ดีดีเย เกโล

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
ดีดีเย เกโล
Didier Queloz at the ESO 50th Anniversary Gala Event - 01.jpg
เกโลที่งานเลี้ยงครบรอบ 50 ปีของหอดูดาวท้องฟ้าซีกใต้แห่งยุโรป ในปี ค.ศ. 2012
เกิดดีดีเย ปาทริก เกโล
23 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1966 (53 ปี)
สัญชาติสวิส
อาชีพนักดาราศาสตร์
ผลงานเด่นการค้นพบ 51 ม้าบิน ดาวฤกษ์คล้ายดวงอาทิตย์ที่มีดาวเคราะห์นอกระบบโคจรรอบ ๆ
บำเหน็จรางวัลวูล์ฟ (2017)
รางวัลโนเบลสาขาฟิสิกส์ (2019)

ดีดีเย ปาทริก เกโล (ฝรั่งเศส: Didier Patrick Queloz; เกิดวันที่ 23 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1966) เป็นนักดาราศาสตร์ในสังกัดหอดูดาวเจนีวา เป็นหนึ่งในนักสำรวจดาวเคราะห์นอกระบบและเป็นศิษย์ของมีแชล มายอร์

ดีดีเย เกโล เป็นนักศึกษาปริญญาเอกที่มหาวิทยาลัยเจนีวา ขณะที่เขากับมีแชล มายอร์ ค้นพบดาวเคราะห์นอกระบบดวงแรกที่โคจรรอบดาวฤกษ์ในแถบลำดับหลัก คือ 51 ม้าบิน เกโลทำการวิเคราะห์ดาวฤกษ์นี้ด้วยวิธีตรวจวัดความเร็วแนวเล็ง (หรือปรากฏการณ์ด็อพเพลอร์) และสามารถค้นพบว่ามีดาวเคราะห์โคจรอยู่ด้วยคาบโคจร 4.2 วัน[1] ดาวเคราะห์ 51 ม้าบิน บี ได้ท้าทายมุมมองความคิดเกี่ยวกับการกำเนิดของดาวเคราะห์ โดยที่มันเป็นหนึ่งในดาวพฤหัสบดีร้อน คือดาวแก๊สยักษ์ที่โคจรใกล้ดาวฤกษ์มาก

ในปี ค.ศ. 2019 เกโลและมายอร์ได้รับรางวัลโนเบลสาขาฟิสิกส์จากผลงานการค้นพบดาวเคราะห์นอกระบบที่โคจรรอบดาวฤกษ์คล้ายดวงอาทิตย์ ร่วมกับจิม พีเบิลส์ ที่ได้รับรางวัลจากการค้นพบทฤษฎีทางจักรวาลวิทยาเชิงกายภาพ[2]

อ้างอิง[แก้]

  1. Mayor, Michael; Queloz, Didier (1995). "A Jupiter-mass companion to a solar-type star". Nature. 378 (6555): 355–359. doi:10.1038/378355a0.
  2. "The Nobel Prize in Physics 2019". Nobelprize.org. สืบค้นเมื่อ October 8, 2019.