ดั๊บ (แนวดนตรี)

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
(เปลี่ยนทางจาก ดั๊บ)
Jump to navigation Jump to search
ดั๊บ
แหล่งกำเนิดทางรูปแบบ เร้กเก้ ดนตรีอิเล็กทรอนิกส์ สกา ร็อกสเตดี
แหล่งกำเนิดทางวัฒนธรรม ปลายทศวรรษที่ 1960 ในจาไมกา
เครื่องบรรเลงสามัญ เบส กลองชุด กีตาร์ ออร์แกน เครื่องเป่าทองเหลือง เมโลดิกา โต๊มิกซ์เสียง
รูปแบบอนุพันธุ์ แดนซ์ฮอลล์

ดนตรีดั๊บ (อังกฤษ: dub music) เป็นแนวเพลงที่แยกออกจากเร้กเก้ในทศวรรษที่ 1960 และถูกจัดเป็นแนวเพลงย่อย แม้ว่าจะได้มีการพัฒนาจนต่างไกลจากดนตรีเร้กเก้ ส่วนใหญ่เพลงในแนวดนตรีนี้ประกอบด้วยเพลงบรรเลงที่ถูกริมิกซ์ให้ยาวขึ้นในการบันทึกเสียง[1] ซึ่งมีความสำคัญในการจัดการ การก่อร่างบันทึกเสียง ปกติจะการเอาเสียงร้องที่มีอยู่ออกจากชิ้นงานเพลงและเน้นส่วนกลองและเบส และเทคนิคอื่น ๆ ได้แก่การเพิ่มเสียงไดนามิก และเอฟเฟกต์อื่น ๆ เช่น เอ็กโค รีเวิร์บ พาโนรามิกดีเลย์ (การใช้ดีเลย์ในระหว่างสองช่องเสียง) มีการนำเสียงร้องหรือเพลงบรรเลงเวอร์ชันเก่าและงานเพลงอื่นบางส่วนมาอัดเสียงทับใหม่เป็นบางครั้ง

อ้างอิง[แก้]

  1. Chris Roberts, Heavy Words Lightly Thrown: The Reason Behind Rhyme, Thorndike Press,2006 (ISBN 0-7862-8517-6)

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]