ข้ามไปเนื้อหา

ชือโหยว

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ชือโหยว
ชือโหยวที่ปรากฏที่สุสานของราชวงศ์ฮั่น
จีน蚩尤
ความหมายตามตัวอักษรWormy Transgressor[1]
การถอดเสียง
ภาษาจีนมาตรฐาน
พินอินchīyóu
เวด-ไจลส์Chʻih1-yu2
IPA[ʈʂʰí.jǒu]
กวางตุ้งมาตรฐาน
ยฺหวิดเพ็งci1 jau4
จีนสมัยกลาง
จีนสมัยกลาง/t͡ɕʰɨ ɦɨu/
จีนเก่า
เจิ้งจาง/*tʰjɯ ɢʷɯ/

ชือโหยว (จีน: 蚩尤; พินอิน: Chīyóu) เป็นผู้นำของชนเผ่าจิ่วหลี (九黎) ในประเทศจีนยุคโบราณ[2] ชือโหยวเป็นที่รู้จักจากการเป็นผู้ที่พ่ายแพ้ในการรบกับหวงตี้ (จักรพรรดิเหลือง) ในยุคสามราชาห้าจักรพรรดิในเทพปกรณัมจีน[2][3][4] ส่วนลู่ฉื่อ หนีงสือประวัติศาสตร์สมัยราชวงศ์ซ่ง ระบุนามสกุลของชือโหยวเป็นเจียง () และเขาเป็นลูกหลานของจักรพรรดิหยาน[5]

ชือโหยวมักเกี่ยวข้องกับความโกลาหลและสงคราม ทำให้เขาได้รับสถานะเป็นเทพปีศาจในการตีความตำนานในภายหลัง โดยเฉพาะในจีนตอนเหนือ ในธรรมเนียมเต๋าบางส่วน เขาเป็นปีศาจหรือเทพชั่วที่เป็นตัวแทนสงครามและความรุนแรง ภาพของเขายังถูกใช้เป็นผู้ปกป้อง โดยเฉพาะในหมู่ทหารที่มองว่าเขาเป็นเทพแห่งสงครามที่สามารถป้องกันในสนามรบได้battle.[6][7] ในทางกลับกัน สำหรับชาวม้งบางส่วน ชือโหยว หรือ Txiv Yawg[8] เป็นกษัตริย์ในตำนานผู้เฉลียวฉลาด[9]

ในตำนานได้บรรยายลักษณะของชือโหยวว่ามีศีรษะเป็นทองแดง มีหน้าผากเป็นเหล็ก[10] มี 4 ตา 8 แขน ทุกมือถืออาวุธแหลมคม[11] ในบางแหล่งระบุว่าชือโหยวมีศีรษะเหมือนวัวกระทิงมีสองเขา แต่มีกายเป็นมนุษย์[11] กล่าวกันว่าชือโหยวมีความดุร้ายและมีพี่น้อง 81 คน[11] ข้อมูลประวัติศาสตร์หลายแห่งมักระบุเขาเป็น 'ผู้นำที่กล้าหาญ'[5] เช่นเดียวกันกับ 'กล้า'[12] บางแหล่งอ้างว่าเลข 81 ควรจะเกี่ยวข้องกับ 81 ตระกูลในอาณาจักรของเขามากกว่า[13]

อ้างอิง

[แก้]
  1. "Chinese literature - Mythology, Folklore, Legends | Britannica".
  2. 1 2 戴逸, 龔書鐸. (2003) [2002]. 中國通史. 史前 夏 商 西周. Intelligence press. p. 32. ISBN 962-8792-80-6.
  3. Lee, James (2006). James Lee Astrology guide 2006 English edition. World publishing co. p. 318. ISBN 962-432-503-0.
  4. Greg Woolf (2007). Ancient civilizations: the illustrated guide to belief, mythology, and art. Barnes & Noble. p. 213. ISBN 978-1-4351-0121-0.
  5. 1 2 Luo Mi (罗泌). Lushi. 后记四:蚩尤传.
  6. "Chi You 蚩尤 (chī yóu) - China Beasts and Legends". www.chinabeastsandlegends.com (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 2024-09-17.
  7. Theobald, Ulrich. "Chi You 蚩尤 (www.chinaknowledge.de)". www.chinaknowledge.de (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 2024-09-17.
  8. ม้ง: Zid Yeus; Xong: Puob Youl; RPA แบบลาว White Hmong: Txiv Yawg /tsi ʝaɨ/
  9. Ya Po Cha (2010). An Introduction to Hmong Culture. McFarland. p. 8. ISBN 978-0-7864-4951-4.
  10. 戴逸, 龔書鐸. (2003) [2002]. 中國通史. 史前 夏 商 西周. Intelligence press. p. 32. ISBN 962-8792-80-6.
  11. 1 2 3 王恆偉. (2005) (2006) 中國歷史講堂 #1 遠古至春秋. 中華書局. ISBN 962-8885-24-3. p 11-13.
  12. 司马, . 史记. 五帝本纪.
  13. Ya Po Cha (2010). An Introduction to Hmong Culture. McFarland. p. 8. ISBN 978-0-7864-4951-4.

บรรณานุกรม

[แก้]
  • Michael J. Puett, The Ambivalence of Creation: Debates Concerning Innovation and Artifice in Early China. 2001