ดิช็อกซิน

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไบยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
ดิช็อกซิน
Digoxin.svg
Digon ball-and-stick.png
ข้อมูลทางคลินิก
การอ่านออกเสียง /dˈɒksn/, with a soft gee[1]
ชื่อทางการค้า Lanoxin, others
AHFS/Drugs.com Monograph
MedlinePlus a682301
ระดับความเสี่ยงต่อทารกในครรภ์
ช่องทางการรับยา รับประทาน, ฉีดเข้าหลอดเลือดดำ
รหัส ATC
กฏหมาย
สถานะตามกฏหมาย
  • S4 (Au), POM (UK), ℞-only (U.S.)
ข้อมูลเภสัชจลนศาสตร์
ชีวประสิทธิผล 60 ถึง 80% (ทางปาก)
Protein binding 25%
การเปลี่ยนแปลงยา ตับ (16%)
ครึ่งชีวิตทางชีวภาพ 36 ถึง 48 ชั่วโมง
(ผู้มีไตปกติ)
3.5 ถึง 5 วัน
(ผู้มีปัญหาไต)
การขับออก ไต
ตัวบ่งชี้
เลขทะเบียน CAS
PubChem CID
IUPHAR/BPS
DrugBank
ChemSpider
UNII
KEGG
ChEBI
ChEMBL
ECHA InfoCard 100.040.047
ข้อมูลทางกายภาพและเคมี
สูตร C41H64O14
มวลต่อโมล 780.949 g/mol
แบบจำลอง 3D (JSmol)
Melting point 249.3 °C (480.7 °F)
Solubility in water 0.0648 mg/mL (20 °C)
  (verify)
Pharmaklog.png สารานุกรมเภสัชกรรม

ดิช็อกซิน (Digoxin) หรือชื่อทางการค้าคือ ลาน็อกซิน (Lanoxin) เป็นยาในกลุ่มคาร์ดิแอกไกลโคไซด์[2] ใช้สำหรับโรคระบบหัวใจหลอดเลือด อาทิ หัวใจเต้นไม่สม่ำเสมอ, หัวใจสั่นระรัว และภาวะหัวใจวาย สามารถรับยานี้ได้โดยการรับประทานหรือฉีดเข้าหลอดเลือดดำ[2]

การใช้ยาเกินขนาดจะส่งผลให้เกิดอาการเต้านมโต[2][3] และอาจมีอาหารอื่นร่วมด้วยอาทิ ไม่อยากอาหาร, คลื่นไส้, มองไม่ชัด, จิตสับสน และหัวใจเต้นผิดจังหวะ ผู้ที่ไตมีปัญหาและผู้สูงอายุควรได้รับการดูแลเป็นพิเศษ[3] ยังไม่เป็นที่แน่ชัดว่ายานี้ปลอดภัยต่อสตรีมีครรภ์หรือไม่[4]

ดิช็อกซินถูกคิดค้นขึ้นในปี ค.ศ. 1930 ได้มาจากสารสกัดจากต้นถุงมือจิ้งจอก[5][6] ดิช็อกซินได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นยาหลักขององค์การอนามัยโลก.[7]

ดูเพิ่ม[แก้]

อ้างอิง[แก้]

  1. OED
  2. 2.0 2.1 2.2 "Digoxin". The American Society of Health-System Pharmacists. สืบค้นเมื่อ 8 December 2016.
  3. 3.0 3.1 WHO Model Formulary 2008 (PDF). World Health Organization. 2009. p. 270. ISBN 9789241547659. สืบค้นเมื่อ 8 December 2016.
  4. "Digoxin Use During Pregnancy | Drugs.com". www.drugs.com. สืบค้นเมื่อ 14 December 2016.
  5. Cartwright, Anthony C. (2016). The British Pharmacopoeia, 1864 to 2014: Medicines, International Standards and the State (in อังกฤษ). Routledge. p. 183. ISBN 9781317039792.
  6. Hollman, A (6 April 1996). "Drugs for atrial fibrillation. Digoxin comes from Digitalis lanata". BMJ (Clinical research ed.). 312 (7035): 912. doi:10.1136/bmj.312.7035.912. PMC 2350584. PMID 8611904.
  7. "WHO Model List of Essential Medicines (19th List)" (PDF). World Health Organization. April 2015. สืบค้นเมื่อ 8 December 2016.