ซุน ซิ่ว (ง่อก๊ก)
ซุน ซิ่ว | |
|---|---|
| 孫秀 | |
| ขุนพลผู้สงบคลื่น (伏波將軍 ฝูปัวเจียงจฺวิน) | |
| ดำรงตำแหน่ง ค.ศ. 280 – ค.ศ. 301 หรือ 302 | |
| กษัตริย์ | สุมาเอี๋ยน จักรพรรดิจิ้นฮุ่ยตี้ |
| ขุนพลทหารม้าทะยาน (驃騎將軍 เพี่ยวฉีเจียงจฺวิน) | |
| ดำรงตำแหน่ง ค.ศ. 270 – ค.ศ. 280 | |
| กษัตริย์ | สุมาเอี๋ยน |
| แม่ทัพอำเภอแฮเค้า (夏口督 เซี่ยโข่วตู) | |
| ดำรงตำแหน่ง ค.ศ. ? – ค.ศ. 270 | |
| กษัตริย์ | ซุนโฮ (孫皓 ซุน เฮ่า) |
| ขุนพลหน้า (前將軍 เฉียนเจียงจฺวิน) | |
| ดำรงตำแหน่ง ค.ศ. ? – ค.ศ. 270 | |
| กษัตริย์ | ซุนโฮ (孫皓 ซุน เฮ่า) |
| ข้อมูลส่วนบุคคล | |
| เกิด | ไม่ทราบ |
| เสียชีวิต | ค.ศ. 301 หรือ 302 |
| บุตร | ซุน เจี่ยน (孫儉) |
| บุพการี |
|
| ญาติ | |
| อาชีพ | ขุนพล |
| ชื่อรอง | เยี่ยนไฉ (彥才) |
| บรรดาศักดิ์ | ก๋งแห่งห้อยเข (會稽公 ไคว่จีกง) |
| ชื่ออื่น | ลี่ ซิ่ว (厲秀) |
ซุน ซิ่ว (จีน: 孫秀; พินอิน: Sūn Xiù; เสียชีวิต ค.ศ. 301 หรือ 302) ชื่อรอง เยี่ยนไฉ (จีน: 彥才; พินอิน: Yàncái) เป็นขุนพลและราชนิกูลของรัฐง่อก๊กในยุคสามก๊ก (ค.ศ. 220-280) ของจีน ภายหลังแปรพักตร์เข้าด้วยราชวงศ์จิ้น
ภูมิหลังครอบครัว
[แก้]ปู่ของซุน ซิ่วคือซุนของ (孫匡 ซุน ควาง) ผู้เป็นบุตรชายของซุนเกี๋ยน (孫堅 ซุน เจียน) ขุนศึกในช่วงปลายยุคราชวงศ์ฮั่นตะวันออก และเป็นน้องชายของซุนกวน (孫權 ซุน เฉฺวียน) จักรพรรดิผู้ก่อตั้งรัฐง่อก๊ก ย่าของซุน ซิ่ว (ภรรยาของซุนของ) เป็นหลานลุงของโจโฉ (曹操 เฉา เชา) ขุนศึกผู้กุมอำนาจราชสำนักในช่วงปลายยุคราชวงศ์ฮั่นตะวันออก[1] บิดาของซุน ซิ่วคือซุน ไท่ (孫泰) รับราชการกับซุนกวนผู้เป็นลุงในตำแหน่งนายกองพันฉางฉุ่ย (長水校尉 ฉางฉุ่ยเซียวเว่ย์) ซุน ไท่เสียชีวิตระหว่างการรบในยุทธการที่หับป๋า (合肥 เหอเฝย์) ซึ่งการเป็นการรบกับรัฐวุยก๊กที่เป็นรัฐอริกับง่อก๊กเมื่อ ค.ศ. 234[2]
ประวัติ
[แก้]ซุน ซิ่วรับราชการเป็นขุนพลของรัฐง่อก๊กโดยมียศเป็นขุนพลหน้า (前將軍 เฉียนเจียงจฺวิ้น) และแม่ทัพอำเภอแฮเค้า (夏口督 เซี่ยโข่วตู) ในรัชสมัยของซุนโฮ (孫皓 ซุน เฮ่า; พระนัดดาของซุนกวน) จักรพรรดิลำดับที่ 4 และลำดับสุดท้ายของรัฐง่อก๊ก ซุนโฮทรงมองว่าซุน ซิ่วเป็นภัยคุกคามของพระองค์เพราะซุน ซิ่วเป็นราชนิกูลและมีอำนาจทางการทหาร[3]
เมื่อ ค.ศ. 270 ซุนโฮทรงส่งนายทหารเหอ ติ้ง (何定) ให้นำกำลังพล 5,000 นายไปยังแฮเค้าเพื่อล่าสัตว์ ซุน ซิ่วระแวงว่าซุนโฮทรงส่งเหอ ติ้งมาแฮเค้าเพื่อสังหารตน ซุน ซิ่วจึงพาครอบครัวและองครักษ์ส่วนตัว จำนวนรวมหลายร้อยคน ไปแปรพักตร์เข้าด้วยราชวงศ์จิ้นซึ่งเป็นรัฐอริของง่อก๊ก สุมาเอี๋ยน (司馬炎 ซือหม่า เหยียน) จักรพรรดิแห่งราชวงศ์จิ้นทรงต้อนรับซุน ซิ่วเป็นอย่างดีและทรงแต่งตั้งให้ซุน ซิ่วเป็นขุนพลทหารม้าทะยาน (驃騎將軍 เพี่ยวฉีเจียงจฺวิน) และตั้งให้มีบรรดาศักดิ์เป็นก๋งแห่งห้อยเข (會稽公 ไคว่จีกง)[4] ซุนโฮกริ้วมากต่อการแปรพักตร์ของซุน ซิ่ว จึงทรงถอดซุน ซิ่วจากราชตระกูลซุน และทรงประกาศว่าซุน ซิ่วเปลี่ยนชื่อสกุลเป็น "ลี่" (厲)[5]
เมื่อ ค.ศ. 280 ซุนโฮทรงยอมจำนนต่อทัพของราชวงศ์จิ้นที่ยกทัพบุกมาพิชิตง่อก๊ก นำไปสู่การสิ้นสุดการปกครองของง่อก๊ก ขุนนางราชวงศ์จิ้นหลายคนไปทูลแสดงมุทิตาจิตต่อจักรพรรดิสุมาเอี๋ยน แต่ซุน ซิ่วอ้างว่าตนป่วยและอยู่กับบ้าน ซุน ซิ่วหันหน้าไปทางแผ่นดินบ้านเกิดทางทิศใต้และคร่ำครวญให้กับการล่มสลายของง่อก๊ก ราชสำนักราชวงศ์จิ้นยกย่องซุน ซิ่วในเรื่องนี้[6] หลังการล่มสลายของง่อก๊ก ซุน ซิ่วถูกลดยศจากขุนพลทหารม้าทะยานลงเป็นขุนพลผู้สงบคลื่น (伏波將軍 ฝูปัวเจียงจฺวิน) แต่ยังคงได้รับอนุญาตให้มีสำนักบริหารของตนเอง[7]
ซุน ซิ่วเสียชีวิตในช่วงศักราชหย่งหนิง (永寧; ค.ศ. 301-302) ในรัชสมัยของจักรพรรดิจิ้นฮุ่ยตี้ (晉惠帝; พระโอรสและผู้สืบราชบัลลังก์ของสุมาเอี๋ยน) บุตรชายของซุน ซิ่วคือซุน เจี่ยน (孫儉) รับราชการต่อไปกับราชสำนักราชวงศ์จิ้นในตำแหน่งขุนนางกรมวัง (給事中 จี่ชื่อจง)[8]
ดูเพิ่ม
[แก้]อ้างอิง
[แก้]- ↑ (是時哀紹方彊，而策并江東，曹公力未能逞，且欲撫之。乃以弟女配策小弟匡，又為子章取賁女， ...) สามก๊กจี่ เล่มที่ 46.
- ↑ (子泰，曹氏之甥也，為長水校尉。嘉禾三年，從權圍新城，中流矢死。) สามก๊กจี่ เล่มที่ 46.
- ↑ (泰子秀為前將軍、夏口督。秀公室至親，捉兵在外，皓意不能平。) สามก๊กจี่ เล่มที่ 51.
- ↑ (建衡二年，皓遣何定將五千人至夏口獵。先是，民間僉言秀當見圖，而定遠獵，秀遂驚，夜將妻子親兵數百人奔晉。晉以秀為驃騎將軍、儀同三司，封會稽公。) สามก๊กจี่ เล่มที่ 51.
- ↑ (江表傳曰：皓大怒，追改秀姓曰厲。) อรรถาธิบายจากเจี่ยงเปี่ยวจฺว้านในสามก๊กจี่ เล่มที่ 51.
- ↑ (干寶晉紀曰：秀在晉朝，初聞皓降，羣臣畢賀，秀稱疾不與，南向流涕曰：「昔討逆弱冠以一校尉創業，今後主舉江南而棄之，宗廟山陵，於此為墟。悠悠蒼天，此何人哉！」朝廷美之。) อรรถาธิบายจากจิ้นจี้ (โดยก้าน เป่า) ในสามก๊กจี่ เล่มที่ 51.
- ↑ (晉諸公贊曰：吳平，降為伏波將軍，開府如故。) อรรถาธิบายจากจิ้นจูกงจ้านในสามก๊กจี่ เล่มที่ 51.
- ↑ (晉諸公贊曰：吳平，降為伏波將軍，開府如故。永寧中卒，追贈驃騎、開府。子儉，字仲節，給事中。) อรรถาธิบายจากจิ้นจูกงจ้านในสามก๊กจี่ เล่มที่ 51.