ซัลมาน ข่าน
ซัลมาน ข่าน | |
|---|---|
ซัลมานในปี ค.ศ. 2023 | |
| เกิด | 27 ธันวาคม ค.ศ. 1965 อินเทาร์, มัธยประเทศ, อินเดีย |
| อาชีพ |
|
| ปีปฏิบัติงาน | ค.ศ. 1988 – ปัจจุบัน |
| บุพการี |
|
| ลายมือชื่อ | |
ซัลมาน สะลีม ข่าน (อังกฤษ: Salman Salim Khan; ฮินดี: सलमान सलीम ख़ान; ชื่อเกิด อับดุล ระชีด สะลีม ซัลมาน ข่าน[a] (อังกฤษ: Abdul Rashid Salim Salman Khan; ฮินดี: अब्दुल रशीद सलीम सलमान ख़ान) เกิดวันที่ 27 ธันวาคม ค.ศ. 1965) เป็นนักแสดง ผู้อำนวยการสร้างภาพยนตร์ และพิธีกรโทรทัศน์ชาวอินเดียที่ทำงานในวงการภาพยนตร์ภาษาฮินดีเป็นหลัก ตลอดระยะเวลาการทำงานกว่าสามทศวรรษ เขาได้รับรางวัลมากมาย รวมถึงรางวัลภาพยนตร์แห่งชาติ 2 รางวัลในฐานะผู้อำนวยการสร้างภาพยนตร์ และรางวัลฟิล์มแฟร์ 2 รางวัลในฐานะนักแสดง[3] เขาได้รับการยกย่องจากสื่อว่าเป็นหนึ่งในนักแสดงที่ได้รับความนิยมและประสบความสำเร็จทางการค้ามากที่สุดของวงการภาพยนตร์อินเดีย[4][5] นิตยสารฟอร์บสได้จัดอันดับให้เขาอยู่ในรายชื่อคนดังที่ได้รับค่าตอบแทนสูงสุดในโลกในปี ค.ศ. 2015 และ ค.ศ. 2018[6][7][8]
ซัลมานเริ่มต้นอาชีพการแสดงด้วยบทบาทสมทบในภาพยนตร์เรื่อง บีวี โห โต ไอสี (Biwi Ho To Aisi - ค.ศ. 1988) ตามมาด้วยบทบาทนำในภาพยนตร์โรแมนติกเรื่อง ไมน์ ปยาร์ กิยา (Maine Pyar Kiya - ค.ศ. 1989) ของสูรัช บัฑชาตยา ซึ่งทำให้เขาได้รับรางวัลฟิล์มแฟร์สาขานักแสดงชายหน้าใหม่ยอดเยี่ยม เขาสร้างชื่อเสียงให้กับตัวเองด้วยภาพยนตร์ที่ประสบความสำเร็จทางการค้าอีกหลายเรื่อง รวมถึงภาพยนตร์โรแมนติกเรื่อง สาจัน (Saajan - ค.ศ. 1991) ของลอว์เรนซ์ ดีซูซา และภาพยนตร์ดราม่าครอบครัวเรื่อง หัม อาปเก ไฮน์ เกาน์..! (Hum Aapke Hain Koun..! - ค.ศ. 1994) และ หัม สาถ สาถ ไฮ (Hum Saath-Saath Hain - ค.ศ. 1999) ซึ่งทั้งสองเรื่องกำกับโดยสูรัช, ภาพยนตร์แอ็คชั่น กรัน อรชุน (Karan Arjun - ค.ศ. 1995) และภาพยนตร์ตลก บีวี โน วัน (Biwi No.1 - ค.ศ. 1999) ซึ่งตามมาหลังจากช่วงที่ภาพยนตร์แนวโรแมนติกคอมเมดี ภาพยนตร์เพลง และดราม่าโศกนาฏกรรมเริ่มซบเซาในช่วงทศวรรษ 2000
ซัลมานกู้ภาพลักษณ์บนจอภาพยนตร์ของเขากลับคืนมาด้วยภาพยนตร์แอ็คชั่น วอนเทด (Wanted - ค.ศ. 2009) และประสบความสำเร็จมากขึ้นในทศวรรษต่อมาด้วยการแสดงนำในภาพยนตร์แอ็คชั่นที่ทำรายได้สูงสุดอย่าง ดะบัง (Dabangg - ค.ศ. 2010), บอดีการ์ด (Bodyguard - ค.ศ. 2011), เอก ถา ไทเกอร์ (Ek Tha Tiger - ค.ศ. 2012), ดะบัง 2 (Dabangg 2 - ค.ศ. 2010), คิก (Kick - ค.ศ. 2014) และ ไทเกอร์ ซินดา ไฮ (Tiger Zinda Hai- ค.ศ. 2017) รวมถึงภาพยนตร์ดราม่า บัจรังคี บายีจัน (Bajrangi Bhaijaan - ค.ศ. 2015) และ สุลตาน (Sultan - ค.ศ. 2016) หลังจากนั้นก็มีภาพยนตร์หลายเรื่องที่ไม่ประสบความสำเร็จทั้งในด้านคำวิจารณ์และรายได้ ยกเว้น ภารัต (Bharat - ค.ศ. 2019) และ ไทเกอร์ 3 (Tiger 3 - ค.ศ. 2023) ซัลมานแสดงในภาพยนตร์ภาษาฮินดีที่ทำรายได้สูงสุดประจำปีติดต่อกันถึง 10 ปี ซึ่งเป็นสถิติสูงสุดของนักแสดงคนหนึ่ง[9]
นอกเหนือจากอาชีพนักแสดงแล้ว ซัลมานยังเป็นพิธีกรรายการโทรทัศน์และส่งเสริมกิจกรรมเพื่อมนุษยธรรมผ่านมูลนิธิ บีอิงฮิวแมนฟอดาชัน (Being Human Foundation) ของเขา[10] เขาเป็นพิธีกรรายการเรียลลิตี บิ๊กก์ บอส (Bigg Boss) มาตั้งแต่ปี ค.ศ. 2010[11] แต่ชีวิตนอกจอของซัลมานเต็มไปด้วยข้อโต้แย้งและปัญหาทางกฎหมาย ในปี ค.ศ. 2015 เขาถูกตัดสินว่ามีความผิดฐานฆ่าคนโดยประมาทในคดีขับรถโดยประมาท ซึ่งเขาขับรถชนคน 5 คน ทำให้มีผู้เสียชีวิต 1 คน แต่คำตัดสินของเขาถูกยกเลิกในการอุทธรณ์[12][13][14][15] เมื่อวันที่ 5 เมษายน ค.ศ. 2018 ซัลมานถูกตัดสินว่ามีความผิดในคดีล่าแบล็กบัก ซึ่งเป็นสัตว์ป่าคุ้มครอง และถูกตัดสินจำคุก 5 ปี[16][17] เมื่อวันที่ 7 เมษายน ค.ศ. 2018 เขาได้รับการประกันตัวในระหว่างการอุทธรณ์[18]
ดูเพิ่ม
[แก้]หมายเหตุ
[แก้]อ้างอิง
[แก้]- ↑ "Sunny Deol, Salman Khan, Dilip Kumar, Sridevi: Bollywood celebs and their surprising original names". The Times of India. 6 พฤศจิกายน 2024.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "SALMAN SALIM KHAN | ZaubaCorp". www.zaubacorp.com. สืบค้นเมื่อ 30 กรกฎาคม 2025.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "Salman Khan on dancing in awards shows". The Indian Express. 17 กรกฎาคม 2017.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Respers France, Lisa (6 พฤษภาคม 2015). "Who is Salman Khan? Only one of the world's biggest stars". CNN. สืบค้นเมื่อ 30 มกราคม 2023.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "SALMAN KHAN: Hail Bollywood's new king". Hindustan Times. 28 สิงหาคม 2012. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 26 สิงหาคม 2013. สืบค้นเมื่อ 17 มกราคม 2013.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Robehmed, Natalie. "Salman Khan's Earnings: $33.5 Million In 2015". Forbes. สืบค้นเมื่อ 14 พฤษภาคม 2019.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "Salman Khan Makes it to Forbes Rich List, Shah Rukh Khan Doesn't". NDTV. PTI. 30 มิถุนายน 2015. สืบค้นเมื่อ 16 ตุลาคม 2023.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "Top 100 Highest Paid Celebrity Entertainers of World 2018". Forbes. สืบค้นเมื่อ 1 พฤศจิกายน 2018.
{{cite magazine}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "Box Office Special Features – Highest Grosser of The Year". Bollywood Hungama. 29 ธันวาคม 2020. สืบค้นเมื่อ 3 สิงหาคม 2021.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Pathak, Ankur (7 มกราคม 2014). "Salman Khan does it again". The Times of India. สืบค้นเมื่อ 27 ธันวาคม 2019.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "Fourth season of Bigg Boss". Emirates 24/7. 1 กันยายน 2014. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 7 กันยายน 2014. สืบค้นเมื่อ 22 กันยายน 2014.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "Salman Khan: Bollywood star jailed for five years in hit-and-run case". BBC News. 6 พฤษภาคม 2015. สืบค้นเมื่อ 6 พฤษภาคม 2015.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "Salman Khan hit-and-run case: Other high-profile hit-and-run cases". India Today. 6 พฤษภาคม 2015. สืบค้นเมื่อ 6 พฤษภาคม 2015.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "As it happened: Salman Khan sentenced to 5 years in jail in hit-and-run case". The Hindu. 6 พฤษภาคม 2015. สืบค้นเมื่อ 6 พฤษภาคม 2015.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "Hit-and-run: Salman walks free after lower court order quashed". The Indian Express. 11 ธันวาคม 2015.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "Blackbuck poaching case: Salman Khan gets 5-year jail term". The Economic Times. 5 เมษายน 2018. สืบค้นเมื่อ 5 เมษายน 2018.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "Bollywood star Khan jailed for five years". BBC. 5 เมษายน 2018. สืบค้นเมื่อ 5 เมษายน 2018.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "1998–2018: A timeline of the blackbuck poaching case". The Economic Times. 7 พฤษภาคม 2018. สืบค้นเมื่อ 13 พฤษภาคม 2020.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)