การชัก

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
(เปลี่ยนทางจาก ชัก)
ไบยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
การชัก
Seizure
บัญชีจำแนกและลิงก์ไปภายนอก
ICD-10 G40, P90, R56
ICD-9 345.9, 780.3
DiseasesDB 19011
eMedicine neuro/694 neuro/415
MeSH D012640

ชัก (อังกฤษ: seizure) มีนิยามทางการแพทย์หมายถึงภาวะซึ่งมีภาวะกระตุ้นของเซลล์ประสาทในสมองอย่างมากผิดปกติ (abnormal excessive or synchronous neuronal activity in the brain)[1] ซึ่งอาจแสดงอาการให้เห็นได้หลายอย่าง ตั้งแต่เป็นการชักเกร็งกระตุกอย่างรุนแรง ไปจนถึงเพียงเหม่อลอยชั่วขณะ

อ้างอิง[แก้]

  1. Fisher R, van Emde Boas W, Blume W, Elger C, Genton P, Lee P, Engel J (2005). "Epileptic seizures and epilepsy: definitions proposed by the International League Against Epilepsy (ILAE) and the International Bureau for Epilepsy (IBE)". Epilepsia. 46 (4): 470–2. doi:10.1111/j.0013-9580.2005.66104.x. PMID 15816939.