ช่วงการหลับที่มีการกลอกตาอย่างรวดเร็ว

บทความนี้อ้างอิงคริสต์ศักราช/คริสต์ทศวรรษ/คริสต์ศตวรรษ ซึ่งเป็นสาระสำคัญของเนื้อหา

ช่วงการหลับที่มีการกลอกตาอย่างรวดเร็ว หรือ เร็มสลีป (rapid eye movement sleep, REM sleep หรือ REMS) คือช่วงที่มีความพิเศษของการหลับในสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม (รวมถึงมนุษย์) และนก ซึ่งมีลักษณะเด่นคือการเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็วแบบสุ่มของตาร่วมกับการที่กล้ามเนื้อทั่วร่างกายมีความตึงต่ำ (muscle tone) และผู้หลับมักมีฝันที่ชัดเจน ในช่วงนี้ อุณหภูมิของแกนกลางร่างกายและสมองจะเพิ่มขึ้น ขณะที่อุณหภูมิผิวหนังจะลดลงถึงระดับต่ำสุด^[1]

เร็มสลีปยังมีชื่อเรียกอีกว่า ยังมีชื่อเรียกอีกว่า ช่วงการหลับแบบปฏิทรรศน์ (paradoxical sleep; PS) หรือบางครั้งเรียก ช่วงการหลับแบบไม่เป็นจังหวะ (desynchronized sleep) หรือ ช่วงการหลับแบบฝัน (dreamy sleep)^[2] เนื่องจากมีสภาพคล้ายทางสรีรวิทยากับสภาวะตื่น เช่น คลื่นสมองที่รวดเร็ว แรงดันไฟฟ้าต่ำ และไม่เป็นจังหวะ กิจกรรมทางไฟฟ้าและเคมีที่ควบคุมช่วงการหลับนี้เริ่มในก้านสมอง โดยมีลักษณะเด่นคือมีสารสื่อประสาท อะเซทิลโคลีน (acetylcholine) อยู่เป็นจำนวนมาก และแทบไม่มีสารสื่อประสาทประเภทโมโนเอมีนได้แก่ ฮิสตามีน เซโรโทนิน และนอร์เอพิเนฟรีน^[3] ประสบการณ์ในช่วงเร็มสลีปมักจะไม่ได้รับการเก็บไว้ในความทรงจำถาวร เนื่องจากไม่มีสารสื่อประสาทนอร์เอพิเนฟรีน^[2]

เร็มสลีปมีความแตกต่างทางสรีรวิทยาจากช่วงการหลับอื่น ซึ่งเรียกรวมกันว่า เอ็นเร็มสลีป (NREM sleep, NREMS, non-REM sleep หรือ synchronized sleep) ซึ่งการขาดการเร้าทางการมองเห็นและการได้ยิน (การขาดการรับรู้จากการรับสัมผัส) ในช่วงเร็มสลีปอาจทำให้เกิดอาการประสาทหลอน^[4]^{[ไม่อยู่ในแหล่งอ้างอิง]}^{[ต้องการเลขหน้า]} เร็มสลีปและเอ็นเร็มสลีปจะสลับกันในแต่ละวัฐจักรการหลับ โดยรอบหนึ่งกินเวลาประมาณ 90 นาทีในผู้ใหญ่ เมื่อการหลับดำเนินไปแต่ละรอบ สัดส่วนของเร็มสลีปจะเพิ่มขึ้น การเปลี่ยนเข้าสู่เร็มสลีปมาพร้อมกับการเปลี่ยนแปลงทางกายอย่างเด่นชัด โดยเริ่มจากคลื่นไฟฟ้าที่เรียกว่า "คลื่นพอนโต-เจนิกูโล-อ็อกซิพิทอล" หรือคลื่นพีจีโอ (ponto-geniculo-occipital waves) ซึ่งเริ่มต้นจากก้านสมอง เร็มสลีปจะเกิดขึ้นประมาณ 4 ครั้งในช่วงนอนหลับ 7 ชั่วโมง^[5] อวัยวะต่าง ๆ ในช่วงเร็มสลีปจะระงับภาวะธำรงดุลส่วนกลาง ทำให้เกิดความผันผวนอย่างมากในการหายใจ การปรับอุณหภูมิกาย และการไหลเวียน ซึ่งไม่เกิดขึ้นในระยะการหลับหรือการตื่นรูปแบบอื่น ร่างกายจะสูญเสียความตึงของกล้ามเนื้ออย่างรวดเร็ว ซึ่งเรียกสภาวะนี้ว่า การขาดความตึงขณะช่วงการหลับที่มีการกลอกตาอย่างรวดเร็ว (REM atonia)^[3]^[6]

ในปี 1953 ศาสตราจารย์นาธาเนียล ไคลต์แมน (Nathaniel Kleitman) และยูจีน แอสเซอรินสกี (Eugene Aserinsky) ซึ่งเป็นนักศึกษาของเขา ได้ระบุลักษณะของการกลอกตาอย่างรวดเร็วและการเชื่อมโยงกับความฝัน ต่อมาเร็มสลีปได้รับการอธิบายเพิ่มเติมโดยนักวิจัยคนอื่น เช่น วิลเลียม ดีเมนต์ (William Dement) และมิเชล ชูเวต์ (Michel Jouvet) โดยมีการทดลองมากมายที่ปลุกผู้เข้าทดสอบทุกครั้งที่พวกเขาเริ่มเข้าสู่ช่วงเร็มสลีปซึ่งก่อให้เกิดสภาวะที่เรียกว่า ภาวะขาดการหลับขณะช่วงการหลับที่มีการกลอกตาอย่างรวดเร็ว (REM deprivation) และเมื่อผู้เข้าทดลองได้รับอนุญาตให้หลับตามปกติอีกครั้ง มักได้รับประสบการณ์ที่เรียกว่าการเพิ่มขึ้นของระยะเวลา ความถี่ และความลึกของช่วงการหลับที่มีการกลอกตาอย่างรวดเร็ว (REM rebound) เทคนิคของประสาทศัลยศาสตร์ การฉีดสารเคมี การบันทึกคลื่นไฟฟ้าสมอง การกราดภาพตัดขวางด้วยการปล่อยโพซิตรอน และรายงานของผู้ฝันหลังตื่นนอน ล้วนได้รับการนำมาใช้เพื่อศึกษาช่วงการหลับนี้^[7]

เชิงอรรถและอ้างอิง

↑ Altini, Marco; Kinnunen, Hannu (2021-06-23). "The Promise of Sleep: A Multi-Sensor Approach for Accurate Sleep Stage Detection Using the Oura Ring". Sensors (Basel, Switzerland). 21 (13): 4302. Bibcode:2021Senso..21.4302A. doi:10.3390/s21134302. ISSN 1424-8220. PMC 8271886. PMID 34201861.
1 2 Hall JE (2010). Guyton and Hall Textbook of Medical Physiology E-Book (ภาษาอังกฤษ). Elsevier Health Sciences. ISBN 978-1-4377-2674-9.
1 2 อ้างอิงผิดพลาด: ป้ายระบุ <ref> ไม่ถูกต้อง ไม่มีการกำหนดข้อความสำหรับอ้างอิงชื่อ "BrownMcCarley"
↑ Orem J (2012). Physiology in Sleep (ภาษาอังกฤษ). Elsevier. ISBN 978-0-323-15416-1.
↑ Mallick BN, Pandi-Perumal SR, McCarley RW, Morrison AR (2011). Rapid Eye Movement Sleep: Regulation and Function (ภาษาอังกฤษ). Cambridge University Press. ISBN 978-1-139-50378-5.
↑ อ้างอิงผิดพลาด: ป้ายระบุ <ref> ไม่ถูกต้อง ไม่มีการกำหนดข้อความสำหรับอ้างอิงชื่อ "LaiSiegel"
↑ Deboer T (พฤษภาคม 2007). "Technologies of sleep research". Cellular and Molecular Life Sciences. 64 (10): 1227–1235. doi:10.1007/s00018-007-6533-0. PMC 2771137. PMID 17364139.{{cite journal}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)

อ่านเพิ่มเติม

Antrobus JS, Bertini M (1992). The Neuropsychology of Sleep and Dreaming. Hillsdale, NJ: Lawrence Erlbaum Associates. ISBN 0-8058-0925-2.
Ellman SJ, Antrobus JS (1991). The Mind in Sleep: Psychology and Psychophysiology (พิมพ์ครั้งที่ Second). John Wiley & Sons, Inc. ISBN 0-471-52556-1.
Mallick BA, Pandi-Perumal SR, McCarley RW, Morrison AR (2011). Rapid Eye Movement Sleep: Regulation and Function. Cambridge University Press. ISBN 978-0-521-11680-0.
Monti JM, Pandi-Perumal SR, Sinton CM (2008). Neurochemistry of Sleep and Wakefulness. Cambridge University Press. ISBN 978-0-521-86441-1.
Lee CW, Cuijpers P (มิถุนายน 2013). "A meta-analysis of the contribution of eye movements in processing emotional memories". Journal of Behavior Therapy and Experimental Psychiatry. 44 (2): 231–9. doi:10.1016/j.jbtep.2012.11.001. PMID 23266601.{{cite journal}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
Snyder F (สิงหาคม 1966). "Toward an evolutionary theory of dreaming". The American Journal of Psychiatry. 123 (2): 121–142. doi:10.1176/ajp.123.2.121. PMID 5329927.{{cite journal}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
Edward F. Pace-Schott, บ.ก. (2003). Sleep and Dreaming: Scientific Advances and Reconsiderations. Cambridge University Press. ISBN 978-0-521-00869-3.
Koulack D (1991). To Catch A Dream: Explorations of Dreaming. New York: SUNY.
Nguyen TQ, Liang CL, Marks GA (สิงหาคม 2013). "GABA(A) receptors implicated in REM sleep control express a benzodiazepine binding site". Brain Research. 1527: 131–140. doi:10.1016/j.brainres.2013.06.037. PMC 3839793. PMID 23835499.{{cite journal}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
Liang CL, Marks GA (มกราคม 2014). "GABAA receptors are located in cholinergic terminals in the nucleus pontis oralis of the rat: implications for REM sleep control". Brain Research. 1543: 58–64. doi:10.1016/j.brainres.2013.10.019. PMID 24141149. S2CID 46317814.{{cite journal}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
Grace KP, Vanstone LE, Horner RL (ตุลาคม 2014). "Endogenous cholinergic input to the pontine REM sleep generator is not required for REM sleep to occur". The Journal of Neuroscience. 34 (43): 14198–14209. doi:10.1523/JNEUROSCI.0274-14.2014. PMC 6608391. PMID 25339734.{{cite journal}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
Moreland RB, Nehra A (1999). "Pathosphysiology of erectile dysfunction; a molecular basis, role of NPT in maintaining potency". ใน Carson III CC, Kirby RS, Goldstein I (บ.ก.). Textbook of Erectile Dysfunction. Oxford, U.K.: Isis Medical Media, Ltd. น. 105–115.

แหล่งข้อมูลอื่น

PBS' NOVA episode "What Are Dreams?" Video and Transcript
LSDBase – an open sleep research database with images of REM sleep recordings.

[1] Altini, Marco; Kinnunen, Hannu (2021-06-23). "The Promise of Sleep: A Multi-Sensor Approach for Accurate Sleep Stage Detection Using the Oura Ring". Sensors (Basel, Switzerland). 21 (13): 4302. Bibcode:2021Senso..21.4302A. doi:10.3390/s21134302. ISSN 1424-8220. PMC 8271886. PMID 34201861.

[Hall_2010-2] 1 2 Hall JE (2010). Guyton and Hall Textbook of Medical Physiology E-Book (ภาษาอังกฤษ). Elsevier Health Sciences. ISBN 978-1-4377-2674-9.

[BrownMcCarley-3] 1 2 อ้างอิงผิดพลาด: ป้ายระบุ <ref> ไม่ถูกต้อง ไม่มีการกำหนดข้อความสำหรับอ้างอิงชื่อ "BrownMcCarley"

[4] Orem J (2012). Physiology in Sleep (ภาษาอังกฤษ). Elsevier. ISBN 978-0-323-15416-1.

[5] Mallick BN, Pandi-Perumal SR, McCarley RW, Morrison AR (2011). Rapid Eye Movement Sleep: Regulation and Function (ภาษาอังกฤษ). Cambridge University Press. ISBN 978-1-139-50378-5.

[LaiSiegel-6] อ้างอิงผิดพลาด: ป้ายระบุ <ref> ไม่ถูกต้อง ไม่มีการกำหนดข้อความสำหรับอ้างอิงชื่อ "LaiSiegel"

[7] Deboer T (พฤษภาคม 2007). "Technologies of sleep research". Cellular and Molecular Life Sciences. 64 (10): 1227–1235. doi:10.1007/s00018-007-6533-0. PMC 2771137. PMID 17364139.{{cite journal}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]

[6]

[7]