช่น การล่าสัตว์, การประมง, การนอน (เช่น เปลญวน), และการบรรจุขนส่งสินค้า
ประวัติ
[แก้]
อวนที่เก่าแก่ที่สุดที่พบมาจากยุคหินกลาง แต่อวนอาจมีอยู่แล้วในยุคหินเก่าตอนปลาย[1] โดยทั่วไปอวนทำจากวัสดุที่เสื่อมสภาพได้ง่ายและทิ้งร่องรอยทางโบราณคดีไว้น้อยมาก อวนบางชิ้นได้รับการอนุรักษ์ไว้ในน้ำแข็งหรือพรุ และยังมีรอยประทับของอวนที่ทำจากดินเหนียวอีกด้วย
อ้างอิง
[แก้]- ↑ Martin Trachsel (2008), Ur- und Frühgeschichte: Quellen, Methoden, Ziele (ภาษาเยอรมัน), UTB, p. 56, ISBN 3-8252-8369-0