ซัวร์เตอร์

ในเทวตำนานนอร์ส ซัวร์เตอร์ (นอร์สเก่า: Surtr) คือพญายักษ์ไฟและเป็นผู้พิทักษ์แห่งมูสเป็ลล์สเฮย์เมอร์ (Múspellsheimr) ถูกกล่าวถึงในร้อยกรองเอ็ดดา (Poetic Edda) ว่าเป็นผู้ถือครองดาบเพลิงอันทรงพลังที่ส่องสว่างและร้อนแรงยิ่งกว่าดวงอาทิตย์ แม้ว่าซัวร์เตอร์ถูกเรียกว่าเป็นยักษ์ แต่กลับไม่อยู่ในวงศ์ยักษ์ (Jǫtunn) เขาถูกมองเป็นสิ่งมีชีวิตศักดิ์สิทธิ์ การดำรงอยู่ของซัวร์เตอร์เปรียบเสมือนสภาวะพื้นฐานของเอกภพที่ดำเนินไปพร้อมกับกาลเวลา เป็นตัวตนบรรพกาลที่ดำรงอยู่ก่อนการอุบัติของสิ่งมีชีวิตและโลก และจะอยู่ตลอดไป

ภายหลังการอุบัติของปฐมยักษ์อีเมียร์ (Ymir) และจุดเริ่มต้นของยุคสมัยแห่งทวยเทพ บทบาทของซัวร์เตอร์เลือนหายไปจากประวัติศาสตร์ โดยเขาทำเพียงเฝ้าพิทักษ์มูสเป็ลล์สเฮย์เมอร์อย่างเงียบเชียบ เขาจะมีบทบาทสำคัญอีกครั้งในช่วงเหตุการณ์รักนาร็อก (Ragnarǫk) โดยซัวร์เตอร์จะเป็นผู้นำทัพบุตรแห่งมูสเป็ลล์เข้าโจมตีสถานที่ของทวยเทพ กองทัพของเขาจะควบม้าข้ามสะพานบิฟร็อสต์ (Bifröst) จนสะพานพังทลายลง^[1] จากนั้นซัวร์เตอร์จะปะทะกับเฟร็วเยอร์ (Freyr) ณ ทุ่งวีกรีเดอร์ (Vígríðr) และสามารถสังหารเทพองค์นี้

หลังได้รับชัยชนะ ซัวร์เตอร์จะกวัดแกว่งดาบเพลิงแผดเผาภพทั้งเก้าให้มอดไหม้กลายเป็นจุน^[2] แต่การทำลายล้างนี้ไม่ใช่จุดจบถาวร แต่เป็นกระบวนการชำระล้างจักรวาลที่เสื่อมโทรม เพื่อเตรียมพื้นที่ให้โลกใบใหม่ที่เขียวขจีผุดขึ้นจากมหาสมุทรอีกครั้ง^[3]

อ้างอิง

↑ Crossley-Holland, K. (1980). The Norse Myths. Pantheon Books.
↑ Simek, R. (1993). Dictionary of Northern Mythology (A. Hall, Trans.). D.S. Brewer.
↑ Lindow, J. (2001). Norse Mythology: A Guide to the Gods, Heroes, Rituals, and Beliefs. Oxford University Press.

[1] Crossley-Holland, K. (1980). The Norse Myths. Pantheon Books.

[2] Simek, R. (1993). Dictionary of Northern Mythology (A. Hall, Trans.). D.S. Brewer.

[3] Lindow, J. (2001). Norse Mythology: A Guide to the Gods, Heroes, Rituals, and Beliefs. Oxford University Press.

[1]

[2]

[3]