ซัมเมอร์ของฉัน 500 วัน ไม่ลืมเธอ

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
Jump to navigation Jump to search
ซัมเมอร์ของฉัน 500 วัน ไม่ลืมเธอ
โปสเตอร์ภาพยนตร์
กำกับ Marc Webb
อำนวยการสร้าง
เขียน
บรรยาย Richard McGonagle
นำแสดง
ดนตรีประกอบ
กำกับภาพ Eric Steelberg
ตัดต่อ Alan Edward Bell
จำหน่าย/เผยแพร่ Fox Searchlight Pictures
ฉาย17 มกราคม 2009 (2009-01-17)(Sundance)
สิงหาคม 7, 2009 (United States)
ความยาว 95 minutes
ประเทศ United States
ภาษา English
งบประมาณ $7.5 million[1]
รายได้ $60,722,734[1]

ซัมเมอร์ของฉัน 500 วัน ไม่ลืมเธอ (อังกฤษ: (500) Days of Summer) เป็นภาพยนตร์อเมริกันแนวคอเมดี-ดรามา ในปี ค.ศ. 2009 เขียนบทโดยสก็อตต์ นอยสตัดเตอร์และไมเคิล เอช. เวบเบอร์ กำกับโดย มาร์ก เวบบ์ สร้างโดยมาร์ก วอเตอส์ และนำแสดงโดยโจเซฟ กอร์ดอน-เลวิตต์และซูอีย์ เดสชาเนล ภาพยนตร์ดำเนินไม่เรียงตามลำดับเวลา โดยมีเรื่องราวเกี่ยวกับชายหนุ่มที่เล่าถึงความทรงจำในการผิดหวังต่อความรัก[2]

ภาพยนตร์ในการผลิตของค่ายอิสระ โดยฟอกซ์เสิร์ชไลต์พิกเจอส์ ได้เป็นตัวแทนจัดจำหน่าย ฉายรอบปฐมทัศน์ที่เทศกาลภาพยนตร์ซันแดนซ์ ค.ศ. 2009 ได้รับเสียงวิจารณ์ด้านบวกและประสบความสำเร็จระยะเวลานาน (sleeper hit) มีรายได้รวมจากทั่วโลก 60 ล้านเหรียญดอลลาร์สหรัฐ จากทุนสร้างเพียง 7.5 ล้านเหรียญดอลลาร์ นักวิจารณ์ชื่นชมว่าเป็นหนึ่งในภาพยนตร์ที่ดีที่สุดในปี ค.ศ. 2009 และได้รับการเปรียบเทียบกับภาพยนตร์อย่าง Annie Hall และ High Fidelity[2][3][4]

เนื้อเรื่องโดยนิติเองจ้า[แก้]

ภาพยนตร์เรื่องนี้ใช้วิธีการเล่าเรื่องแบบไม่เรียงลำดับเวลา โดยจะตัดสลับไปมาระหว่างเหตุการณ์ในช่วง 500 วันที่ทอมรู้จักกับซัมเมอร์ และใช้แอนิเมชันแสดงตัวเลขบอกลำดับวันที่เหตุการณ์นั้นกำลังถูกเล่าอยู่

ทอม แฮนเซ่น ทำงานเป็นนักเขียนให้บริษัทผลิตการ์ดอวยพรแห่งหนึ่ง ในวันที่ 8 มกราคม ทอมได้รู้จักกับซัมเมอร์ ฟินน์ ผู้ช่วยคนใหม่ของเจ้านายเขา และตกหลุมรักเธอแทบจะในทันที ในคืนหนึ่งที่ร้านคาราโอเกะงานเลี้ยงของบริษัท ทอมและแมคเคนซีเพื่อนของเขานั่งดื่มเหล้าคุยกับซัมเมอร์ถึงเรื่องมุมมองความรัก ทอมเชื่อในเรื่องรักแท้ และการที่ชะตาจะลิขิตให้พบกับคนที่ใช่ เขาและซัมเมอร์สนิทกันมากขึ้นทีละน้อยในเวลาต่อๆมา แม้ซัมเมอร์จะบอกว่าเธอเองไม่เคยเชื่อในเรื่องรักแท้ และไม่คิดที่จะคบใครจริงจัง

หลายเดือนต่อมาหลังจากทั้งคู่มีความสัมพันธ์กัน ทอมทะเลาะกับซัมเมอร์เป็นครั้งแรก เมื่อเขามีเรื่องกับชายหนุ่มที่พยายามมาจีบเธอในบาร์ เมื่อเวลาผ่านไปทั้งคู่เริ่มระหองระแหงกันมากขึ้น จนกระทั่งซัมเมอร์ตัดสินใจบอกเลิก ทอมรับไม่ได้และเริ่มมีอาการซึมเศร้า จนเจ้านายของเขาต้องย้ายให้ไปนั่งทำงานในห้องทำงานเดี่ยว และซัมเมอร์ลาออกจากงาน

ทั้งคู่บังเอิญเจอกันอีกครั้งในงานเลี้ยงแต่งงานของเพื่อนร่วมงานคนหนึ่ง และเต้นรำด้วยกัน ระหว่างกลับบ้านทั้งคู่นั่งติดกันและซัมเมอร์เชิญทอมไปงานเลี้ยงเล็กๆที่อพาร์ทเมนต์ของเธอ ทอมหวังว่าเขาจะขอคืนดีกับซัมเมอร์ ในขณะที่ความเป็นจริง ทอมสังเกตเห็นแหวนหมั้นที่นิ้วนางของซัมเมอร์ และตระหนักได้ว่างานเลี้ยงนั้นมีขึ้นเพื่ออะไร นับจากวันนั้นทอมก็จมอยู่กับความซึมเศร้าถึงขีดสุด และไม่ทำอะไรนอกจากดื่มสุรา วันหนึ่งขณะที่ยังเมาค้าง เขาระเบิดอารมณ์ใส่เจ้านายขณะกำลังประชุมงานกัน และทอมขอลาออกจากงาน

เมื่อเวลาผ่านไป อาการของทอมก็เริ่มดีขึ้น เขาเลิกเมาหัวราน้ำและตั้งใจจะเปลี่ยนไปทำงานเป็นสถาปนิก ซึ่งเขาเรียนจบมาโดยตรง ทอมเริ่มฝึกเขียนแบบและสมัครงานไปตามที่ต่างๆ

วันที่ 488 ซัมเมอร์ได้พบกับทอมในสวนสาธารณะที่เป็นมุมโปรดของทอมในเมือง และเปิดใจคุยกันถึงเรื่องที่ผ่านมา ทอมไม่เข้าใจการตัดสินใจแต่งงานของซัมเมอร์ เธอจึงเปิดเผยว่าเธอเองก็ไม่เคยเชื่อในรักแท้หรือพรหมลิขิต จนกระทั่งได้พบกับชายคนที่ทำให้เธอได้มั่นใจ ซึ่งไม่เคยเกิดขึ้นเลยระหว่างที่เธอคบกับทอม ก่อนจากกัน ทอมอวยพรให้ชีวิตคู่ของซัมเมอร์มีความสุข

วันที่ 500 ทอมมีนัดสัมภาษณ์งานที่สำนักงานสถาปนิกแห่งหนึ่ง และได้พบหญิงสาวหน้าตาดีที่มารอสัมภาษณ์งานเดียวกัน ทั้งคู่สนทนากันและพบว่ามีความชอบเหมือนกันในหลายๆด้าน รวมทั้งหญิงสาวจำทอมได้จากมุมโปรดที่ทอมไปนั่งเป็นประจำด้วย ทอมลังเลอยู่ชั่วครู่ ก่อนก็ตัดสินใจเอ่ยปากชวนหญิงสาวไปทานกาแฟหลังสัมภาษณ์งานเสร็จ หญิงสาวปฏิเสธในทีแรก แต่ก็ตอบตกลงในที่สุด ทั้งคู่จับมือแนะนำตัวกัน หญิงสาวบอกว่าเธอชื่อ "ออทั่ม" (ฤดูใบไม้ร่วง) ภาพยนตร์จบลงที่การย้อนมาเริ่มนับหนึ่งใหม่ กับความสัมพันธ์ที่กำลังจะเริ่มจากนี้

เสียงตอบรับ[แก้]

ภาพยนตร์ได้รับรางวัลแซเทลไลต์สาขาบทดั้งเดิมยอดเยี่ยมและได้รับรางวัลอินดีเพนเดนต์สปิริตอวอร์ดสาขาบทภาพยนตร์ยอดเยี่ยม และได้เสนอเข้าชิงรางวัลลูกโลกทองคำครั้งที่ 67 สาขาภาพยนตร์ยอดเยี่ยมและนักแสดงยอดเยี่ยม

อ้างอิง[แก้]

  1. 1.0 1.1 "(500) Days of Summer(2009)". Box Office Mojo. Amazon.com. Archived from the original on 2009-09-03. สืบค้นเมื่อ 2009-08-26. 
  2. 2.0 2.1 "500 Days of Summer (2009)". Rotten Tomatoes. Flixster. สืบค้นเมื่อ 2009-09-07. 
  3. Buchanan, Jason. "500 Days of Summer > Overview". Allmovie. สืบค้นเมื่อ 2010-01-07. 
  4. Puig, Claudia (2009-07-19). "Bask in the warmth of delightful 'Psuedo intellectual Hipster Trash'". USA Today. สืบค้นเมื่อ 19 July 2009.