ซี้แบ้ทัวเชีย

ที่อยู่อาศัยเดิมของตระกูลหวั่งหลี เป็นตัวแทนของรูปแบบสถาปัตยกรรมซี้แบ้ทัวเชีย

ซี้แบ้ทัวเชีย (จีนตัวย่อ: 驷马拖车; จีนตัวเต็ม: 駟馬拖車; พินอิน: sì mǎ tuō chē; เพ็งอิม: si3 bhê2 tua1 cia1, สี่ม้าลากรถ) หรือ ซาเหลาะซี้ฉ่งฉู่ (จีนตัวย่อ: 三落四从厝; จีนตัวเต็ม: 三落四從厝; พินอิน: sān luò sì cóng cuò; เพ็งอิม: san1 loh8 si3 cong5 cu3) เป็นชื่อเรียกสถาปัตยกรรมบ้านหลังใหญ่ที่มีลานภายในหลายแห่ง พร้อมกับลานบ้านหลายแห่ง ในภูมิภาคแต้จิ๋วทางตะวันออกของมณฑลกวางตุ้ง รูปแบบโครงสร้างคล้ายกับแบบ แป๊ะเจี้ยวเฉี่ยวฮ้วง เพียงแต่ต่างกันตรงที่ว่ามีห้องเสริมด้านข้างอีกสองแถวและมีตรอก 2 เส้นที่ทั้ง 2 ข้าง

ลักษณะ

โดยทั่วไปแล้วจะมีอาคารห้องโถงซาจ่อเลาะเป็นอาคารหลัก โดยมีอาคารด้านซ้ายและขวาคอยคุ้มกัน อาคารคุ้มกันในแถบเตี่ยเอี๊ย, กิ๊กเอี๊ย และ โผวเล้ง มักประกอบด้วยซี้เตี๋ยมกิม

ซี้แบ้ทัวเชียส่วนใหญ่สร้างเป็นที่อยู่สำหรับครอบครัวที่ร่ำรวยหรือมีตำแหน่ง ห้องโถงด้านหน้าไว้รับแขก และห้องโถงด้านหลังมีแผ่นจารึกบรรพบุรุษไว้สักการะบรรพบุรุษ สมาชิกในครอบครัวมักอาศัยอยู่ในลานส่วนหลัง ใช้ลานส่วนหน้าเป็นห้องรับแขก ลานกว้างหน้าประตูใช้เพื่อรองรับรถม้าและม้า

โครงสร้างโดยภาพรวมทั้งหมดเป็นแบบสม่ำเสมอและเป็นรูปสี่เหลี่ยมจัตุรัส มีสมมาตรรอบแกนกลาง อาคารหลักอยู่ด้านหน้าต่ำและด้านหลังสูง เน้นที่ห้องโถงหลักเพื่อให้แน่ใจว่ามีแสงสว่างจากด้านหลัง สะท้อนให้เห็นถึงประเพณีวัฒนธรรมของภูมิภาคแต้จิ๋ว ที่ว่าด้วยการแยกแยะระหว่างผู้บังคับบัญชาและผู้ด้อยกว่า, แยกชายและหญิง, ข้างในและข้างนอก และให้ความเคารพเครือญาติ