ดัด ภูมลา
ดัด ภูมลา | |
|---|---|
| เกิด | พ.ศ. 2493 ตำบลผึ่งแดด อำเภอมุกดาหาร จังหวัดนครพนม |
| เสียชีวิต | 1 ธันวาคม พ.ศ. 2515 (22 ปี) สนามบินพาณิชย์ อำเภอเมืองนครพนม จังหวัดนครพนม |
สาเหตุเสียชีวิต | ประหารชีวิตด้วยการยิงเป้าเป็นชุด |
| การศึกษา | ประถมศึกษาปีที่ 4 |
| อาชีพ | ทหารรับจ้าง |
| ปีปฏิบัติงาน | 2513 - พฤษภาคม พ.ศ. 2515 |
| นายจ้าง | ประเทศลาว |
| มีชื่อเสียงจาก | ก่อเหตุขว้างระเบิดมือจนเป็นเหตุให้มีผู้เสียชีวิตเป็นจำนวนมาก |
| สถานะทางคดี | ประหารชีวิตตามคำสั่งถนอม กิตติขจร |
| เหตุจูงใจ | ล้างแค้นคู่อริที่ชกปาก |
| ข้อหา | ฆ่าผู้อื่นโดยไตร่ตรองไว้ก่อนและกระทำทารุณโหดร้าย |
| รายละเอียด | |
| วันที่ | 8 พฤษภาคม พ.ศ. 2515 |
| ประเทศ | ประเทศไทย |
| รัฐ | จังหวัดนครพนม |
| ตำแหน่ง | ร้านน้ำแข็งไสในวัดสระบัว ตำบลผึ่งแดด อำเภอมุกดาหาร |
| เป้าหมาย | กลุ่มของจันทวี บุญรักษ์ |
| ตาย | 9[note 1] |
| บาดเจ็บ | 13 |
| อาวุธ | ระเบิดมือ |
วันที่ถูกจับ | 8 พฤษภาคม พ.ศ. 2515 |
| จำคุกที่ | สถานีตำรวจภูธรเมืองนครพนม |
ดัด ภูมลา (พ.ศ. 2493 – 1 ธันวาคม พ.ศ. 2515) เป็นฆาตกรหมู่ชาวไทยผู้ก่อเหตุสังหารหมู่ด้วยระเบิดมือที่วัดสระบัว ตำบลผึ่งแดด อำเภอมุกดาหาร จังหวัดนครพนม เมื่อปี พ.ศ. 2515 เป็นเหตุให้มีผู้เสียชีวิต 9 คน และบาดเจ็บ 13 คน และถูกประหารชีวิตตามคำสั่งของหัวหน้าคณะปฎิวัติ ของรัฐบาลจอมพลถนอม กิตติขจร[1][2] [3]
ประวัติ
[แก้]ดัดเป็นคนมุกดาหาร เขาเป็นลูกคนที่ 5 จากทั้งหมด 6 คน เขาจบการศึกษาระดับชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 แล้วออกมาช่วยพ่อแม่ทำงาน เขามีนิสัยชอบลักเล็กขโมยน้อยและทำตัวเป็นอันธพาล ต่อมาในปีพ.ศ.2513 เขาได้หนีคดีไปเป็นทหารรับจ้างที่ประเทศลาว ต่อมาในช่วงต้นเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2515 เขาหนีทหารจากประเทศลาวกลับมาที่มุกดาหารพร้อมกับนำปืนและระเบิดมือกลับมาด้วย[4] เขามีนิสัยเกเร เมื่อเมาสุราเขามักจะทะเลาะวิวาทกับผู้อื่นเป็นประจำ[5]
การก่อคดี
[แก้]ในวันที่ 7 พฤษภาคม พ.ศ 2515 ดัดได้เดินทางมาเที่ยวงานทำบุญประจำปีที่วัดสระบัว อำเภอมุกดาหาร และหาเหล้าดื่ม เมื่อเดินทางไปถึงเวทีนางรำ เขาได้เข้าไปโค้งนางรำ จึงเกิดความกระทบกระทั่งกับกลุ่มของจันทวี บุญรักษ์ ซึ่งเป็นกลุ่มวัยรุ่นที่รำวงอยู่บนเวที ทำให้ถูกวัยรุ่นคนหนึ่งชกปากจนล้มลง เมื่อเขาลุกขึ้นแล้วพบว่ากลุ่มวัยรุ่นมีมากกว่า เขาจึงเดินทางออกจากงานแล้วกลับไปเอาระเบิดมือซึ่งใช้ในยามสงครามจากบ้าน[6][7] ในช่วงกลางดึกย่างเข้าสู่วันที่ 8 พฤษภาคม ดัดเดินหากลุ่มวันรุ่นจนพบกลุ่มวัยรุ่นนั่งกินน้ำแข็งไสอยู่ที่ร้านค้า เขาดึงสลักระเบิดและขว้างใส่ร้านค้า ระเบิดได้ทำงานและระเบิดออกมา ทำให้มีผู้บาดเจ็บและเสียชีวิตหลายราย ดัดได้หลบหนีออกจากที่เกิดเหตุ ผู้ที่เห็นเหตุการณ์ได้เข้าช่วยเหลือผู้บาดเจ็บส่งโรงพยาบาลโดยพบว่ามีผู้เสียชีวิตในที่เกิดเหตุ 9 คน รวมถึงเจ้าของร้าน,เด็ก ,กลุ่มของจันทวี และมีผู้บาดเจ็บสาหัส 3 คน ไม่สาหัส 10 คน[8][9][10][11]
การจับกุมและการประหารชีวิต
[แก้]ในวันเดียวกันเจ้าหน้าที่ตำรวจได้เดินทางไปที่บ้านดัดเพื่อจับกุม แต่พบว่าดัดหลบหนีไปยังแขวงสุวรรณเขต ประเทศลาว เจ้าหน้าที่ตำรวจมุกดาหารจึงร่วมมือติดตามกับตำรวจลาวเพื่อจับกุมดัดที่ประเทศลาว และตำรวจลาวสามารถจับกุมดัดได้ในช่วงเช้าของวันเดียวกัน ดัดได้ให้การรับสารภาพว่าได้โยนระเบิดใส่คนในงานวัดจริงเพื่อล้างแค้นคู่อริที่ชกปากในเวทีรำวง เมื่อเจอคู่อรินั่งกินน้ำแข็งไสจึงโยนระเบิดใส่ และมีพยานยืนยันตัวของดัดเป็นคนร้าย หลังจากนั้นเจ้าหน้าที่ตำรวจได้ย้ายตัวดัดไปขังไว้สถานีตำรวจภูธรอำเภอเมืองนครพนม[12][13]
หลังจากนั้นตำรวจจังหวัดนครพนมได้ส่งมอบสำนวนการสอบสวนและพยานหลักฐานให้คณะปฎิวิติเนื่องจากดัดกระทำความผิดโดยไม่คิดถึงชีวิตของผู้อื่นไม่ว่าจะเป็นเด็กหรือผู้หญิงที่ไปเที่ยวงานอย่างไม่เกรงกลัวอาญาแผ่นดิน เป็นคนมีจิตใจเหี้ยมโหดอำมหิต มีนิสัยเป็นนักเลงอัทธพาลในหมู่บ้าน นับเป็นบุคคลที่เป็นอันตรายต่อสังคมจึงเสนอให้คณะปฎิวัติลงโทษสถานหนักเพื่อไม่ให้เป็นเยี่ยงอย่างต่อไป[14]
วันที่ 30 พฤศจิกายน พ.ศ. 2515 จอมพล ถนอม กิตติขจร ลงนามในคำสั่งให้ประหารชีวิตดัด ภูมิลา โดยเห็นว่าเป็นการก่อคดีอาญาที่สยดสยอง และเขย่าขวัญประชาชน พฤติกรรมที่กระทำไปนอกจากเป็นการอุอาจไม่เกรงกลัวต่ออาญาแผ่นดินยังแสดงให้เห็นว่าเป็นผู้มีจิตใจโหดเหี้ยมอำมหิตปราศจากมนุษย์ธรรม นับได้ว่าเป็นบุคคลที่เป็นภัยต่อสังคมอย่างร้ายแรง โดยกำหนดให้สนามบินพาณิชย์จังหวัดนครพนมเป็นสถานที่ประหารชีวิตดัดซึ่งจะเกิดขึ้นในวันรุ่งขึ้น[15][16][17][18]
ดัดรู้ตัวว่าตนเองจะถูกประหารชีวิตจึงนอนกระสับกระส่ายตลอดทั้งคืน เขาขอให้ตำรวจซื้อเบียร์มาให้กินเป็นครั้งสุดท้าย แต่ไม่สามารถซื้อให้ได้เนื่องจากเป็นของมึนเมา และเขายังได้ขอเสื้อสีขาวจากเพื่อนผู้ต้องหามาใส่ในวันประหารชีวิต[19]

ในวันที่ 1 ธันวาคม เวลา 07.00 น. ดัดถูกเบิกตัวไปยังกองกำกับการตำวจภูธรเพื่อดำเนินตามขั้นตอน โดยเริ่มอ่านคำสั่งของหัวหน้าคณะปฎิวัติแล้วให้เซ็นทราบในคำสั่ง ตามด้วยการยืนยันตัวบุคคลว่าเป็นบุคคลเดียวกับในคำสั่ง แล้วนำอาหารมื้อสุดท้ายมาแต่ดัดไม่รับประทาน ถัดจากนั้นตำรวจได้นิมนต์พระครูอาธาน พนมกิจ มาเทศนาเรื่องให้สำนึกในบาปและอย่าสร้างบาปอีก โดยเขารับฟังอย่างสงบ หลังจากนั้นได้ให้ทำพินัยกรรม แต่ดัดไม่ทำพินัยกรรม แต่เขียนจดหมายถึงพ่อ และไม่บริจาคร่างกาย เวลา 12.00 น. เจ้าหน้าที่นำตัวของเขาขึ้นรถไปยังสนามบินพาณิชย์ เมื่อถึงสนามบิน เขาถูกพาตัวไปมัดกับหลักประหารโดยหันเข้าหาหลักแล้วตั้งเป้าตาวัว พันตำรวจตรีอรุณ ประสานสิทธิ์ ผู้บังคับกองสถานีตำรวจภูธรมุกดาหาร ได้ออกคำสั่งให้เรียกแถวเพชฌฆาต 5 นายซึ่งเป็นตำรวจ มาหยุดยืนตั้งแถวหน้ากระดานหน้ากล่องหลักประหาร หลังจากนั้นอรุณได้ออกคำสั่งให้ยิง ดัดถูกประหารชีวิตเมื่อเวลา 12.32 น. กระสุนเข้าลำตัวทุกนัดรวม 50 นัด หลังจากนั้นนายแพทย์อารี มูลพันธ์ได้เข้าไปตรวจสอบร่างของดัดและแจ้งว่าเสียชีวิตแล้ว เจ้าหน้าที่ตำรวจจึงนำศพของเขาลงจากหลักประหารแล้วพิมพ์ลายนิ้วมือก่อนจะนำศพไปเก็บไว้ที่วัดศรีเทพประดิษฐารามเนื่องจากไม่มีผู้มาขอรับศพ[20][21][22][23][24]
เชิงอรรถ
[แก้]- ↑ รายชื่อผู้เสียชีวิตทั้ง 9 รายได้แก่ 1. จันทวี บุญรักษ์ (วัยรุ่น) 2. สมบูรณ์ บุญรักษ์ (วัยรุ่น) 3. สงค์ สุพร (วัยรุ่น) 4. กฤษณา บุญรักษ์ 5. ชอบ คล่องแคล่ว 6. ล้ำ สิงห์หลอน 7. พอดี รัตนวงศ์ 8. สมหมาย สิงห์หลอน 9. ฉวีวรรณ สุพร
ดูเพิ่ม
[แก้]อ้างอิง
[แก้]- ↑ พวงสุวรรณ, อรรถยุทธ (2021-02-04). "ประหารที่จังหวัดนครพนม". สืบค้นเมื่อ 2024-05-22.
- ↑ "ยิง 50 นัด". หนังสือพิมพ์เดลินิวส์. 2 December 1972. p. 16.
- ↑ "ยิงเป้ามือระเบิด 9 ศพ". หนังสือพิมพ์ไทยรัฐ. 1 December 1972. p. 2.
- ↑ "มือระเบิด". หนังสือพิมพ์เดลินิวส์. 3 December 1972. p. 16.
- ↑ "ยิง 50 นัด". หนังสือพิมพ์เดลินิวส์. 2 December 1972. p. 16.
- ↑ "ยิงเป้ามือระเบิด 9 ศพ". หนังสือพิมพ์ไทยรัฐ. 1 December 1972. p. 2.
- ↑ "หน.ปว.ยิงเป้ามือระเบิด 9 ศพ". หนังสือพิมพ์พิมพ์ไทย. 1 December 1972. p. 16.
- ↑ Grenade kills nine, Winnipeg Free Press (May 12, 1972)
- ↑ "Grenade kills nine". The Windsor Star (ภาษาอังกฤษแบบแคนาดา). Reuters. 1972-05-11. p. 73 – โดยทาง Google News Archive.
- ↑ 9 Thais Killed by Grenade, The New York Times (May 11, 1972)
- ↑ "จอมพลถนอมสั่งประหารฆาตกร 9 ศพ ดัด ภูมิลา". หนังสือพิมพ์ไทยเดลี่. 1 December 1972. p. 16.
- ↑ "จอมพลถนอมสั่งประหารฆาตกร 9 ศพ ดัด ภูมิลา". หนังสือพิมพ์ไทยเดลี่. 1 December 1972. p. 16.
- ↑ "ยิงเป้ามือระเบิด 9 ศพ". หนังสือพิมพ์ไทยรัฐ. 1 December 1972. p. 2.
- ↑ "ยิงเป้ามือระเบิด 9 ศพ". หนังสือพิมพ์ไทยรัฐ. 1 December 1972. p. 2.
- ↑ "จอทพลถนอมสั่งประหารฆาตกร 9 ศพ ดัด ภูมิลา". หนังสือพิมพ์ไทยเดลี่. 1 December 1972. p. 16.
- ↑ "ยิงเป้ามือระเบิด 9 ศพ". หนังสือพิมพ์ไทยรัฐ. 1 December 1972. p. 2.
- ↑ "ยิง 50 นัด". หนังสือพิมพ์เดลินิวส์. 2 December 1972. p. 16.
- ↑ "หน.ปว.ยิงเป้ามือระเบิด 9 ศพ". หนังสือพิมพ์พิมพ์ไทย. 2 December 1972. p. 16.
- ↑ "มือระเบิด". หนังสือพิมพ์เดลินิวส์. 3 December 1972. p. 16.
- ↑ "ยิง 50 นัด". หนังสือพิมพ์เดลินิวส์. 2 December 1972. p. 16.
- ↑ "ประหารชีวิตนักปล้นฆ่าตำรวจ ยิงเป้ามือระเบิด". หนังสือพิมพ์ไทยรัฐ. 2 December 1972. p. 16.
- ↑ "มือระเบิด 9 ศพโดนรัว 50 นัดเป็นผีไม่มีญาติ". หนังสือพิมพ์พิมพ์ไทย. 3 December 1972. p. 16.
- ↑ "ไม่ยอมกินข้าวก่อนยิงเป้า". หนังสือพิมพ์ไทยเดลี่. 2 December 1972. p. 16.
- ↑ "มือระเบิด". หนังสือพิมพ์เดลินิวส์. 3 December 1972. p. 16.
- บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2493
- บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2515
- นักโทษของประเทศไทย
- ผู้ถูกประหารชีวิตด้วยอาวุธปืน
- ชาวไทยที่ถูกประหารชีวิต
- ผู้ถูกประหารชีวิตในประเทศไทย
- นักโทษประหารชาวไทย
- บุคคลจากจังหวัดมุกดาหาร
- ฆาตกรชาวไทย
- ฆาตกรรมหมู่ในประเทศไทย
- อำเภอเมืองมุกดาหาร
- เหตุการณ์ในประเทศไทยในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2515
- การสังหารหมู่ในประเทศไทยในปี พ.ศ. 2515