ข้ามไปเนื้อหา

จาง หมิน

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
จาง หมิน
臧旻
เจ้าเมืองไท่หยวน
(太原太守 ไท่-ยฺเหวียนไท่โฉ่ว)
ดำรงตำแหน่ง
?–?
เจ้าเมืองจงชาน (中山太守 จงชานไท่โฉ่ว)
ดำรงตำแหน่ง
?–?
นายกองพันฉางฉุ่ย (長水校尉 ฉางฉุ่ยเซียวเว่ย์)
ดำรงตำแหน่ง
?–?
ขุนนางที่ปรึกษา (議郎 อี้หลาง)
ดำรงตำแหน่ง
?–?
ขุนพลราชองครักษ์ชนเผ่าซฺยงหนู
(匈奴中郎將 ซฺยงหนูจงหลางเจี้ยง)
ดำรงตำแหน่ง
? – ค.ศ. 177 (177)
กษัตริย์พระเจ้าเลนเต้
เจ้าเมืองตันเอี๋ยง (丹楊太守 ตานหยางไท่โฉ่ว)
ดำรงตำแหน่ง
ค.ศ. 174 หรือ 175 (174 หรือ 175) – ?
กษัตริย์พระเจ้าเลนเต้
ข้าหลวงมณฑลยังจิ๋ว
(揚州刺史 หยางโจวชื่อฉื่อ)
ดำรงตำแหน่ง
? – ค.ศ. 174 หรือ 175 (174 หรือ 175)
กษัตริย์พระเจ้าเลนเต้
นายอำเภอหลูหนู (盧奴令 หลูหนูลิ่ง)
ดำรงตำแหน่ง
?–?
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิดไม่ทราบ
เมืองเช่อหยางหู อำเภอเป่าอิง มณฑลเจียงซู
เสียชีวิตไม่ทราบ
บุตรจาง หง (臧洪)
อาชีพขุนนาง, ขุนพล
ชื่อภาษาจีน
จีน臧旻
การถอดเสียง
ภาษาจีนมาตรฐาน
พินอินZāng Mín

จาง หมิน (จีน: 臧旻; พินอิน: Zāng Mín) เป็นขุนนางและขุนพลชาวจีนในยุคราชวงศ์ฮั่นตะวันออก (東漢 ตงฮั่น) ดำรงตำแหน่งข้าหลวงมณฑล (刺史 ชื่อฉื่อ) ของมณฑลยังจิ๋ว (揚州 หยางโจว) ในรัชสมัยพระเจ้าเลนเต้ (漢靈帝 ฮั่นหลิงตี้) จาง หมินมีความรอบรู้และคุ้นเคยกับภูมิประเทศ ขนบธรรมเนียมประเพณี และผู้คนในภูมิภาคตะวันตก (西域 ซี-ยฺวี่) จาง หมินเป็นบิดาของจาง หง (臧洪) ขุนพลและขุนศึกในช่วงปลายยุคราชวงศ์ฮั่นตะวันออก

ประวัติ

[แก้]

จาง หมินเป็นชาวอำเภอเช่อหยาง (射陽縣 เช่อหยางเซี่ยน) เมืองกองเหลง (廣陵郡 กว่างหลิงจฺวิ้น) ซึ่งปัจจุบันคือเมืองเช่อหยางหู (射陽湖鎮 เช่อหยางหูเจิ้น) ทางตะวันออกเฉียงเหนือของอำเภอเป่าอิง (寶應縣 เป่าอิงเซี่ยน) นครหยางโจว (揚州市 หยางโจวชื่อ) มณฑลเจียงซู (江蘇)[1][2]

จาง หมินมีความสามารถในด้านการบริหารราชการ เมื่อเข้ารับราชการก็มีชื่อเสียงในฐานะข้าราชการที่ดี[3] จาง หมินเริ่มรับราชการเป็นเจ้าพนักงานในที่ว่าการมณฑลชีจิ๋ว (徐州 สฺวีโจว) ต่อมาได้เป็นขุนนางในสำนักของเสนาบดีมหาดไทย (司徒 ซือถู) ต่อมาได้รับการแต่งตั้งเป็นนายอำเภอ (令 ลิ่ง) ของอำเภอหลูหนู (盧奴縣 หลูหนูเซี่ยน) ที่ว่าการมณฑลกิจิ๋ว (冀州 จี้โจว) เสนอชื่อจาง หมินว่าเป็นผู้มีความสามารถโดดเด่นเป็นพิเศษ จาง หมินจึงได้รับการแต่งตั้งเป็นข้าหลวงมณฑล (刺史 ชื่อฉื่อ) ของมณฑลยังจิ๋ว (揚州 หยางโจว)[4]

ช่วงเวลาระหว่างวันที่ 4 ธันวาคม ค.ศ. 172 ถึง 1 มกราคม ค.ศ. 173[a] ในรัชสมัยพระเจ้าเลนเต้ (漢靈帝 ฮั่นหลิงตี้) หือฉง (許昌 สฺวี่ ชาง) ก่อกบฏขึ้นในอำเภอโกวจาง (句章縣 โกวจางเซี่ยน) เมืองห้อยเข (會稽郡 ไคว่จีจฺวิ้น) สถาปนาตนเป็นพระเจ้ายังเป๋ง (陽明皇帝 หยางหมิงหฺวางตี้) และแต่งตั้งสฺวี่ เชิง (許生) ผู้บิดาเป็นอ๋องแห่งเยฺว่ (越王 เยฺว่หวาง) หือฉงและบุตรชายชื่อสฺวี่ เฉา (許韶) ร่วมกันปลุกระดมผู้คนในหลายอำเภอให้ร่วมก่อกบฏ มีคนเข้าร่วมหลายหมื่นคน[6][7] ราชสำนักของราชวงศ์ฮั่นมอบหมายให้จาง หมินและเฉิน อิ๋น (陳夤) เจ้าเมือง (太守 ไท่โฉ่ว) ของเมืองตันเอี๋ยง (丹陽郡 ตานหยางจฺวิ้น) นำพลไปปราบกบฏ[5]

เมื่อ ค.ศ. 174[b] ซุนเกี๋ยน (孫堅 ซุน เจียน) ซึ่งเวลานั้นดำรงตำแหน่งนายกองพัน (司馬 ซือหม่า) ประจำเมืองง่อกุ๋น (吳郡 อู๋จฺวิ้น) ระดมกำลังทหารได้พันกว่านาย แล้วยกมาสมทบกับจาง หมินและเฉิน อิ๋นในการปราบกบฏหือฉง[8] ต่อมาในช่วงระหว่างวันที่ 12 ธันวาคม ค.ศ. 174 ถึง 9 มกราคม ค.ศ. 175[c] จาง หมินพร้อมด้วยเฉิน อิ๋นและซุนเกี๋ยนปราบปรามกบฏหือฉงและสังหารหือฉงได้สำเร็จ[9] จาง หมินเสนอความดีความชอบของซุนเกี๋ยนจากการมีส่วนร่วมในการปราบกบฏหือฉง ซุนเกี๋ยนจึงได้รับการแต่งตั้งเป็นผู้ช่วยนายอำเภอประจำอำเภอเหยียนตู๋ (鹽瀆縣 เหยียนตู๋เซี่ยน)[10] ส่วนจาง หมินได้รับการแต่งตั้งให้เป็นเจ้าเมืองของเมืองตันเอี๋ยง[11][4]

ดูเพิ่ม

[แก้]

หมายเหตุ

[แก้]
  1. ↑ บทพระราชประวัติพระเจ้าเลนเต้ (漢靈帝 ฮั่นหลิงตี้) ใน โฮ่วฮั่นชู (後漢書) บันทึกว่า "สฺวี่ เชิง" (許生) ประกาศตนเป็นอ๋องแห่งเยฺว่ (越王 เยฺว่หวาง) ในเดือน 11 ของศักราชซีผิง (熹平) ปีที่ 1 เดือนนี้เทียบได้กับช่วงเวลาระหว่างวันที่ 4 ธันวาคม ค.ศ. 172 ถึง 1 มกราคม ค.ศ. 173 ในปฏิทินจูเลียส[5]
  2. ↑ ศักราชซีผิง (熹平) ปีที่ 3
  3. ↑ บทพระราชประวัติพระเจ้าเลนเต้ (漢靈帝 ฮั่นหลิงตี้) ใน โฮ่วฮั่นชู (後漢書) บันทึกว่าจาง หมินและเฉิน อิ๋นเอาชนะและสังหาร "สฺวี่ เชิง" (許生) ในเดือน 11 ของศักราชซีผิง (熹平) ปีที่ 3 เดือนนี้เทียบได้กับช่วงเวลาระหว่างวันที่ 12 ธันวาคม ค.ศ. 174 ถึง 9 มกราคม ค.ศ. 175 ในปฏิทินจูเลียส[9]

อ้างอิง

[แก้]
  1. ↑ (臧洪字子源，廣陵射陽人也。父旻，歷匈奴中郎將、中山、太原太守，所在有名。) สามก๊กจี่ เล่มที่ 7.
  2. ↑ (臧洪字子源，廣陵射陽人也。父旻，有幹事才。) โฮ่วฮั่นชู เล่มที่ 58.
  3. ↑ (旻有幹事才，達於從政，為漢良吏。) อรรถาธิบายจาก โฮ่วฮั่นชู (後漢書) ของเซี่ย เฉิง (謝承) ใน สามก๊กจี่ เล่มที่ 7.
  4. 1 2 (初從徐州從事闢司徒府，除盧奴令，冀州舉尤異，遷揚州刺史、丹楊太守。) อรรถาธิบายจาก โฮ่วฮั่นชู (後漢書) ของเซี่ย เฉิง (謝承) ใน สามก๊กจี่ เล่มที่ 7.
  5. 1 2 (十一月，會稽人許生自稱「越王」，寇郡縣，遣楊州刺史臧旻、丹陽太守陳夤討破之。) โฮ่วฮั่นชู เล่มที่ 8.
  6. ↑ (會稽妖賊許昌起於句章，自稱陽明皇帝，與其子韶扇動諸縣，衆以萬數。) สามก๊กจี่ เล่มที่ 46.
  7. ↑ (昌以其父爲越王也。) อรรถาธิบายจาก หลิงตี้จี้ (靈帝紀) ใน สามก๊กจี่ เล่มที่ 46.
  8. ↑ (堅以郡司馬募召精勇，得千餘人，與州郡合討破之。是歳，熹平元年也。) สามก๊กจี่ เล่มที่ 46.
  9. 1 2 (十一月，楊州刺史臧旻率丹陽太守陳寅，大破許生於會稽，斬之。) โฮ่วฮั่นชู เล่มที่ 8.
  10. ↑ (刺史臧旻列上功狀，詔書除堅鹽瀆丞，數歳徙盱眙丞，又徙下邳丞。) สามก๊กจี่ เล่มที่ 46.
  11. ↑ de Crespigny (2007), p. 1025.

บรรณานุกรม

[แก้]
  • ตันซิ่ว (คริสต์ศตวรรษที่ 3). สามก๊กจี่ (ซานกั๋วจื้อ).
  • เผย์ ซงจือ (คริสต์ศตวรรษที่ 5). อรรถาธิบายสามก๊กจี่ (ซานกั๋วจื้อจู้).
  • ฟ่าน เย่ (คริสต์ศตวรรษที่ 5). โฮ่วฮั่นชู.
  • de Crespigny, Rafe (2007). A biographical dictionary of Later Han to the Three Kingdoms (23–220 AD). Leiden: Brill. ISBN 978-90-04-15605-0.
เข้าถึงจาก "https://th.wikipedia.org/w/index.php?title=จาง_หมิน&oldid=12872271"