ข้ามไปเนื้อหา

จิม คลาร์ก

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
จิม คลาร์ก

เกิดเจมส์ คลาร์ก จูเนียร์
(1936-03-04)4 มีนาคม ค.ศ. 1936
คิลเมนี ไฟฟ์ สกอตแลนด์
เสียชีวิต7 เมษายน ค.ศ. 1968(1968-04-07) (32 ปี)
ฮ็อคเคินไฮม์ รัฐบาเดิน-เวือร์ทเทิมแบร์ค เยอรมนีตะวันตก
สาเหตุเสียชีวิตอุบัติเหตุระหว่างการแข่งขันด็อยทช์ลันท์โทรเฟเออ 1968
ฟอร์มูลาวันชิงแชมป์โลก
สัญชาติสหราชอาณาจักร บริติช
ฤดูกาลที่แข่ง19601968
ทีมโลตัส
แข่ง73 (ออกตัว 72)
แชมป์โลก2 (1963, 1965)
ชนะ25
โพเดียม32
คะแนน255 (274)[a]
ตำแหน่งโพล33
รอบเร็วที่สุด28
แข่งครั้งแรกดัตช์กรังด์ปรีซ์ 1960
ชนะครั้งแรกเบลเจียนกรังด์ปรีซ์ 1962
ชนะครั้งล่าสุดเซาท์แอฟริกันกรังด์ปรีซ์ 1968
แข่งครั้งล่าสุดเซาท์แอฟริกันกรังด์ปรีซ์ 1968
แทสมันซีรีส์
ช่วงปี19651968
ทีมโลตัส
แข่ง32
แชมป์3 (1965, 1967, 1968)
ชนะ15
โพเดียม23
ตำแหน่งโพล12
รอบเร็วที่สุด11
แชมป์คาร์
แข่งขันทั้งหมด 9 รายการตลอด 5 ฤดูกาล
อันดับที่ดีที่สุด6 (1963)
แข่งครั้งแรกอินเดียแนโพลิส 500 1963 (อินเดียแนโพลิส)
แข่งครั้งล่าสุดเรกซ์ เมส์ 300 1967 (ริเวอร์ไซด์)
ชนะครั้งแรกโทนี เบ็ทเทินเฮาเซิน 200 1963 (มิลวอกี)
ชนะครั้งล่าสุดอินเดียแนโพลิส 500 1965 (อินเดียแนโพลิส)
ชนะ โพเดียม โพล
2 4 3
24 ชั่วโมง เลอม็อง
ฤดูกาล19591961
ทีมบอร์เดอร์รีเวอส์
อันดับที่ดีที่สุด3 (1960)
ชนะ0

เจมส์ "จิม" คลาร์ก จูเนียร์ (อังกฤษ: James "Jim" Clark Jr.; เกิด 4 มีนาคม ค.ศ. 1936 – 7 เมษายน ค.ศ. 1968) เป็นนักแข่งรถชาวบริติชจากประเทศสกอตแลนด์ เคยเข้าร่วมการแข่งขันฟอร์มูลาวันตั้งแต่ฤดูกาล 1960 ถึง 1968 คลาร์กเป็นแชมป์โลกฟอร์มูลาวันประเภทนักขับด้วยกันสองสมัยในฤดูกาล 1963 และ 1965 กับโลตัส และครองสถิตินักขับที่มีชัยชนะในการแข่งขันกรังด์ปรีซ์มากที่สุด (25 ครั้ง) ตำแหน่งโพลมากที่สุด (33 ครั้ง) รอบเร็วที่สุดมากที่สุด (28 ครั้ง) ฯลฯ ณ เวลานั้น คลาร์กยังมีผลงานการแข่งรถล้อเปิดในสหรัฐอเมริกาเป็นชัยชนะในการแข่งขันอินเดียแนโพลิส 500 ประจำปี 1965 กับโลตัส โดยเป็นผู้ชนะคนแรกที่ไม่ใช่ชาวอเมริกันในรอบ 49 ปี

คลาร์กเกิดที่ไฟฟ์และเติบโตที่สกอตติชบอร์เดอส์ เขาเริ่มต้นอาชีพนักแข่งรถในรายการแข่งขันแรลลี่ทางเรียบและไต่เนินเขา จนกระทั่งภายใน ค.ศ. 1958 เขาได้เลื่อนขึ้นสู่การแข่งรถสปอร์ตระดับประเทศกับบอร์เดอร์รีเวอส์ด้วยรถจากัวร์ ดี-ไทป์และพอร์เชอ 356 ซึ่งทำให้เขาได้รับความสนใจจาก คอลิน แชปแมน ผู้ก่อตั้งทีมโลตัส[1][2] คลาร์กขับรถโลตัสครั้งแรกในการแข่งขัน 24 ชั่วโมง เลอม็อง ประจำปี 1959 โดยจบการแข่งขันด้วยอันดับที่สองของรุ่นจีที 1.5[3][4] เขาเริ่มแข่งรถประเภทล้อเปิดในระดับฟอร์มูลาจูเนียร์ในปีถัดมา และชนะการแข่งขันชิงแชมป์สหราชอาณาจักรร่วมกับ เทรเวอร์ เทย์เลอร์ นักขับร่วมทีม[5] ภายหลังที่เข้าร่วมการแข่งขันในระดับฟอร์มูลาทูได้ไม่นาน คลาร์กก็ถูกเลือกให้เป็นนักขับของโลตัสในการแข่งขันฟอร์มูลาวันที่เหลือของฤดูกาล 1960 เคียงคู่กับ อินเนส ไอร์แลนด์ และ จอห์น เซอร์ทีส แชมป์โลกกรังด์ปรีซ์มอเตอร์ไซเคิลเรซซิงเจ็ดสมัยรวมถึงสมัยล่าสุดที่ผันมาแข่งรถอย่างเต็มตัว โดยคลาร์กลงแข่งครั้งแรกในการแข่งขันดัตช์กรังด์ปรีซ์และสามารถขึ้นโพเดียมในอีกสี่การแข่งขันถัดมาที่โปรตุเกส[6][7] คลาร์กยังจบการแข่งขันที่เลอม็องในปีเดียวกันด้วยอันดับที่สามของอันดับโดยรวม[8]

ภายหลังฤดูกาล 1961 ที่มีอันดับบนโพเดียมเพิ่มขึ้น โลตัสได้นำรถรุ่น 25 มาใช้ในการแข่งขันตั้งแต่ฤดูกาล 1962 ซึ่งประสบความสำเร็จเป็นอย่างมาก คลาร์กได้รับชัยชนะครั้งแรกที่การแข่งขันเบลเจียนกรังด์ปรีซ์ และเพิ่มเติมที่ประเทศบ้านเกิดและสหรัฐอเมริกา ในขณะที่เขาจบฤดูกาลด้วยตำแหน่งรองแชมป์ตามหลัง เกรอัม ฮิลล์ คู่แข่งตลอดอาชีพของเขา[9] คลาร์กสร้างสถิติชนะการแข่งขันกรังด์ปรีซ์มากที่สุดในหนึ่งฤดูกาล ณ ขณะนั้นคือ ฤดูกาล 1963 ด้วยกันเจ็ดครั้ง และได้รับตำแหน่งแชมป์สมัยแรกไปครอง พร้อมกับเสียงชื่นชมอย่างกว้างขวางจากผลงานอันโดดเด่นของเขา[9][10] เขาได้รับชัยชนะมากที่สุดในฤดูกาลถัดมา แต่ด้วยปัญหาความเชื่อถือได้ของรถรุ่น 33 ทำให้เขาตกลงไปอยู่ในอันดับที่สามของตารางคะแนนชิงแชมป์[11][12] อย่างไรก็ตาม คลาร์กทำผลงานยอดเยี่ยมกับรถรุ่นดังกล่าวในฤดูกาล 1965 ซึ่งเป็นอีกหนึ่งฤดูกาลที่เขาทำลายสถิติไว้ด้วยชัยชนะหกครั้ง[2][12][13] โลตัสปรับตัวให้เข้ากับยุคต่อมาของเครื่องยนต์ 3.0 ลิตร ได้อย่างยากลำบาก ดังเห็นได้จากชัยชนะเพียงครั้งเดียวของคลาร์กจากการแข่งขันยูไนเต็ดสเตตส์กรังด์ปรีซ์ระหว่างฤดูกาลป้องกันแชมป์สมัยที่สอง[12][14] โลตัสประสบความสำเร็จมากขึ้นในฤดูกาล 1967 ภายใต้การขับเคลื่อนโดยเครื่องยนต์ของคอสเวิร์ท คลาร์กได้รับชัยชนะสี่ครั้งตลอดฤดูกาล แต่เขาก็พลาดตำแหน่งแชมป์ไปด้วยปัญหาความเชื่อถือได้ของรถอีกครั้ง[12][15]

คลาร์กเสียชีวิตจากอุบัติเหตุระหว่างการแข่งขันฟอร์มูลาทูที่ฮ็อคเคินไฮม์ริง ขณะเป็นผู้นำตารางคะแนนชิงแชมป์โลกฟอร์มูลาวันประเภทนักขับของฤดูกาล 1968[16][17] เขาเป็นนักขับที่มีชัยชนะในการแข่งขันกรังด์ปรีซ์มากที่สุดจนถึงฤดูกาล 1973 ตำแหน่งโพลมากที่สุดจนถึงฤดูกาล 1989 และรอบเร็วที่สุดมากที่สุดจนถึงฤดูกาล 1989 เช่นเดียวกัน ถึงกระนั้น เขาก็ยังครองสถิตินักขับที่ทำแกรนด์สแลมได้มากที่สุด (8 ครั้ง)[18] ด้วยความสามารถรอบด้านในฐานะนักแข่งรถ คลาร์กจึงประสบความสำเร็จในการแข่งขันประเภทอื่นนอกเหนือจากการแข่งรถฟอร์มูลา ได้แก่ การแข่งรถสปอร์ต รถทัวริงคาร์ และรถล้อเปิดในสหรัฐอเมริกา โดยได้รับตำแหน่งแชมป์บริติชซาลูนคาร์แชมเปียนชิปจากชัยชนะในการแข่งขันทุกรายการของรุ่นที่ลงแข่งในฤดูกาล 1964 เช่นเดียวกับตำแหน่งแชมป์เฟรนช์และบริติชฟอร์มูลาทู และแทสมันซีรีส์สามสมัยในฤดูกาล 1965, 1967 และ 1968 ด้วยสถิติชนะ 15 ครั้ง ตลอดการแข่งขัน 32 รายการ[19][20][21] นอกจากนี้ เขายังเข้าร่วมการแข่งขันแรลลี่ในรายการแรลลี่ออฟเกรตบริเตน ประจำปี 1966[22] ความสำเร็จของคลาร์กในฤดูกาลแข่งขัน 1965 ทั้งตำแหน่งแชมป์ฟอร์มูลาวัน แทสมันซีรีส์ และเฟรนช์และบริติชฟอร์มูลาทู ทำให้เขาเป็นนักขับเพียงคนเดียวในประวัติศาสตร์ที่ชนะการแข่งขันชิงแชมป์หลายรายการภายในหนึ่งฤดูกาล ควบคู่ไปกับตำแหน่งแชมป์โลกฟอร์มูลาวันประเภทนักขับ คลาร์กได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์จักรวรรดิบริติช ชั้นจตุรถาภรณ์ ใน ค.ศ. 1964 และได้รับการบรรจุชื่อเข้าสู่หอเกียรติยศกีฬาท้าความเร็วนานาชาติใน ค.ศ. 1990 และหอเกียรติยศกีฬาสกอตแลนด์รุ่นแรกประจำปี 2002[23][24][25]

สถิติการแข่งรถ

[แก้]

สรุปอาชีพนักแข่งรถ

[แก้]
ฤดูกาล รายการ ทีม แข่งขัน ชนะ โพล รอบเร็ว โพเดียม คะแนน อันดับ
1959 24 ชั่วโมง เลอม็อง บอร์เดอร์รีเวอส์ 1 0 0 0 0 10
เวิลด์สปอตส์คาร์แชมเปียนชิป 1 0 0 0 0
เอกูว์รีเอก็อส 1 0 0 0 0
1960 จอห์น เดวีบริติชฟอร์มูลาจูเนียร์ ทีมโลตัส 4 2 1 3 4 21 1
มอเตอร์เรซซิงบริติชฟอร์มูลาจูเนียร์ ? ? ? ? ? 49 1
24 ชั่วโมง เลอม็อง บอร์เดอร์รีเวอส์ 1 0 0 0 1 3
บริติชฟอร์มูลาทู ทีมโลตัส 4 1 1 0 1 10 8
ฟอร์มูลาวัน 6 0 0 0 1 8 10
กัมปีโอนาโตอาเอนเนปีเอชิ/อาอูโตอีตาเลียโนเดอูโรปา 1 0 1 1 0 5 49
ฟอร์มูลาทู ทีมโลตัส 2 0 0 0 0 0 NC
เวิลด์สปอตส์คาร์แชมเปียนชิป บอร์เดอร์รีเวอส์ 2 0 0 0 1
1961 นิวซีแลนด์กรังด์ปรีซ์ ทีมโลตัส 1 0 0 0 0 6
ฟอร์มูลาวัน 8 0 0 1 2 11 7
24 ชั่วโมง เลอม็อง บอร์เดอร์รีเวอส์ 1 0 0 0 0 DNF
เลดีวิกแรมโทรฟี 1 0 0 0 0 DNF
เวิลด์สปอตส์คาร์แชมเปียนชิป เอสเซกซ์เรซซิงสเตเบิล[26] 1 0 0 0 0
บอร์เดอร์รีเวอส์ 1 0 0 0 0
1962 ฟอร์มูลาวัน ทีมโลตัส 9 3 6 5 3 30 2
แซนดาวน์อินเตอร์แนชันนัลคัป 1 0 0 ? 0 6
กาดส์โทรฟี เอสเซกซ์เรซซิงสเตเบิล 1 0 0 0 0 DNF
เวิลด์สปอตส์คาร์แชมเปียนชิป ปีเตอร์ เบอร์รี 1 0 0 0 0
เอสเซกซ์เรซซิงสเตเบิล[27][28] 2 0 0 0 0
เจ.แอล.อี. โอเจีย[29] 1 0 0 0 0
1963 ฟอร์มูลาวัน ทีมโลตัส 10 7 7 6 9 54 1
ยูเอสเอซีแชมเปียนชิปคาร์ 3 1 2 0 2 1200 6
บริติชซาลูนคาร์แชมเปียนชิป แอลัน บราวน์ 1 1 0 1 1 12 18
ทีมโลตัส 1 0 0 0 1
คะเนเดียนสปอตส์คาร์แชมเปียนชิป ออเนสต์เอ็ดส์[30] 1 0 0 0 0 0 NC
1964 บริติชซาลูนคาร์แชมเปียนชิป ทีมโลตัส 8 3 1 0 8 48 1
ฟอร์มูลาวัน 10 3 5 4 3 32 3
ทรอเฟเดอฟร็องส์ รอน แฮร์ริส-ทีมโลตัส 3 1 1 1 1 12 4
บริติชฟอร์มูลาทู 4 2 0 2 3 0 NC
ยูเอสเอซีแชมเปียนชิปคาร์ ทีมโลตัส 2 0 1 0 0 0 NC
คะเนเดียนสปอตส์คาร์แชมเปียนชิป 1 0 0 0 0 0 NC
กาดส์โทรฟี ทีมโลตัส 1 0 0 0 0 DNF
เวิลด์สปอตส์คาร์แชมเปียนชิป โรเบิร์ต สกอตต์ จูเนียร์ 1 0 0 0 0
ทีมโลตัส 1 0 0 0 0
1965 ฟอร์มูลาวัน ทีมโลตัส 9 6 6 6 6 54 1
แทสมันซีรีส์ 7 4 2 3 5 35 1
ทรอเฟเดอฟร็องส์ รอน แฮร์ริส-ทีมโลตัส 4 3 0 1 4 31 1
บริติชฟอร์มูลาทู 4 2 0 3 3 23 1
เลกไซด์อินเตอร์แนชันนัล ทีมโลตัส 1 1 1 1 1 1
บริติชซาลูนคาร์แชมเปียนชิป 6 2 1 3 3 30 7
ยูเอสเอซีแชมเปียนชิปคาร์ 1 1[b] 0 0 1 1000 10
ออสเตรเลียนไดรเวอส์แชมเปียนชิป 2 1 0 1 1 0 NC
คะเนเดียนสปอตส์คาร์แชมเปียนชิป 1 0 0 0 0 0 NC
1966 แทสมันซีรีส์ ทีมโลตัส 8 1 2 1 4 25 3
บริติชซาลูนคาร์แชมเปียนชิป 5 2 2 3 3 34 5
บริติชฟอร์มูลาทู รอน แฮร์ริส-ทีมโลตัส 2 0 1 0 1 4 5
ฟอร์มูลาวัน ทีมโลตัส 8 1 2 0 2 16 6
ทรอเฟเดอฟร็องส์ รอน แฮร์ริส-ทีมโลตัส 4 0 0 2 1 6 6
ยูเอสเอซีแชมเปียนชิปคาร์ เอสทีพีดิวิชันสตูเดอเบเกอร์ 1 0 0 1 1 0 NC
บริติชสปอตส์คาร์แชมเปียนชิป บจก. เฟลเดย์เอนจิเนียริง 1 0 0 0 0 0 NC
1967 แทสมันซีรีส์ ทีมโลตัส 6 3 1 2 6 45 1
ฟอร์มูลาวัน ทีมโลตัส 11 4 6 5 5 41 3
ยูโรเปียนฟอร์มูลาทู ทีมโลตัส 4 1 1 1 1 0 NC
ยูเอสเอซีแชมเปียนชิปคาร์ เอสทีพีดิวิชันออฟสตูเดอเบเกอร์คอร์เพอเรชัน 1 0 0 0 0 0 NC
ฟ็อลชเต็ทเอนเทอร์ไพรเซส 1 0 0 0 0
นาสคาร์แกรนด์แนชันนัลซีรีส์ โฮลแมน-มูดีเรซซิง 1 0 0 0 0 0 NC
1968 แทสมันซีรีส์ ทีมโลตัส 8 4 5 2 5 44 1
ฟอร์มูลาวัน ทีมโลตัส 1 1 1 1 1 9 11
ยูโรเปียนฟอร์มูลาทู โกลด์ลีฟทีมโลตัส 1 0 0 0 0 0 NC
แหล่งข้อมูล:[31][32][33][34][35][36]
หมายเหตุ
  •  ไม่มีสิทธิ์สะสมคะแนนและอันดับเพื่อชิงแชมป์ เนื่องจากเข้าร่วมการแข่งขันในฐานะนักขับรับเชิญ
  •  ไม่มีสิทธิ์สะสมคะแนนและอันดับเพื่อชิงแชมป์ เนื่องจากเข้าร่วมการแข่งขันในฐานะนักขับระดับสูง (graded driver)

ผลการแข่งขันฟอร์มูลาวันชิงแชมป์โลก

[แก้]
(คำสำคัญ) (การแข่งขันที่กำหนดเป็น ตัวหนา หมายถึงนักขับได้ตำแหน่งโพล; การแข่งขันที่กำหนดเป็น ตัวเอียง หมายถึงนักขับทำรอบได้เร็วที่สุด)
ฤดูกาล ผู้เข้าแข่งขัน แชสซี เครื่องยนต์ 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 อันดับ คะแนน[a]
1960 ทีมโลตัส โลตัส 18 ไคลแมกซ์ เอฟพีเอฟ 2.5 แอล4 ARG MON 500 NED
Ret
BEL
5
FRA
5
GBR
16
POR
3
ITA USA
16
10 8
1961 ทีมโลตัส โลตัส 21 ไคลแมกซ์ เอฟพีเอฟ 1.5 แอล4 MON
10
NED
3
BEL
12
FRA
3
GBR
Ret
GER
4
ITA
Ret
USA
7
7 11
1962 ทีมโลตัส โลตัส 25 ไคลแมกซ์ เอฟดับเบิลยูเอ็มวี 1.5 วี8 NED
9
MON
Ret
BEL
1
FRA
Ret
GBR
1
GER
4
ITA
Ret
USA
1
RSA
Ret
2 30
1963 ทีมโลตัส โลตัส 25 ไคลแมกซ์ เอฟดับเบิลยูเอ็มวี 1.5 วี8 MON
8†
BEL
1
NED
1
FRA
1
GBR
1
GER
2
ITA
1
USA
3
MEX
1
RSA
1
1 54
(73)
1964 ทีมโลตัส โลตัส 25 ไคลแมกซ์ เอฟดับเบิลยูเอ็มวี 1.5 วี8 MON
4†
NED
1
BEL
1
FRA
Ret
GBR
1
ITA
Ret
3 32
โลตัส 33 GER
Ret
AUT
Ret
USA
7†
MEX
5†
1965 ทีมโลตัส โลตัส 33 ไคลแมกซ์ เอฟดับเบิลยูเอ็มวี 1.5 วี8 RSA
1
MON BEL
1
GBR
1
NED
1
GER
1
ITA
10†
USA
Ret
MEX
Ret
1 54
โลตัส 25 FRA
1
1966 ทีมโลตัส โลตัส 33 ไคลแมกซ์ เอฟดับเบิลยูเอ็มวี 2.0 วี8 MON
Ret
BEL
Ret
FRA
DNS
GBR
4
NED
3
GER
Ret
6 16
โลตัส 43 บีอาร์เอ็ม พี75 3.0 เอช16 ITA
Ret
USA
1
MEX
Ret
1967 ทีมโลตัส โลตัส 43 บีอาร์เอ็ม พี75 3.0 เอช16 RSA
Ret
3 41
โลตัส 33 ไคลแมกซ์ เอฟดับเบิลยูเอ็มวี 2.0 วี8 MON
Ret
โลตัส 49 ฟอร์ด-คอสเวิร์ท ดีเอฟวี 3.0 วี8 NED
1
BEL
6
FRA
Ret
GBR
1
GER
Ret
CAN
Ret
ITA
3
USA
1
MEX
1
1968 ทีมโลตัส โลตัส 49 ฟอร์ด-คอสเวิร์ท ดีเอฟวี 3.0 วี8 RSA
1
ESP MON BEL NED FRA GBR GER ITA CAN USA MEX 11 9
แหล่งข้อมูล:[31][38][39]
หมายเหตุ
  •  ไม่จบการแข่งขันแต่ถูกจัดอันดับ

ผลการแข่งขันฟอร์มูลาวันแบบไม่ชิงแชมป์

[แก้]
(คำสำคัญ) (การแข่งขันที่กำหนดเป็น ตัวหนา หมายถึงนักขับได้ตำแหน่งโพล; การแข่งขันที่กำหนดเป็น ตัวเอียง หมายถึงนักขับทำรอบได้เร็วที่สุด)
ฤดูกาล ผู้เข้าแข่งขัน แชสซี เครื่องยนต์ 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21
1960 ทีมโลตัส โลตัส 18 ไคลแมกซ์ เอฟพีเอฟ 2.5 แอล4 GLV INT SIL
Ret
LOM
2
OUL
Ret
1961 ทีมโลตัส โลตัส 18 ไคลแมกซ์ เอฟพีเอฟ 1.5 แอล4 LOM
6
GLV PAU
1
BRX
Ret
VIE AIN
9
SYR
6
NAP LON DAN
7†
โลตัส 21 SIL
2
SOL
7
KAN
Ret
MOD
4
FLG
4
OUL
Ret
LEW VAL RAN
1
NAT
1
RSA
1
1962 ทีมโลตัส โลตัส 21 ไคลแมกซ์ เอฟพีเอฟ 1.5 แอล4 CAP
2
โลตัส 24 ไคลแมกซ์ เอฟดับเบิลยูเอ็มวี 1.5 วี8 BRX
Ret
LOM
1
LAV GLV PAU
Ret
AIN
1
INT
2
NAP
โลตัส 25 MAL
Ret
CPL RMS
Ret
SOL
Ret
KAN MED DAN OUL
1
MEX
1*
RAN
1
NAT
2
1963 ทีมโลตัส โลตัส 25 ไคลแมกซ์ เอฟดับเบิลยูเอ็มวี 1.5 วี8 LOM
2
GLV PAU
1
IMO
1
SYR AIN
3
INT
1
ROM SOL
NC
KAN
1
MED AUT
Ret
OUL
1
RAN
16
1964 ทีมโลตัส โลตัส 25 ไคลแมกซ์ เอฟดับเบิลยูเอ็มวี 1.5 วี8 DMT
Ret
NWT
1
SYR INT
Ret
MED
2
RAN
โลตัส 33 AIN
Ret
SOL
1
1965 ทีมโลตัส โลตัส 33 ไคลแมกซ์ เอฟดับเบิลยูเอ็มวี 1.5 วี8 ROC
Ret
SYR
1
โลตัส 25 SMT
1
INT MED
2
RAN
1966 ทีมโลตัส โลตัส 33 ไคลแมกซ์ เอฟดับเบิลยูเอ็มวี 2.0 วี8 RSA SYR INT OUL
3
1967 ทีมโลตัส โลตัส 49 ฟอร์ด-คอสเวิร์ท ดีเอฟวี 3.0 วี8 ROC SPR INT SYR OUL ESP
1
แหล่งข้อมูล:[40]
หมายเหตุ
  •  ไม่จบการแข่งขันแต่ถูกจัดอันดับ
  • * ดำเนินการแข่งขันโดยใช้รถของ เทรเวอร์ เทย์เลอร์ หลังจากถูกตัดสิทธิ์ฐานออกตัวด้วยการเข็นกระตุกรถ (push start)[41]

หมายเหตุ

[แก้]
  1. 1 2 คะแนนสะสมทั้งหมดของนักขับนั้นไม่ได้นำมารวมเป็นคะแนนสำหรับการชิงแชมป์โลกของแต่ละคนจนกระทั่งฤดูกาล 1990 ตัวเลขที่ไม่มีวงเล็บกำกับคือคะแนนที่นับรวมเพื่อชิงแชมป์โลก ส่วนตัวเลขในวงเล็บคือคะแนนสะสมทั้งหมด[37]
  2. ชัยชนะในการแข่งขันอินเดียแนโพลิส 500 1965

อ้างอิง

[แก้]
  1. Nye 1991, pp. 16–24.
  2. 1 2 Donaldson, Gerald. "Hall of Fame – 1963, 1965: Jim Clark". Formula One. สืบค้นเมื่อ 16 November 2025.
  3. Nye 1991, p. 25.
  4. "Racing Drivers Directory – I". Motor Sport. Vol. 36 no. 4. April 1960. p. 39. ISSN 0027-2019. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 21 June 2023.
  5. Nye 1991, p. 28.
  6. Nye 1991, pp. 28–33.
  7. Jenkinson, Denis (July 1960). "The Dutch Grand Prix: Moss the Moral Victor". Motor Sport. Vol. 36 no. 7. pp. 62–64. ISSN 0027-2019. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 27 March 2020.
  8. Jenkinson, Denis (August 1960). "The Le Mans 24-Hour Race: June 25th and 26th". Motor Sport. Vol. 36 no. 8. pp. 51–54. ISSN 0027-2019. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 19 September 2021.
  9. 1 2 Nye 1991, p. 14.
  10. "December 28 down the years: Champion Clark sets new wins record". ESPN UK. สืบค้นเมื่อ 16 February 2024.
  11. Gauld et al. (1968), pp. 56–58
  12. 1 2 3 4 Nye 1991, p. 15.
  13. Gauld et al. (1968), pp. 61–63
  14. Gauld et al. (1968), p. 63
  15. Gauld et al. (1968), pp. 67–71
  16. "Jim Clark dies in 170mph crash". The Guardian. 8 April 1968. ISSN 0261-3077. สืบค้นเมื่อ 27 December 2024.
  17. Marriott, Andrew (July 2010). "Return to Hockenheim: The memorial that matters". Motor Sport. Vol. 86 no. 7. pp. 50–53. ISSN 0027-2019. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 14 February 2024.
  18. Malsher-Lopez, David (8 April 2023). "How Jim Clark's stats still hold up, 55 years on". Motorsport.com. Motorsport Network. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 16 February 2024. สืบค้นเมื่อ 16 February 2024.
  19. Nye 1991, p. 98.
  20. de Jong, Frank (28 June 2007). "BRSCC British Saloon Car Championship: Jimmy Jazz – 1964 index". TouringCarRacing.net. สืบค้นเมื่อ 16 November 2025.
  21. Page, James (29 December 2019). "Motorsport memories: tales from the Tasman Series". Classic & Sports Car. Haymarket Media Group. สืบค้นเมื่อ 16 November 2025.
  22. Gauld et al. (1968), p. 20
  23. "No. 43343". The London Gazette (Supplement). 5 June 1964. p. 4948.
  24. "James Clark Jr". International Motorsports Hall of Fame. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 9 May 2023. สืบค้นเมื่อ 9 May 2023.
  25. "Jim Clark OBE". Scottish Sports Hall of Fame. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 9 May 2023. สืบค้นเมื่อ 9 May 2023.
  26. "Nürburgring 1000 Kilometres 1961". Racing Sports Cars. สืบค้นเมื่อ 14 January 2026.
  27. "Nürburgring 1000 Kilometres 1962". Racing Sports Cars. สืบค้นเมื่อ 14 January 2026.
  28. "Paris 1000 Kilometres 1962". Racing Sports Cars. สืบค้นเมื่อ 14 January 2026.
  29. "Tourist Trophy 1962". Racing Sports Cars. สืบค้นเมื่อ 14 January 2026.
  30. "Player's 200 Mosport 1963". Racing Sports Cars. สืบค้นเมื่อ 14 January 2026.
  31. 1 2 Nye 1991, pp. 101–108.
  32. "Jim Clark". Motor Sport Database. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 11 February 2025. สืบค้นเมื่อ 16 November 2025.
  33. "Jim Clark". DriverDB.com. The Race Media. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 20 February 2023. สืบค้นเมื่อ 16 November 2025.
  34. IZOD IndyCar Series 2011 Historical Record Book (PDF). Indianapolis, Indiana: IndyCar. 2011. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 4 March 2016.
  35. "Formula Junior 1960 – Championship Tables". The Fastlane. 1 April 2003. สืบค้นเมื่อ 15 December 2025.
  36. de Jong, Frank (4 September 2007). "BRSCC British Saloon Car Championship – 1966 index". TouringCarRacing.net. สืบค้นเมื่อ 15 December 2025.
  37. Diepraam, Mattijs (18 January 2019). "World Championship points systems". 8W. Forix. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 24 September 2019. สืบค้นเมื่อ 1 December 2020.
  38. Small, Steve (2000). "Jim Clark". Grand Prix Who's Who (Third ed.). Reading, Berkshire: Travel Publishing. pp. 134–137. ISBN 978-1-902007-46-5 โดยทาง Open Library.
  39. "Jim Clark – Results". Motorsport Stats. Motorsport Network. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 3 September 2023. สืบค้นเมื่อ 16 December 2025.
  40. "Jim Clark – Involvement Non World Championship". StatsF1. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 25 July 2023. สืบค้นเมื่อ 2 November 2025.
  41. Kettlewell, Mike (1974). "Grand Prix Racing South of the Border". ใน Ward, Ian (บ.ก.). The World of Automobiles: An Illustrated Encyclopedia of the Motor Car. Vol. 12. London: Orbis. p. 1331.

บรรณานุกรม

[แก้]

แหล่งข้อมูลอื่น

[แก้]
  • จิม คลาร์ก สรุปอาชีพนักแข่งรถที่ไดรเวอร์ดีบี.คอม แก้ไขสิ่งนี้ที่วิกิสนเทศ
  • จิม คลาร์ก สถิติการแข่งขันของนักแข่งรถที่เรซ-เรฟอเรนซ์ แก้ไขสิ่งนี้ที่วิกิสนเทศ