ชาร์ลอตต์ บรอนที
บทความนี้ไม่มีการอ้างอิงจากแหล่งที่มาใด |
ชาร์ลอตต์ บรอนที | |
|---|---|
![]() ภาพโดยจอร์จ ริชมอนด์ (1850, สีชอล์กบนกระดาษ) | |
| เกิด | 21 เมษายน ค.ศ. 1816 ทอร์นตัน, ยอร์กเชอร์, อังกฤษ |
| เสียชีวิต | 31 มีนาคม ค.ศ. 1855 (38 ปี) ฮอเวิร์ท, ยอร์กเชอร์, อังกฤษ |
| ที่ฝังศพ | St Michael and All Angels' Church, Haworth |
| นามปากกา |
|
| อาชีพ | กวี นักเขียนนวนิยาย พี่เลี้ยงสอนหนังสือ |
| แนว | เรื่องแต่ง, บทกวี |
| ผลงานที่สำคัญ | |
| คู่สมรส | Arthur Bell Nicholls (สมรส 1854) |
| บิดามารดา | |
| ญาติ | Brontë family |
| ลายมือชื่อ | |
ชาร์ลอตต์ นิโคลส์ (สกุลเดิม: Brontë ; 21 เมษายน ค.ศ. 1816 – 31 มีนาคม ค.ศ. 1855) หรือที่รู้จักกันทั่วไปว่าเธอ ชาร์ลอตต์ บรอนที (Charlotte Brontë; /ˈʃɑːrlət ˈbrɒnti/, บรอนเท บ้างออกเสียงว่า /-teɪ/) เป็นนักเขียนนวนิยายและกวีชาวอังกฤษ และเป็นพี่สาวของเอมิลี แอนน์ และแบรนเวลล์ บรอนที เธอเป็นที่รู้จักมากที่สุดจากนวนิยายเรื่อง Jane Eyre ซึ่งตีพิมพ์ครั้งแรกภายใต้นามแฝง เคอร์เรอร์ เบลล์ Jane Eyre ประสบความสำเร็จอย่างมากในการตีพิมพ์ และนับแต่นั้นมาก็เป็นที่รู้จักในฐานะ วรรณกรรมคลาสสิกของอังกฤษ
ชาร์ลอตต์เป็นบุตรคนที่สามจากพี่น้องหกคนของมาเรีย แบรนเวลล์ บุตรสาวของพ่อค้าชาวคอร์นิช และแพทริก บรอนที นักบวชชาวไอริช มาเรียเสียชีวิตเมื่อชาร์ลอตต์อายุเพียงห้าขวบ และสามปีต่อมาชาร์ลอตต์ถูกส่งไปโรงเรียน Clergy Daughters' School ที่โคแวนบริดจ์ ในแลงคาเชอร์ พร้อมกับพี่และน้องสาวสามคนของเธอ คือ มาเรีย เอลิซาเบท และเอมิลี สภาพความเป็นอยู่ที่โรงเรียนนั้นย่ำแย่ มีการระบาดของโรคอยู่บ่อยครั้ง พี่สาวสองคนของชาร์ลอตต์ล้มป่วยที่นั่นและเสียชีวิตไม่นานหลังจากนั้นหลังกลับบ้าน ชาร์ลอตต์เชื่อว่าสุขภาพของเธอที่ป่วยมาตลอดชีวิตนั้นเป็นผลมาจากช่วงเวลาที่อยู่ที่โคแวนบริดจ์ และต่อมาได้ใช้โรงเรียนนี้เป็นต้นแบบของโรงเรียนโลวูดในนวนิยาย Jane Eyre
ในปี ค.ศ. 1831 ชาร์ลอตต์ได้เข้าเรียนที่โรงเรียนโรเฮดในเมืองเมอร์ฟีลด์ แต่ได้ลาออกในปีถัดมาเพื่อไปสอนน้องสาวของเธอ เอมิลีและแอนน์ ที่บ้าน ในปี ค.ศ. 1835 ชาร์ลอตต์กลับมาที่โรเฮดในฐานะครู ในปี ค.ศ. 1839 เธอรับงานเป็นครูพี่เลี้ยงให้กับครอบครัวท้องถิ่น แต่ลาออกหลังจากนั้นไม่กี่เดือน
ในปี ค.ศ. 1842 ชาร์ลอตต์ได้เข้าศึกษาที่โรงเรียนเฮเกอร์เพนชันแนต ซึ่งเป็นโรงเรียนประจำหญิงในกรุงบรัสเซลส์ ในฐานะนักเรียน และต่อมาได้เป็นครู โดยหวังว่าจะได้เรียนรู้ทักษะที่จำเป็นในการเปิดโรงเรียนของตนเอง อย่างไรก็ตามเธอจำต้องลาออกหลังจากตกหลุมรัก คอนสแตนติน เฮเกอร์ ผู้อำนวยการโรงเรียน ชายผู้มีภรรยาแล้ว ผู้เป็นแรงบันดาลใจให้กับทั้งตัวละครโรเชสเตอร์ใน Jane Eyre และนวนิยายเรื่องแรกของชาร์ลอตต์ เรื่อง The Professor
ต่อมาชาร์ลอตต์ เอมิลี และแอนน์พยายามเปิดโรงเรียนในฮอเวิร์ท แต่ไม่สามารถหานักเรียนได้ ปี 1846 สามพี่น้องได้ตีพิมพ์รวมบทกวีภายใต้นามปากกา Currer, Ellis และ Acton Bell แม้นวนิยายเล่มแรกของชาร์ลอตต์ The Professor จะถูกปฏิเสธ แต่ผลงานลำดับถัดมา Jane Eyre (1847) กลับได้รับทั้งคำชมและเสียงวิจารณ์ อัตลักษณ์ที่แท้จริงของพวกเธอถูกเปิดเผยในปี 1848 และในปีถัดมาชาร์ลอตต์ก็เป็นที่รู้จักอย่างกว้างขวางในแวดวงวรรณกรรมลอนดอน
ในปี ค.ศ. 1854 ชาร์ลอตต์แต่งงานกับอาร์เทอร์ เบลล์ นิโคลส์ ผู้ช่วยบาทหลวงของบิดา เธอตั้งครรภ์ไม่นานหลังจากแต่งงานในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1854 แต่เสียชีวิตในวันที่ 31 มีนาคม ค.ศ. 1855 ซึ่งอาจเป็นเพราะวัณโรค แม้ว่าจะมีหลักฐานว่าเธออาจเสียชีวิตจากการอาเจียนร้ายแรงเหตุตั้งครรภ์ ซึ่งเป็นภาวะแทรกซ้อนระหว่างตั้งครรภ์
