ชมพูภูคา

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ชมพูภูคา
ชมพูภูคาในเขตอุทยานแห่งชาติดอยภูคา
สถานะการอนุรักษ์
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร: Plantae
(unranked): Angiosperms
(unranked): Eudicots
(unranked): Rosids
อันดับ: Brassicales
วงศ์: Akaniaceae
สกุล: Bretschneidera
ชนิด: Bretschneidera sinensis
ชื่อทวินาม
Bretschneidera sinensis
Hemsley

ชมพูภูคา (ชื่อวิทยาศาสตร์: Bretschneidera sinensis) เป็นไม้ยืนต้นชนิดเดียวที่อยู่ในสกุล Bretschneideraceae เป็นไม้ต้นขนาดเล็กถึงขนาดกลาง สูง 10-25 เมตร ดอกออกเป็นช่อตั้งสีชมพู พบเฉพาะทางตอนใต้ของจีน เวียดนามตอนบน ไต้หวัน และภาคเหนือของไทย ที่ดอยภูคา จังหวัดน่าน

ลักษณะทางพฤษศาสตร์[แก้]

ชมพูภูคาเป็นไม้ยืนต้น สูง 10-25 เมตร[1][2] เปลือกลำต้นเรียบสีเทาน้ำตาล ใบประกอบแบบขนนก ยาว 30-80 ซม.[1] ใบรูปหอกถึงรูปไข่ กว้าง 2.5-6 ซม ยาว 8-25 ซม.[1] โคนใบรูปลิ่มหรือกลม ปลายใบแหลม ดอกสีขาว-ชมพู คล้ายรูประฆัง ออกเป็นช่อที่ปลายยอด ช่อดอกยาวได้ถึง 20-40 ซม.[1] กลีบรองดอกขนาดใหญ่ รูปถ้วยขอบหยักตื้นๆ กลีบดอก 5 กลีบ รูปไข่กว้าง โคนกลีบเรียวยาว ปลายกลีบม้วนออกด้านนอก ขนาด 1.8-2 ซม. กลีบบนมักคว่ำลง เกสรผู้ 8 อัน ก้านเกสรเพศผู้ยาว 2.5-3 ซม. ปลายโค้ง รังไข่และก้านเกสรเพศเมียมีขนปกคลุม รังไข่ยาว 0.3-0.4 ซม. เกสรเพศเมียยาว 3-4 ซม. ปลายงอลง[2] ผลรูปกระสวยแก่แล้วแตก เมล็ดรูปรี กว้าง 12 มม. ยาว 20 มม.[1]

การกระจายพันธุ์[แก้]

ชมพูภูคามีเขตการกระจายพันธุ์แคบๆ พบเฉพาะทางตอนใต้ของประเทศจีน ภาคเหนือของประเทศเวียดนาม ไต้หวัน และไทย ในประเทศไทย พบที่ดอยภูคาในจังหวัดน่าน ขึ้นตามที่ลาดชันในป่าดิบเขา ที่ระดับความสูง 1200-1500 เมตร ในต่างประเทศพบจนถึงระดับความสูง 1700 เมตร[1][2]

อ้างอิง[แก้]

  1. 1.0 1.1 1.2 1.3 1.4 1.5 ชมภูพูคา ศูนย์ข้อมูลพืช สำนักวิชาการ-วิจัย องค์การสวนพฤกษศาสตร์ กรมทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม สืบค้นเมื่อวันที่ 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2555
  2. 2.0 2.1 2.2 สารานุกรมพืชในประเทศไทย ชมภูพูคา สำนักงานหอพรรณไม้ สำนักวิจัยการอนุรักษ์ป่าไม้และพันธุ์พืช กรมอุทยานแห่งชาติ สัตว์ป่า และพันธุ์พืช สืบค้นเมื่อวันที่ 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2555