ช่อม่วง
หน้าตา
| ประเภท | ขนม ของว่าง |
|---|---|
| แหล่งกำเนิด | ไทย |
| ภูมิภาค | ภาคกลาง |
| ผู้สร้างสรรค์ | ชาววัง |
| อุณหภูมิเสิร์ฟ | อุ่น |
| ส่วนผสมหลัก | แป้งต่าง ๆ ไส้เนื้อสัตว์หรือหวาน |
ช่อม่วง เป็นชื่อขนมไทยชนิดหนึ่ง สันนิษฐานว่าเกิดขึ้นในสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย[1] พบในบทพระราชนิพนธ์เรื่อง กาพย์เห่ชมเครื่องคาวหวาน ดังความว่า[2]
| ๏ ช่อม่วงเหมาะมีรศ | หอมปรากฎกลโกสุม | |
| คิดสีสไบคลุม | หุ้มห่มม่วงดวงพุดตาล |
ขนมช่อม่วงทำจากแป้งข้าวเจ้า แป้งมันและแป้งท้าวยายม่อม นำมานวดจนเนียน แล้วห่อไส้โดยไส้ของขนมช่อม่วงนิยมทำจากเนื้อสัตว์ นำมาผัดกับเครื่องปรุงรสต่าง ๆ จากนั้นนำไปนึ่งจนสุก บ้างเป็นไส้หวานทำจากฟักเชื่อมและงาขาวคล้ายไส้ขนมเปี๊ยะ ส่วนสีม่วงของขนมช่อม่วงนั้น ได้จากการนำดอกอัญชัน จากนั้นนำมาผสมกับแป้งก่อนนำไปห่อไส้[3] ถ้าเป็นไส้คาวจะเสิร์ฟคู่กับผักชี ผักกาดหอม และพริกขี้หนู แต่ถ้าเป็นไส้หวานนิยมพรมน้ำกะทิลงบนตัวขนมก่อนเสิร์ฟแทน[4]
อ้างอิง
[แก้]- ↑ "ช่อม่วง ภูมิหลังอาหารชาววังรูปสวย รวยรส". นิตยสารวาไรตี้เพื่อสุขภาพ @Rama.
- ↑ "พระราชนิพนธ์รัชกาลที่ ๒". วัชรญาณ.
- ↑ "วิธีทำขนมช่อม่วง สูตรขนมไทยแบบชาววัง".
- ↑ ณัฐณิชา ทวีมาก. "ถอดรหัส 'อาหารว่างไทย' จากกาพย์เห่ชมเครื่องคาวหวาน".