จิน โหย่วจือ

จิน โหย่วจือ
จิน โหย่วจือ
; อ้ายซินเจว๋หลัว ผู่เริ่น
เจ้าชายจีน ; เจ้าชายแห่งแมนจู
ประสูติ	21 กันยายน ค.ศ. 1918; ตำหนักฉุนจิ้นอ๋อง กรุงปักกิ่ง สาธารณรัฐจีน
สิ้นพระชนม์	10 เมษายน ค.ศ. 2015; กรุงปักกิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน (96 ปี)
พระชายา	จิน หยู่ติง ; จาง เหมายิง
พระบุตร	จิน หยู่จาง; จิน หยู่ควาน; จิน หยู่หลาน; จิน หยู่คุน; จิน หยู่เฉิง
ราชวงศ์	ชิง
พระบิดา	ฉุนจิ้นอ๋องไจ้เฟิง
พระมารดา	พระชายาเติ้งเจีย

จิน โหย่วจือ (จีน: 金友之; พินอิน: Jīn Yǒuzhī; 17 สิงหาคม พ.ศ. 2461 — 10 เมษายน พ.ศ. 2558) หรือ ผู่เริ่น เป็นพระโอรสพระองค์ที่ 4 ของไจ้เฟิง และเป็นพระอนุชาต่างมารดาของจักรพรรดิผู่อี๋ซึ่งเป็นจักรพรรดิองค์สุดท้ายของจีนและแมนจูกัว

จิน โหย่วจือ ประสูติที่พระราชวังของเจ้าชายชุนที่ 2 เมื่อวันที่ 21 กันยายน พ.ศ. 2461 มีพระนามเดิมว่า อ้ายซินเจว๋หลัว ผู่เริ่น (จีนตัวย่อ: 爱新觉罗溥任; จีนตัวเต็ม: 愛新覺羅溥任; พินอิน: Àixīnjuéluó Pǔrèn) มีพี่น้องต่างมารดาที่สำคัญในประวัติศาสตร์จีนอยู่ 2 องค์ คือ อ้ายซินเจว๋หลัว ผู่อี๋ (จักรพรรดิผู่อี๋) และอ้ายซินเจว๋หลัว ผู่เจี๋ย จินทรงได้รับการศึกษาศิลปะที่สืบทอดมา และได้ตั้งโรงเรียนประถมที่พระราชวังของเจ้าชายชุนที่ 2 ในปี พ.ศ. 2490 ด้วยการสนับสนุนของพระบิดา ทรงเป็นผู้อำนวยการขณะที่พระเชษฐภคินีเป็นครูสอนหนังสือ ภายหลังโรงเรียนถูกบริจาคให้กับรัฐบาล แต่ยังคงทรงงานไปเรื่อย ๆ จนเกษียนในปี พ.ศ. 2532 หลังจากเกษียนทรงเขียนและแก้ไขหนังสือเกี่ยวกับประวัติศาสตร์ราชวงศ์ชิงและวรรณกรรม

ทรงเป็นผู้อ้างสิทธิในราชบัลลังก์ของแมนจูกัว ตั้งแต่วันที่ 1 มีนาคม พ.ศ. 2537 จนกระทั่งสิ้นพระชนม์ในวันที่ 10 เมษายน พ.ศ. 2558) ต่อมานาย จิน หยีจ้าง พระบุตรองค์โตของเขาจึงได้รับช่วงในฐานะผู้อ้างสิทธิในราชบัลลังก์ของแมนจูกัวองค์ปัจจุบัน