ตัวประมวลผล
ในคอมพิวเตอร์และวิทยาการคอมพิวเตอร์ ตัวประมวลผล (อังกฤษ: processor) หรือ หน่วยประมวลผล (อังกฤษ: processing unit) คือส่วนประกอบทางไฟฟ้า (วงจรดิจิทัล) ที่ทำหน้าที่ประมวลผลข้อมูลจากแหล่งข้อมูลภายนอก ซึ่งโดยทั่วไปคือหน่วยความจำหรือกระแสข้อมูลอื่น ๆ[1] คำนี้มักใช้เพื่อสื่อถึงหน่วยประมวลผลกลาง (ซีพียู) ซึ่งเป็นตัวประมวลผลหลักในระบบ นอกจากนี้ยังอาจหมายถึงตัวประมวลผลเฉพาะทางอื่น ๆ เช่น หน่วยประมวลผลกราฟิกส์ หน่วยประมวลผลควอนตัม และตัวประมวลผลสัญญาณดิจิทัล การออกแบบและพัฒนาตัวประมวลผลนั้นมีความซับซ้อนและใช้เวลานาน เนื่องจากต้องกำหนดทั้งความต้องการที่เป็นหน้าที่หลัก (การดำเนินการที่ต้องทำได้) และความต้องการที่ไม่ใช่หน้าที่หลัก (ข้อจำกัดทางกายภาพและประสิทธิภาพ)[2] โดยปกติแล้ว ตัวประมวลผลจะถูกสร้างขึ้นเพื่อทำงานกับข้อมูลดิจิทัล ในรูปแบบวงจรรวมโดยใช้วัสดุที่เป็นสารกึ่งตัวนำ ซึ่งประกอบด้วยทรานซิสเตอร์ที่จัดเรียงเป็นลอจิกเกต และรวมกลุ่มกันเป็นส่วนต่าง ๆ เช่น ไอพีบล็อกหรือคอร์ ที่สามารถเชื่อมต่อเข้าด้วยกันได้
อ้างอิง
[แก้]- ↑ Wienand, Ian (2004-01-01). Computer Science from the Bottom Up (ภาษาอังกฤษ). pp. 30–138.
- ↑ Nurmi, Jari (2007). Processor Design System-On-Chip Computing for ASICs and FPGAs (ภาษาอังกฤษ). Dordrecht, The Netherlands: Springer. pp. 69–82. ISBN 978-1-4020-5529-4.