ข้ามไปเนื้อหา

ซะจีน

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ซะจีน
စကျင်
หมู่บ้าน
ซะจีนตั้งอยู่ในประเทศพม่า
ซะจีน
ซะจีน
พิกัด: 22°17′40″N 96°04′20″E / 22.294399°N 96.072258°E / 22.294399; 96.072258
ประเทศ พม่า
ภาค ภาคมัณฑะเลย์
อำเภออำเภออองมเยตาซาน
เมืองมะตะยา
ประชากร
 (2014)
5,800 คน
เขตเวลาUTC+6.30 (MST)

ซะจีน (พม่า: စကျင်; Sagyin) เป็นหมู่บ้านในภาคมัณฑะเลย์ ประเทศพม่า ชื่อของหมู่บ้านเป็นคำภาษาพม่าแปลว่า หินอ่อน ซะจีนเป็นที่ตั้งของเหมืองหินอ่อนที่ใหญ่ที่สุดในประเทศ ซึ่งคือ เขาซะจีน (เขาหินอ่อน)[1] หินอ่อนขาวพม่ามีราคาในท้องตลาด และโดดเด่นที่ความแข็งกับผิวสัมผัส[2] ประชากรในหมู่บ้านมีขนาด 5,800 คน 2,000 ครัวเรือน ในจำนวนนี้ 80% ทำงานในอุตสาหกรรมเหมืองหินอ่อนไปจนถึงอุตสาหกรรมแกะสลักหินอ่อน[1][2] ในสมัยรัฐบาลทหาร บริษัทที่มีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับกองทัพกับประเทศจีน ได้รับใบอนุญาตขุดเจาะหินอ่อนในซะจีนนานหลายทศวรรษ[3]

หินอ่อนซะจีนถูกนำมาใช้ในสถานที่สำคัญทางศาสนาพุทธ ยกตัวอย่างเช่นพระประธานแกะสลักจากหินอ่อนที่วัดเจาะตอจี้ วัดสมัยโก้นบองในมัณฑะเลย์[4], จารึกพระไตรปิฎกที่เจดีย์กุโตดอในมัณฑะเลย์ และพระประธานของวัดพุทธพม่าในประเทศสิงคโปร์[5]

อ้างอิง

[แก้]
  1. 1 2 Mann, Zarni (2014-04-23). "A Cloud Hangs Over Marble-Crafting Village in Burma". The Irrawaddy (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). สืบค้นเมื่อ 2023-03-31.
  2. 1 2 "From statues to toothpaste, the Myanmar village 'blessed' with marble bounty". Reuters (ภาษาอังกฤษ). 2020-07-16. สืบค้นเมื่อ 2023-03-31.
  3. "The Fight Over Myanmar's Marble Hills". The ASEAN Post (ภาษาอังกฤษ). 2020-08-20. สืบค้นเมื่อ 2023-03-31.
  4. Fiala, Robert D. "Kyauktawgyi Paya Temple". Asian Historical Architecture. สืบค้นเมื่อ 10 July 2015.
  5. Than, "A Brief History of the Burmese Temple, Singapore", Burmese Buddhist Temple Newsletter, vol. 10, no. 1, July 1996.