ถนนนักสู้ สู่ทีมเบสบอล
บทความนี้ต้องการการจัดหน้า จัดหมวดหมู่ ใส่ลิงก์ภายใน หรือเก็บกวาดเนื้อหา ให้มีคุณภาพดีขึ้น คุณสามารถปรับปรุงแก้ไขบทความนี้ได้ และนำป้ายออก พิจารณาใช้ป้ายข้อความอื่นเพื่อชี้ชัดข้อบกพร่อง |
บทความนี้ทั้งหมดหรือบางส่วน มีเนื้อหา รูปแบบ หรือลักษณะการนำเสนอที่ไม่เหมาะสมสำหรับสารานุกรม (ธันวาคม 2012) |
| ถนนนักสู้ สู่ทีมเบสบอล | |
| แนว | |
|---|---|
| มังงะ | |
| เขียนโดย | ทากูยะ มิตสึดะ |
| สำนักพิมพ์ | โชงากูกัง |
| ในเครือ | Shōnen Sunday Comics |
| นิตยสาร | โชเน็งซันเดย์รายสัปดาห์ |
| ตีพิมพ์ตั้งแต่ | 3 สิงหาคม พ.ศ. 2537 – 7 กรกฎาคม พ.ศ. 2553 |
| จำนวนเล่ม | 78 เล่ม |
| อนิเมะโทรทัศน์ | |
| กำกับโดย |
|
| ดนตรีโดย | Noriyuki Asakura |
| สตูดิโอ |
|
| เครือข่าย | |
| ฉาย | 13 พฤศจิกายน พ.ศ. 2547 – 25 กันยายน พ.ศ. 2553 |
| ตอน | 154 ตอน + 3 โอวีเอ |
| ภาพยนตร์อนิเมะ | |
| Major: Yūjō no Winning Shot | |
| กำกับโดย | Takao Kato |
| สตูดิโอ | ซีเบก |
| ฉาย | 13 ธันวาคม พ.ศ. 2551 |
| ความยาว | 100 นาที |
| มังงะ | |
| ถนนนักสู้ สู่ทีมเบสบอล ภาค 2 | |
| เขียนโดย | ทากูยะ มิตสึดะ |
| สำนักพิมพ์ | โชงากูกัง |
| ในเครือ | Shōnen Sunday Comics |
| นิตยสาร | โชเน็งซันเดย์รายสัปดาห์ |
| ตีพิมพ์ตั้งแต่ | 11 มีนาคม พ.ศ. 2558 – ปัจจุบัน |
| จำนวนเล่ม | 29 เล่ม |
| อนิเมะโทรทัศน์ | |
| ถนนนักสู้ สู่ทีมเบสบอล ภาค 2 | |
| กำกับโดย | Ayumu Watanabe |
| เขียนบทโดย |
|
| ดนตรีโดย | Kōtarō Nakagawa |
| สตูดิโอ | โอแอลเอ็ม Team Kojima |
| ถือสิทธิ์โดย | ครันชีโรล |
| เครือข่าย | |
| ฉาย | 7 เมษายน พ.ศ. 2561 – 7 พฤศจิกายน พ.ศ. 2563 |
| ตอน | 50 ตอน |
ถนนนักสู้ สู่ทีมเบสบอล (Major Dream) เป็นมังงะญี่ปุ่นที่เขียนและวาดโดย ทากูยะ มิตสึดะ เรื่องราวเกี่ยวกับการเดินทางเข้าสู่ถนนทางการเป็นนักเบสบอลมืออาชีพ
เนื้อเรื่อง
[แก้]ภาคแรก
[แก้]มีเด็กชายคนหนึ่งเป็นลูกของนักเบสบอลอาชีพชื่อว่า ฮอนดะ โกโร่ (พระเอก) มีความฝันอยากเป็นนักเบสบอลมืออาชีพเหมือนพ่อของตนเอง แม่ของโกโร่คุงตายไปตั้งแต่โกโร่ยังอายุ 5 ปี และมีแม่ใหม่ที่เป็นครูในโรงเรียนอนุบาลที่โกโร่คุงเรียนอยู่ชื่อ โมโมโกะ โฮชิโนะ เป้นคนที่ดูแลโกโร่ตอนพ่อโกโร่ไปแข่งขันเบสบอลกลับมาตอนดึก วันหนึ่งแขนของ ฮอนดะ ชิเงฮารุ(พ่อของโกโร่)ได้รับบาดเจ็บจึงไม่สามารถเล่นเป็นตำแหน่งพีชเชอร์ได้ผู้จัดการทีมYohama Marine Star(Yokohama Blue Ocean)จึงขอให้เขาออกจากทีม เมื่อโกโร่รู้เข้าเขาก็คิดว่าพ่อของตนไม่สามารถเล่นเบสบอลได้อีกต่อไป แต่ ฮอนดะ ชิเงฮารุ(พ่อของโกโร่) ก็พยายามฝึกที่จะเป็นแบตเตอร์ตามคำแนะนำของ ชิเงโนะ ฮิเดกิ จนเขาสามารถเป็นแบตเตอร์ที่ดีได้และกลับมาเล่นในทีมYohama Marine Star(Yokohama Blue Ocean)อีกครั้ง ซึ่งก็ทำให้โกโร่ภูมิใจในตัวเขามาก และเขาก็ขอให้ โฮชิโนะ โมโมโกะ เป็นแม่ของโกโร่ และแล้วก็มาถึงการแข่งนัดสำคัญ โจ กิ๊บสัน นักเบสบอลระดับเมเจอร์ ได้มาแข่งกับทีม Yohama Marine Star(Yokohama Blue Ocean) กิ๊บสันทำ Struck out แบตเตอร์ของYokohama Blue Ocean ได้หมดด้วยลูก Fast ball ของเขาทำให้แบตเตอร์ทุกคนในทีมถึงกับกลัว แต่เมื่อมาถึงคิวของ ฮอนดะ(พ่อของโกโร่)เขาสามรถตีลูกพิชลูกแรกของกิ๊บสันได้ และเขายังสามารถตีโฮมรันกับลูกพิชระดับ100-mile(160Km)ของกิ๊บสันและนั้นก็เป็นลูกพิชที่ดีที่สุดของกิ๊บสันอีกด้วย ซึ่งก็ทำให้กิ๊บสันรู้สึกหวั่นที่มีคนสามารถตีลูกพิชของเขาได้ จึงทำให้เขาขว้างลูกพลาดบ่อยครั้ง และเมื่อถึงตาของฮอนดะที่ต้องไปตี เขาก็ตั้งใจที่จะทำ Struck out ฮอนดะให้ได้ แต่เขากลับพิชลูก 99-mile(159Km)พลาดไปโดนหัวของฮอนดะลูกนั้นจึงทำให้กลายเป็นลูกเดดบอล แต่ฮอนดะก็สามารถเล่นต่อจนจบเกมได้ดี การเล่นครั้งนั้นทำให้เขาถูกเขียนพาดหัวข่าวลงหนังสือพิมพ์หน้าหนึ่ง เช้าวันต่อมาฮอนดะจากโกโร่ขาและคู่หมั้นสาวของเขาไปเพราะมีเลือดไหลภายในศีรษะเนื่องจากโดนลูกเดดบอลของกิ๊บสัน Little League-3 ปีต่อมาโกโร่อยู่เกรด4 ซึ่งเขาสามารถเข้าทีมMifune Dolphinsได้ อย่างไรก็ตามเด็กที่นั่นส่วนใหญ่สนใจในฟุตบอล และโกโร่ก็ต้องการสมาชิกทีมเบสบอลเพิ่มก่อนที่ทีมจะโดนยุบแต่เขาก็สามารถหาสมาชิกครบได้ในที่สุด โกโร่มีความสามารถในการเล่นเบสบอลมากโค้ชของเขาจึงแนะนำให้เขาไปเข้าทีมYokohama Little เมื่อเขาไปที่ทีมYokohama Little ตามคำแนะนำของโค้ช เขาก็พบว่าโทชิยะเพื่อนเก่าของเค้าก็อยู่ที่นั่นและเขาก็รู้อีกด้วยว่าพ่อของเขาเคยอยุ่ทีมYLมาก่อน โกโร่สับสนเพราะถ้าเขาจะเดินตามรอยเท้าของพ่อ(คือ ไปเล่นให้ทีมYL)เค้าก็จะต้องทิ้งเพื่อนของเขาที่เขาชวนมาเล่นเบสบอลด้วยกัน โจ กิ๊บสันได้กลับไปเล่นเมเจอร์หลังจากที่พิชอยู่ที่ญี่ปุ่น 3 ปี เขาได้ส่งคำเชิญให้โกโร่มาดูการแข่งเบสบอลของเขาที่อเมริกา หลังจากกลับมาที่ญี่ปุ่นทีมMifune Dolphinsได้มีแข่งกับทีมYokohama Little และผลคือMifune Dolphinsชนะ และไปแข่งเพื่อชิงแชมป์อีก แต่โกโร่ก็บาดเจ็บและไม่สามารถลงแข่งต่อได้ หลังจากนั้นโมโมโกะ โฮชิโนะ(แม่ของโกโร่)ได้แต่งงานกับชิเงโนะ ฮิเดกิ และโกโร่ก็ต้องย้ายไปเรียนFukuoka แต่โกโร่ก็ไม่ได้บอกเพื่อนลาเพื่อนเพราะเค้ารู้ว่าสักวันเค้าจะกลับมาที่นี่อีกครั้ง
ภาค 2
[แก้]ชิเงโนะ ไดโกะ ซึ่งเป็นลูกชายของนักเบสบอลชื่อดัง ชิเงโนะ โกโร่ เชื่อว่าเป็นหน้าที่ของเขาที่จะต้องสืบสานมรดกของบิดาด้วยการเป็นนักกีฬาที่โดดเด่น ด้วยเป้าหมายอันสูงส่งดังกล่าว ไดโกะจึงกระตือรือร้นที่จะเข้าร่วมทีมลีกเล็กๆ โดยเฉพาะทีมMifune Dolphins ซึ่งพ่อของเขาเล่นเมื่อตอนที่เขาอยู่ในโรงเรียน ทันทีที่เขาเริ่มชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 อย่างไรก็ตามสิ่งต่าง ๆ ไม่เป็นไปตามแผนที่วางไว้ ไดโกะขาดพรสวรรค์โดยธรรมชาติและสัญชาตญาณในการเล่นกีฬา ทำให้ความมั่นใจของเขาลดลงหลังจากการฝึกซ้อมเพียงไม่กี่ช่วง เขาไม่สามารถรับมือกับแรงกดดันในการรักษาชื่อเสียงของบิดาในฐานะนักเบสบอลอัจฉริยะได้ จึงลาออกจากทีมก่อนจะเรียนจบหนึ่งปี
ในช่วงชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 สองปีหลังจากเริ่มเรียน ชั้นเรียนของไดโกะได้ต้อนรับนักเรียนใหม่ และหนึ่งในนั้นคือซาโต้ ฮิคารุ ลูกชายของซาโต้ โทชิยะ เพื่อนตลอดชีวิตและเป็นดาราเบสบอลที่เล่นเคียงข้างโกโร่ วันหนึ่ง แม่ของไดโกะได้รับโทรศัพท์จากโลมาเชิญชวนผู้เล่นให้มาเล่นเกม และเธอก็บังคับให้ไดโกะเข้าร่วมในระหว่างเกมนี้เองที่ไดโกะได้พบกับฮิคารุโดยไม่คาดคิด แต่สิ่งที่น่าประหลาดใจยิ่งกว่านั้นคือการได้เห็นพ่อของฮิคารุอยู่ในสนามด้วย อย่างไรก็ตาม สิ่งที่น่าตกตะลึงที่สุดสำหรับไดโกะก็คือฮิคารุไม่เคยเล่นเบสบอลมาก่อน
ความกล้าหาญในเกมของฮิคารุนั้นน่าทึ่งมาก เขาแสดงการควบคุมที่ยอดเยี่ยม ซึ่งตรงกันข้ามกับไดโกะคู่หูของเขาอย่างสิ้นเชิง แม้ว่าพวกเขาจะมีความแตกต่างกัน แต่บุคลิกที่เป็นเอกลักษณ์ของพวกเขาก็จะพาพวกเขาไปสู่โลกแห่งกีฬาเบสบอลที่พ่อของพวกเขาชื่นชอบในที่สุด สิ่งสำคัญคือต้องทราบว่าถึงแม้ไม่มีประสบการณ์และยังเป็นเด็กอยู่ พวกเขายังสามารถสำรวจโลกนี้ได้
แต่ก็เกิดเรื่องไม่คาดฝันขึ้นในเกมเจอกับทีมTouto Boys ไดโกะเกิดอุบัติเหตุไปชนกับฮิคารุจนทำให้ฮิคารุบาดเจ็บหนักต้องถูกส่งไปโรงพยาบาลและอาจทำให้ฮิคารุไม่สามารถกลับมาเล่นเบสบอลได้อีก ไดโกะจึงคิดที่จะไม่เล่นเบสบอลอีก แต่เพราะฮิคารุได้พูดเตือนสติและฮิคารุได้สัญญาว่าจะรักษาตัวเองให้หายกลับมาเล่นเบสบอลได้อีกครั้ง ไดโกะจึงสามารถกลับมาเล่นเบสบอลได้อีกครั้ง
หลังจากผ่านไป 2 ปี ชิเงโนะ ไดโกะ กัปตันทีมเบสบอลโรงเรียนมัธยมเอกชนฟุรินคนปัจจุบัน ได้เอาชนะความยากลำบากส่วนตัวจากอดีตของเขาแล้ว ไดโกะมุ่งมั่นที่จะนำทีมไปสู่ชัยชนะร่วมกับซากุระ มุตสึโกะ เพื่อนร่วมชั้นที่รู้จักกันมานาน อย่างไรก็ตาม สถานการณ์ที่ไม่คาดฝันเกิดขึ้น และทีมเหลือสมาชิกเพียงหกคน ได้แก่ ไดโกะ, มุตสึโกะ, ซาวะ ยาโยอิ, ซาการะ ทาโอะ, คันโดริ เซระ และทันบะ ฮิโรมุ ทีมเผชิญกับความท้าทายในการได้รับความไว้วางใจและความมั่นใจจากผู้เล่นใหม่ ขณะเดียวกันก็ต้องเผชิญกับปัญหาต่างๆ เช่น การขาดโค้ชที่เหมาะสม การสรรหาบุคลากรที่มีปัญหา และจำนวนสมาชิกที่จำกัด เมื่อการแข่งขันครั้งแรกใกล้เข้ามาอย่างรวดเร็ว คุณสมบัติความเป็นผู้นำของไดโกะจะถูกทดสอบในขณะที่เขาพยายามรวบรวมทีมให้ทันเวลา
ตัวละคร
[แก้]ภาคแรก
[แก้]- ฮอนดะ/ชิเงโนะ โกโร่
- ซาโต้ โทชิยะ
- ชิมิสึ/ชิเงโนะ คาโอรุ
ภาค 2
[แก้]- ชิเงโนะ ไดโกะ
- ซาโต้ ฮิคารุ
- ซากุระ มุตสึโกะ
รายชื่อตอน
[แก้]ภาคแรก
[แก้]ภาค 2
[แก้]ดูเพิ่ม
[แก้]อ้างอิง
[แก้]- ↑ 【情報局】12月のアニメ新番組(2) 吾郎が帰ってきた! 『メジャー』第2期開始. Anime Style (ภาษาญี่ปุ่น). Studio You. December 6, 2005. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ February 15, 2025. สืบค้นเมื่อ April 25, 2025.
- ↑ Graffeo, Clarissa (October 30, 2015). "Baseball Anime Grand Slam". Otaku USA. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ September 15, 2024. สืบค้นเมื่อ April 25, 2025.
แหล่งข้อมูลอื่น
[แก้]- การ์ตูนญี่ปุ่น
- มังงะชุด
- ซีรีส์อนิเมะ
- บทความเกี่ยวกับอนิเมะและมังงะที่ใช้ไอคอนธง
- ถนนนักสู้ สู่ทีมเบสบอล
- มังงะที่ตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2537
- มังงะที่ตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2558
- ซีรีส์อนิเมะทางโทรทัศน์ที่เริ่มออกอากาศตั้งแต่ พ.ศ. 2547
- ซีรีส์อนิเมะทางโทรทัศน์ที่เริ่มออกอากาศตั้งแต่ พ.ศ. 2561
- อนิเมะและมังงะเกี่ยวกับเบสบอล
- ซีรีส์อนิเมะที่สร้างจากมังงะ
- การ์ตูนญี่ปุ่นแนวโชเน็ง
- การ์ตูนญี่ปุ่นแนวก้าวผ่านวัย
- มังงะของสำนักพิมพ์โชงากูกัง
- อนิเมะที่เลื่อนการฉายเนื่องจากการระบาดทั่วของโควิด-19
- อนิเมะของครันชีโรล
- สตูดิโอฮิบาริ
- ซีเบก
- ผลงานอนิเมะของโอแอลเอ็ม
- รายการโทรทัศน์ของเอ็นเอชเค