ซะจีน
หน้าตา
ซะจีน
စကျင် | |
|---|---|
หมู่บ้าน | |
| พิกัด: 22°17′40″N 96°04′20″E / 22.294399°N 96.072258°E | |
| ประเทศ | |
| ภาค | |
| อำเภอ | อำเภออองมเยตาซาน |
| เมือง | มะตะยา |
| ประชากร (2014) | 5,800 คน |
| เขตเวลา | UTC+6.30 (MST) |
ซะจีน (พม่า: စကျင်; Sagyin) เป็นหมู่บ้านในภาคมัณฑะเลย์ ประเทศพม่า ชื่อของหมู่บ้านเป็นคำภาษาพม่าแปลว่า หินอ่อน ซะจีนเป็นที่ตั้งของเหมืองหินอ่อนที่ใหญ่ที่สุดในประเทศ ซึ่งคือ เขาซะจีน (เขาหินอ่อน)[1] หินอ่อนขาวพม่ามีราคาในท้องตลาด และโดดเด่นที่ความแข็งกับผิวสัมผัส[2] ประชากรในหมู่บ้านมีขนาด 5,800 คน 2,000 ครัวเรือน ในจำนวนนี้ 80% ทำงานในอุตสาหกรรมเหมืองหินอ่อนไปจนถึงอุตสาหกรรมแกะสลักหินอ่อน[1][2] ในสมัยรัฐบาลทหาร บริษัทที่มีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับกองทัพกับประเทศจีน ได้รับใบอนุญาตขุดเจาะหินอ่อนในซะจีนนานหลายทศวรรษ[3]
หินอ่อนซะจีนถูกนำมาใช้ในสถานที่สำคัญทางศาสนาพุทธ ยกตัวอย่างเช่นพระประธานแกะสลักจากหินอ่อนที่วัดเจาะตอจี้ วัดสมัยโก้นบองในมัณฑะเลย์[4], จารึกพระไตรปิฎกที่เจดีย์กุโตดอในมัณฑะเลย์ และพระประธานของวัดพุทธพม่าในประเทศสิงคโปร์[5]
อ้างอิง
[แก้]- 1 2 Mann, Zarni (2014-04-23). "A Cloud Hangs Over Marble-Crafting Village in Burma". The Irrawaddy (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). สืบค้นเมื่อ 2023-03-31.
- 1 2 "From statues to toothpaste, the Myanmar village 'blessed' with marble bounty". Reuters (ภาษาอังกฤษ). 2020-07-16. สืบค้นเมื่อ 2023-03-31.
- ↑ "The Fight Over Myanmar's Marble Hills". The ASEAN Post (ภาษาอังกฤษ). 2020-08-20. สืบค้นเมื่อ 2023-03-31.
- ↑ Fiala, Robert D. "Kyauktawgyi Paya Temple". Asian Historical Architecture. สืบค้นเมื่อ 10 July 2015.
- ↑ Than, "A Brief History of the Burmese Temple, Singapore", Burmese Buddhist Temple Newsletter, vol. 10, no. 1, July 1996.