ดิช็อกซิน
หน้าตา
| ข้อมูลทางคลินิก | |
|---|---|
| การอ่านออกเสียง | /dɪˈdʒɒksɪn/, with a soft gee[1] |
| ชื่อทางการค้า | Lanoxin, others |
| AHFS/Drugs.com | โมโนกราฟ |
| MedlinePlus | a682301 |
| ระดับความเสี่ยงต่อทารกในครรภ์ | |
| ช่องทางการรับยา | รับประทาน, ฉีดเข้าหลอดเลือดดำ |
| รหัส ATC | |
| กฏหมาย | |
| สถานะตามกฏหมาย |
|
| ข้อมูลเภสัชจลนศาสตร์ | |
| ชีวประสิทธิผล | 60 ถึง 80% (ทางปาก) |
| การจับกับโปรตีน | 25% |
| การเปลี่ยนแปลงยา | ตับ (16%) |
| ครึ่งชีวิตทางชีวภาพ | 36 ถึง 48 ชั่วโมง (ผู้มีไตปกติ) 3.5 ถึง 5 วัน (ผู้มีปัญหาไต) |
| การขับออก | ไต |
| ตัวบ่งชี้ | |
| |
| เลขทะเบียน CAS | |
| PubChem CID | |
| IUPHAR/BPS | |
| DrugBank | |
| ChemSpider | |
| UNII | |
| KEGG | |
| ChEBI | |
| ChEMBL | |
| ECHA InfoCard | 100.040.047 |
| ข้อมูลทางกายภาพและเคมี | |
| สูตร | C41H64O14 |
| มวลต่อโมล | 780.949 g/mol g·mol−1 |
| แบบจำลอง 3D (JSmol) | |
| จุดหลอมเหลว | 249.3 องศาเซลเซียส (480.7 องศาฟาเรนไฮต์) |
| การละลายในน้ำ | 0.0648 mg/mL (20 °C) |
| |
| |
| (verify) | |
ดิช็อกซิน (Digoxin) หรือชื่อทางการค้าคือ ลาน็อกซิน (Lanoxin) เป็นยาในกลุ่มคาร์ดิแอกไกลโคไซด์[2] ใช้สำหรับโรคระบบหัวใจหลอดเลือด อาทิ หัวใจเต้นไม่สม่ำเสมอ, หัวใจสั่นระรัว และภาวะหัวใจวาย สามารถรับยานี้ได้โดยการรับประทานหรือฉีดเข้าหลอดเลือดดำ[2]
การใช้ยาเกินขนาดจะส่งผลให้เกิดอาการเต้านมโต[2][3] และอาจมีอาหารอื่นร่วมด้วยอาทิ ไม่อยากอาหาร, คลื่นไส้, มองไม่ชัด, จิตสับสน และหัวใจเต้นผิดจังหวะ ผู้ที่ไตมีปัญหาและผู้สูงอายุควรได้รับการดูแลเป็นพิเศษ[3] ยังไม่เป็นที่แน่ชัดว่ายานี้ปลอดภัยต่อสตรีมีครรภ์หรือไม่[4]
ดิช็อกซินถูกคิดค้นขึ้นในปี ค.ศ. 1930 ได้มาจากสารสกัดจากต้นถุงมือจิ้งจอก[5][6] ดิช็อกซินได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นยาหลักขององค์การอนามัยโลก.[7]
ดูเพิ่ม
[แก้]อ้างอิง
[แก้]- ↑ OED
- 1 2 3 "Digoxin". The American Society of Health-System Pharmacists. สืบค้นเมื่อ 8 ธันวาคม 2016.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - 1 2 WHO Model Formulary 2008 (PDF). World Health Organization. 2009. น. 270. ISBN 9789241547659. สืบค้นเมื่อ 8 ธันวาคม 2016.
{{cite book}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "Digoxin Use During Pregnancy | Drugs.com". www.drugs.com. สืบค้นเมื่อ 14 ธันวาคม 2016.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Cartwright, Anthony C. (2016). The British Pharmacopoeia, 1864 to 2014: Medicines, International Standards and the State (ภาษาอังกฤษ). Routledge. น. 183. ISBN 9781317039792.
- ↑ Hollman, A (6 เมษายน 1996). "Drugs for atrial fibrillation. Digoxin comes from Digitalis lanata". BMJ (Clinical research ed.). 312 (7035): 912. doi:10.1136/bmj.312.7035.912. PMC 2350584. PMID 8611904.
{{cite journal}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "WHO Model List of Essential Medicines (19th List)" (PDF). World Health Organization. เมษายน 2015. สืบค้นเมื่อ 8 ธันวาคม 2016.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)