ซิเมียน

ซิเมียน; ช่วงเวลาที่มีชีวิตอยู่: อีโอซีนช่วงกลาง-โฮโลซีน, 40–0 Ma PreꞒ Ꞓ O S D C P T J K Pg N
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:	สัตว์; Animalia
ไฟลัม:	สัตว์มีแกนสันหลัง; Chordata
ชั้น:	สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม; Mammalia
อันดับ:	วานร; Primates
อันดับย่อย:	ฮาพลอไรนิ; Haplorhini
Infraorder:	Simiiformes; Haeckel, 1866
อนุอันดับ
	Catarrhini; Platyrrhini;
ชื่อพ้อง
	Anthropoids; Pithecoidea; Simiae; Pitheci;

ซิเมียนหรือไพรเมตชั้นสูง (อังกฤษ: simian) เป็นไพรเมตในอันดับย่อย Simiiformes ซึ่งครอบคลุมสัตว์ที่โดยทั่วไปเรียกรวมว่าลิงและเอป ในทางอนุกรมวิธาน กลุ่มนี้แบ่งออกเป็นสองอนุอันดับ ได้แก่ Platyrrhini (ลิงโลกใหม่) และ Catarrhini (ลิงโลกเก่า) โดยกลุ่มหลังแยกย่อยเป็นวงศ์ Cercopithecidae ซึ่งคือลิงโลกเก่าในความหมายแคบ และวงศ์ใหญ่ Hominoidea ซึ่งเป็นกลุ่มเอปรวมถึงมนุษย์

ซิเมียนเป็นญาติใกล้ชิดทางวิวัฒนาการกับทาร์เซียร์ และทั้งสองกลุ่มจัดอยู่ในอันดับย่อยไพรเมตจมูกแห้ง (Haplorhini) กลุ่มซิเมียนมีต้นกำเนิดเมื่อประมาณ 60 ล้านปีก่อนในยุคซีโนโซอิก ต่อมาประมาณ 40 ล้านปีก่อน ซิเมียนได้อพยพไปตั้งถิ่นฐานในทวีปอเมริกาใต้ ทำให้เกิดลิงโลกใหม่ขึ้น ซิเมียนชนิดที่เหลือ (ลิงแคทาร์ไรน์) ได้แยกตัวออกเมื่อประมาณ 25 ล้านปีก่อน กลายเป็นวงศ์ Cercopithecidae และกลุ่มเอป ซึ่งรวมถึงมนุษย์ด้วย

อ้างอิง

↑ Groves, C. (2005-11-16). Wilson, D. E.; Reeder, D. M. (บ.ก.). Mammal Species of the World (3rd ed.). Johns Hopkins University Press. ISBN 0-801-88221-4.
↑ Rylands AB, Mittermeier RA (2009). "The Diversity of the New World Primates (Platyrrhini)". ใน Garber PA, Estrada A, Bicca-Marques JC, Heymann EW, Strier KB (บ.ก.). South American Primates: Comparative Perspectives in the Study of Behavior, Ecology, and Conservation. Springer. ISBN 978-0-387-78704-6.
1 2 3 Haekel, Ernst (1866). Generelle Morphologie, Allgemeine Entwicklungsgeschichte der Organismen. pp. CLX.
↑ Pocock, R. I. (1918-03-05). "On the External Characters of the Lemurs and of Tarsius". Proceedings of the Zoological Society of London (ภาษาอังกฤษ). 88 (1–2): 19–53. doi:10.1111/j.1096-3642.1918.tb02076.x. ISSN 0370-2774.

แหล่งข้อมูลอื่น

[msw3-1] Groves, C. (2005-11-16). Wilson, D. E.; Reeder, D. M. (บ.ก.). Mammal Species of the World (3rd ed.). Johns Hopkins University Press. ISBN 0-801-88221-4.

[SAP-2] Rylands AB, Mittermeier RA (2009). "The Diversity of the New World Primates (Platyrrhini)". ใน Garber PA, Estrada A, Bicca-Marques JC, Heymann EW, Strier KB (บ.ก.). South American Primates: Comparative Perspectives in the Study of Behavior, Ecology, and Conservation. Springer. ISBN 978-0-387-78704-6.

[Haekel-3] 1 2 3 Haekel, Ernst (1866). Generelle Morphologie, Allgemeine Entwicklungsgeschichte der Organismen. pp. CLX.

[4] Pocock, R. I. (1918-03-05). "On the External Characters of the Lemurs and of Tarsius". Proceedings of the Zoological Society of London (ภาษาอังกฤษ). 88 (1–2): 19–53. doi:10.1111/j.1096-3642.1918.tb02076.x. ISSN 0370-2774.

[1]

[2]

[3]

[4]